MotoGP: Επιτεύχθηκε η πολυαναμενόμενη συμφωνία διοργανωτών-κατασκευαστών έως το 2031!

Aprilia, Ducati, Honda, KTM και Yamaha στη νέα εποχή
GP Deal
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

19/6/2026

Ανακοινώθηκε στο Brno η υπογραφή της νέας συμφωνίας - Concorde Agreement - που θα καθορίσει το πλαίσιο λειτουργίας του πρωταθλήματος από το 2027 έως και το 2031, με τις Aprilia, Ducati, Honda, KTM και Yamaha να δεσμεύονται επίσημα για την παρουσία τους στη νέα πενταετία.

Πρόκειται για μια ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη για το κορυφαίο πρωτάθλημα αγώνων μοτοσυκλέτας, καθώς είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του MotoGP που όλοι οι κατασκευαστές-μέλη της MSMA (Motorcycle Sports Manufacturers Association) υπογράφουν μια ενιαία συμφωνία που καλύπτει ολόκληρη την επόμενη αγωνιστική περίοδο.

Σταθερότητα ενόψει των νέων κανονισμών του 2027

Η ανακοίνωση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία καθώς το 2027 σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας εποχής για τα MotoGP, με κινητήρες 850 κυβικών εκατοστών, απαγόρευση των συσκευών ρύθμισης των αναρτήσεων και σημαντικές αλλαγές στην αεροδυναμική.

Η νέα συμφωνία δημιουργεί ένα κοινό πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ διοργανωτών και εργοστασίων, καλύπτοντας αγωνιστικά, τεχνικά και εμπορικά ζητήματα για τα επόμενα πέντε χρόνια.

Παράλληλα, οι διοργανωτές του MotoGP - MotoGP Sports Entertainment Group (MGPSEG), πρώην Dorna - ανακοίνωσαν ότι έχει επιτευχθεί συμφωνία επί των βασικών όρων και με τις 11 ομάδες του πρωταθλήματος για την περίοδο 2027-2031, με περισσότερες λεπτομέρειες να αναμένονται το επόμενο διάστημα.

Μήνυμα ενότητας από όλους τους κατασκευαστές

Πέρα από το τυπικό σκέλος της συμφωνίας, το σημαντικότερο στοιχείο είναι το μήνυμα σταθερότητας που εκπέμπει το πρωτάθλημα σε μια περίοδο όπου η παγκόσμια σκηνή του μηχανοκίνητου αθλητισμού αλλάζει διαρκώς και τα κόστη εξέλιξης αυξάνονται.

Η υπογραφή επιβεβαιώνει ότι όλοι οι σημερινοί κατασκευαστές σκοπεύουν να συνεχίσουν να επενδύουν στο MotoGP τουλάχιστον μέχρι το τέλος του 2031, εξασφαλίζοντας τη συνέχεια ενός grid που τα τελευταία χρόνια προσφέρει τον μεγαλύτερο ανταγωνισμό στην ιστορία της κατηγορίας.

Ο CEO του MotoGP Group, Carmelo Ezpeleta, χαρακτήρισε τη συμφωνία "καθοριστική στιγμή" για το πρωτάθλημα, τονίζοντας ότι η δέσμευση των πέντε εργοστασίων αποτελεί τη βάση για τη μελλοντική ανάπτυξη του θεσμού.

Τι σημαίνει για το μέλλον του MotoGP

Η συμφωνία δεν αφορά μόνο τη διατήρηση των κατασκευαστών στο πρωτάθλημα. Ανοίγει επίσης τον δρόμο για κοινές αποφάσεις σχετικά με την περαιτέρω βελτίωση της ασφάλειας, την εξέλιξη των τεχνικών κανονισμών, την ενίσχυση του θεάματος, την προσέλκυση νέων φιλάθλων παγκοσμίως και την εν γένει εμπορική ανάπτυξη του πρωταθλήματος

MGPSEG αναφέρει ότι θα συνεχίσει να επενδύει σε δράσεις προώθησης, εμπορικής ανάπτυξης και αλληλεπίδρασης με το κοινό, όπως η δημόσια 360° προβολή του ολλανδικού Grand Prix στην καρδιά του Λονδίνου, σε συνεργασία με τους κατασκευαστές, με στόχο την περαιτέρω αύξηση της παγκόσμιας απήχησης του θεσμού.

Σημαντική και για την KTM η συμφωνία

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η συμμετοχή της KTM στη νέα συμφωνία, καθώς τους τελευταίους μήνες υπήρξαν αρκετές συζητήσεις σχετικά με το μέλλον της αυστριακής εταιρείας στους αγώνες, λόγω των γνωστών οικονομικών δυσκολιών του ομίλου.

Η υπογραφή έως το 2031 αποτελεί σαφή ένδειξη ότι η KTM εξακολουθεί να θεωρεί το MotoGP βασικό κομμάτι της στρατηγικής της, με τον Pit Beirer να χαρακτηρίζει τη συμφωνία "σημαντική στιγμή για όλους όσοι εμπλέκονται στο πρωτάθλημα".

Η νέα εποχή ξεκινά το 2027

Με τους νέους τεχνικούς κανονισμούς να βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη και τη Liberty Media να αναλαμβάνει τη διαχείριση του MotoGP μετά την ολοκλήρωση της εξαγοράς της Dorna, η συμφωνία 2027-2031 αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα θεμέλια για τη νέα εποχή του πρωταθλήματος.

Το MotoGP εξασφάλισε όχι μόνο τη συνέχιση της παρουσίας των πέντε εργοστασίων, αλλά και μια κοινή βάση για τα επόμενα χρόνια, καθώς οι διοργανωτές πίεζαν για δεκαετή δέσμευση των κατασκευαστών έως το 2036, πράγμα που δεν πέτυχαν και φαίνεται πως θα κριθεί από τις τεχνικές λεπτομέρειες της συμφωνίας και τους καρπούς που αυτή θα φέρει, στην ερχόμενη περίοδο με τις σημαντικές αλλαγές τόσο στην τεχνολογία των μοτοσυκλετών, όσο και στον τρόπο με τον οποίο το άθλημα προσεγγίζει το παγκόσμιο κοινό του.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.