MotoGP: Κοινό πρόβλημα το νέο πίσω ελαστικό για Honda και Ducati

Περισσότερο κράτημα, περισσότερα προβλήματα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/10/2020

Δύο η Honda και η Ducati ήταν οι βασικοί διεκδικητές του τίτλου τα τελευταία τρία χρόνια, με την Yamaha να δείχνει πως βρίσκεται ένα βήμα πίσω και τους υπόλοιπους κατασκευαστές να παλεύουν για μια θέση στη δεκάδα. Φέτος οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί, με την Yamaha και τη Suzuki να έχουν μοτοσυκλέτες που δουλεύουν καλύτερα σε όλες τις πίστες. Η απουσία του Marc Marquez και το γεγονός πως φέτος έχουμε διπλούς αγώνες στην ίδια πίστα ίσως εξηγεί εν μέρει την κατάσταση στα στρατόπεδα του HRC και της ιταλικής εταιρείας, όμως οι συνεντεύξεις των ανθρώπων που έχουν θέσεις κλειδιά στις δύο ομάδες φανερώνουν πως το πρόβλημα έχει και τεχνική πλευρά. Στην αρχή της σεζόν αμέσως μετά τα πρώτα δοκιμαστικά στην πίστα του Qatar, ο Gigi Dall’igna της Ducati είχε πει πως η καθυστέρηση έναρξης του πρωταθλήματος λόγω του Covid-19 ευνοεί τη Honda, διότι φαίνεται να έχει σοβαρά προβλήματα με τη μοτοσυκλέτα του 2020, οπότε θα βρει χρόνο να τα λύσει. Φυσικά όπως όλοι ξέρουμε, η Dorna αποφάσισε τελικά να παγώσει την εξέλιξη των κινητήρων φέτος, οπότε η Honda έχασε αυτό το πλεονέκτημα.

Όντως ο κύριος Takeo Yokoyama, τεχνικός διευθυντής του HRC επιβεβαίωσε πρόσφατα τα λεγόμενα της Ducati. “Έχουμε περισσότερα προβλήματα απ’ όσα υπολογίζαμε και ένα από αυτά είναι το νέο πίσω ελαστικό που έφερε φέτος η Michelin. Ειλικρινά, δεν έχουμε καταφέρει να εκμεταλλευτούμε πλήρως τις δυνατότητές του. Έχουμε κάνει πολλές αλλαγές στο πλαίσιο, αλλά με την εξέλιξη του κινητήρα “παγωμένη” για όλη τη χρονιά είναι σαφώς πιο δύσκολα τα πράγματα.”. Το νέο πίσω ελαστικό είχε αναφέρει και ο Andrea Dovizioso ως βασική αιτία των προβλημάτων του φέτος. Το επιπλέον κράτημα φαίνεται πως δυσκολεύει τις μοτοσυκλέτες του 2020 της Honda και της Ducati, οι οποίες είχαν σχεδιαστεί με δεδομένο το κράτημα των προηγούμενων ελαστικών. Η Honda πάντα κουβάλαγε τον χαρακτηρισμό της δύσκολης μοτοσυκλέτας και ειδικά πέρσι με τις πολλές πτώσης και τη “συνταξιοδότηση” του Jorge Lorenzo, επιβεβαίωσε τον ατίθασο χαρακτήρα της. Φέτος όμως φάνηκε από την αρχή πως θα ήταν μια δύσκολη χρονιά για το HRC, ακόμα κι αν ο Marc Marquez δεν έχανε όλο σχεδόν το πρωτάθλημα λόγω τραυματισμού. Το νέο φαίρινγκ που είχαν ετοιμάσει για το 2020 δεν δούλεψε σωστά, δημιουργώντας προβλήματα στην είσοδο της στροφής/ Το αποτέλεσμα ήταν να γυρίσουν πίσω στο φαίρινγκ του 2019. Την ίδια στιγμή, ο νέος κινητήρας έχει περισσότερο γκάζι και ανεβάζει γρηγορότερα στροφές, όμως σύμφωνα με τον Cal Crutchlow δεν φρενάρει σωστά τη μοτοσυκλέτα στην είσοδο της στροφής και δεν προφέρει καλή “μηχανική” πρόσφυση στις εξόδους. Θυμίζουμε πως φέτος είναι η πρώτη φορά μετά το 1981 που η Honda δεν έχει ανέβει στο βάθρο στην μεγάλη κατηγορία των Gran Prix.    

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.