MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.

MotoGP: Ducati Lenovo - Eπιταχύνει με εξειδικευμένο αγωνιστικό σύστημα τεχνητής νοημοσύνης

Αναλύει δεδομένα ετών, αναγνωρίζει μοτίβα, προτείνει λύσεις
Ducati Lenovo Racing Intelligence
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

2/2/2026

Από το Remote Garage της πανδημίας και το ρομπότ-scanner NTB-01 που χαρτογραφεί τις πίστες, μέχρι τη νέα Ducati Lenovo Racing Intelligence, η Ducati έχει χτίσει ίσως το πιο προηγμένο ψηφιακό οικοσύστημα στο MotoGP.

Όταν το 2020 η πανδημία περιόρισε δραστικά την παρουσία μηχανικών στα GP, η Ducati και η Lenovo έστησαν σχεδόν από το μηδέν ένα ψηφιακό σύστημα, το Remote Garage. Με αυτό, δεκάδες μηχανικοί μπορούσαν να συνδέονται ζωντανά από τη Μπολόνια με τα γκαράζ στις πίστες, να αναλύουν δεδομένα, να τρέχουν προσομοιώσεις και να στέλνουν αποτελέσματα, ενημερώσεις και αποφάσεις σε πραγματικό χρόνο.Λίγα χρόνια αργότερα, ήρθε να προστεθεί και το ρομπότ NTB-01 της Lenovo, ένα αυτόνομο όχημα που χαρτογραφεί κάθε πίστα σε τρισδιάστατο επίπεδο, συλλέγοντας εκατομμύρια δεδομένα ανά δευτερόλεπτο και δημιουργώντας ένα ψηφιακό “αντίγραφο” του σιρκουί. Με αυτό, οι μηχανικοί μπορούν να δοκιμάζουν ρυθμίσεις και στρατηγικές πριν καν βγουν οι αναβάτες στην πίστα.

Έχοντας ήδη εδραιώσει τα ψηφιακά αυτά θεμέλια, η Ducati κάνει το επόμενο βήμα στο 2026.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Lenovo (@lenovo)

Ducati Lenovo Racing Intelligence: ο “εγκέφαλος” της ομάδας

Στην παρουσίαση της Ducati GP26, η ιταλική εταιρεία αποκάλυψε την Ducati Lenovo Racing Intelligence, ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης σχεδιασμένο αποκλειστικά για τις ανάγκες της ομάδας.

Δεν πρόκειται για κάποιο φουτουριστικό gadget για τον αναβάτη, αλλά για μια πλατφόρμα που συνδυάζει ιστορικά δεδομένα, δεδομένα σε πραγματικό χρόνο και προσομοιώσεις με στόχο να αναλύει τι λειτούργησε και τι όχι στο παρελθόν, να προβλέπει χιλιάδες πιθανά σενάρια πριν αυτά συμβούν στην πίστα και τελικά να προτείνει ρυθμίσεις, στρατηγικές και κατευθύνσεις εξέλιξης.

Ducati Lenovo MotoGP Team 2026

Όπως... εξήγησε το ίδιο το σύστημα, στην παρουσίαση της εργοστασιακής ομάδας MotoGP, κάθε γύρος και κάθε δοκιμή τροφοδοτεί έναν κύκλο συνεχούς μάθησης, όπου οι προηγούμενες σεζόν δεν είναι απλώς ιστορία, αλλά ζωντανό σύνολο δεδομένων που διαμορφώνει το μέλλον!

Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η Ducati δεν ξεκινά ποτέ από το μηδέν. Πριν καν βγει η μοτοσυκλέτα στην πίστα, έχουν ήδη τρέξει χιλιάδες ψηφιακά τεστ, με τις ενδεδειγμένες λύσεις να έχουν προκριθεί για πραγματική δοκιμή.

Όλα αυτά αναπόφευκτα εγείρουν την ερώτηση, πόσο κινδυνεύουμε τα τεχνολογικά βοηθήματα να “πνίξουν” το πιο πολύτιμο εργαλείο στα MotoGP, την αίσθηση του αναβάτη.

Ο Marc Marquez το ξεκαθαρίζει, "Η τεχνολογία προχωρά και είμαστε τυχεροί που έχουμε τη Lenovo να βοηθά τους μηχανικούς της Ducati. Αυτό είναι το μέλλον. Δεν μπορείς να πολεμήσεις το μέλλον. Αν έχουμε τα εργαλεία, πρέπει να τα χρησιμοποιούμε. Αλλά, είτε μιλάμε για AI είτε για οτιδήποτε άλλο, στο τέλος η τελική απόφαση ανήκει στους ανθρώπους. Αυτό είναι το πιο σημαντικό."

https://www.motomag.gr/news/race-news/rompot-poy-dinei-pleonektima-stin-ducati-video

Όμως και ο Pecco Bagnaia δείχνει να έχει την ίδια άποψη, καθώς βλέπει την AI ως ένα πανίσχυρο φίλτρο δεδομένων, αλλά όχι ως αντικαταστάτη της αίσθησης στην πίστα, "Στα ηλεκτρονικά είμαστε πολύ μπροστά με αυτό το νέο σύστημα. Ίσως γίνει πιο εύκολο να ανακαλύπτουμε νέα πράγματα. Αλλά όταν μιλάμε για το τι νιώθουμε πάνω στη μοτοσυκλέτα, το feedback μας είναι πιο σημαντικό. Τα συστήματα AI μπορούν να προσθέσουν μικρές λεπτομέρειες, όχι να αντικαταστήσουν τον αναβάτη."

Ducati Lenovo MotoGP Team 2026

Η Ducati δεν έφτασε τυχαία εδώ. Από το Remote Garage, στο NTB-01 και τώρα στην Ducati Lenovo Racing Intelligence, έχει χτίσει ένα ψηφιακό οικοσύστημα που μετατρέπει την πληροφορία σε αγωνιστικό όπλο χάρη στη συνεργασία της με τον κύριο χορηγό της, Lenovo.

Τα MotoGP παραμένουν ένα κορυφαίο Πρωτάθλημα ανθρώπων που οδηγούν στο όριο, στηριζόμενοι στην αίσθηση ελαστικών που γλιστρούν, και αποφασίζοντας σε κλάσματα του δευτερολέπτου.

https://www.motomag.gr/news/race-news/rompot-poy-dinei-pleonektima-stin-ducati-video

Τα τεχνολογικά συστήματα καλούνται να βελτιώσουν τις επιδόσεις των ανθρώπων-αναβατών προσφέροντας περισσότερη γνώση στο σετάρισμα των μοτοσυκλετών τους, αλλά Marquez και Bagnaia τονίζουν πως σε καμία περίπτωση εκείνα δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τους αγωνιζόμενους στην οδήγηση -τουλάχιστον όχι σήμερα. Το μέλλον κανείς δεν γνωρίζει τι ακριβώς μας επιφυλάσσει, όμως δεν θα ήταν καθόλου απίθανο να φτάσουμε κάποια στιγμή και στη δημιουργία αγώνων ρομποτικών μοτοσυκλετών -θυμηθείτε το Yamaha Motobot. Μέχρι τότε, ο άνθρωπος συνεχίζει να κρατάει το τιμόνι, και τα ηλεκτρονικά έχουν απλώς βοηθητικό ρόλο.