MotoGP Ιαπωνίας: Level-Up στον ναό της Honda!

Παγκόσμιος Πρωταθλητής ο Marquez!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/10/2018

Μας έδωσε τον φετινό Παγκόσμιο Πρωταθλητή ο MOTUL GRAND PRIX OF JAPAN, με λίγο πιο δραματικό τρόπο και λίγο πιο άνετο από αυτό που θα θέλαμε, καθώς όλα έδειχναν πως θα φτάναμε σε έναν τελευταίο γύρο, σε μία τελευταία στροφή που η μάχη ανάμεσα σε Dovizioso και Marquez θα επαναλαμβανόταν. Δυστυχώς, όπως είπε ο ίδιος ο Marquez, δεν θα γινόταν έτσι - και ο Dovizioso που άξιζε να είναι στο βάθρο μαζί του θα απουσίαζε καθώς χάνοντας πρόσφυση από το εμπρός ελαστικό στην 10η στροφή, θα έκοβε ήπια και γλυκά τον λεπτό σπάγκο που συγκρατούσε τους πανηγυρισμούς της Honda για μία εκπληκτική νίκη και ταυτόχρονα τον παγκόσμιο τίτλο μέσα στο σπίτι τους.

Φτάσαμε σε αυτό το σημείο μετά από μία εκρηκτική εκκίνηση, όπως ήταν αναμενόμενο από το χθεσινό μίγμα που έφτιαξαν οι δοκιμές για την κατάταξη. Μία εκκίνηση που έδιωξε στην κερκίδα το πλάνο του Zarco να οδηγήσει τον αγώνα καθώς ο Miller έπαιξε κι εκείνος τον δικό του ρόλο, τώρα που ο Lorenzo δεν ήταν εκεί για να βάλει ένα τοίχος προστασίας πίσω από τον Dovizioso. Ο Αυστραλός έφυγε διαγώνια προσπαθώντας να κρατήσει στο έδαφος την Ducati, ακούμπησε με τον Γάλλο κι όλοι μαζί προσπάθησαν να στρίψουν πράγμα αδύνατο φυσικά που έφερε τον Marquez τρεις θέσεις επάνω, από την έκτη που ξεκίνησε. Ο Zarco έπειτα έκανε λάθος στα φρένα κι έτσι μέσα στα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα θα αποχαιρετούσε το πλάνο του. Ο Marquez πολύ γρήγορα θα ξεμπέρδευε και με τον Miller και θα στηνόταν δεύτερος πίσω από τον Dovizioso, δίχως να κάνει κάποια κίνηση να οδηγήσει τον αγώνα. Τον ρυθμό τον έδινε η Ducati, και με τον Miller να φεύγει εκτός πίστας εγκαταλείποντας τον αγώνα τα πράγματα θα μας οδηγούσαν σε έναν αγώνα στρατηγικής. Ένας αγώνας που έδινε πολλά μαθήματα και ήταν υπέροχο να τον παρακολουθείς, αν και θα βρεθούν εκείνοι οι θεατές που θα πουν πως ξύπνησαν πρωί και ήθελαν οπωσδήποτε μάχες ως ανταμοιβή.

Η μάχη όμως ήταν πράγματι ανελέητη και γινόταν στο κεφάλι του κάθε έναν από τους μεγάλους διεκδικητές. Ο Dovizioso μπροστά έκανε φοβερή οικονομία δυνάμεων και ελαστικού οδηγώντας ακριβώς στην γραμμή που τον κρατούσε μπροστά, ούτε χιλιοστό πιο γρήγορα. «Αυτό μας έφερνε πιο αργούς αναβάτες και είχαμε μάχες πίσω μας» θα πει ο Crutchlow που μετά την πτώση του Miller σχημάτισαν ένα τρένο με τον Marquez τον οποίο μάλιστα πέρασε για λίγο. Θα πρέπει να θεωρούμε βέβαιο πως σε περίπτωση που τα πράγματα οδηγούνταν ώστε να είναι στο χέρι του Crutchlow αν θα στεφθεί πρωταθλητής ο Marquez μέσα στο MOTUL GRAND PRIX OF JAPAN, θα επέτρεπε να συμβεί. Όμως σε εκείνη την στιγμή ήθελε να δει αν μπορεί να περάσει και τον Dovizioso, οδηγώντας την κούρσα, πράγμα που επίσης θα έδινε ένα προβάδισμα στον Marquez. Δεν θα κρατούσε πολύ αυτό, καθώς ο Dovizioso θα ανέβασε ρυθμό και πίσω του ο Marquez περνώντας χωρίς δράματα την LCR, θα έκαναν ένα ξεχωριστό γκρουπ. Στον έκτο γύρο ο Rossi που είχε ανέβει θέσεις θα έβλεπε το εμπρός γκρουπ να ξεμακραίνει κι εκείνος πολύ γρήγορα θα βρισκόταν στην θέση να παλεύει με τα δύο Suzuki. Ο Rins με τον Iannone έκαναν διαδοχικά ταχύτερους γύρους μέχρι που ο Iannone πέρασε τον Rins, κάπως επιθετικά μιας και μεταξύ τους υπάρχει πάντα μία κόντρα, κι έπειτα πέρασε και την Yamaha και μαζί και ο Rins. Δεν θα έφταναν όμως το πρώτο γκρουπ, αν το πρώτο γκρουπ δεν μας έδινε μερικές πραγματικά αγωνιώδεις στιγμές. Ο Marquez μελετά κάθε στροφή, φτιάχνει όχι ένα, αλλά δεκάδες σενάρια και όλα έχουν έναν κοινό παρονομαστή, να μην επιτεθεί στο τέλος αλλά λίγο νωρίτερα. Όπως και κάνει, πατώντας όμως εκτός κερμπ στην έξοδο γεμίζοντας σκόνη και πέτρες τον Dovizioso που τον ακολουθούσε και που αναγκάστηκε να φρενάρει στο απόλυτο όριο για να μην πέσει επάνω του.. Λίγο ακόμη και οι δυο τους θα είχαν συγκρουστεί, με τον Crutchlow να προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την σκηνή για να τους περάσει και τους δύο χωρίς όμως να έχει την απαραίτητη επιτάχυνση.

Εκείνη η φάση λοιπόν επανάφερε το σκηνικό ακριβώς όπως ήταν πριν με την διαφορά πως τα δύο Suzuki είχαν πλέον πλησιάσει. Αμέσως όμως θα έμενε μόνο το ένα. Ο Iannone, αρκετά ντροπιασμένος, αποχωρεί μετά από εντυπωσιακή πτώση όταν βγήκε μόνος του εκτός γραμμής, έχοντας πάρει ένα δυνατό χτύπημα από την επαφή με την άσφαλτο και με την μοτοσυκλέτα του να διαγράφει αρκετές τούμπες στην αμμοπαγίδα. Ο Rins θα βρισκόταν έτσι να παλεύει με τον Crutchlow για μία θέση στο βάθρο χωρίς να κινδυνεύει από τον Rossi που ήταν αρκετά πιο πίσω. Ενδιαφέρον πολύ υπήρχε στις πίσω θέσεις, όπου γινόντουσαν όμορφες μάχες, με τον Bautista που ήταν εξαιρετικός σε όλη την διάρκεια του MOTUL GRAND PRIX OF JAPAN να διεκδικεί συνεχώς μία θέση πιο πάνω και να παλεύει με τον Pedrosa και τον Zarco. Ο Vinales ανέβαινε κι εκείνος θέσεις, όμως δεν ήταν στον ρυθμό που θα μπορούσε με βάσει την εικόνα των δοκιμών.

Ο Doviziso και ο Marquez εμπρός δεν οδηγούν απλά, αλλά κάνουν με το μυαλό τους απίστευτες πράξεις, δεν αγγίζουν ούτε στο ελάχιστο τις δυνατότητες που έχουν, περιμένοντας ο ένας, πότε θα κάνει την κίνηση ο άλλος, και μαζί ταυτόχρονα μετράνε τις δυνάμεις τους και την κατάσταση των ελαστικών τους. Συμβαίνει ένα φοβερό πνευματικό παιχνίδι, μέχρι την στιγμή που αποφασίζουν να απασφαλίσουν δίνοντας το 100% των δυνάμεων τους!

Φτάνουμε έτσι με έναν γρήγορο ρυθμό λίγο πριν το τέλος του αγώνα με τον Marquez να κάνει την κίνησή του με ένα “block pass” το οποίο αν και απόλυτα καθαρό, ανάγκασε σε φρενάρισμα τον Dovizioso και μαζί οι δυο τους αποτελούν πλέον ένα ζευγάρι με τους άλλους δύο, την LCR Honda και την Suzuki να είναι σε απόσταση ασφαλείας. Ο Dovizioso οδηγεί κολλημένος στον τροχό της Honda, περιμένει την κατάλληλη στιγμή ώστε να κάνει μία καθαρή αλλά και καθοριστική προσπέραση όμως δεν θα έχει την ευκαιρία.. θα πέσει από lowsiding κι ενώ ξανά μπαίνει άμεσα στον αγώνα το παιχνίδι έχει χαθεί.

Ο Marquez είναι ο μεγάλος πρωταθλητής που αντί να περιμένει την Αυστραλία, παίρνει τώρα την ευκαιρία εκεί, μέσα στην Ιαπωνία, να σηκώσει το στους ώμους του την χαρά ολόκληρης της Honda! Και πόσο πιο αντιπροσωπευτικά για την χώρα των arcade games,, και των anime, εκεί που το βράδυ τα άστρα δεν ξεχωρίζουν, εξαιτίας των τεράστιων οθονών που κρέμονται από τα κτήρια και διαβάζονται από χιλιόμετρα μακριά. Πόσο πιο αντιπροσωπευτικό για την ιστορία αυτής της χώρας, να το γιορτάσει με ένα ρετρό coin-up, που συμβολικά είχε στηθεί πάνω σε μία εξέδρα με επτά σκαλιά για να το τερματίσει και να του δώσει ως ανταμοιβή το ειδικά βαμμένο για την περίσταση κράνος. Όλα με 8-bit γραφικά και ήχο, μέχρι και στα αυτοκόλλητα της μοτοσυκλέτας, που γρήγορα-γρήγορα κόλλησαν επάνω για να ολοκληρώσουν την μικρή και πετυχημένη παράσταση, απόλυτα συνυφασμένη με την Ιαπωνική κουλτούρα!

Ο Marquez γίνεται ο πρώτος αναβάτης που στέφεται πρωταθλητής, μέσα στο σπίτι της Honda, στην πίστα που η ίδια έχει χτίσει, πάνω σε μία Honda, με τον Cratchlow να ανεβαίνει στην δεύτερη και με τον Rins στην τρίτη να συμπληρώνουν ένα ολότελα Japan βάθρο! Συγχαρητήρια στον μεγάλο αυτό πρωταθλητή, έναν από τους καλύτερους αναβάτες της ιστορίας!

 

Αποτελέσματα MOTUL GRAND PRIX OF JAPAN

 

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Διαφ.
1
Marc MARQUEZ
Honda
42'36.438
2
Cal CRUTCHLOW
Honda
+1.573
3
Alex RINS
Suzuki
+1.720
4
Valentino ROSSI
Yamaha
+6.413
5
Alvaro BAUTISTA
Ducati
+6.919
6
Johann ZARCO
Yamaha
+8.024
7
Maverick VIÑALES
Yamaha
+13.330
8
Dani PEDROSA
Honda
+15.582
9
Danilo PETRUCCI
Ducati
+20.584
10
Hafizh SYAHRIN
Yamaha
+24.985
11
Franco MORBIDELLI
Honda
+25.931
12
Bradley SMITH
KTM
+26.875
13
Pol ESPARGARO
KTM
+27.069
14
Katsuyuki NAKASUGA
Yamaha
+32.550
15
Takaaki NAKAGAMI
Honda
+37.718
16
Xavier SIMEON
Ducati
+39.583
17
Jordi TORRES
Ducati
+39.839
18
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
+42.698
19
Scott REDDING
Aprilia
+49.943
20
Thomas LUTHI
Honda
+52.707
21
Sylvain GUINTOLI
Suzuki
+1'01.848
 
Not Classified
 
 
 
Andrea IANNONE
Suzuki
10 Laps
 
Karel ABRAHAM
Ducati
12 Laps
 
Jack MILLER
Ducati
14 Laps
 
Aleix ESPARGARO
Aprilia
18 Laps

 

 

Ετικέτες

MotoGP: Το ρόστερ του 2027 - Ποιος πάει πού και οι εκκρεμότητες που απομένουν

Εννιά θέσεις δεν έχουν κλείσει ακόμη στο σύνολο των 22 αναβατών της επόμενης χρονιάς
motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/7/2026

Η φετινή μεταγραφική περίοδος είναι μια από τις πιο περίεργες των αρκετών τελευταίων ετών. Από τη μια έχουμε τη μεγάλη αλλαγή των κανονισμών του πρωταθλήματος, η οποία συνοδεύεται από τη λήξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμβολαίων, άρα το γερό ανακάτεμα στη σύνθεση του 2027 ήταν εξαρχής δεδομένο.

Φέτος επιπλέον η μεταγραφολογία άρχισε λίγο πριν την αγωνιστική δράση, κάτι που επίσης προσέδωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με τις πρώτες μετακινήσεις να γίνονται γνωστές ήδη από το Sepang Test πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.

Γνωστές όμως δεν σημαίνει και επίσημες, καθώς οι διαπραγματεύσεις για την εμπορική συμφωνία διοργανωτών και κατασκευαστών τράβηξαν πολύ και καθυστέρησαν τις μεταγραφικές ανακοινώσεις ως το Καλοκαίρι. Παρότι λοιπόν ένα μεγάλο μέρος των μετακινήσεων ήταν ήδη λίγο-πολύ γνωστές, οι επίσημες ανακοινώσεις άρχισαν να έρχονται ταχύρρυθμα τον τελευταίο καιρό και πλέον έχουμε σχηματοποιημένη την πλειοψηφία του πρωταθλήματος για το 2027.

Θα έχουμε τρεις ή τέσσερις μεταγραφές από τη Moto2 και υπάρχει λόγος που φέτος οι ομάδες κοιτούν με ενδιαφέρον στη μεσαία κατηγορία: η Pirelli. Η ιταλική εταιρεία εξοπλίζει τις δύο μικρότερες κατηγορίες, οπότε ενόψει της επέκτασής της και στο MotoGP από του χρόνου, η εμπειρία με τα λάστιχα είναι ένα επιπλέον προσόν για τους ταλαντούχους αναβάτες της μεσαίας κατηγορίας. Ήδη έχουν ανακοινωθεί δύο, οι David Alonso και Daniel Holgado.

motogp

Από τις εργοστασιακές ομάδες η μόνη που δεν έχει ακόμη καθορισμένο ρόστερ είναι η Honda HRC, καθώς ο Fabio Quartararo ανακοινώθηκε επίσημα μόλις την 20ή Ιουλίου, ενώ δίπλα του η θέση παραμένει ακόμη κενή με δύο μνηστήρες: τον David Alonso που έχει ήδη ενταχθεί επίσημα στην οικογένεια HRC αλλά χωρίς σαφή προορισμό και τον Diogo Moreira, ο οποίος είναι ένας από τους λίγους που συνεχίζουν με συμβόλαιο από πέρυσι. Ο Βραζιλιάνος έχει δείξει καλά δείγματα και μάλλον οι Ιάπωνες σκέφτονται τώρα πως είναι καλύτερη επιλογή για μια εργοστασιακή Honda καθώς θα έχει σαφώς περισσότερη εμπειρία από τον rookie Alonso, άρα μικρότερο ρίσκο για την πρώτη ομάδα της Honda.

Όλες οι άλλες εργοστασιακές έχουν ήδη ανακοινώσει τους αναβάτες τους, με ολικό lifting για τις KTM και Yamaha που θα αλλάξουν εντελώς σύνθεση, κάτι που σίγουρα θα ισχύσει και για τη Honda.

Aprilia και Ducati διατηρούν τον ένα αναβάτη τους, Marco Bezzecchi και Marc Marquez εν προκειμένω, για να έρθουν δίπλα τους οι Pecco Bagnaia και Pedro Acosta αντιστοίχως.

Στις ιδιωτικές ομάδες η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον Joan Mir και τον rookie Daniel Holgado από τη Moto2, ενώ η LCR έχει δεμένο τον Johann Zarco και μια σκιά δίπλα του. Αυτή η σκιά είναι που επιβεβαιώνει το δίλημμα της Honda για Moreira ή Alonso στην εργοστασιακή ομάδα, διαφορετικά ο Βραζιλιάνος θα έπρεπε να μοστράρει δίπλα στον Zarco στη φωτογραφία, μιας και έχει συμβόλαιο με το HRC ως το 2028. Προφανώς δηλαδή οι δύο εκκρεμούσες θέσεις της Honda έχουν ονόματα, απλά δεν έχει οριστικοποιθεί ακόμη η κατανομή τους. Πολύ δύσκολα θα έχουμε εκπλήξεις με τρίτο όνομα εδώ.

Αυτές που δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει κανέναν αναβάτη είναι οι VR46, Tech3 και Trackhouse, ενώ αγνοείται και ο παρτενέρ του Toprak Ragzatlioglu στην Pramac.

Στην ομάδα του Valentino Rossi πάντως η σύνθεση της επόμενης χρονιάς είναι μάλλον γνωστή, καθώς ο Fermin Aldeguer είναι σχεδόν βέβαιος – η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον αντικαταστάτη του, ενώ το συμβόλαιό του απευθείας με τη Ducati Corse παραμένει σε ισχύ – και δίπλα του θα έρθει κατά πάσα πιθανότητα ο rookie Nicolo Bulega, λογικά ως παγκόσμιος πρωταθλητής WSBK και σίγουρα ως αναβάτης δοκιμών της Ducati.

Η Tech3 παραμένει ένα μυστήριο, με το όνομα του Luca Marini να ακούγεται με σοβαρές πιθανότητες – φέρεται να είναι σε συζητήσεις για συμβόλαιο εδώ και σχεδόν έναν μήνα – και δίπλα του ένα rookie ταλέντο από τη Moto2 που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, παίζεται μεταξύ Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος Moto2 φέτος) και Senna Agius.

Όσο για την Trackhouse, ο Raul Fernandez πιθανότατα θα μείνει στη θέση του μετά τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις στους τελευταίους αγώνες, ενώ αυτός που θα πάρει τη θέση του Ai Ogura του χρόνου θα είναι σχεδόν σίγουρα ο Enea Bastianini.

Τέλος, στην Pramac το πιθανότερο σενάριο είναι να έρθει ένας ακόμη αναβάτης από τη Moto2, εν προκειμένω ο Izan Guevara στη θέση του Jack Miller.

Τα παραπάνω σημαίνουν πως μας χαιρετούν οι κ.κ. Alex Rins, Maverick Vinales, Jack Miller, Brad Binder και Franco Morbidelli. Στη λίστα αυτή δεν περιλαμβάνουμε και τον Luca Marini, ο οποίος δεν έχει βρει ακόμη ομάδα μεν, αλλά έχει συγκεντρώσει αρκετό ενδιαφέρον από ομάδες και το όνομά του έχει κατά καιρούς συνδεθεί με όλες τις κενές σέλες, από την Tech3 (όπου πιθανώς θα καταλήξει) και τις Trackhouse και VR46, ως εργοστασιακές θέσεις που έχουν πια κλείσει με άλλους.

 

Ετικέτες