MotoGP Le Mans: Βασιλιάς του "χάους" ο Miller

Δύσκολες συνθήκες στο Le Mans
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/5/2021

Ήταν ξεκάθαρο από την αρχή του τριημέρου, ότι ο ρυθμιστικός παράγοντας για την έκβαση του αγώνα στο Le Mans της Γαλλίας θα ήταν ο καιρός. Οι διαρκώς μεταβαλλόμενες συνθήκες είχαν ως αποτέλεσμα τις δεκάδες πτώσεις κατά την διάρκεια των δοκιμαστικών, σε όλες τις κατηγορίες, με την κατάταξη στο grid των MotoGP να καθορίζεται σε ένα δραματικό φινάλε των Q2.

Με τον αγώνα να ξεκινάει ως στεγνός όλα τα δεδομένα ήταν ανοιχτά, μέχρι που μετά από μόλις τέσσερις γύρους άρχισαν να πέφτουν οι πρώτες σταγόνες βροχής, σηματοδοτώντας την απαρχή… του χάους. Από αυτό ροντέο συνθηκών και δεδομένων, νικητής βγήκε ο Αυστραλός αναβάτης της Pramac Ducati Jack Miller, ο οποίος ο έγινε ο δεύτερος αναβάτης μετά τον Fabio Quartararo, που έχει πετύχει δύο νίκες μέσα στην φετινή σεζόν μέχρι τώρα.

Ο Miller ξεκίνησε δυνατά μπαίνοντας επικεφαλής, πριν πάρει την πρωτοπορία ο Maverick Vinales στον δεύτερο μόλις γύρο. Με το ξεκίνημα όμως της βροχής, ο Vinales έχασε θέσεις, με τους Quartararo, Marquez και Rins να τον περνούν με ευκολία. Στον έκτο γύρο, όλοι οι αναβάτες αποφάσισαν να μπουν στα πιτς για να αλλάξουν μοτοσυκλέτες, αλλά αυτός που βγήκε πρώτος -προς έκπληξη όλων- ήταν ο Marc Marquez, κάνοντας μια υποδειγματική εναλλαγή μοτοσυκλέτας.

Ο Rins κατάφερε κι αυτός να βγει πριν τον μέχρι εκείνη την στιγμή επικεφαλής Quartararo, αλλά με έναν περίεργο τρόπο κατάφερε να πέσει αμέσως μετά την έξοδό του από τα πιτς, στο εσάκι Dunlop. Κι ενώ ο Marquez έδειχνε ικανός να κάνει την έκπληξη, μια πτώση όμως στην τελευταία στροφή της πίστας, του έκοψε κάθε ελπίδα για τη νίκη.

Ο Miller ανέβηκε στην δεύτερη θέση, αλλά εκείνη την στιγμή έλαβε το μήνυμα στο ηλεκτρονικό όργανό του ότι πρέπει να εκτελέσει την ποινή long lap λόγω του ότι μπήκε με μεγαλύτερη από το επιτρεπτό όριο ταχύτητα στα πιτς. Μάλιστα, αναγκάστηκε να κάνει δύο φορές το πέρασμα του long lap, γιατί την πρώτη φορά δεν είχε μπει σωστά. Για τον ίδιο λόγο και με την ίδια ποινή, τιμωρήθηκε και ο Francasco Bagnaia.

Παρόλα αυτά, ο Miller είχε ξεκάθαρο πλεονέκτημα ταχύτητας έναντι του Quartararo και δεν δυσκολεύτηκε να τον φτάσει και να τον περάσει μπαίνοντας επικεφαλής, παραμένοντας εκεί μέχρι το τέλος του αγώνα.

Πιο πίσω το δράμα εξελισσόταν κανονικά, με τους δύο αναβάτες της Aprilia, Lorenzo Savadori και Aleix Espargaro, να εγκαταλείπουν λόγω μηχανικών προβλημάτων, ενώ οι Rins και Marquez που είχαν ξαναμπεί στον αγώνα μετά τις πτώσεις τους έπεσαν και πάλι, με αποτέλεσμα να εγκαταλείψουν οριστικά. Στα «θύματα» του Le Mans συμπεριλήφθηκαν και οι Morbidelli, Pol Espargaro και Joan Mir.

Πλησιάζοντας προς το τέλος, ένας ακόμη αναβάτης της Ducati, ο Johann Zarco ανέβασε εκπληκτικά το ρυθμό του, προσπερνώντας τον Takaaki Nakagami για να κυνηγήσει τους δύο αναβάτες που ήταν μπροστά. Μάλιστα, κατάφερε να «κόψει» δύο δευτερόλεπτα από τον Quartaro μέσα σε έναν γύρο, περνώντας μπροστά του, με πέντε γύρους να απομένουν. Αυτό ήταν και το τρίτο βάθρο για τον Γάλλο φέτος.

Το καλύτερό του αποτέλεσμα για φέτος έφερε και ο Danilo Petrucci με την ΚΤΜ, τερματίζοντας στην πέμπτη θέση, ενώ μπροστά του τερμάτισε ο Bagnaia ο οποίος έμεινε έναν βαθμό πίσω στην βαθμολογία από τον Quartararo που είναι ο νέος επικεφαλής του πρωταθλήματος.

 

Αποτελέσματα Le Mans
1
Jack Miller
Ducati Team (GP21)
47m 25.473s
2
Johann Zarco
Pramac Ducati (GP21)
+3.970s
3
Fabio Quartararo
Monster Yamaha (YZR-M1)
+14.468s
4
Francesco Bagnaia
Ducati Team (GP21)
+16.172s
5
Danilo Petrucci
KTM Tech3 (RC16)
+21.430s
6
Alex Marquez
LCR Honda (RC213V)
+23.509s
7
Takaaki Nakagami
LCR Honda (RC213V)
+30.164s
8
Pol Espargaro
Repsol Honda (RC213V)
+35.221s
9
Iker Lecuona
KTM Tech3 (RC16)
+40.432s
10
Maverick Viñales
Monster Yamaha (YZR-M1)
+40.577s
11
Valentino Rossi
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+42.198s
12
Luca Marini
Sky VR46 Avintia Ducati (GP19)*
+52.408s
13
Brad Binder
Red Bull KTM (RC16)
+59.377s
14
Enea Bastianini
Avintia Ducati (GP19)*
+62.224s
15
Tito Rabat
Pramac Ducati (GP21)
+69.651s
16
Franco Morbidelli
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+4 laps


 

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.