MotoGP LeMans Χρονομετρημένα δοκιμαστικά: Μάχες με διαστημικούς χρόνους, αλλά πρώτος ο Bagnaia
Σπάζοντας τα χρονόμετρα
Από τον
Μπάμπη Μέντη
14/5/2022
Είναι ξεκάθαρο πλέον πως ζούμε σε μια εντελώς νέα πραγματικότητα στον κόσμο των GP τα τελευταία χρόνια και όσα έγιναν στη μάχη των FP3 για τις δέκα πρώτες θέσεις που οδηγούν κατευθείαν στα Q2 το επιβεβαιώνουν με τον πιο ηχηρό. Μιλάμε φυσικά για το γεγονός πως για να μπούμε οι αναβάτες σε αυτή την πρώτη δεκάδα έπρεπε να σπάσουν το προηγούμενο ρεκόρ ταχύτερου γύρου!
Οι καιρικές συνθήκες ήταν ιδανικές στα FP3 και όταν στα τελευταία λεπτά μπήκαν καινούρια soft ελαστικά στις μοτοσυκλέτες, τα χρονόμετρα τρελάθηκαν. Όπως ήταν φυσικό, οι Γάλλοι αναβάτες έχουν το ισχυρότερο κίνητρο στον αγώνα της πατρίδας τους και ο Zarco με τον Quartararo ξεκαθάρισαν πως ο στόχος για όλους είναι να πετύχουν χρόνο στο 1:30, όταν το νέο ρεκόρ πίστας που σημείωσε ο Bastianini μόλις την Παρασκευή ήταν στο 1:31. Πολύ κοντά τους και ο Bagnaia, ενώ η τακτική του Marc Marquez να ακολουθεί τον Quartraro έδωσε καρπούς σημειώνοντας τον τέταρτο χρόνο στα FP1. Για άλλη μια φορά πολύ καλή ήταν και η συνολική εμφάνιση της Aprilia του Aleix Espargaro, όπως και ο χρόνος που έκανε ο Jack Miller με τα soft ελαστικά.
Οπότε δεν αποτελεί έκπληξη που στην διαδικασία των Q1 βρέθηκαν πολλά γνωστά ονόματα που μόλις έναν ή δύο αγώνες πριν διεκδικούσαν την pole position, όπως εκείνο του Jorge Martin που ξεκάθαρα δεν είχε την ταχύτητα του Zarco στη γαλλική πίστα. Σε αντίστοιχη κατάσταση βρίσκονται και όλοι οι αναβάτες της KTM.
Η μάχη για τις δύο πρώτες θέσεις του Q1 που οδηγούν στα Q2 ήταν ανάμεσα στους Mir και Martin, με μοναδική απειλή να αποτελεί ο Bazzecchi της VR46. Παρά το γεγονός πως ο Bazzecchi ήταν ένας από τους μόλις τρεις αναβάτες που γύρησαν κάτω από το 1:31, τελικά μόνο ο Martin και ο Μir πέρασαν στα Q2.
Με στεγνή πίστα και soft ελαστικά, τα Ducati είχαν τον πρώτο λόγο στα Q2, όμως κάνεις δεν τολμούσε να ξεγράψει τον Quartararo που όχι μόνο ήταν ταχύτατος σε ρυθμό αγώνα στα ελεύθερα δοκιμαστικά, αλλά και με τα soft ελαστικά.
Πράγματι στο πρώτο πεντάλεπτο του “ζεστάματος” ο Banaia με τον Quartraro έδειξαν αμέσως τα δόντια κατεβαίνοντας αμέσως στο 1:30. Όλοι οι άλλοι έμεινα στο 1:31 χωρίς να ρισκάρουν από τόσο νωρίς, καθώς η πίστας της Γαλλίας έδειξε πως μπορεί να σε δαγκώσει αν το παρακάνεις.
Όμως όπως συμβαίνει πάντα, το μεγάλο δράμα εξελίσσεται στους τελευταίους γύρους και πράγματι ο Jack Miller με τον Aleix Espargaro, κατάφεραν να χαλάσουν την διάθεση του γαλλικού κοινού, στέλνοντας τον Quartararo στην τέταρτη θέση και την δεύτερη σειρά εκκίνησης.
MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!
Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
16/12/2025
Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.
Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.
Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.
Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.
Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.
Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.
Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.
"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.
"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.
"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".
Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.
"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."
"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."
"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".
Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.
"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.
"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”
"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.
"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".
Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.
"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."
"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".
Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.
Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.
