MotoGP: Ετοιμάζουν δυνατή μεταγραφή στη Yamaha

Σε συζητήσεις με τον Jorge Martin
martin
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/1/2023

Η Ducati αποφάσισε για το 2023 να πάρει στην εργοστασιακή ομάδα τον Ιταλό Enea Bastianini αντί του Ισπανού Jorge Martin, μια επιλογή που έχει μεν τη λογική δημιουργίας μιας “All-Italian Dream Team” όμως στην πράξη δημιουργεί αρκετά ερωτηματικά σχετικά με την ορθότητά της. Οι λόγοι είναι μάλλον προφανείς… Ο πρώτος φυσικά έχει να κάνει με το γεγονός πως όταν έχεις στην εργοστασιακή ομάδα δύο αναβάτες που μπορούν να διεκδικήσουν το πρωτάθλημα, η ατμόσφαιρα μέσα στα BOX γίνεται εκ των πραγμάτων εκρηκτική.

Το είδαμε και όταν η Yamaha είχε ταυτόχρονα τον Rossi και τον Lorenzo, όπου όχι μόνο δεν λειτουργούσαν ως ομάδα, αλλά είχαν βάλει και τοίχο ανάμεσά τους για να μην ανταλλάσσουν ούτε βλέμμα  οι μηχανικοί μεταξύ τους κατά την διάρκεια του τριήμερου των αγώνων.

Με δεδομένο όσα είδαμε να γίνονται μεταξύ Bagnaia και Bastianini το 2022, μάλλον τα πράγματα θα γίνουν ακόμα πιο άγρια το 2023, ειδικά στους πρώτους αγώνες όπου η βαθμολογική διαφορά θα είναι μικρή και θα μάχονται για την πρωτοκαθεδρία εντός της ομάδας.

Ταυτόχρονα όμως με όσα έγιναν και θα γίνουν στην εργοστασιακή ομάδα της Ducati, ο Jorge Martin ήταν εκείνος που θα έπρεπε να βρεθεί στην εργοστασιακή ομάδα της Ducati αν οι αποφάσεις των Ιταλών ακολουθούσαν τη συμβατική λογική.

Ο Ισπανός είναι απίστευτα γρήγορος και σημείωσε αρκετές Pole Position σπάζοντας τα χρονόμετρα, όμως την ίδια στιγμή δεν είχε σταθερή παρουσία στο βάθρο. Αυτό είναι θετικό για να έχει τον ρόλο team-mate δίπλα στο Bagnaia, καθώς δημιουργεί από την αρχή μια σαφή ιεραρχία μέσα στην ομάδα.

Όπως κι αν έχει, η Ducati αποφάσισε να προσπεράσει τον αναβάτη της PRAMAC και να πάρει τον Bastianini, οπότε για τουλάχιστον δύο χρόνια ο Jorge Martin δεν πρόκειται να έχει καμία ελπίδα να πάει στην εργοστασιακή ομάδα.

Έτσι σύμφωνα με πληροφορίες του Men On Wheels που αναδημοσιεύει το Crash.net, ο Lin Jarvis έχει κάνει πρόταση στον Jorge Martin να πάρει τη θέση του Franco Morbidelli μετά το 2023 που λήγει το συμβόλαιό του με την Ducati.

Η είδηση αυτή δεν είναι καθόλου παράλογη, διότι έτσι κι αλλιώς όλοι συζητάνε με όλους για την επερχόμενη μεταγραφική περίοδο.

Ειδικά όμως για την περίπτωση του Martin και του Morbidelli, το σενάριο πάει πιο βαθιά διότι ο Morbidelli είναι μαθητής της σχολής του Rossi και η VR46 θέλει να στείλει τον Marco Bazzecchi στην PRAMAC και στη θέση του να πάρει τον Morbidelli.

Την ίδια στιγμή, η Yamaha θέλει οπωσδήποτε έναν πρωτοκλασάτο νέο αναβάτη δίπλα στον Quartararo, διότι με μόλις δύο μοτοσυκλέτες στην πίστα από την επόμενη χρονιά θα πρέπει και οι δύο να φαίνονται στις τηλεοράσεις…

Για το Jorge Martin το κέρδος είναι τα “γαλόνια” του εργοστασιακού αναβάτη και πιθανότατα τα επιπλέον χρήματα.           

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.