MotoGP Κατάρ: Αποτελέσματα πρώτων δοκιμών: Bagnaia 0,007 από Martin πίσω από έναν απίστευτο Fernandez

Πολύ σκόνη και πολλές κίτρινες σημαίες…

MotoGP Κατάρ: Αποτελέσματα πρώτων δοκιμών: Bagnaia 0,007 από Martin πίσω από έναν απίστευτος Fernandez

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/11/2023

Ο Fernandez ήταν τυχερός αλλά ήταν και γρήγορος, καταφέρνοντας να κάνει τον ταχύτερο χρόνο στην FP2 όπου υπήρχαν αρκετές πτώσεις. Δεν μπορείς να ισχυριστείς πως ήταν απλά τυχερός, τόσο γιατί ο χρόνος του ήταν από τους λίγους στο 52.8 όσο και επειδή στην FP1 ήταν εξίσου γρήγορος με τις συνθήκες να επιτρέπουν και ποιο γρήγορο ρυθμό.

Ο Vinales θα μπορούσε να έχει τον καλύτερο χρόνο αλλά ο γύρος του ακυρώθηκε εξαιτίας των πτώσεων. Δεν είναι εύκολο σε μία τέτοια πίστα να προσαρμοστείς κατευθείαν γιατί η πρόσφυση δεν είναι σταθερή εξαιτίας της σκόνης.

Γενικά ήταν μία προσπάθεια για απευθείας πέρασμα στην Q2 όπου ξεχώρισαν μη παραδοσιακά ονόματα, με δεύτερο τον Fabio Di Giannantonio που για άλλη μία φορά δημιουργεί σπαζοκεφαλιές στην Ducati για το μέλλον του καθώς στους τελευταίους αγώνες η εμφάνισή του είναι υψηλότερη του μέσου όρου.

Τελευταία στιγμή και λιγότερο σταθερά από τον Binder στην 4^η θέση, ο Marini πήρε την 6^η θέση πίσω από τον Aleix Espargaro στην 5^η ενώ ο Martin παρόλο που ήταν οριακά εμπρός από τον Bagnaia είχε μεγαλύτερα προβλήματα πρόσφυσης από τον εργοστασιακό αναβάτη.

Ο Bagnaia θα ήταν πιο μπροστά στην κατάταξη αν δεν είχε πέσει ο Pol Espargaro αλλά αυτή είναι μία γενική εικόνα για πολλούς αναβάτες. Ο Marquez εκμεταλλεύτηκε για άλλη μία φορά τον Bagnaia σαν κοτσαδόρο και πέρασε στην Q2, οπότε εκεί κιόλας θα έχουμε καλύτερη εικόνα, στην ολοκλήρωση της κατάταξης για την πορεία των αγώνων.

Θέση	N#	Αναβάτης	ΜΟΤΟ	Χρόνος	Διαφ.	Προηγ.
1	25	Raul Fernandez	Aprilia	1:52.843
2	49	Fabio Di Giannantonio	Ducati	1:52.892	0.049	0.049
3	12	Maverick Viñales	Aprilia	1:52.936	0.093	0.044
4	33	Brad Binder	KTM	1:52.955	0.112	0.019
5	41	Aleix Espargaro	Aprilia	1:53.033	0.190	0.078
6	10	Luca Marini	Ducati	1:53.094	0.251	0.061
7	89	Jorge Martin	Ducati	1:53.195	0.352	0.101
8	1	Francesco Bagnaia	Ducati	1:53.202	0.359	0.007
9	37	Augusto Fernandez	KTM	1:53.289	0.446	0.087
10	93	Marc Marquez	Honda	1:53.323	0.480	0.034
11	43	Jack Miller	KTM	1:53.337	0.494	0.014
12	73	Alex Marquez	Ducati	1:53.561	0.718	0.224
13	21	Franco Morbidelli	Yamaha	1:53.564	0.721	0.003
14	44	Pol Espargaro	KTM	1:53.696	0.853	0.132
15	72	Marco Bezzecchi	Ducati	1:53.704	0.861	0.008
16	5	Johann Zarco	Ducati	1:53.778	0.935	0.074
17	36	Joan Mir	Honda	1:53.921	1.078	0.143
18	23	Enea Bastianini	Ducati	1:53.937	1.094	0.016
19	88	Miguel Oliveira	Aprilia	1:54.005	1.162	0.068
20	27	Iker Lecuona	Honda	1:54.254	1.411	0.249
21	20	Fabio Quartararo	Yamaha	1:54.260	1.417	0.006
22	30	Takaaki Nakagami	Honda	1:54.441	1.598	0.181

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_676

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!