MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.

Moto3: Ριζικά αλλαγμένος με 95 hp ο CP2 της Yamaha – Μισό κόστος από τους τρέχοντες μονοκύλινδρους [Video]

Paolo Pavesio: “Δεν έχουμε πάρει ούτε μια βίδα από τα υπάρχοντα εξαρτήματα που διαθέτει η Yamaha μέσω της πλατφόρμας Superbike για να φτιάξουμε τη νέα Moto3”
yamaha-cp2-moto3
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

11/8/2026

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που έγινε γνωστό πως το 2028 η μικρή κατηγορία του MotoGP, Moto3, θα αλλάξει άρδην, αφήνοντας στο χρονοντούλαπο της ιστορίας τους απίθανους μονοκύλινδρους 250cc που καταφέρνουν τελική ταχύτητα κοντά στα 260 χ.α.ώ.

Στη θέση τους θα έρθει ο δικύλινδρος CP2 της Yamaha για να τροφοδοτήσει μια αγωνιστική κατηγορία με κοινά μοτέρ στο ίδιο μοτίβο με αυτό της Moto2. Μόνο που ο δικύλινδρος των 689 κυβικών εκατοστών δεν θα έχει και πολύ στενή σχέση με αυτόν που πωλείται στις βιτρίνες ή τις αγωνιστικές του παραλλαγές σε κατηγορίες του WSBK όπως η Sportbike (WSPB) και η Γυναικεία (WCR).

Όπως εξήγησε σε συνέντευξη ο διευθύνων σύμβουλος του MotoGP Entertainment Group, Carlos Ezpeleta, ο στόχος είναι να ανέβει η απόδοση συγκριτικά με τη σημερινή Moto3, περιγράφοντας απόδοση που θα ξεπερνά τους 95 ίππους για 120 κιλά.

Παράλληλα έχει θέσει ως στόχο η τελική μοτοσυκλέτα να κοστίζει στις ομάδες περίπου τα μισά χρήματα από τις τρέχουσες μονοκύλινδρες 250.

Αποκαλύπτει δε πως αυτός ο κινητήρας προορίζεται και για αρκετές άλλες χρήσεις καθώς, όπως ακριβώς και οι σημερινές Moto3, θα χρησιμοποιηθεί και για τα Junior πρωταθλήματα, λ.χ. τα Red Bull Rookies Cup και MotoJunior.

Στη συνέχεια ο διευθυντής της Yamaha Racing, Paolo Pavesio, εξήγησε τη φύση της υπό εξέλιξη αγωνιστικής.

“Αυτή δεν είναι μια μοτοσυκλέτα που βασίζεται σε μοντέλο παραγωγής. Μόνο ο κινητήρας θα προέρχεται από τη μαζική παραγωγή, αλλά κι αυτός θα είναι βαρύτατα τροποποιημένος.

“Θα μειώσουμε δραματικά το βάρος του χρησιμοποιώντας πολύ μαγνήσιο και θα έχουμε περισσότερη δύναμη, καθώς και πλήρως αγωνιστικό κιβώτιο.

“Πλαίσιο, ψαλίδι και όλα τα υπόλοιπα στοιχεία του πλαισίου (αναρτήσεις, φρένα) θα είναι αντάξια μιας πρωτότυπης αγωνιστικής μοτοσυκλέτας. Δεν έχουμε πάρει ούτε μια βίδα από τα υπάρχοντα εξαρτήματα που διαθέτει η Yamaha μέσω της πλατφόρμας Superbike για να φτιάξουμε τη νέα Moto3.”

Στη συνέχεια ο Ιταλός εξήγησε πως η Yamaha έχει συστήσει μιαν ομάδα νεαρών μηχανικών από διάφορα τμήματα της εταιρείας που θα ξεκινήσει τις δοκιμές από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο.

“Έχουμε αυτήν την ομάδα από νέους ταλαντούχους μηχανικούς, με κάποιους εξ αυτών από την Ιαπωνία που ζουν πλέον στην Ιταλία, καθώς η μοτοσυκλέτα εξελίσσεται κατά βάση στην Ευρώπη. Τοποθετήσαμε στην ομάδα αυτή άτομα από τον χώρο του WSBK και μερικούς από το MotoGP, ενώ υπάρχουν και μερικοί φοιτητές. Είναι ένα σχέδιο που εξελίσσεται 100% από τη Yamaha.”

Κατά τον αγωνιστικό διευθυντή της Yamaha Racing, το βασικό ζητούμενο δεν είναι εμπορικό στη συγκεκριμένη περίπτωση, αλλά επικεντρώνει στα έμμεσα οφέλη από την έρευνα και ανάπτυξη, περισσότερο από τα έσοδα από πωλήσεις κινητήρων για τις άλλες ομάδες.

“Θα έχουμε κι εμείς ως Yamaha μια δική μας ομάδα, αλλά στην ίδια λογική που τρέχουμε ήδη στη Moto2 με τη Yamaha Pramac, ένα πλαίσιο Boscoscuro με κινητήρα Triumph. Δεν μας ενδιαφέρει όλες οι ομάδες να έχουν λογότυπα Yamaha στις μοτοσυκλέτες τους.

“Δεν θέλουμε να δημιουργήσουμε μιαν αγορά, αλλά να παραγάγουμε γνώση, να έρθουμε σε επαφή με τις νεότερες γενιές σε χώρες και χώρους που η μοτοσυκλέτα και οι αγώνες της μεγαλώνουν διαρκώς. Μέρη όπως η Νότια Αμερική και η Ασία όπου πιστεύουμε πως, με αυτό το προϊόν και την προώθηση μέσω του MotoGP, αλλά και την παγκόσμια παρουσία της Yamaha, θα προσφέρουμε κάτι στους μηχανοκίνητους αγώνες. Στο τέλος της ημέρας και οι αγώνες είναι μια προωθητική δραστηριότητα. Όσο περισσότερο διαφημίζουμε τη δουλειά μας, τόσο το καλύτερο για όλη τη βιομηχανία και, κατά συνέπεια, και για μας ως μέλη της.”

Ετικέτες