MotoGP: Γιατί δεν έχει υπογράψει ακόμη ο Bulega – Δύο αγκάθια στο συμβόλαιο και το φλερτ της BMW

Υποτίθεται πως ο Ιταλός είναι σίγουρος για τη Ducati και τη VR46, αλλά όσο αργεί η υπογραφή η BMW ελπίζει και προσπαθεί
Bulega
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/7/2026

Σχεδόν από την αρχή της φετινής αγωνιστικής σεζόν θεωρούσαμε δεδομένο πως ο Nicolo Bulega έχει ήδη κλεισμένη μια θέση καβάλα σε Ducati Desmosedici GP για το 2027 και το μόνο ερώτημα ήταν αν αυτή θα είναι σε εργοστασιακό κόκκινο ή VR46 κίτρινο.

Άπαξ και η Ducati Lenovo έχει πλέον στελεχωθεί και επίσημα από τους Marc Marquez και Pedro Acosta, η άφιξη του πρωτοπόρου του WSBK είναι σχεδόν σίγουρη στην ομάδα του Valentino Rossi, ειδικά αφότου και η έτερη ομάδα της Ducati, Gresini, έχει κλειδώσει τους Joan Mir και Daniel Holgado για το ρόστερ της το 2027.

Μόνο που ακόμη τζίφρες δεν έχουν πέσει και ανακοινώσεις δεν έχουν γίνει, γεγονός που έχει ήδη κεντρίσει το ενδιαφέρον ενός άλλου κατασκευαστή. Ο λόγος για τη BMW Motorrad, η οποία από πέρυσι ποθούσε να κλέψει τον “Bulegas” ως αντικαταστάτη του Toprak Razgatlioglu, χωρίς βέβαια να το καταφέρει, ενώ και τώρα επιστρέφει με διερευνητικές επαφές προς το περιβάλλον του αναβάτη.

Οι Γερμανοί ακόμη ονειρεύονται τον Ιταλό πάνω στην M 1000 RR τους και όσο βλέπουν πως δεν υπογράφει στη Ducati, τόσο ελπίζουν και φροντίζουν να του το κάνουν γνωστό.

Πιθανότατα έχουν φτάσει και στα γερμανικά αυτιά οι πληροφορίες από ιταλικά ΜΜΕ που ισχυρίζονται πως η συμφωνία Ducati-VR46-Bulega έχει σκαλώσει σε δύο σημεία και γι’ αυτό αναθάρρησαν και προσπαθούν να επικοινωνήσουν εκ νέου μαζί του. Μάλιστα η επαφή φέρεται να έχει γίνει με πάσα επισημότητα από τον Sven Blusch, το αφεντικό του προγράμματος SBK της BMW, προς τους εκπροσώπους του αναβάτη.

Το πρώτο εμπόδιο στην υπογραφή του Bulega φέρεται να είναι η διάρκεια του συμβολαίου του. Η ομάδα του προτείνει 1+1 διάρκεια, ενώ ο Bulega θέλει κλειστό διετές, όπως δηλαδή έχει εξασφαλίσει και ο Toprak Razgatlioglu με τη Yamaha. Το θέμα δεν αφορά ζήλεια ή εν γένει υπερηφάνεια, αλλά έχει μια πολύ πιο ρεαλιστική συνιστώσα. Αν ξεκινά τη χρονιά ξέροντας πως θα πρέπει κάπως να εξασφαλίσει από νωρίς την επέκταση του δεύτερου χρόνου, ο Ιταλός θα έχει έναν επιπλέον αντίπαλο στην αυγή της παρθενικής του σεζόν στο MotoGP: την πίεση για άμεσο αποτέλεσμα. Είναι αλλιώς να μαθαίνεις τη νέα μοτοσυκλέτα χωρίς το άγχος πως η επόμενη πτώση μπορεί να σου κοστίσει τη θέση σου στο πρωτάθλημα.

Το δεύτερο σημείο επίσης είναι καυτό και μάλλον χαμένο για τον Bulega. Ο λόγος για τον αρχιμηχανικό του, Tommaso Raponi, ο οποίος είναι στο πλευρό του από την εποχή που έτρεχε στο WSSP (supersport) με την Panigale V2. Σύμφωνα με έγκυρα δημοσιεύματα, έχει ήδη γίνει ξεκάθαρο στον Bulega πως ο Raponi δεν θα τον ακολουθήσει στο MotoGP, όπου λογικά θα πρέπει να δουλέψει με έναν εκ των Massimo Branchini ή Matteo Flamigni στη VR46.

Τέλος, γίνονται επίσης αναφορές και σε άλλες ανησυχίες του Bulega ως προς την ισορροπία εντός της ομάδας με τον μελλοντικό του ομόσταυλο, Fermin Aldeguer – που επίσης δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη επίσημα, αλλά 99,9% έχει ήδη φορέσει την κίτρινη φόρμα της VR46. Ο Bulega ξέρει πως ο Aldeguer έχει συμβόλαιο Ducati Corse και όντας ήδη στον δεύτερο χρόνο του στο MotoGP (τρίτο του χρόνου) θα μπορούσε να έχει καλύτερη υποστήριξη από το Borgo Panigale απ’ ό,τι αυτός.

Άποψή μας είναι πως τα παραπάνω δεν πρόκειται να ανατρέψουν τη στενή σχέση Bulega με Ducati και αναπόφευκτα ο πρωτοπόρος του WSBK θα έρθει στο MotoGP ως προβλέπεται. Θεωρούμε απίθανο να αποφασίσει στροφή 180 μοιρών και μεταπήδηση σε μια άλλη superbike για να ξαναδιεκδικήσει το WSBK το 2027. Όχι για τους προαναφερθέντες λόγους τουλάχιστον.

Επιπλέον, ο νέος του ρόλος ως αναβάτη εξέλιξης της Ducati Corse του δίνει αυτομάτως αυξημένη αξία μέσα στην ομάδα, αλλά και ένα σημαντικό πλεονέκτημα έναντι του Aldeguer που πρακτικά ακυρώνει τις όποιες σκέψεις περί ισορροπιών μέσα στην ομάδα. Μην ξεχνάμε πως ο Bulega έχει στα προσόντα του την καλύτερη γνώση των Pirelli, αλλά και των ανθρώπων της και του τρόπου που επικοινωνούν και δουλεύουν, κάτι που ξεκάθαρα εκτιμήθηκε από τη Ducati για να του δώσει έναν τόσο κρίσιμο ρόλο στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας, παρότι θα είναι rookie στο MotoGP.

Από κει και πέρα, θα είναι στο χέρι του Bulega να εξασφαλίσει, όχι μόνο τον δεύτερο χρόνο του συμβολαίου του, αλλά και τις μελλοντικές επεκτάσεις στο κορυφαίο επίπεδο αγώνων ταχύτητας μοτοσυκλετών με τον παραδοσιακό αξιοκρατικό τρόπο: βάσει αποτελεσμάτων.

 

Ετικέτες

Alpe Adria: Νίκες Βεντούρα, Καρακώστα και Παπαγεωργίου – Όλα τα αποτελέσματα των Ελλήνων

Βάθρα και νίκες για την ελληνική αποστολή
alpe
Από τον

Παύλο Καρατζά

11/5/2026

Ο πρώτος από τους έξι γύρους του Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Alpe Adria διεξήχθη στο Grobnik της Κροατίας με έντονη την ελληνική παρουσία που πέτυχε νίκες και βάθρα.

SSP 300

Ο 13χρονος Αντώνης Βεντούρας είχε πάρει την pole position στην κατηγορία και ξεκίνησε έτσι τον αγώνα από την πρώτη σειρά εκκίνησης, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως οι υπόλοιποι αναβάτες είναι κατά αρκετά χρόνια μεγαλύτεροί του. Ο Έλληνας αναβάτης βρισκόταν στον πρώτο αγώνα στο μπροστινό γκρουπ συνεχώς και τελικά πήρε τη νίκη με slipstreaming, περνώντας μπροστά ακριβώς πριν τη γραμμή του τερματισμού.

Στον δεύτερο αγώνα, το σκηνικό ήταν παρόμοιο με τον νεαρό αναβάτη να βρίσκεται συνεχώς στο μπροστινό γκρουπ, τερματίζοντας τελικά δεύτερος σε μία συνολικά εξαιρετική εμφάνιση.

 

Sportbike / Yamaha R7 Cup

Στην κατηγορία συμμετείχε η Τόνια Κορρέ που μάλιστα πραγματοποίησε τον πρώτο της αγώνα πάνω στην σέλα της Yamaha R7 που θα αγωνίζεται από φέτος. Η 15χρονη αναβάτρια προσπάθησε να προσαρμοστεί στη νέα μοτοσυκλέτα και να μαζέψει δεδομένα για την συνέχεια του πρωταθλήματος. Στον πρώτο αγώνα τερμάτισε στη 10η θέση και στον δεύτερο αγώνα βελτιώνοντας τους χρόνους της, πήρε την 8η θέση.

Αυτά όσον αφορά στη γενική κατάταξη της κατηγορίας Sportbike, ενώ στην επιμέρους κατάταξη του Yamaha R7 Cup η Ελληνίδα αναβάτρια διακρίθηκε με μια τέταρτη θέση στο πρώτο σκέλος και άνοδο στο τρίτο σκαλί του βάθρου στο δεύτερο.

 

STK 1000/SBK

Ο Δημήτρης Καρακώστας ξεκίνησε τον πρώτο αγώνα από τη 10η θέση και ανέβαινε συνεχώς παίρνοντας τελικά την 5η γενικής και την πρώτη θέση στα STK 1000. Ο Έλληνας αναβάτης ξεκίνησε τον δεύτερο αγώνα από την 9η θέση, τερμάτισε στην 7η θέση γενικής και δεύτερος στην κατηγορία STK 1000.

 

SSP 600-NG/STK 600

Στην κατηγορία αυτή είχαμε τρεις ελληνικές συμμετοχές, τους Αλέξανδρο Παπαγεωργίου, Σπύρο Μάριο Φουρθιώτη και Διονύση Μάρτη. Μάλιστα ο Φουρθιώτης στάθηκε άτυχος, καθώς αντιμετώπισε την Παρασκευή μηχανικό πρόβλημα με τη μοτοσυκλέτα του και δεν κατάφερε να αγωνιστεί.

Στον πρώτο αγώνα ο Παπαγεωργίου ξεκίνησε από την 6η θέση και ο Μάρτης από την 22η. Το τέλος του αγώνα βρήκε τον Παπαγεωργίου στην έκτη θέση γενικής και την τρίτη της κατηγορίας SSP, ενώ ο Μάρτης τερμάτισε 18ος.

Στον δεύτερο αγώνα, ο Παπαγεωργίου εκκινούσε από την 6η θέση και ο Μάρτης από την 18η. Ο Παπαγεωργίου ήταν από την αρχή στο μπροστινό γκρουπ και έδινε μάχες για το βάθρο. Η καρό σημαία τον βρήκε στην 6η θέση γενικής και στην τρίτη θέση της κατηγορίας SSP, με τον Μάρτη να τερματίζει 15ος και να συλλέγει τον πρώτο του βαθμό.

Αξίζει να αναφερθεί πως ο Παπαγεωργίου κέρδισε και τον σύντομο αγώνα Sprint, ανεβαίνοντας έτσι συνολικά τρεις φορές στο βάθρο των νικητών.