MotoGP Jerez: Pedrosa πρωταγωνιστεί σε θρίλερ με αγνοούμενη πρόσφυση, πτώσεις, μπερδεμένα ελαστικά και ξύλο!

Και είναι και το θέμα με το αυτοκίνητο «ανασφάλειας»….
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/5/2017

Ο αγώνας αυτός είχε καταρχήν μία άλλη γλυκύτητα, παρά τον ορυμαγδό που βλέπαμε στις οθόνες, γιατί τον παρακολουθούσαμε από την πίστα των Μεγάρων, παρέα με αναγνώστες του περιοδικού και του motomag.gr που είχαν έρθει για το MOTO Test Ride Event 2017. Μαζί μας στην αίθουσα ήταν και οι άνθρωποι των εταιριών που κάνοντας ένα διάλειμμα από την οδήγηση στην πίστα όσο κάποιοι -πιο άτυχοι- έβαζαν βενζίνη και ήλεγχαν 86 μοτοσυκλέτες και σκούτερ, δημιουργώντας έτσι όλες αυτές οι παρουσίες το κατάλληλο σύνολο για να παρακολουθήσεις αγώνα με καυστικά σχόλια. Και ο συγκεκριμένος έφερε τόσες πολλές ευκαιρίες… Είχαμε τον αγώνα στην τηλεόραση και σε projector να δείχνει πλάνα από το ελικόπτερο και onboard κάμερες και το σκηνικό ήταν τελικά ακριβώς αυτό που έπρεπε για έναν τόσο επεισοδιακό αγώνα!

Παρακολουθώντας αργότερα τις Moto3 και Moto2 κατηγορίες, από την στιγμή που μέχρι και ελάχιστα λεπτά πριν τα MotoGP εξυπηρετούσαμε τον κόσμο που έκανε test ride, είναι ότι σε όλες τις κατηγορίες, μαζί με τον Pedrosa στα MotoGP, οι νικητές ήταν χωρίς εξαιρέσεις στην πρώτη θέση του βάθρου δικαιωματικά και θα ήταν εκεί ότι κι αν γινόταν πίσω τους, είτε δεν έπεφτε κανείς, είτε δεν υπήρχαν σκουντήματα και σπρωξίματα…

Παρόλο που ο αγώνας της Moto3 κρίθηκε στο τέλος και η μάχη ήταν έντονη, δεν μπορείς να πεις ότι η πρώτη θέση στο βάθρο δεν δόθηκε άξια, ούτε πως για τον Alex Marquez που κέρδισε στην Moto2 πρέπει να μετρήσουμε λιγότερο την νίκη του, καθώς το φαβορί, ο Franco Morbidelli, τέθηκε εκτός ανταγωνισμού. Βλέποντας απλά την πορεία του Marquez στην πρώτη στροφή, είναι αρκετό για να αντιληφθεί κανείς ότι κέρδισε δικαιωματικά και θα κέρδιζε τον αγώνα, όποιος και αν έπεφτε ή δεν έπεφτε.

Με τους δύο πρώτους αγώνες των μικρών κατηγοριών, να έχουν ολοκληρωθεί επεισοδιακά, ήταν ξεκάθαρο πλέον ότι υπήρχε θέμα με την πρόσφυση, πράγμα που επικυρώθηκε με τον πιο παραστατικό τρόπο. Το αυτοκίνητο ασφαλείας έχασε τον έλεγχο απότομα και καταλήγοντας με σφοδρότητα στα ελαστικά και τις προστατευτικές μπαριέρες, καταστράφηκε στέλνοντας τον Uncini και τον συνεπιβάτη στο νοσοκομείο με σπασμένα πλευρά και άλλα κατάγματα…

Ο τρόπος που το αυτοκίνητο ασφαλείας έφυγε από την πίστα, μαρτυρούσε αυτό που όλοι πλέον είχαν καταλάβει και γινόταν εικόνα πλέον και παραστατική εικόνα και για τους θεατές: Η πρόσφυση αγνοούνταν και οι ομάδες είχαν εκπέμψει silver alert…

Η θερμοκρασία δεν είναι η μόνη αιτία, ούτε τα ελαστικά. Αφορμή μπορεί να είναι η ζέστη που επικρατούσε, όμως τα πραγματικά αίτια πρέπει να αναζητηθούν στην παλαιότητα της πίστας, που έχει μία δεκαπενταετία να ανανεωθεί. Είναι τεράστιο το χρονικό διάστημα και κάθε φορά διαφορετική θερμοκρασία, μπορεί να την επηρεάσει με άλλο τρόπο, δεν υπάρχει σταθερότητα. Αυτό σημαίνει ότι αναβάτες που οδηγούν πάντα στο όριο, που έχουν μάθει να ρισκάρουν λίγο περισσότερο, βρίσκονταν σε μειονεκτικότερη θέση συγκριτικά με τους σταθερότερους και φυσικά και πιο αργούς σε κανονικές συνθήκες. Ο Pedrosa είναι ένας από τους καλύτερους αναβάτες στην ιστορία του MotoGP και αυτό που τον κάνει καλύτερο, είναι η σταθερότητά του, χαρακτηριστικό που ευθύνεται απόλυτα για τα δεσμά του με την Honda που δεν υπάρχει περίπτωση να τον αφήσει να φύγει. Παίζοντας σταθερά στις πρώτες θέσεις, κυνηγώντας το βάθρο σε πολλούς αγώνες και σημειώνοντας τουλάχιστον μία νίκη –απαράβατα- σε κάθε σεζόν, ο Pedrosa είναι ο πρωταθλητής του δεύτερου ρόλου, λάμποντας όμως ως πρωταγωνιστής σε τακτικά αριστουργήματα. Ο χθεσινός αγώνας, ήταν άλλο ένα από αυτά.

Η κυριαρχία του φάνηκε από τις δοκιμές, κερδίζοντας την pole position από την οποία ξεκίνησε για να κερδίσει τον αγώνα, χωρίς ποτέ να αμφισβητείται. Ελάχιστες φορές πλησίασε ο Marquez και τότε ο Pedrosa έπαιρνε λίγο το ρίσκο για να παραμείνει μπροστά, κερδίζοντας τελικά ως αναμφισβήτητα ο καλύτερος για όλες τις μέρες και όχι μόνο για τον αγώνα. Βασική αιτία για την νίκη του, η σταθερότητά του και η απόλυτη συγκέντρωση που έχει στην διάρκεια του αγώνα. Κανείς άλλος αναβάτης δεν έχει την ίδια αφοσίωση και παρόμοια σταθερότητα, αντίστοιχα με του Pedrosa που κατάφερε τώρα να κάνει ένα πραγματικό ρεκόρ, καθώς είναι ο μόνος αναβάτης που έχει κερδίσει έναν αγώνα σε κάθε σεζόν για περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια! Πρόκειται λοιπόν για έναν χειρούργο, κι αυτό ακριβώς είδαμε, χειρουργική οδήγηση στις πλέον δύσκολες συνθήκες πρόσφυσης!

Από την αρχή της χρονιάς τα πράγματα στο στρατόπεδο της Honda δεν είναι στην καλύτερή τους φάση και ο Marquez δεν έχει καταφέρει να τα λύσει όλα. Την παντοδυναμία τους στην Jerez δεν πρέπει να την αντιμετωπίσουμε ως την αρχή της επίλυσης, απλά στην Yamaha έχουν πλέον και οι ίδιοι μεγάλα προβλήματα, κυρίως ρυθμίσεων με τα ελαστικά. Αυτό που είδαμε στην Jerez είναι η νίκη εκείνου με τα λιγότερα προβλήματα πρόσφυσης παράλληλα με την σταθερότητα του Pedrosa. Στην Yamaha έχουν δύο επιθετικούς που αντίστοιχα κυνηγούν την πρώτη θέση του πρωταθλήματος, στην Honda αυτός ο ρόλος είναι πιο ξεκάθαρος.

Η τρίτη θέση του βάθρου στον Lorenzo, που πιστεύω ότι δεν ήταν εκεί αν ο Cruthlow δεν έπεφτε, κομμάτι πρότασης που είναι οξύμωρο καθώς ο Cruthlow έχει - αν μη τι άλλο - συχνές πτώσεις, γιορτάστηκε από τον Ισπανό με μεγάλες δηλώσεις που φανερώνουν.. έπαρση. Ο Lorenzo είναι από τους μεγαλύτερους και καλύτερους αναβάτες των MotoGP και όσο κι αν τον σέβομαι για αυτό και θαυμάζω την οδήγησή του, δεν γίνεται παρά να μην σχολιάσει κανείς δηλώσεις όπως «να μην αμφισβητείτε την ικανότητα και την ψυχολογία μου». Φυσικά και η απόδοσή του σε προκαλούσε από μόνη της να σταματήσεις να τον αμφισβητείς, αν ανήκεις σε εκείνους που το έκαναν, όμως όταν το ζητά με τέτοιου είδους δηλώσεις, αφαιρεί πόντους από την τεράστια προσπάθεια και επιτυχία, που διαφορετικά θα του αναγνώριζες!

Από τις χειρότερες στιγμές του αγώνα, που αν γινόταν ανάμεσα στους κορυφαίους αναβάτες θα είχε πυροδοτήσει τον οπαδισμό στο τελευταίο προπύργιο ήπιων αντιδράσεων που χαίρονται τα MotoGP, ήταν το ξέσπασμα του Miller απέναντι στον Bautista και την Aspar Ducati που κλώτσησε αφού πρώτα έσπρωξε τον αναβάτη της. Ο Miller εισέπραξε πρόστιμο 1.000 Ευρώ και η συγνώμη του απέναντι στον Bautista δεν ήταν απόλυτα ξεκάθαρη… Δήλωσε εκνευρισμένος με άλλους αναβάτες γιατί εκμεταλλεύονταν το run off στην πρώτη στροφή για να κρατήσουν περισσότερο το γκάζι στην ευθεία και τον έβγαζαν εκτός γραμμής ενώ εκείνος έκανε υπερπροσπάθεια να την κρατήσει. Περισσότερο τον εκνεύρισε όταν θεώρησε πως αυτή η πρακτική ήταν εσκεμμένη και του στέρησε δέκατα από το κυνήγι με τον Dovizioso. Όταν λοιπόν ο επόμενος από τους αναβάτες, ένα από τα ονόματα που έδωσε ήταν ο Petrucci, τον έβγαλε εκτός πάνω σε αντίστοιχη περίπτωση, ο θυμός του εκδηλώθηκε σπρώχνοντάς τον και κλωτσώντας την μοτοσυκλέτα, με τον Bautista να αντιλαμβάνεται το θυμό, αλλά όχι και την συγκεκριμένη αντίδραση…

Πέρα από τον Pedrosa, ο αναβάτης που έλαμψε περισσότερο στον αγώνα, είναι μάλλον ο Zarco. Φαίνεται έτοιμος να πάει σε εργοστασιακή ομάδα και να παλέψει με όλους για την νίκη, κι ας είναι τόσο νέος στην κορυφαία κατηγορία. Από το Qatar που κυριάρχησε στους πρώτους γύρους, μέχρι τώρα που πάλευε ακουμπώντας, κάθε αγώνας του Zarco είναι και μία έκπληξη με μόνο σίγουρο την επιθετικότητά του, η οποίο όμως –κι αυτό είναι το βασικότερο- εκδηλώνεται με τρόπο αγωνιστικό και όμορφο, και δύσκολα γίνεται επικίνδυνη!

Ο Rossi δήλωσε μεγάλα προβλήματα με τα ελαστικά και μία ταλάντωση από το εμπρός που έγινε τόσο μεγάλη στο τέλος που θεωρεί θαύμα ότι τα κατάφερε. Ο Vinales είχε αντίστοιχα αλλά μικρότερα προβλήματα, ενώ και οι δύο τους κατηγορούν για τις επιδόσεις τους το ελαστικό, σε μία πίστα που μέχρι τώρα κυριαρχούσαν οι Yamaha. Το ελαστικό του Rossi σφραγίστηκε για να εξεταστεί, αν και είναι βέβαιο ότι υπήρχε πρόβλημα αν δει κανείς τους χρόνους και το πώς έπεφταν προς το τέλος. Ο Rossi έκανε ωστόσο τα πάντα για να κρατήσει βαθμούς την στιγμή που αυτός ο αγώνας ψαλίδιζε έντονα την διαφορά του. Πλέον οι τέσσερις πρώτοι είναι τόσο κοντά, που όλα μπορούν να αλλάξουν

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.