MotoGP: Karel Abraham για Zarco: Ας φέρει 5 εκατομμύρια να μιλήσουμε…

Ο Abraham δεν θέλει να φύγει…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/11/2019

Ο Zarco μιλάει με την Avintia Ducati για να πάρει την θέση του Karel Abraham, ο οποίος έχει συμβόλαιο μέχρι και το 2020, όπως όλοι οι αναβάτες άλλωστε. Προφανώς και ο Abraham δεν είναι καθόλου ευχαριστημένος με τις ξεκάθαρες, ανοικτές συζητήσεις που κάνει η ομάδα του με τον Zarco. Δεν υπάρχει καμία μυστικότητα, δεν κρύβεται κανείς και όλος ο κόσμος γνωρίζει πως ο Zarco μιλάει με την Avintia.

Για αυτό και η Ducati αποφάσισε να αναθεωρήσει την συνεργασία της με την Avintia και να της αλλάξει το πλαίσιο, ουσιαστικά λειτουργώντας με τα προνόμια μιας δορυφορικής ομάδας. Αυτό δεν λύνει βέβαια το πρόβλημα του Zarco, ή μάλλον λύνει το ένα από τα δύο.

Το άλλο, που επίσης εξέφρασε ανοικτά, είναι πως η Avintia δεν είναι μία σοβαρή ομάδα. Όλες οι απόψεις ανοικτές λοιπόν στο τραπέζι και τώρα έρχεται και η σειρά του Abraham ο οποίος ξεκαθαρίζει πως δεν είναι ευχαριστημένος με τον Zarco, πόσο μάλιστα με την ομάδα του.

Μιλώντας σε δημοσιογράφους, ο Karel Abraham, ξεκαθάρισε πως η Avintia είναι μία ομάδα που δεν παίρνει αναβάτες, αν αυτοί δεν καλύπτουν τα έξοδά τους. Αυτό δεν είναι άγνωστο, δεν είναι όμως και κάτι που λέγεται ανοιχτά, όπως για παράδειγμα στο Dakar και σε τόσα άλλα μοτοσυκλετιστικά αθλήματα που ορισμένοι αναβάτες πρακτικά χρηματοδοτούν την συμμετοχή τους. Αυτό είναι και το καθεστώς λειτουργίας της Avintia, αυτό συζήτησαν με την Ducati για να αλλάξει.

Ο Karel Abraham έχει τις πλάτες του πατέρα του, του ιδιοκτήτη δηλαδή της πίστας του Brno και έχει απαντήσει πολλές φορές στο παρελθόν στην ερώτηση – κατηγορία, πως εξαγοράζει την συμμετοχή του στα MotoGP. Δεν το κρύβει καθόλου, και μάλιστα αυτό ακριβώς επανέλαβε και στους δημοσιογράφους που τον ρώτησαν για το επικείμενο συμβόλαιο του Zarco με την Avintia. Ο ίδιος και ο Tito καλύπτουν τα έξοδά τους «και δεν ξέρω αν ο Johann μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο. Δεν ξέρω επίσης αν υπάρχουν χορηγοί που μπορούν να τον καλύψουν, αλλά αν καταφέρει να βρει 5 εκατομμύρια Ευρώ, τότε φυσικά μπορεί να έρθει στην Avintia».

O Karel είπε επίσης πως το εν ενεργεία συμβόλαιο με την Avintia θα πρέπει να αλλάξει και να επαναπροσδιοριστεί, όπως επίσης δεν γίνεται να προχωρήσει καμία συζήτηση με τον Zarco αν δεν σπάσει οριστικά το δικό του συμβόλαιο.

«Είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε με τον ιδιοκτήτη της ομάδας το συμβόλαιό μου, και να προχωρήσουμε σε ορισμένες προσαρμογές. Εγώ δεν θέλω να φύγω από τους αγώνες. Αγαπάω αυτό που κάνω και το πιθανότερο είναι να μην αλλάξει το καθεστώς της συνεργασίας μου. Θα ξέρουμε τις επόμενες ώρες. Όταν χτυπάς την πόρτα του HRC ναι είναι άσχημο να προσγειωθείς στην Avintia, δεν είναι το ίδιο, αλλά και αν φύγεις από τα MotoGP δύσκολα ξανά μπαίνεις. ( Ο Karel βέβαια το έχει κάνει αυτό, επέστρεψε στα MotoGP το 2017 έχοντας λείψει στο WSBK για δύο χρόνια)».

"Υπό αυτό το πνεύμα, μπορώ να καταλάβω τον Zarco και ξέρω πως η Dorna τον θέλει, χωρίς να ξέρω αν ισχύουν αυτά που λένε – πως του έχουν υποσχεθεί θέση δηλαδή. Προς το παρόν εγώ μιλάω με την ομάδα μου, είναι εσωτερικό μας θέμα και ο Zarco είναι εκτός από αυτή την κουβέντα. Θα δούμε τι θα γίνει μεταξύ μας"

ο πατέρας Abraham...

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.