MotoGP: Joan Mir - Τώρα επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ

H επιστροφή της Honda στα MotoGP έφερτε τον Joan Mir στο φυσικό του στυλ φρεναρίσματος
Joan Mir
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

19/12/2025

Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής του μιλά για τη δύσκολη διαδρομή, το σημείο καμπής της σεζόν 2025 και γιατί νιώθει ξανά ο εαυτός του πάνω στη Honda RC213V.

Ο Joan Mir επέστρεψε φέτος στο βάθρο του MotoGP με τη Honda, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία με τη Suzuki. Μια επιστροφή που για καιρό έμοιαζε αβέβαιη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δύο πρώτα του χρόνια με τη Honda είχε καταφέρει μόλις δύο τερματισμούς εντός δεκάδας.

Η σεζόν 2025 ξεκίνησε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ο Mir τερμάτισε μόλις σε έναν από τους έξι πρώτους αγώνες, με την κακοτυχία, τα συμβάντα και το υπερβολικό ρίσκο να συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν.

"Στο πρώτο μέρος της χρονιάς, το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις με αυτή τη μοτοσυκλέτα ήταν μια έβδομη θέση", εξήγησε, "Αν κάποιος έκανε κάτι παραπάνω, ήταν λόγω συνθηκών ή περίεργων καταστάσεων. Αλλιώς, το πραγματικό δυναμικό ήταν να τα βάλεις όλα κάτω και να πάρεις μια έβδομη θέση.

"Στο Aragon ήμασταν έβδομοι. Αλλά εκτός αν έλειπε κάποιος, ήταν πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι καλύτερο".

Ακολούθησε μια έκτη θέση στην Αυστρία, ανάμεσα σε νέες εγκαταλείψεις, όμως το πραγματικό σημείο καμπής ήρθε μετά την εισαγωγή των τελευταίων αεροδυναμικών και μηχανολογικών αναβαθμίσεων της RC213V στη Βαρκελώνη.

"Μετά τη Βαρκελώνη βελτιώσαμε λίγο την αεροδυναμική και τον κινητήρα. Αυτό ήταν κάτι που με ενοχλούσε πάρα πολύ. Και εκεί έκανα το 'κλικ'", είπε ο Mir.

Δύο αγώνες αργότερα, όλα έδεσαν στην Ιαπωνία. Στο Motegi, ο Mir χάρισε στην εργοστασιακή Honda το πρώτο της βάθρο στο MotoGP μετά τον Marc Marquez στο ίδιο σιρκουί το 2023, προσθέτοντας τη δική του επιτυχία σε μια σεζόν που είχε ήδη δει νίκη και βάθρο από τον Johann Zarco με την δορυφορική LCR Honda.

Joan Mir

Ο Ισπανός επανέλαβε το κατόρθωμα και στη Sepang, σε έναν αγώνα που ο ίδιος θεωρεί τον καλύτερό του για το 2025.

"Για το ίδιο το δυναμικό της μοτοσυκλέτας", εξήγησε. "Η Sepang παραδοσιακά δεν είναι καλή πίστα για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Και αυτό που κάναμε εκεί ήταν κάτι πολύ σημαντικό.

"Κανονικά δυσκολευόμαστε με την πρόσφυση. Και η Sepang είναι μια πίστα με πολύ χαμηλό grip.

"Για να το αντισταθμίσουμε, έπρεπε απλώς να φρενάρουμε πάρα πολύ, ρισκάροντας περισσότερο από τους άλλους. Έπεσα στο sprint, οπότε δεν ήθελα να κάνω το ίδιο λάθος ξανά.

"Διαχειρίστηκα την κατάσταση πολύ καλά. Οπότε θα πω ότι η Sepang ήταν ο καλύτερός μου αγώνας".

Στη Μαλαισία, ο Mir ενθουσίασε τους φιλάθλους με τα θεαματικά, πολύ αργά φρεναρίσματά του, ένα φυσικό του χαρακτηριστικό που είχε αναγκαστεί να περιορίσει στα χρόνια της Suzuki.

"Με τη Suzuki αυτό δεν ήταν το στυλ", παραδέχτηκε. "Έπρεπε να προσαρμοστώ στη μοτοσυκλέτα, να κυλάω περισσότερο, να φρενάρω λίγο νωρίτερα και να αφήνω τα φρένα πιο νωρίς. Γιατί αυτή η μοτοσυκλέτα απαιτούσε τέτοιο στυλ.

Joan Mir

"Τώρα με τη Honda επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ. Όπως το είχα στη Moto3 και στη Moto2. Είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ, να φρενάρω πολύ δυνατά και να 'ρίχνω' πραγματικά τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος, αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί ρισκάρω περισσότερο από τους άλλους και πρέπει να βρεις το όριο και την αυτοπεποίθηση.

"Μπορεί να προκαλέσει κάποιες πτώσεις, αλλά αν μπορέσω να οδηγώ με λίγο περισσότερο περιθώριο, μπορούμε να το ελέγξουμε".

Παρά τα βάθρα, ο υψηλός αριθμός μηδενικών αποτελεσμάτων, 21 στους 44 αγώνες, άφησε τον Mir μόλις 15ο στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Zarco και τον team-mate του στη Honda, Luca Marini.

Ωστόσο, η συνολική "στροφή" στην απόδοση, που αποτυπώθηκε και στην άνοδο της Honda από το rank D στο C στο σύστημα παραχωρήσεων, του δίνει αισιοδοξία για το 2026.

"Ήταν μια χρονιά-κλειδί", κατέληξε. "Μια χρονιά όπου μπορέσαμε να γυρίσουμε την κατάσταση, από το λιγότερο στο περισσότερο.

"Ίσως περίμενα λίγο περισσότερο απ’ όσο ήλπιζα. Είχαμε πολλή κακοτυχία και καμία συνέπεια. Αλλά σε ό,τι αφορά την απόδοση, το δυναμικό του αναβάτη και το δυναμικό της Honda να αντιστρέψει την κατάσταση, ήταν μια πολύ θετική σεζόν.

"Τώρα χρειαζόμαστε ακόμη ένα 'κλικ', για να βρούμε περισσότερη συνέπεια και λίγο περισσότερες δυνατότητες. Γιατί αν πρέπει να πηγαίνω πάντα έτσι, στο όριο, θα είναι δύσκολο.

"Αλλά ελπίζω του χρόνου να ξεκινήσουμε από εδώ και να ανέβουμε".

 

MotoGP: Επίσημο αντίο Davide Brivio στην Trackhouse – Προορίζεται για αντικαταστάτης του Alberto Puig στο HRC

Μια ακόμη ηχηρή μεταγραφή επιβεβαιώνεται, κατά το ήμισυ τουλάχιστον
Davide-Brivio
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/5/2026

Με επίσημο ανακοινωθέν της ομάδας Trackhouse Racing MotoGP στο περιθώριο του Καταλανικού Grand Prix στη Βαρκελώνη επισημοποιήθηκε μια φήμη που είχε φουντώσει τις προηγούμενες εβδομάδες. Ο Davide Brivio θα αποχωρήσει από τη διεύθυνση της ομάδας μετά το τέλος της φετινής σεζόν, γεγονός που καλύπτει κατά το ήμισυ την επικαιρότητα. Επιβεβαιώνεται δηλαδή ότι ο έμπειρος Ιταλός φεύγει, αλλά δεν αποκαλύπτεται ο νέος του προορισμός.

Πριν λίγες μέρες γράφαμε για την αναβάθμιση του Alberto Puig από διευθυντή της εργοστασιακής ομάδας Honda HRC Castrol σε έναν πιο κομβικό ρόλο με ευρύτερες αρμοδιότητες εντός του αγωνιστικού τμήματος HRC (Honda Racing Corporation). Το προφανές ερώτημα που εξαρχής δημιουργήθηκε αφορούσε τον αντικαταστάτη του και η διασύνδεση των δύο ειδήσεων μας δίνει την απάντηση.

Η φημολογία ήδη ήθελε τον 58χρονο Brivio σε διαπραγματεύσεις με τη Honda για τη θέση αυτή και η ανακοίνωση της Trackhouse ανοίγει τον δρόμο για τον επόμενο προορισμό του Ιταλού, με μόνο τις επίσημες ανακοινώσεις να απομένουν.

Ο Brivio είναι ένα πολύ έμπειρο στέλεχος με πολλά χρόνια προϋπηρεσίας και ανάλογα πολλές επιτυχίες στο βιογραφικό του. Προερχόμενος από μια πενταετία στην ηγεσία της Yamaha στο WSBK, μετακινήθηκε εντός της ιαπωνικής εταιρείας στο MotoGP το 2001. Εκεί, παρέα με τον Lin Jarvis ήταν κομβικός στο να προσελκύσει τον Valentino Rossi στη Yamaha το 2004, παίρνοντας μαζί του μια σειρά αξέχαστα πρωταθλήματα.

Ένας από τους επόμενους σταθμούς του Brivio ήταν η Suzuki (2013), με την οποία πανηγύρισε τον ιστορικό τίτλο του Joan Mir το 2020, τον πρώτο για τη Suzuki μετά από μια στείρα 20ετία από τον τελευταίο τίτλο του Kenny Roberts Jr. στη δίχρονη ακόμη εποχή του πρωταθλήματος το 2000.

Η αποχώρησή του από το MotoGP ήρθε το 2021 για να αναλάβει ηγετικό ρόλο στην ομάδα Alpine F1, περνώντας τρία χρόνια στο κορυφαίο τετράτροχο πρωτάθλημα πριν επιστρέψει το 2024 ως αγωνιστικός διευθυντής της νεοσύστατης αμερικανικής ομάδας Trackhouse Racing MotoGP.

Όσο για την Trackhouse, η φετινή χρονιά συνδυάζει αγωνιστικές επιτυχίες με δυσάρεστες ειδήσεις, καθώς εκτός από τον team manager της, Brivio, χάνει του χρόνου και τον Ai Ogura που οδεύει πως μια εργοστασιακή Yamaha το 2027.