MotoGP LeMans Χρονομετρημένα δοκιμαστικά: Μάχες με διαστημικούς χρόνους, αλλά πρώτος ο Bagnaia

Σπάζοντας τα χρονόμετρα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/5/2022

Είναι ξεκάθαρο πλέον πως ζούμε σε μια εντελώς νέα πραγματικότητα στον κόσμο των GP τα τελευταία χρόνια και όσα έγιναν στη μάχη των FP3 για τις δέκα πρώτες θέσεις που οδηγούν κατευθείαν στα Q2 το επιβεβαιώνουν με τον πιο ηχηρό. Μιλάμε φυσικά για το γεγονός πως για να μπούμε οι αναβάτες σε αυτή την πρώτη δεκάδα έπρεπε να σπάσουν το προηγούμενο ρεκόρ ταχύτερου γύρου!

Οι καιρικές συνθήκες ήταν ιδανικές στα FP3 και όταν στα τελευταία λεπτά μπήκαν καινούρια soft ελαστικά στις μοτοσυκλέτες, τα χρονόμετρα τρελάθηκαν. Όπως ήταν φυσικό, οι Γάλλοι αναβάτες έχουν το ισχυρότερο κίνητρο στον αγώνα της πατρίδας τους και ο Zarco με τον Quartararo ξεκαθάρισαν πως ο στόχος για όλους είναι να πετύχουν χρόνο στο 1:30, όταν το νέο ρεκόρ πίστας που σημείωσε ο Bastianini μόλις την Παρασκευή ήταν στο 1:31. Πολύ κοντά τους και ο Bagnaia, ενώ η τακτική του Marc Marquez να ακολουθεί τον Quartraro έδωσε καρπούς σημειώνοντας τον τέταρτο χρόνο στα FP1. Για άλλη μια φορά πολύ καλή ήταν και η συνολική εμφάνιση της Aprilia του Aleix Espargaro, όπως και ο χρόνος που έκανε ο Jack Miller με τα soft ελαστικά.

Οπότε δεν αποτελεί έκπληξη που στην διαδικασία των Q1 βρέθηκαν πολλά γνωστά ονόματα που μόλις έναν ή δύο αγώνες πριν διεκδικούσαν την pole position, όπως εκείνο του Jorge Martin που ξεκάθαρα δεν είχε την ταχύτητα του Zarco στη γαλλική πίστα. Σε αντίστοιχη κατάσταση βρίσκονται και όλοι οι αναβάτες της KTM.

 

Η μάχη για τις δύο πρώτες θέσεις του Q1 που οδηγούν στα Q2 ήταν ανάμεσα στους Mir και Martin, με μοναδική απειλή να αποτελεί ο Bazzecchi της VR46. Παρά το γεγονός πως ο Bazzecchi ήταν ένας από τους μόλις τρεις αναβάτες που γύρησαν κάτω από το 1:31, τελικά μόνο ο Martin και ο Μir πέρασαν στα Q2.

Με στεγνή πίστα και soft ελαστικά, τα Ducati είχαν τον πρώτο λόγο στα Q2, όμως κάνεις δεν τολμούσε να ξεγράψει τον Quartararo που όχι μόνο ήταν ταχύτατος σε ρυθμό αγώνα στα ελεύθερα δοκιμαστικά, αλλά και με τα soft ελαστικά.

Πράγματι στο πρώτο πεντάλεπτο του “ζεστάματος” ο Banaia με τον Quartraro έδειξαν αμέσως τα δόντια κατεβαίνοντας αμέσως στο 1:30. Όλοι οι άλλοι έμεινα στο 1:31 χωρίς να ρισκάρουν από τόσο νωρίς, καθώς η πίστας της Γαλλίας έδειξε πως μπορεί να σε δαγκώσει αν το παρακάνεις.

Όμως όπως συμβαίνει πάντα, το μεγάλο δράμα εξελίσσεται στους τελευταίους γύρους και πράγματι ο Jack Miller με τον Aleix Espargaro, κατάφεραν να χαλάσουν την διάθεση του γαλλικού κοινού, στέλνοντας τον Quartararo στην τέταρτη θέση και την δεύτερη σειρά εκκίνησης.    


 

 

MotoGP: Τίτλοι με δύο κατασκευαστές - Ο Marc Marquez σε ένα ακόμη κλειστό κλαμπ εκλεκτών

Ο M.Marquez και άλλοι 5 έχουν κερδίσει πρωτάθλημα στην κορυφαία κατηγορία με διαφορετικούς κατασκευαστές
Marquez Two manufacturers
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/12/2025

Ο Πρωταθλητής του 2025 έγινε μέλος μιας ακόμη μικρής λίστας, εκείνων που κατέκτησαν τίτλους MotoGP με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές.

Η ιστορία του #93 είναι πλέον θρύλος. Ο συνδυασμός αγωνιστικής ιδιοφυΐας, αντοχής απέναντι σε σοβαρούς τραυματισμούς και ακατάβλητης θέλησης τον έφερε ξανά στην κορυφή. Και μαζί με αυτήν την επική επιστροφή, ήρθαν και σημαντικά στατιστικά ορόσημα.

Ένα από τα κατορθώματα του Marquez το 2025 ήταν ότι έγινε ο πιο πρόσφατος αναβάτης, και ένας από τους ελάχιστους στην ιστορία, που κατακτά τίτλους με δύο κατασκευαστές. Ο Geoff Duke ήταν ο πρώτος που το πέτυχε, με τις Norton και Gilera. Ακολούθησε ο Giacomo Agostini, που μετά την κυριαρχία του με την MV Agusta πήρε τίτλο και με Yamaha το 1975.

Πιο πρόσφατα, ο Eddie Lawson κατέκτησε διαδοχικούς τίτλους το 1988 και 1989 με Yamaha και Honda. Ο Valentino Rossi συνέχισε την παράδοση, κερδίζοντας τρεις σερί τίτλους (2001-2003) με Honda πριν κάνει το ιστορικό πέρασμα στη Yamaha το 2004.

Ο Rossi, ο Stoner και η εποχή της αλλαγής

Ο Rossi επανέφερε τη Yamaha στους τίτλους το 2004 και 2005, πριν ο Nicky Hayden και ο Casey Stoner διακόψουν την κυριαρχία του. Ο Stoner, ειδικά, έγραψε το δικό του κεφάλαιο, πρώτα με την Ducati το 2007 και έπειτα με τη Honda το 2011, όπου κέρδισε 10 από τα 17 Grand Prix της χρονιάς.

Η πρόωρη αποχώρηση του Stoner άνοιξε τον δρόμο για την άφιξη ενός εκρηκτικού ταλέντου στη Repsol Honda. Το όνομα ήταν Marc Marquez.

Η αυτοκρατορία του Marquez και η πτώση

Ακολούθησαν έξι τίτλοι: 2013, 2014, 2016, 2017, 2018, 2019. Ο Marquez ήταν ασταμάτητος, μέχρι τη μοιραία πτώση στη Jerez. Τέσσερις χειρουργικές επεμβάσεις στο δεξί βραχίονα, αμέτρητες πτώσεις, στιγμές που η ιδέα της απόσυρσης έμοιαζε πολύ κοντά

Η αναγέννηση με Ducati

Τότε ήρθε η μεγάλη αλλαγή. Το πέρασμα στην Ducati αναζωπύρωσε τον μύθο του Marquez. Μετά την πρώτη νίκη του σε 1043 ημέρες με τα χρώματα της Gresini, ακολούθησε μια εκπληκτική πρώτη χρονιά με την εργοστασιακή Ducati. Ο τίτλος του 2025 κερδήθηκε στην Ιαπωνία με πέντε αγώνες να απομένουν.

Με αυτόν τον τίτλο, ο Marquez μπήκε στο πάνθεον αναβατών όπως οι Stoner, Rossi, Lawson, Agostini και Duke, που κατέκτησαν τίτλους με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές. Ένα επίτευγμα που έχει το δικό του ειδικό βάρος και είναι κάτι που το έχουν καταφέρει μόνο μια χούφτα ανθρώπων στην κορυφαία κατηγορία.

Μια ακόμη περιπέτεια τραυματισμού ήρθε στην Ινδονησία πριν το τέλος της σεζόν, αλλά κανείς δεν αμφιβάλλει πως ο Marquez θα επιστρέψει για την ερχόμενη σεζόν που θα έχει εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον πρώτα από όλα για να δούμε αν ο Καταλανός εξακολουθεί να έχει το ίδιο ισχυρό κίνητρο έπειτα από την τιτάνια και μακροχρόνια προσπάθεια που κατέβαλλε για να επιστρέψει. Ο εννέα φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, δείχνει πάντως ότι έχει ακόμα πολλά να γράψει στο δικό του κεφάλαιο της ιστορίας του MotoGP.