MotoGP Ιαπωνίας: Το ολέθριο λάθος του Fabio Quartararo που άλλαξε την Moto2

Ο αγώνας και τα παρελκόμενα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/10/2018

Ο Fabio Quartararo που αγωνίζεται στην Moto2 έδωσε έναν εξαιρετικό αγώνα στην Ιαπωνία κατά το -MOTUL GRAND PRIX OF JAPAN- και κατάφερε να τερματίσει πρώτος, υπερασπιζόμενος τη θέση του με μπόλικη μαεστρία στις επιθέσεις του Bagnaia. Στην αρχή του αγώνα κατάφερε να περάσει στην πρώτη θέση, όμως ο Bagnaia που είχε ξεκινήσει απ’ την Pole Position εκμεταλλεύτηκε πλήρως το λάθος του Γάλλου αναβάτη στη πρώτη στροφή και ηγήθηκε του αγώνα. Ένα λάθος που γρήγορα διορθώθηκε απ’ τον Quartararo, που στον τρίτο κιόλας γύρο ανέκτησε πάλι τη πρώτη θέση και παρέμεινε εκεί μέχρι τη καρό σημαία. Μετά το πρώτο μισό του αγώνα το ζευγάρι ανέβασε ρυθμούς, ξεκινώντας μια μάχη σώμα με σώμα, ενώ παράλληλα απομακρύνθηκε περαιτέρω απ’ τον BaldassarriΟι πρώτες προειδοποιητικές βολές ξεκίνησαν να πέφτουν απ’ τον Ιταλό στο 19ο γύρο για τη διεκδίκηση της πρώτης θέσης, όμως δεν κατάφεραν να σπάσουν τη ψυχολογία του Fabio που ήταν προσηλωμένος στο στόχο του. Δύο γύρους πριν το τέλος, με τον Francesco να έχει μείνει πίσω ανήμπορος να επιτεθεί στην 7 και 8 στροφή που ήταν τα δυνατά του σημεία, ο Fabio “κλείδωσε” το πρώτο σκαλί του βάθρου μαζί με τη δεύτερη νίκη του για τη φετινή σεζόν…Ή τουλάχιστον έτσι νόμιζε. 

Μετά από έναν τόσο θεαματικό αγώνα και μετά από τόσο κόπο η νίκη του δεν θεωρήθηκε έγκυρη και ο υπαίτιος για αυτό ήταν η πίεση των ελαστικών του. Συγκεκριμένα μέσα στο βιβλίο των κανονισμών, δεν αναφέρεται ονομαστικά το ανώτερο και κατώτερο όριο στις πιέσεις των ελαστικών, καθώς ορίζεται από τον κατασκευαστή –δηλαδή τη Dunlop στη προκείμενη περίπτωση- πριν από την έναρξη του αγώνα ή των δοκιμαστικών. Ο λόγος που γίνεται αυτό οφείλεται στις καιρικές συνθήκες της πίστας που διαρκώς μεταβάλλονται, με αποτέλεσμα να ορίζουν ουσιαστικά ποια είναι η καταλληλότερη πίεση στα ελαστικά λίγο πριν μπουν οι αναβάτες στην πίστα. Η Dunlop ανακοινώνει την τιμή πριν την έναρξη του αγώνα, ενώ μετά τη διεξαγωγή του αγώνα οι μοτοσυκλέτες μπαίνουν κάτω από το μικροσκόπιο και εξετάζονται από τους τεχνικούς της διοργάνωσης, όπως συμβαίνει και πριν την έναρξη. Ένας απ’ αυτούς τους ελέγχους περιλαμβάνει και τη μέτρηση της πίεσης των ελαστικών. Οι τεχνικοί ελέγχοντας τη μοτοσυκλέτα του Fabio ανακάλυψαν πως τα ελαστικά του είχαν λιγότερη πίεση από αυτό που θα έπρεπε, με αποτέλεσμα να θεωρηθεί παράβαση και το αποτέλεσμά του να μην μετρήσει στον αγώνα, αφαιρώντας το Γάλλο αναβάτη απ' το πρώτο σκαλί του βάθρου πριν καλά καλά ανέβει.

Ο Quartararo δηλώνει πως όλο αυτό ήταν ένα ολέθριο λάθος:

"Η πίεση των ελαστικών για σήμερα έπρεπε να είναι στο 1.4 και βρέθηκα με 1.39 που είναι τίποτα. Αν με ρωτάτε είμαι ο νικητής του αγώνα, δεν έχει καμία διαφορά η πίεση αυτή, αλλά είναι αυτό που είναι.. δυστυχώς. Είμαι ευτυχής που είμαστε πολύ ανταγωνιστικοί"

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες