MotoGP Ινδονησία: Απόλυτη κυριαρχία Martin σε αλάνθαστη ημέρα με πολλές πτώσεις

Κέρδισε θέσεις από πτώσεις ο Bagnaia
MotoGP Ινδονησία: Απόλυτη κυριαρχία Martin σε αλάνθαστη ημέρα με πολλές πτώσεις
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/9/2024

Ένας δύσκολος αγώνας για σχεδόν όλους, πλην ελάχιστους αναβάτες στην Ινδονησία με τις δύσκολες συνθήκες και αλάνθαστος για τους δύο πρώτους και ιδιαίτερα για τον Martin που κυνηγώντας το πρωτάθλημα έπρεπε να αποφύγει το ρίσκο ενώ ταυτόχρονα ήταν ο ταχύτερος.

Και ήταν από την πρώτη στιγμή του αγώνα, κάνοντας μία φανταστική εκκίνηση ανοίγοντας την απόσταση. Ο Bagnaia αντιθέτως έκανε λάθος στην εκκίνηση και έχασε πολλές θέσεις και όπως είπε και ο ίδιος ήταν η 5η φορά στην σειρά που δεν τα καταφέρνουν στις εκκινήσεις. Ο Marc Marquez παραλίγο να καταφέρει το ίδιο με τον αγώνα Sprint, αλλά βρέθηκε στην εξωτερική αυτή τη φορά σε αντίθεση με το Σάββατο που είχε κρατήσει την εσωτερική στην πρώτη στροφή. Κέρδισε μόνο τέσσερις θέσεις στην εκκίνηση και μπήκε πίσω από ένα μπουλούκι αναβατών που όλοι μαζί κυνηγούσαν την τρίτη θέση. Κατά επέκταση και τις υπόλοιπες εκείνη την στιγμή, αλλά όσο ο Martin απομακρυνόταν το ίδιο έκανε και ο Acosta και το ενδεχόμενο αυτό απομακρυνόταν. Πριν από αυτό βέβαια έπρεπε να φύγει από την μέση ο Bastianini…

Ταυτόχρονα στην δεύτερη μόλις στροφή απομακρύνθηκε το ενδεχόμενο της συνέχισης του αγώνα και για 4 αναβάτες καθώς ο Miller έχασε πρόσφυση εμπρός και πήρε σβάρνα τον Alex Marquez, Aleix Espargaro και Luca Marini σε ένα περιστατικό που πολύ φυσιολογικά δεν επέφερε την τιμωρία του.

Ο Bastianini κράτησε για πολύ λίγο την δεύτερη θέση του αγώνα, φανερά μακριά από τον ρυθμό του Martin. Πολύ γρήγορα ο Acosta τον πέρασε ενώ πίεζε από την πρώτη στροφή. Πίσω τους είχαν σε μικρή απόσταση τον Morbidelli με τον Bezzecchi ακολουθούμενο από ένα πολύ ενδιαφέρον τρίο αναβατών, με πρώτο τον Bagnaia και πίσω τον Marquez και τον Di Giannantonio που είχαν μία πολύ θεματική μάχη αλλάζοντας συνεχώς θέσεις.

Εναλλάξ επιτέθηκαν και στον Bagnaia που έκανε αμυντική οδήγηση κλείνοντας την πόρτα και αφήνοντας τους δύο να παλέψουν χαρίζοντας θέαμα. Η μάχη έληξε με πτώση του Di Giannantonio αφήνοντας τον Marquez μόνο του, καθώς εκείνη την στιγμή φάνηκε πως δεν είχε τον ρυθμό να ξανά κάνει επίθεση στον Bagnaia. Πράγματι ο Bagnaia είχε ανεβάσει ρυθμό και φαινόταν πως ο Marc Marquez θα έκανε έναν μοναχικό αγώνα χωρίς να μπορεί να απειλήσει κανέναν, όταν ξαφνικά έσπασε ο κινητήρας του! Ήταν τόσο ξεκάθαρο για τον ίδιο τι συνέβη, που βγήκε αμέσως εκτός πίστας για να μην γεμίσει λάδια με την μοτοσυκλέτα ήδη να καίγεται κάτι που κατάλαβε μόλις κατέβηκε από τη σέλα, μπροστά στους κριτές που αμέσως άδειασαν δύο πυροσβεστήρες επάνω της.

Από το τελευταίο ένα τρίτο του αγώνα και μετά ο Acosta άρχισε να μειώνει την απόσταση από τον Martin η οποία είχε ξεπεράσει σε ένα σημείο το 1,5 δευτερόλεπτο και έφτασε στο μισό, πριν ο Martin αρχίσει να ξανά ανεβάζει την διαφορά κοντά στο ένα δευτερόλεπτο χωρίς ποτέ να αφήσει τον Acosta να νιώσει ότι μπορεί να κερδίσει τον αγώνα.

Στο μεταξύ ο Bastianini με τον Bezzecchi είχαν αρχίσει να συνωστίζονται πίσω από τον Morbidelli σε ένα σκηνικό που έμοιαζε αμυδρά με το τρίπτυχο Bagnaia, Marquez και Di Giannantonio γιατί είχε λιγότερες μάχες.

Τελικά ο Bastianini καταφέρνει να περάσει μπροστά και αμέσως κάνει ταχύτερο γύρο, έχοντας έναν ρυθμό με τον οποίο πλησίαζε τον Acosta και διεκδικούσε εκείνη την στιγμή την δεύτερη θέση. Αυτό δεν θα του έβγαινε σε καλό όμως, καθώς σημείωσε πτώση χάνοντας ένα σίγουρο, εκείνη την στιγμή, βάθρο.

Η πτώση της δεύτερης εργοστασιακής Ducati 7 γύρους πριν το τέλος του αγώνα, άνοιγε το παράθυρο για την άνοδο του Bagnaia πιο ψηλά στην βαθμολογία από την στιγμή που δεν είχε διαφορά από τους δύο εμπρός και ξεκάθαρα καλύτερο ρυθμό στους προηγούμενους γύρους.

Δεν χρειάστηκε να παλέψει καθόλου για την θέση του Bezzecchi καθώς έκανε το λάθος εκείνος ανοίγοντας γραμμή και αφήνοντας την πόρτα ανοικτή.

Ο Morbidelli ήταν λίγο πιο δύσκολη περίπτωση, ας μην ξεχνάμε πως ήταν ο ταχύτερος στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά και μακράν καλύτερος από τον ίδιο του τον εαυτό στους προηγούμενους αγώνες. Απέναντι στον Bagnaia βέβαια δεν είχε πολλές ελπίδες και η προσπέρασή του ήταν πολύ καθαρή και χωρίς δυνατή μάχη που θα μεγάλωνε το ρίσκο.

Χωρίς άλλα λάθη από τους μπροστά, που θα μπορούσαν εύκολα να γίνουν καθώς όπως είπε ο Martin χαρακτηριστικά πάλευε με την πτώση σε κάθε στροφή σχεδόν, ενώ ο Bagnaia δήλωνε πως ήταν εξαιρετικά δύσκολος αγώνας, το βάθρο ολοκλήρωσε τους δύο γύρους που έμεναν σε ένα σημαντικό για το πρωτάθλημα αποτέλεσμα καθώς ξεκαθάρισε αυτό που φαινόταν καιρό τώρα, ότι μόνο δύο διαγωνίζονται για τον φετινό τίτλο.

Ο Zarco ήταν η καλύτερη Honda για άλλη μία φορά, με άλλη μία πτώση του Mir και βρέθηκε εντός δεκάδας μόνο εξαιτίας των πολλών πτώσεων εμπρός, διαφορετικά θα ήταν στην φυσιολογική για την εποχή ντροπής της Honda, αρκετά μακριά από την δεκάδα.

Ακόμη περιμένουμε το αποτέλεσμα των εξετάσεων στο ελαστικό του Acosta καθώς αν τιμωρηθεί με χρονική ποινή 16 δευτερολέπτων θα φέρει τον Zarco μπροστά και τον Bagnaia στην δεύτερη θέση με μεγαλύτερη συγκομιδή βαθμών. Μένει να δούμε πώς θα εξελιχθεί η απόφαση αυτή.

O Martin σταμάτησε στην 16η στροφή μετά τον αγώνα να την αποχαιρετήσει γιατί θα μπορούσε εύκολα να είναι ο νικητής και στον Sprint αγώνα, ενώ στον τερματισμό έσπασε την ζελατίνα με μία γροθιά, έχοντας παλέψει στο 100% σε κάθε στροφή!

Ένας δύσκολος αγώνας με 9 αναβάτες να μην βλέπουν την γραμμή τερματισμού που ξεκαθαρίζει και ταυτόχρονα εντείνει την μάχη για το πρωτάθλημα.

UPDATE:

Κανένα πρόβλημα με τις πιέσεις ελαστικών του Acosta τελικά, παραμένει λοιπόν η αρχική βαθμολογία: 

Θέσεη

Βαθμοί

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος / Διαφ.

1

25

89J. Martin

Prima Pramac Racing

41:04.389

2

20

31P. Acosta

Red Bull GASGAS Tech3

+1.404

3

16

1F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+5.595

4

13

21F. Morbidelli

Prima Pramac Racing

+6.507

5

11

72M. Bezzecchi

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+6.772

6

10

12M. Viñales

Aprilia Racing

+11.330

7

9

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+13.203

8

8

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+14.862

9

7

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+15.151

10

6

25R. Fernandez

Trackhouse Racing

+21.079

11

5

30T. Nakagami

IDEMITSU Honda LCR

+27.696

12

4

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+33.633

Πτώσεις – Εγκαταλείψεις

   

23E. Bastianini

Ducati Lenovo Team

20 laps

   

37A. Fernandez

Red Bull GASGAS Tech3

19 laps

   

36J. Mir

Repsol Honda Team

12 laps

   

93M. Marquez

Gresini Racing MotoGP

11 laps

   

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

8 laps

Δεν έκαναν ένα γύρο

   

41A. Espargaro

Aprilia Racing

 
   

10L. Marini

Repsol Honda Team

 
   

43J. Miller

Red Bull KTM Factory Racing

 
   

73A. Marquez

Gresini Racing MotoGP

 

 

 

 

Ετικέτες

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες