MotoGP: Γίνεται τηλεοπτική σειρά στο Amazon

Σε 8 επεισόδια των 50 λεπτών
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

21/12/2021

Η Dorna ανακοίνωσε πως τον Φεβρουάριο του 2022 θα ξεκινήσει στην τηλεοπτική πλατφόρμα του Amazon η προβολή των 8 επεισοδίων, διάρκειας 50 λεπτών για το κάθε ένα από αυτά, της σειράς Life at Speed, η οποία θα έχει τον χαρακτήρα ντοκιμαντέρ, αλλά σε μορφή reality show, δηλαδή θα αποτυπώνει τη ζωή των ανθρώπων των MotoGP και όχι μόνο την αγωνιστική δράση.

Η ιδέα δεν είναι ούτε καινούρια, ούτε πρωτοποριακή, αφού ακριβώς το ίδιο έκανε για την Formula 1 η Liberty Media στην αντίστοιχη τηλεοπτική πλατφόρμα του Netflix με τη σειρά “Drive to Survive”.

Η επιτυχία της συγκεκριμένης σειράς δεν περιορίστηκε μόνο σε επίπεδο τηλεθέασης, αλλά επεκτάθηκε και στο οικονομικό επίπεδο, καθώς πολλές ομάδες τις Formula 1 είδαν να μεγαλώνει η λίστα των εταιρειών που ήθελαν να μπουν χορηγοί στα αυτοκίνητά τους.

Αυτό ήταν μάλλον και το βασικό επιχείρημα της Dorma προς τις ομάδες των MotoGP να δεχτούν να υπάρχει τον τελευταίο χρόνο 1-2 κάμεραμαν συνεχώς δίπλα τους και μέσα στα πόδια τους.

Καμία ομάδα και σίγουρα όχι οι εργοστασιακές, δεν θέλουν να υπάρχουν “εξωσχολικοί” μέσα στα πιτς, όπου με μια κάμερα στο χέρι θα καταγράφουν τα πάντα, ανάμεσά τους και μηχανολογικά μυστικά, τα οποία είναι πολύ εύκολο να διαρρεύσουν στους αντιπάλους τους, ακόμα και από καθαρή αφέλεια…

Από την άλλη μεριά βέβαια, η Dorna φρόντισε το συνεργείο που θα αναλάβει την βιντεοσκόπηση να αποτελείται από ανθρώπους που ήδη έχουν δουλέψει για αυτή στο παρελθόν και είναι γνωστά πρόσωπα και στους ανθρώπους των ομάδων.

Άλλωστε τα τελευταία χρόνια, η Dorna έχει ξεκινήσει να προβάλει μια σειρά από βίντεο με τον τίτλο “UNSEEN” που ήδη ακολουθεί τη λογική και το ύφος ενός “κονσέρβα-reality”.

Θα καταφέρει το Life at Speed να επιτύχει το στόχο του όπως το Drive to Survive της Formula 1;

Κάποιοι ανησυχούν πως οι άνθρωποι των MotoGP είναι Ισπανοί, Ιταλοί και Ιάπωνες και δεν μιλάνε όλοι αγγλικά μεταξύ τους όπως στην Formula 1, οπότε θα είναι υποχρεωτικοί οι υπότιτλοι, κάτι που μπορεί να κουράσει το ευρύ κοινό.

Μόνο που η άποψη αυτή εκφράζεται από τους κλασσικούς ανθρώπους της τηλεόρασης και του θεάματος που πιστεύουν πως τα ξέρουν όλα…

Η πραγματικότητα για κάθε μορφής θέαμα είναι πως ο κόσμος θα δει ό,τι έχει ενδιαφέρον ως ιστορία και ως χαρακτήρες. Όσο πιο δυνατή και πρωτότυπη είναι η ιστορία και όσο πιο ισχυρή προσωπικότητα έχουν οι χαρακτήρες, τόσο πιο πολύ δένεται ο θεατής με το θέαμα που παρακολουθεί. Όλοι μας έχουμε δει καλές ταινίες των τριών ωρών και είπαμε “τι, τελείωσε κιόλας;” Και όλοι μας έχουμε δει φόλες που μας έκαναν να φύγουμε από το σινεμά στο μισάωρο.

Το τεχνικό κομμάτι, δηλαδή ο ήχος, η εικόνα και οι υπότιτλοι είναι απλώς κερασάκια σε μια τούρτα. Το απέδειξε περίτρανα η κορεάτικη σειρά  Squid Game που σάρωσε σε όλο τον κόσμο με τους πρωταγωνιστές να μιλάνε μια γλώσσα που σε όλο τον πλανήτη εκτός Νοτίου Κορέας ακούγονταν “σαν κινέζικα”.

Ο μόνος καθοριστικός παράγοντας για την επιτυχία (θεαματικότητας για το άθλημα της μοτοσυκλέτας και προσέλκυσης χορηγών για της ομάδες) θα είναι στο editing της σειράς, δηλαδή στην ομάδα των ανθρώπων που θα διαλέξουν ποιες σκηνές θα μπουν και κυρίως ποιες θα κοπούν.

Εμείς που παρακολουθούμε όλες τις συνεντεύξεις τύπου των αναβατών πριν και μετά τους αγώνες σας λέμε από τώρα πως ο Jack Miller της Ducati είναι από μόνος του ένας χαρακτήρας που κρατά ολόκληρη τη σειρά!

Βάλτε τώρα την ιστορική αποχώρηση του Valentino Rossi, την σουρεάλ κατάσταση με την μετακίνηση του Maverick Vinales από τη Yamaha στην Aprilia στη μέση της χρονιάς, την επανεμφάνιση του Marc Marquez και όλα όσα έγιναν το 2021 και έχεις στα χέρια σου υλικό να φτιάξεις από κωμωδία για μικρά παιδιά, μέχρι δράμα και θρίλερ σε όποια ποσότητα θέλεις.

Αν η Dorna δεν το ξεφτιλίσει στο  “Political Correct” μοντάζ, τότε το Life at Speed θα σπάσει ταμεία ακόμα κι αν δεν βάλουν υπότιτλους στους διαλόγους της Βαβέλ των MotoGP.


 

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.