MotoGP Le Mans: Pole Position Martin με ρεκόρ πίστας σε κατάταξη δράμα με πτώσεις

Στο 1.29:919 το ρεκόρ την πίστας από σήμερα
MotoGP Le Mans: Pole Position Martin με ρεκόρ πίστας σε κατάταξη δράμα με πτώσεις
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/5/2024

Δυνατή σε συγκίνηση για τους θεατές ήταν η κατάταξη που ολοκληρώθηκε πριν λίγα λεπτά στην ιστορική πίστα του Le Mans καθώς στο τελευταίο πεντάλεπτο σημειώθηκαν πολλές πτώσεις ενώ και τα δύο εισιτήρια της Q1 κρίθηκαν την τελευταία στιγμή.

Ο Marc Marquez είχε τον ρυθμό για να βρεθεί στην Q2 με τον Bastianini να είναι ακόμη καλύτερος καθώς κατάφερε να κάνει ρεκόρ πίστας. Πίσω του ο Marquez θα μπορούσε να κλέψει τα χιλιοστά που χαρίζει το slipstreaming όμως έχασε πρόσφυση από το εμπρός ελαστικό και χωρίς να πέσει, βρίσκοντας δίοδο δίπλα στην αμμοπαγίδα για να ξανά μπει αμέσως στον αγώνα και να προσπαθήσει εκ νέου. Μόνο που η πτώση του Zarco, ενώ πιο πριν είχε πέσει και ο Farnandez ακύρωσαν την προσπάθειά του. Βέβαια ο Oliveira είχε ήδη κάνει καλύτερο γύρο από τον Marquez και έτσι την τελευταία στιγμή του στέρησε το εισιτήριο για την Q2.

le mans motogp q1

Από την πρώτη στιγμή φάνηκε πως η pole position ήταν θέμα μεταξύ Bagnaia και Martin καθώς ο περσινός πρωταθλητής έκανε κατευθείαν έναν πολύ γρήγορο γύρο με τον Martin να απαντά και να γίνεται ο πρώτος που κατεβαίνει κάτω από το 1.30 έστω και για χιλιοστά, σημειώνοντας νέο ρεκόρ.

Λίγο αργότερα βέβαια είχε μία περίεργη πτώση καθώς ανοίγοντας το γκάζι στο εσάκι για να στρίψει με την αδράνεια του κινητήρα, σήκωσε ελάχιστα περισσότερο τον εμπρός τροχό και σημείωσε μία απότομη πτώση.

Έπεσε όμως και ο Bagnaia αμέσως μετά και ενώ ξεκίνησε να περπατά για τα pit, επέστρεψε γρήγορα με έναν πυροσβεστήρα φοβούμενος πως η μοτοσυκλέτα θα πάρει φωτιά και παρόλο που γύρω της υπήρχαν πέντε άνθρωποι της πίστας έτοιμοι να την απομακρύνουν. Ευτυχώς δεν συνέβη καμία πυρκαγιά όμως αμέσως μετά και η μοτοσυκλέτα του Bastianini παρουσίασε πρόβλημα αναγκάζοντάς τον να σταματήσει στην άκρη και τις κίτρινες σημαίες να βγουν.

Ταυτόχρονα πτώση σημείωσε και ο Aleix Espargaro, ήπια χωρίς άλλο πρόβλημα αλλά έχοντας ήδη στηθεί μία σειρά από ακυρώσεις γρήγορων γύρων. Αυτό βέβαια δεν επηρέαζε τα πράγματα καθώς ο μόνος που θα μπορούσε ίσως να κάνει κάτι καλύτερο από την πρώτη τριάδα ήταν ο Acosta που ξεκινώντας τον τελευταίο γρήγορο γύρο είχε μπροστά του ανοικτό πεδίο και χωρίς κίτρινες σημαίες είχε την ευκαιρία να κάνει κάποια διαφορά, έστω και στην τρίτη θέση.

Δυστυχώς ο Quartararo δεν θα άφηνε να φανεί κάτι τέτοιο καθώς έμεινε από βενζίνη πάνω στην αγωνιστική γραμμή ακυρώνοντας την προσπάθεια του Acosta.

le mans motogp q2

Πτώση σημείωσε και ο Miller στην 8η στροφή αυξάνοντας τον αριθμό εμφάνισης των κίτρινων σημαιών.

Αυτό σημαίνει πως θα έχουμε δύο εκκινήσεις, μία σήμερα και μία αύριο, όπου οι αναβάτες από τις πίσω θέσεις που μπορούν να κυνηγήσουν τον ρυθμό για πρώτη πεντάδα, θα παίξουν όλα τα χαρτιά μέχρι την πρώτη στροφή καθώς είναι μία πίστα και αναμένονται συνθήκες που αν κάποιος ξεφύγει εμπρός, μετά πολύ δύσκολα μπορείς να τον μαζέψεις…

 

Αποτελέσματα Q2:

Θέση

No.

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνο

Διαφ.

1

89

Jorge Martin

Ducati

01:29.919

 

2

1

Francesco Bagnaia

Ducati

01:30.111

0.192

3

12

Maverick Viñales

Aprilia

01:30.313

0.394

4

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

01:30.436

0.517

5

72

Marco Bezzecchi

Ducati

01:30.553

0.634

6

41

Aleix Espargaro

Aprilia

01:30.572

0.653

7

31

Pedro Acosta

KTM

01:30.650

0.731

8

20

Fabio Quartararo

Yamaha

01:30.686

0.767

9

21

Franco Morbidelli

Ducati

01:30.782

0.863

10

23

Enea Bastianini

Ducati

01:30.786

0.867

11

43

Jack Miller

KTM

01:31.007

1.088

12

88

Miguel Oliveira

Aprilia

01:31.075

1.156

Αποτελέσματα Q1:

Q2

23

Enea Bastianini

Ducati

01:30.233

 

Q2

88

Miguel Oliveira

Aprilia

01:30.478

0.245

13

93

Marc Marquez

Ducati

01:30.586

0.353

14

25

Raul Fernandez

Aprilia

01:30.676

0.443

15

5

Johann Zarco

Honda

01:30.891

0.658

16

42

Alex Rins

Yamaha

01:31.067

0.834

17

73

Alex Marquez

Ducati

01:31.148

0.915

18

36

Joan Mir

Honda

01:31.186

0.953

19

30

Takaaki Nakagami

Honda

01:31.274

1.041

20

37

Augusto Fernandez

KTM

01:31.473

1.240

21

10

Luca Marini

Honda

01:31.837

1.604

22

33

Brad Binder

KTM

01:32.228

1.995

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.