MotoGP Jerez: Pedrosa πρωταγωνιστεί σε θρίλερ με αγνοούμενη πρόσφυση, πτώσεις, μπερδεμένα ελαστικά και ξύλο!

Και είναι και το θέμα με το αυτοκίνητο «ανασφάλειας»….
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/5/2017

Ο αγώνας αυτός είχε καταρχήν μία άλλη γλυκύτητα, παρά τον ορυμαγδό που βλέπαμε στις οθόνες, γιατί τον παρακολουθούσαμε από την πίστα των Μεγάρων, παρέα με αναγνώστες του περιοδικού και του motomag.gr που είχαν έρθει για το MOTO Test Ride Event 2017. Μαζί μας στην αίθουσα ήταν και οι άνθρωποι των εταιριών που κάνοντας ένα διάλειμμα από την οδήγηση στην πίστα όσο κάποιοι -πιο άτυχοι- έβαζαν βενζίνη και ήλεγχαν 86 μοτοσυκλέτες και σκούτερ, δημιουργώντας έτσι όλες αυτές οι παρουσίες το κατάλληλο σύνολο για να παρακολουθήσεις αγώνα με καυστικά σχόλια. Και ο συγκεκριμένος έφερε τόσες πολλές ευκαιρίες… Είχαμε τον αγώνα στην τηλεόραση και σε projector να δείχνει πλάνα από το ελικόπτερο και onboard κάμερες και το σκηνικό ήταν τελικά ακριβώς αυτό που έπρεπε για έναν τόσο επεισοδιακό αγώνα!

Παρακολουθώντας αργότερα τις Moto3 και Moto2 κατηγορίες, από την στιγμή που μέχρι και ελάχιστα λεπτά πριν τα MotoGP εξυπηρετούσαμε τον κόσμο που έκανε test ride, είναι ότι σε όλες τις κατηγορίες, μαζί με τον Pedrosa στα MotoGP, οι νικητές ήταν χωρίς εξαιρέσεις στην πρώτη θέση του βάθρου δικαιωματικά και θα ήταν εκεί ότι κι αν γινόταν πίσω τους, είτε δεν έπεφτε κανείς, είτε δεν υπήρχαν σκουντήματα και σπρωξίματα…

Παρόλο που ο αγώνας της Moto3 κρίθηκε στο τέλος και η μάχη ήταν έντονη, δεν μπορείς να πεις ότι η πρώτη θέση στο βάθρο δεν δόθηκε άξια, ούτε πως για τον Alex Marquez που κέρδισε στην Moto2 πρέπει να μετρήσουμε λιγότερο την νίκη του, καθώς το φαβορί, ο Franco Morbidelli, τέθηκε εκτός ανταγωνισμού. Βλέποντας απλά την πορεία του Marquez στην πρώτη στροφή, είναι αρκετό για να αντιληφθεί κανείς ότι κέρδισε δικαιωματικά και θα κέρδιζε τον αγώνα, όποιος και αν έπεφτε ή δεν έπεφτε.

Με τους δύο πρώτους αγώνες των μικρών κατηγοριών, να έχουν ολοκληρωθεί επεισοδιακά, ήταν ξεκάθαρο πλέον ότι υπήρχε θέμα με την πρόσφυση, πράγμα που επικυρώθηκε με τον πιο παραστατικό τρόπο. Το αυτοκίνητο ασφαλείας έχασε τον έλεγχο απότομα και καταλήγοντας με σφοδρότητα στα ελαστικά και τις προστατευτικές μπαριέρες, καταστράφηκε στέλνοντας τον Uncini και τον συνεπιβάτη στο νοσοκομείο με σπασμένα πλευρά και άλλα κατάγματα…

Ο τρόπος που το αυτοκίνητο ασφαλείας έφυγε από την πίστα, μαρτυρούσε αυτό που όλοι πλέον είχαν καταλάβει και γινόταν εικόνα πλέον και παραστατική εικόνα και για τους θεατές: Η πρόσφυση αγνοούνταν και οι ομάδες είχαν εκπέμψει silver alert…

Η θερμοκρασία δεν είναι η μόνη αιτία, ούτε τα ελαστικά. Αφορμή μπορεί να είναι η ζέστη που επικρατούσε, όμως τα πραγματικά αίτια πρέπει να αναζητηθούν στην παλαιότητα της πίστας, που έχει μία δεκαπενταετία να ανανεωθεί. Είναι τεράστιο το χρονικό διάστημα και κάθε φορά διαφορετική θερμοκρασία, μπορεί να την επηρεάσει με άλλο τρόπο, δεν υπάρχει σταθερότητα. Αυτό σημαίνει ότι αναβάτες που οδηγούν πάντα στο όριο, που έχουν μάθει να ρισκάρουν λίγο περισσότερο, βρίσκονταν σε μειονεκτικότερη θέση συγκριτικά με τους σταθερότερους και φυσικά και πιο αργούς σε κανονικές συνθήκες. Ο Pedrosa είναι ένας από τους καλύτερους αναβάτες στην ιστορία του MotoGP και αυτό που τον κάνει καλύτερο, είναι η σταθερότητά του, χαρακτηριστικό που ευθύνεται απόλυτα για τα δεσμά του με την Honda που δεν υπάρχει περίπτωση να τον αφήσει να φύγει. Παίζοντας σταθερά στις πρώτες θέσεις, κυνηγώντας το βάθρο σε πολλούς αγώνες και σημειώνοντας τουλάχιστον μία νίκη –απαράβατα- σε κάθε σεζόν, ο Pedrosa είναι ο πρωταθλητής του δεύτερου ρόλου, λάμποντας όμως ως πρωταγωνιστής σε τακτικά αριστουργήματα. Ο χθεσινός αγώνας, ήταν άλλο ένα από αυτά.

Η κυριαρχία του φάνηκε από τις δοκιμές, κερδίζοντας την pole position από την οποία ξεκίνησε για να κερδίσει τον αγώνα, χωρίς ποτέ να αμφισβητείται. Ελάχιστες φορές πλησίασε ο Marquez και τότε ο Pedrosa έπαιρνε λίγο το ρίσκο για να παραμείνει μπροστά, κερδίζοντας τελικά ως αναμφισβήτητα ο καλύτερος για όλες τις μέρες και όχι μόνο για τον αγώνα. Βασική αιτία για την νίκη του, η σταθερότητά του και η απόλυτη συγκέντρωση που έχει στην διάρκεια του αγώνα. Κανείς άλλος αναβάτης δεν έχει την ίδια αφοσίωση και παρόμοια σταθερότητα, αντίστοιχα με του Pedrosa που κατάφερε τώρα να κάνει ένα πραγματικό ρεκόρ, καθώς είναι ο μόνος αναβάτης που έχει κερδίσει έναν αγώνα σε κάθε σεζόν για περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια! Πρόκειται λοιπόν για έναν χειρούργο, κι αυτό ακριβώς είδαμε, χειρουργική οδήγηση στις πλέον δύσκολες συνθήκες πρόσφυσης!

Από την αρχή της χρονιάς τα πράγματα στο στρατόπεδο της Honda δεν είναι στην καλύτερή τους φάση και ο Marquez δεν έχει καταφέρει να τα λύσει όλα. Την παντοδυναμία τους στην Jerez δεν πρέπει να την αντιμετωπίσουμε ως την αρχή της επίλυσης, απλά στην Yamaha έχουν πλέον και οι ίδιοι μεγάλα προβλήματα, κυρίως ρυθμίσεων με τα ελαστικά. Αυτό που είδαμε στην Jerez είναι η νίκη εκείνου με τα λιγότερα προβλήματα πρόσφυσης παράλληλα με την σταθερότητα του Pedrosa. Στην Yamaha έχουν δύο επιθετικούς που αντίστοιχα κυνηγούν την πρώτη θέση του πρωταθλήματος, στην Honda αυτός ο ρόλος είναι πιο ξεκάθαρος.

Η τρίτη θέση του βάθρου στον Lorenzo, που πιστεύω ότι δεν ήταν εκεί αν ο Cruthlow δεν έπεφτε, κομμάτι πρότασης που είναι οξύμωρο καθώς ο Cruthlow έχει - αν μη τι άλλο - συχνές πτώσεις, γιορτάστηκε από τον Ισπανό με μεγάλες δηλώσεις που φανερώνουν.. έπαρση. Ο Lorenzo είναι από τους μεγαλύτερους και καλύτερους αναβάτες των MotoGP και όσο κι αν τον σέβομαι για αυτό και θαυμάζω την οδήγησή του, δεν γίνεται παρά να μην σχολιάσει κανείς δηλώσεις όπως «να μην αμφισβητείτε την ικανότητα και την ψυχολογία μου». Φυσικά και η απόδοσή του σε προκαλούσε από μόνη της να σταματήσεις να τον αμφισβητείς, αν ανήκεις σε εκείνους που το έκαναν, όμως όταν το ζητά με τέτοιου είδους δηλώσεις, αφαιρεί πόντους από την τεράστια προσπάθεια και επιτυχία, που διαφορετικά θα του αναγνώριζες!

Από τις χειρότερες στιγμές του αγώνα, που αν γινόταν ανάμεσα στους κορυφαίους αναβάτες θα είχε πυροδοτήσει τον οπαδισμό στο τελευταίο προπύργιο ήπιων αντιδράσεων που χαίρονται τα MotoGP, ήταν το ξέσπασμα του Miller απέναντι στον Bautista και την Aspar Ducati που κλώτσησε αφού πρώτα έσπρωξε τον αναβάτη της. Ο Miller εισέπραξε πρόστιμο 1.000 Ευρώ και η συγνώμη του απέναντι στον Bautista δεν ήταν απόλυτα ξεκάθαρη… Δήλωσε εκνευρισμένος με άλλους αναβάτες γιατί εκμεταλλεύονταν το run off στην πρώτη στροφή για να κρατήσουν περισσότερο το γκάζι στην ευθεία και τον έβγαζαν εκτός γραμμής ενώ εκείνος έκανε υπερπροσπάθεια να την κρατήσει. Περισσότερο τον εκνεύρισε όταν θεώρησε πως αυτή η πρακτική ήταν εσκεμμένη και του στέρησε δέκατα από το κυνήγι με τον Dovizioso. Όταν λοιπόν ο επόμενος από τους αναβάτες, ένα από τα ονόματα που έδωσε ήταν ο Petrucci, τον έβγαλε εκτός πάνω σε αντίστοιχη περίπτωση, ο θυμός του εκδηλώθηκε σπρώχνοντάς τον και κλωτσώντας την μοτοσυκλέτα, με τον Bautista να αντιλαμβάνεται το θυμό, αλλά όχι και την συγκεκριμένη αντίδραση…

Πέρα από τον Pedrosa, ο αναβάτης που έλαμψε περισσότερο στον αγώνα, είναι μάλλον ο Zarco. Φαίνεται έτοιμος να πάει σε εργοστασιακή ομάδα και να παλέψει με όλους για την νίκη, κι ας είναι τόσο νέος στην κορυφαία κατηγορία. Από το Qatar που κυριάρχησε στους πρώτους γύρους, μέχρι τώρα που πάλευε ακουμπώντας, κάθε αγώνας του Zarco είναι και μία έκπληξη με μόνο σίγουρο την επιθετικότητά του, η οποίο όμως –κι αυτό είναι το βασικότερο- εκδηλώνεται με τρόπο αγωνιστικό και όμορφο, και δύσκολα γίνεται επικίνδυνη!

Ο Rossi δήλωσε μεγάλα προβλήματα με τα ελαστικά και μία ταλάντωση από το εμπρός που έγινε τόσο μεγάλη στο τέλος που θεωρεί θαύμα ότι τα κατάφερε. Ο Vinales είχε αντίστοιχα αλλά μικρότερα προβλήματα, ενώ και οι δύο τους κατηγορούν για τις επιδόσεις τους το ελαστικό, σε μία πίστα που μέχρι τώρα κυριαρχούσαν οι Yamaha. Το ελαστικό του Rossi σφραγίστηκε για να εξεταστεί, αν και είναι βέβαιο ότι υπήρχε πρόβλημα αν δει κανείς τους χρόνους και το πώς έπεφταν προς το τέλος. Ο Rossi έκανε ωστόσο τα πάντα για να κρατήσει βαθμούς την στιγμή που αυτός ο αγώνας ψαλίδιζε έντονα την διαφορά του. Πλέον οι τέσσερις πρώτοι είναι τόσο κοντά, που όλα μπορούν να αλλάξουν

Ετικέτες

FIM EWC - Ξεκινά το παγκόσμιο Αντοχής με τις 24 Ώρες του Le Mans - Όλοι οι νικητές των 48 διοργανώσεων

Το ρεκόρ κατέχει η Yamaha από το 2017
24h
Από τον

Παύλο Καρατζά

16/4/2026

Από το 1978, ο αγώνας μοτοσυκλέτας 24 Ωρών του Le Mans συνιστά ένα ξεχωριστό ορόσημο το Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Endurance (EWC). Την παραμονή της 49ης διοργάνωσης του 24ωρου αγώνα, θυμόμαστε τους νικητές των προηγούμενων 48.

Το ρεκόρ του αγώνα κατέχει η Yamaha από το 2017, καθώς οι Checa, Canepa και Di Meglio διάνυσαν 3.599,1 χιλιόμετρα σε 24 ώρες στην πίστα Bugatti. Τις πρώτες δύο σεζόν οι Christian Léon και ο Jean-Claude Chemarin κέρδισαν τον αγώνα με Honda, ενώ οι πιο επιτυχημένοι αναβάτες του θεσμού είναι οι Alex Vieira και Grégory Leblanc με πέντε νίκες.

Παρακάτω όλοι οι νικητές του αγώνα μοτοσυκλέτας 24 Ωρών του Le Mans από το 1978:

Χρονιά

Αναβάτης 1

Αναβάτης 2

Αναβάτης 3

Μοτοσυκλέτα

Ομάδα

1978

France Jean-Claude Chemarin

France Christian Léon

 

Honda RCB 1000

 

1979

France Jean-Claude Chemarin

France Christian Léon

 

Honda RCB 1000

 

1980

France Marc Fontan

France Hervé Moineau

 

Honda RCB 1000

 

1981

France Jean-Claude Chemarin

France Christian Huguet

 

Kawasaki Z 1000 J

 

1982

France Pierre-Étienne Samin

France Dominique Pernet

 

Suzuki GS 1000 R

 

1983

France Gérard Coudray

Switzerland Jacques Cornu

Switzerland Sergio Pellandini

Kawasaki Z 1000 R

 

1984

Netherlands Dirk Brand

Netherlands Henk Van der Mark

 

Suzuki GS 1000 R

 

1985

France Bernard Millet

France Guy Bertin

France Philippe Guichon

Suzuki GSX-R 750

 

1986

France Alex Vieira

France Gérard Coudray

France Patrick Igoa

Honda VFR 750 R RC30

 

1987

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

France Jean-Louis Battistini

Honda VFR 750 R RC30

 

1988

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

France Christophe Bouheben

Honda VFR 750 R RC30

 

1989

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

United Kingdom Roger Burnett

Honda VFR 750 R RC30

 

1990

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

Belgium Stéphane Mertens

Honda VFR 750 R RC30

 

1991

France Philippe Monneret

France Bruno Bonhuil

France Rachel Nicotte

Yamaha YZF 750 R (FZR 750 R OW01)

 

1992

United Kingdom Terry Rymer

United Kingdom Carl Fogarty

Belgium Michel Simul

Kawasaki ZXR 750 R

Kawasaki France

1993

France Adrien Morillas

United Kingdom Brian Morrison

France Wilfried Veille

Kawasaki ZXR 750 R

Kawasaki France

1994

France Adrien Morillas

France Jean-Louis Battistini

United Kingdom Terry Rymer

Kawasaki ZXR 750 R

Kawasaki France

1995

France Alex Vieira

France Rachel Nicotte

United Kingdom Brian Morrison

Honda RVF 750 R RC45

Honda France

1996

France Jehan D'Orgeix

Italy Piergiorgio Bontempi

United Kingdom Brian Morrison

Kawasaki ZX-7R

Kawasaki France

1997

United States Doug Polen

France Juan-Éric Gomez

Australia Peter Goddard

Suzuki GSX-R 750

SERT

1998

France Bertrand Sebileau

France Thierry Paillot

Slovenia Igor Jerman [it]

Kawasaki ZX-7RR

Kawasaki France

1999

France Bertrand Sebileau

United Kingdom Steve Hislop

United Kingdom Chris Walker

Kawasaki ZX-7RR

Kawasaki France

2000

France Sébastien Charpentier

France William Costes

France Sébastien Gimbert

Honda VTR RC51

Honda France

2001

France Christophe Guyot

France Sébastien Scarnato

France Nicolas Dussauge

Suzuki GSX-R 750

GMT94

2002

France Jean-Michel Bayle

France Sébastien Gimbert

France Nicolas Dussauge

Suzuki GSX-R 750

SERT

2003

United Kingdom Brian Morrison

France Philippe Dobé

France Vincent Philippe

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2004

France Stéphane Chambon

Japan Keiichi Kitagawa

Australia Warwick Nowland

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2005

Spain David Checa

France William Costes

France Sébastien Gimbert

Yamaha YZF-R1

GMT94 Yamaha

2006

France Olivier Four

France Frédéric Protat

Spain Daniel Ribalta-Bosch

Honda CBR 1000 RR

National Moto

2007

France William Costes

France Guillaume Dietrich

Germany Max Neukirchner

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2008

France William Costes

France Guillaume Dietrich

Netherlands Barry Veneman

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2009

France Gwen Giabbani

Australia Steve Martin

Slovenia Igor Jerman [it]

Yamaha YZF-R1

Yamaha Austria Racing Team

2010

France Julien Da Costa

France Olivier Four

France Grégory Leblanc

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2011

France Julien Da Costa

France Olivier Four

France Grégory Leblanc

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2012

France Julien Da Costa

France Freddy Foray [fr]

France Grégory Leblanc

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2013

France Grégory Leblanc [fr]

France Fabien Foret

France Nicolas Salchaud

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2014

France Vincent Philippe

France Anthony Delhalle

France Erwan Nigon [fr]

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2015

France Vincent Philippe

France Anthony Delhalle

France Étienne Masson

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2016

France Grégory Leblanc

France Matthieu Lagrive

France Fabien Foret

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2017

France Mike Di Meglio

Spain David Checa

Italy Niccolò Canepa

Yamaha YZF-R1

GMT94 Yamaha

2018

Australia Josh Hook

France Freddy Foray

France Alan Techer

Honda CBR 1000 RR

FCC TSR Honda France

2019

France Jérémy Guarnoni

Spain David Checa

France Erwan Nigon

Kawasaki ZX-10RR

Team SRC Kawasaki France

2020

Australia Josh Hook

France Freddy Foray

France Mike Di Meglio

Honda CBR 1000 RR-R

FCC TSR Honda France

2021

France Gregg Black [fr]

Belgium Xavier Simeon

France Sylvain Guintoli

Suzuki GSX-R 1000

Yoshimura SERT Motul

2022

France Gregg Black

Belgium Xavier Simeon

France Sylvain Guintoli

Suzuki GSX-R 1000

Yoshimura SERT Motul

2023

Australia Josh Hook

France Mike Di Meglio

France Alan Techer

Honda CBR 1000 RR-R

FCC TSR Honda France

2024

France Gregg Black

France Etienne Masson

United Kingdom Dan Linfoot

Suzuki GSX-R 1000

Yoshimura SERT Motul

2025

Czech Republic Karel Hanika

Germany Marvin Fritz

AustraliaJason O'Halloran

Yamaha YZF-R1

Yamaha Austria Racing Team

Ετικέτες