MOTOGP Ινδονησία: Pole Position Quartararo στην δραματικότερη κατάταξη!

Γεμάτη πτώσεις και συμβάντα η Q1!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/3/2022

Δράση δύο αγώνων συμπιεσμένη στην κατάταξη, κυρίως την Q1 που οι πτώσεις κυριάρχησαν ενώ νωρίτερα στην FP4 η μοτοσυκλέτα του RIns έπιασε φωτιά εν κινήσει!

Η χαμηλή πρόσφυση της νέας πίστας Mandalika της Ινδονησίας, σε συνδυασμό με την υψηλή υγρασία επέβαλλε νέους κανόνες σε αναβάτες και ομάδες και επηρέασε την κατάταξη. Οι μοτοσυκλέτες της Honda πάσχιζαν να βρουν ρυθμό και δεν τα κατάφεραν γλιστρώντας κι εμπρός και πίσω με πολλά ερωτηματικά να παραμένουν για τον αγώνα, ενώ οι Ducati ξεχώρισαν συνολικά καθώς βρέθηκαν όλες σε καλές θέσεις, εκτός βέβαια της πρώτης που από την αρχή φάνηκε πως ανήκει στον Quartararo - και με τον Morbidelli να πέφτει.

Ο Quartararo ήταν ξεκάθαρος λέγοντας πως έχει κανείς μόλις ένα γύρο, τον πρώτο, για να κάνει χρόνο. Από εκεί και πέρα η πάλη των ελαστικών να βρουν πρόσφυση στην ιδιαίτερη νέα πίστα είναι ολοένα και μεγαλύτερη καταλήγοντας ένα τεράστιο πρόβλημα που θα πρέπει να αντιμετωπίσουν και στον αγώνα.

Οι δοκιμές στην Mandalika ξεκίνησαν δραματικές και τα συμβάντα συνεχίστηκαν αμείωτα. Η Suzuki του Rins έπιασε φωτιά χωρίς να σπάσει αμέσως ο κινητήρας, πιθανότατα από διαρροή, και έτσι ο Rins άργησε για μερικά δευτερόλεπτα να πηδήξει κάτω. Γεμίζοντας η πίστα με λάδια και υγρά, ο Zarco πέφτει πριν προλάβουν να βγάλουν την κόκκινη σημαία.

Οι δοκιμές διακόπηκαν μέχρι να καθαριστεί η πίστα ενώ ξεχώρισε ο Bezzecchi που ακολουθώντας τον Marquez στην αρχή, έκανε έναν πολύ καλό χρόνο. Όχι όμως τόσο καλό για να κρατήσει την Yamaha του Morbidelli πίσω του. Ο Quartararo μπορεί να έφτασε μέχρι την τέταρτη θέση της FP4 όμως φαινόταν πως η ομάδα είχε την ευκαιρία να κάνει έναν καλό χρόνο, έστω και για μόλις έναν γύρο, σύμφωνα πάντα με τον Quartararo. Η πρώτη δεκάδα της FP4 είχε έξι Ducati, δύο Yamaha, μία Suzuki και KTM και καμία Honda.

Πασχίζοντας να φύγει από την Q1 που ξεκίνησε αμέσως μετά, κι αποφασισμένος να το πετύχει, ο Marquez θα μας έδινε μερικά δραματικά λεπτά. Δεν θυμάμαι να έχει χρειαστεί ποτέ τρία ελαστικά για να το πετύχει, αλλά αυτή ακριβώς την στρατηγική αποφάσισε να ακολουθήσει. Κατά την δεύτερη προσπάθεια έπεσε στην 13η στροφή χάνοντας πρόσφυση εμπρός σε ένα εντυπωσιακό πλάνο που θα μείνει στην ιστορία.

Γλιστρά με την πλάτη στην αμμοπαγίδα και όσο επιβραδύνει πατά στα πόδια και σηκώνεται κατευθείαν σε δρασκέλισμα που το γυρνάει σε τρέξιμο. Δεν υπήρχε καμία απολύτως καθυστέρηση, ουδεμία δεύτερη σκέψη, σηκώθηκε τρέχοντας κυριολεκτικά. Ανέβηκε τρέχοντας σε σκούτερ για να τον μεταφέρει στο box, το οποίο το πέρασε κι αυτό τρέχοντας, καβάλησε και ξεκίνησε την τελευταία του προσπάθεια. Η ομάδα ήταν έτοιμη και τον περίμενε, οπότε με το τρέξιμο κέρδιζε ορισμένα πολύτιμα δευτερόλεπτα καθώς από την στιγμή της πτώσης, μέχρι να ξανά βγει στην πίστα είχαν χαθεί τα μισά από τα τελευταία πέντε λεπτά. Το έχει ξανά κάνει και καλύτερα, τρέχοντας το μήκος της πίστας, όμως το πλάνο της πτώσης που οδηγεί σε τρέξιμο θα μείνει στην ιστορία.

O Pol Espargaro γλιστρά με το εμπρός ελαστικό και χάνει την ψυχραιμία του και οι πτώσεις συνεχίζονται όπως και το δράμα του Marquez που περνώντας τον Nakagami και φανερά παλεύοντας με το γλίστρημα πέφτει ξανά σχεδόν στο ίδιο σημείο, την 12η τώρα στροφή και δεν υπάρχει πλέον περίπτωση να συνεχίσει την μάχη της Q1.

Σε αντίθεση με το δράμα του Marquez στην Q1, η Q2 ήταν μία παρέλαση για τον Quartararo που από την πρώτη στιγμή ήταν ξεκάθαρο πως δεν θα τον κουνήσει κανείς από την pole position, στην οποία έχει καιρό να βρεθεί. Το πρόβλημα είναι πως πίσω του έχει τέσσερις Ducati και δύο KTM, με τον Martin και τον Zarco που βρίσκονται δίπλα του στην πρώτη γραμμή, να έχουν την δυνατότητα να πιέσουν για την πρώτη στροφή.

Έτσι και αλλιώς ο Martin ψαλίδισε την διαφορά με τον Quartararo για την πρώτη θέση της εκκίνησης, ενώ ο Binder έχει ξανά δείξει πως μπορεί να κάνει καλή εκκίνηση και τουλάχιστον στην αρχή να παραμείνει ανταγωνιστικός. Ωστόσο ο Quartararo ίσως έχει βρει τον τρόπο να κάνει διαχείριση των ελαστικών του στην συγκεκριμένη πίστα και στην συνέντευξη τύπου αμέσως μετά δήλωσε ικανοποιημένος από την δουλειά της ομάδας και πιο σίγουρος για τις επιλογές των ελαστικών σε σχέση με την έναρξη των δοκιμών. Κάτι που δεν μπορούν να πουν όλοι ανεξαιρέτως.

Με τόσο δραματικές στιγμές στην κατάταξη είναι δύσκολο να πει κανείς αν θα δούμε έναν αγώνα όπου όλοι θα προσπαθούν να προφυλαχτούν και να αντέξουν μέχρι το τέλος, ή θα προκύψει ένα χάος συμβάντων. Με τον αγώνα να ξεκινά στις 09:00 δική μας ώρα, η απάντηση δεν αργεί να έρθει…

 

Αποτελέσματα Q2

Θέση

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος

 

1

Fabio Quartararo

Yamaha

1:31.067

 

2

Jorge Martin

Ducati

1:31.280

0.213

3

Johann Zarco

Ducati

1:31.378

0.311

4

Brad Binder

KTM

1:31.433

0.366

5

Enea Bastianini

Ducati

1:31.504

0.437

6

Francesco Bagnaia

Ducati

1:31.507

0.440

7

Miguel Oliveira

KTM

1:31.566

0.499

8

Alex Rins

Suzuki

1:31.582

0.515

9

Jack Miller

Ducati

1:31.714

0.647

10

Aleix Espargaro

Aprilia

1:31.723

0.656

11

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:31.829

0.762

12

Franco Morbidelli

Yamaha

1:32.336

1.269

Αποτελέσματα Q1

Q2

Francesco Bagnaia

Ducati

1:31.219

 

Q2

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:31.631

0.412

13

Luca Marini

Ducati

1:31.666

0.447

14

Marco Bezzecchi

Ducati

1:31.695

0.476

15

Marc Marquez

Honda

1:31.830

0.611

16

Pol Espargaro

Honda

1:31.831

0.612

17

Andrea Dovizioso

Yamaha

1:31.870

0.651

18

Joan Mir

Suzuki

1:31.875

0.656

19

Alex Marquez

Honda

1:31.987

0.768

20

Maverick Viñales

Aprilia

1:32.006

0.787

21

Raul Fernandez

KTM

1:32.122

0.903

22

Remy Gardner

KTM

1:32.140

0.921

23

Darryn Binder

Yamaha

1:32.299

1.080

24

Takaaki Nakagami

Honda

1:32.330

1.111

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.