MotoGP-Fabio Di Giannantonio: Ο μοναδικός Ιταλός "εκτός κύκλου" της VR46 Academy
“Δεν με προσέγγισαν ποτέ”, δήλωσε ο αναβάτης της Pertamina Enduro VR46 Racing
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
7/7/2025
Ο Fabio Di Giannantonio διανύει μια κρίσιμη περίοδο στην καριέρα του στο MotoGP, με υψηλές απαιτήσεις και προσδοκίες. Παρότι αναβάτης της ομάδας VR46 του Valentino Rossi, παραμένει εκτός της διάσημης Ακαδημίας της Tavullia, γεγονός που τον κάνει να νιώθει πως τον καθιστά “ξένο”.
Από το ντεμπούτο του το 2022 με την Gresini, ο Di Giannantonio ακολούθησε έναν ανεξάρτητο δρόμο, χωρίς να ενταχθεί σε κάποια υποστηρικτική δομή όπως η VR46 Academy. Παρότι κατά καιρούς παίρνει μέρος σε προπονήσεις με τα μέλη της, δεν υπήρξε ποτέ επίσημη προσέγγιση ή επαφή με την Ακαδημία του Valentino Rossi. Ο ίδιος φαίνεται να αποδέχεται αυτόν τον ρόλο, τονίζοντας ότι έχει χαράξει μια προσωπική πορεία, μακριά από τις επιρροές και τα προνόμια που προσφέρει μια τέτοια πλατφόρμα στήριξης.
“Ναι, δεν είμαι μέλος της Ακαδημίας. Δεν ξέρω ακριβώς γιατί, αλλά δεν με με έψαξαν ποτέ, δεν είχαμε ποτέ επαφή. Δεν βρέθηκα ποτέ σε αυτή τη δυναμική. Πιστεύω πως η Ακαδημία κάνει εξαιρετική δουλειά με τους αναβάτες της, αλλά εγώ ακολούθησα τον δικό μου δρόμο. Νιώθω κάπως σαν "ξένος" στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Αλλά αυτό μου αρέσει, γιατί έχω τη δική μου προσωπικότητα, τη δική μου ιστορία, και μου αρέσει να κάνω τη διαφορά μόνος μου.”
Η ένταξή του στην ομάδα VR46 για την περίοδο 2024–2025 του προσέφερε μια νέα ευκαιρία να εδραιώσει τη θέση του. Παρόλο που είναι ο μόνος Ιταλός αναβάτης στην μεγάλη κατηγορία που δεν έχει υπάρξει μέλος της Ακαδημίας, η παρουσία του Rossi δίπλα του λειτούργησε θετικά, τόσο σε προσωπικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο. Η αντιμετώπιση που λαμβάνει από την ομάδα ως ισότιμο μέλος του συνόλου ενισχύει την αυτοπεποίθησή του σύμφωνα με δηλώσεις του ίδιου.
Η περσινή σεζόν αποτέλεσε ορόσημο για τον 27χρονο Ιταλό. Παρά το ότι μέχρι τον Σεπτέμβριο φαινόταν ότι οδεύει προς την έξοδο από το MotoGP, κατάφερε να κλείσει τη χρονιά θεαματικά με ένα βάθρο στην Αυστραλία και μια νίκη στο Κατάρ. Η απελευθέρωση από το άγχος των συμβολαίων και των προσδοκιών του επέτρεψε να αποδώσει στο μέγιστο των δυνατοτήτων του.
“Πιστεύω πως συχνά οι άνθρωποι δίνουν περισσότερη σημασία στο όνομα ή στην καταγωγή κάποιου, παρά σε αυτά που κάνει στην πίστα. Αλλά είμαι ήρεμος, γιατί ξέρω ποιος είμαι, ξέρω τι μπορώ να κάνω, και σιγά-σιγά ο κόσμος το καταλαβαίνει.”
Αυτή τη στιγμή ο Di Giannantonio βρίσκεται στην 5η θέση του πρωταθλήματος MotoGP και φαίνεται να είναι σε θέση να ξεπεράσει τον teammate του, Franco Morbidelli, στον επερχόμενο αγώνα στο Sachsenring, έπειτα και από την εξαιρετική του εμφάνιση στο Mugello, όπου ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου στον κυρίως αγώνα.
MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!
Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
16/12/2025
Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.
Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.
Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.
Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.
Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.
Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.
Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.
"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.
"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.
"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".
Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.
"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."
"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."
"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".
Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.
"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.
"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”
"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.
"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".
Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.
"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."
"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".
Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.
Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.
