MotoGP-Honda: Χάνει προνόμια με την άνοδο στα γκρουπ δυναμικότητας - Λιγότερες παραχωρήσεις το 2026

Η 7η θέση του Marini προβιβάζει τη Honda στην τρίτη κατηγορία κατασκευαστών
Honda Concessions
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

17/11/2025

Η Honda συγκέντρωσε ακριβώς τους εννέα βαθμούς που χρειαζόταν στη Βαλένθια και ανεβαίνει επίσημα ένα γκρουπ δυναμικότητας ως κατασκευαστής, από το τελευταίο D στο αμέσως επόμενο C.

Μετά από μια δύσκολη διετία, όπου η Honda προσπάθησε να αξιοποιήσει στο μέγιστο τα προνόμια που έφερνε μαζί της η κατάταξη της εταιρείας στο "D", το τελευταίο γκρουπ δυναμικότητας για τους κατασκευαστές, ήρθε η ώρα του προβιβασμού για τους Ιάπωνες που "πληρώνουν" τώρα την πρόοδό τους, με τα προνόμια του εργοστασίου να περιορίζονται καθώς η ανταγωνιστικότητα των μοτοσυκλετών του αυξάνεται.

Ήταν ένα από τα μεγάλα παρασκήνια του φινάλε στη Βαλένθια. Μετά από 22 Grand Prix και το μέγιστο των 37 βαθμών ανά αγώνα, η Honda χρειαζόταν εννέα βαθμούς για να ανέβει στην κατάταξη του συστήματος παραχωρήσεων (concessions) και χάρη στην 7η θέση του Luca Marini κέρδισε ακριβώς εννέα!

Αυτό σημαίνει ότι η Honda χάνει κάποια από τα προνόμια του τελευταίου γκρουπ δυναμικότητας που έδιναν τη δυνατότητα σε έναν κατασκευαστή να βελτιώσει ταχύτερα τη μοτοσυκλέτα του και να αυξήσει έτσι τις πιθανότητες να πιάσει τον ανταγωνισμό. Συγκεκριμένα από 260 ελαστικά δοκιμών που είχε στη διάθεσή της η Honda πέφτει στα 220, οι ελεύθερες δοκιμές με οποιονδήποτε αναβάτη περιορίζονται πλέον μόνο στους δοκιμαστές της ομάδας, οι πίστες ιδιωτικών δοκιμών από ελεύθερες, περιορίζονται σε τρεις, ενώ οι κινητήρες μειώνονται σε οκτώ από δέκα, χωρίς δυνατότητα εξέλιξης εντός της σεζόν. Τέλος, επιτρέπεται μόνο μία αναβάθμιση αεροδυναμικού πακέτου βοηθημάτων. Το μόνο που παραμένει ίδιο για τους Ιάπωνες είναι οι έξι wildcard συμμετοχές.

Μένει να δούμε εάν μπορεί να συνεχίσει αυτή την πρόοδο και μέσα στο 2026, ακόμα και με τις λιγότερες διευκολύνσεις την κατηγορίας C, με τα πρώτα δείγματα γραφής να αναμένονται την Τρίτη, στις δοκιμές της Βαλένθια. Από την πλευρά της στρατηγικής πάντως και με βάση το πώς εξελίχθηκε η χρονιά το όφελος για τη Honda θα ήταν μεγαλύτερο αν παρέμενε στο τελευταίο γκρουπ D, όπου τώρα πλέον βρίσκεται μόνο η Yamaha.

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!