MotoGP Ιαπωνίας: Το ολέθριο λάθος του Fabio Quartararo που άλλαξε την Moto2

Ο αγώνας και τα παρελκόμενα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/10/2018

Ο Fabio Quartararo που αγωνίζεται στην Moto2 έδωσε έναν εξαιρετικό αγώνα στην Ιαπωνία κατά το -MOTUL GRAND PRIX OF JAPAN- και κατάφερε να τερματίσει πρώτος, υπερασπιζόμενος τη θέση του με μπόλικη μαεστρία στις επιθέσεις του Bagnaia. Στην αρχή του αγώνα κατάφερε να περάσει στην πρώτη θέση, όμως ο Bagnaia που είχε ξεκινήσει απ’ την Pole Position εκμεταλλεύτηκε πλήρως το λάθος του Γάλλου αναβάτη στη πρώτη στροφή και ηγήθηκε του αγώνα. Ένα λάθος που γρήγορα διορθώθηκε απ’ τον Quartararo, που στον τρίτο κιόλας γύρο ανέκτησε πάλι τη πρώτη θέση και παρέμεινε εκεί μέχρι τη καρό σημαία. Μετά το πρώτο μισό του αγώνα το ζευγάρι ανέβασε ρυθμούς, ξεκινώντας μια μάχη σώμα με σώμα, ενώ παράλληλα απομακρύνθηκε περαιτέρω απ’ τον BaldassarriΟι πρώτες προειδοποιητικές βολές ξεκίνησαν να πέφτουν απ’ τον Ιταλό στο 19ο γύρο για τη διεκδίκηση της πρώτης θέσης, όμως δεν κατάφεραν να σπάσουν τη ψυχολογία του Fabio που ήταν προσηλωμένος στο στόχο του. Δύο γύρους πριν το τέλος, με τον Francesco να έχει μείνει πίσω ανήμπορος να επιτεθεί στην 7 και 8 στροφή που ήταν τα δυνατά του σημεία, ο Fabio “κλείδωσε” το πρώτο σκαλί του βάθρου μαζί με τη δεύτερη νίκη του για τη φετινή σεζόν…Ή τουλάχιστον έτσι νόμιζε. 

Μετά από έναν τόσο θεαματικό αγώνα και μετά από τόσο κόπο η νίκη του δεν θεωρήθηκε έγκυρη και ο υπαίτιος για αυτό ήταν η πίεση των ελαστικών του. Συγκεκριμένα μέσα στο βιβλίο των κανονισμών, δεν αναφέρεται ονομαστικά το ανώτερο και κατώτερο όριο στις πιέσεις των ελαστικών, καθώς ορίζεται από τον κατασκευαστή –δηλαδή τη Dunlop στη προκείμενη περίπτωση- πριν από την έναρξη του αγώνα ή των δοκιμαστικών. Ο λόγος που γίνεται αυτό οφείλεται στις καιρικές συνθήκες της πίστας που διαρκώς μεταβάλλονται, με αποτέλεσμα να ορίζουν ουσιαστικά ποια είναι η καταλληλότερη πίεση στα ελαστικά λίγο πριν μπουν οι αναβάτες στην πίστα. Η Dunlop ανακοινώνει την τιμή πριν την έναρξη του αγώνα, ενώ μετά τη διεξαγωγή του αγώνα οι μοτοσυκλέτες μπαίνουν κάτω από το μικροσκόπιο και εξετάζονται από τους τεχνικούς της διοργάνωσης, όπως συμβαίνει και πριν την έναρξη. Ένας απ’ αυτούς τους ελέγχους περιλαμβάνει και τη μέτρηση της πίεσης των ελαστικών. Οι τεχνικοί ελέγχοντας τη μοτοσυκλέτα του Fabio ανακάλυψαν πως τα ελαστικά του είχαν λιγότερη πίεση από αυτό που θα έπρεπε, με αποτέλεσμα να θεωρηθεί παράβαση και το αποτέλεσμά του να μην μετρήσει στον αγώνα, αφαιρώντας το Γάλλο αναβάτη απ' το πρώτο σκαλί του βάθρου πριν καλά καλά ανέβει.

Ο Quartararo δηλώνει πως όλο αυτό ήταν ένα ολέθριο λάθος:

"Η πίεση των ελαστικών για σήμερα έπρεπε να είναι στο 1.4 και βρέθηκα με 1.39 που είναι τίποτα. Αν με ρωτάτε είμαι ο νικητής του αγώνα, δεν έχει καμία διαφορά η πίεση αυτή, αλλά είναι αυτό που είναι.. δυστυχώς. Είμαι ευτυχής που είμαστε πολύ ανταγωνιστικοί"

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.