MotoGP Μαλαισία: Dovizioso σε κάθε καιρό!

Δοκιμές σε στεγνό και βρεγμένο την ίδια μέρα

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/10/2017

Την ευκαιρία για δύο τελείως διαφορετικές δοκιμές, έδωσε στους αναβάτες ο καιρός στην Μαλαισία. Σε στεγνό και σε βροχή, οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές ανέδειξαν τον Dovizioso σε κυρίαρχο της πίστας με τον Marquez σε κοντινή απόσταση, γεγονός που αν επαναληφθεί στον αγώνα, μπορεί να σημαίνει πως ο τίτλος του πρωταθλήματος θα κλείσει στην Μαλαισία!

Στο στεγνό, κατά τις πρώτες ελεύθερες δοκιμές, ο Marquez ήταν από την αρχή γρήγορος μειώνοντας συνέχεια τον χρόνο του, ώσπου είχε μία «παρά τρίχα» έξοδο, από εκείνες που πλαγιολισθαίνει, σώζοντας την πτώση. Ο Dovizioso βρήκε ευκαιρία μόλις ο Marquez έχασε τον ρυθμό του να ανέβει στην κατάταξη, με την πρώτη δεκάδα να είναι μία μίξη από αναβάτες που περιμένεις να είναι εκεί, και άλλους που δεν το περίμεναν και οι ίδιοι. Τέτοια ήταν η περίπτωση του Bautista που στην καρό σημαία βρέθηκε να έχει και τον καλύτερο χρόνο! Πίσω του όμως ερχόταν να τερματίσουν με πολύ καλούς χρόνους και οι υπόλοιποι, ενώ μονάχα ο Dovizioso κατάφερε να πάρει την θέση του πίσω, για μόλις ελάχιστα δέκατα χρόνου.

Ο Zarco κατάφερε να πάρει την τρίτη θέση από έναν Vinales στην τέταρτη που έδειχνε να είναι πιο έτοιμος από τον Rossi στις ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας, καθώς ο Ιταλός γύριζε εκτός δεκάδας, κι έτσι ο Marquez έμεινε να κρατά την πέμπτη θέση, ενώ κυριαρχούσε στην αρχή.

Η απειλή της βροχής υπήρχε κάθε λεπτό, και τελικά πραγματοποιήθηκε κατά την δεύτερη ελεύθερη δοκιμή δίνοντας την ευκαιρία στις ομάδες να δοκιμάσουν στην Μαλαισία ακόμα ένα σενάριο για την ημέρα του αγώνα. Και εδώ ο Marquez είχε τον ταχύτερο χρόνο, όμως ο Dovizioso ήταν τώρα κοντά του, την στιγμή που και ο Rossi ήταν ταχύτερος σε σύγκριση με το πρωί. Ο Rossi έπαιζε εντός τριάδας στους χρόνους και ανέβηκε και στην δεύτερη θέση, ενώ ο Vinales θα αντιμετώπιζε προβλήματα στην προσπάθειά του να βρει καθαρό δρόμο και να κάνει καλύτερο χρόνο.

Ο Ισπανός έμπλεξε σε μία πεντάδα αναβατών με παραπλήσιο ρυθμό και ξαφνικά βλέπαμε έναν «μίνι-αγώνα» να εξελίσσεται μπροστά μας, όταν στην τελευταία στροφή, την χαρακτηριστικότερη της Sepang, ο Vinale φάνηκε πως θα μπορούσε να ξεμπλέξει. Κι όμως δεν τα είχε καταφέρει. Ο σκηνοθέτης αποφασίζει να τους αφήσει για λίγο καθώς εμπρός η κατάταξη θα άλλαζε για μία ακόμα φορά, και τότε, στον επόμενο γύρο, ήταν που ο Hector Barbera θα προσπαθούσε να πάρει την εσωτερική στο ίδιο σημείο χωρίς όμως να τα καταφέρει. Γλιστρά, πέφτει πάνω στον Vinales που από την κάμερα στην μοτοσυκλέτα του φαίνεται να φεύγει το πόδι του από την σέλα και να φτάνει πολύ κοντά στην πτώση, τσατίζεται ο Ισπανός χειρονομώντας και ο Barbera καταλήγει εκτός πίστας πέφτοντας ομαλά.

Ο Vinales αναγκάζεται να ολοκληρώσει την προσπάθεια του και να βγει στα pit έχοντας πρόβλημα με την μανέτα του συμπλέκτη, καταφέρνει όμως να ανέβει ξανά στην 4^η θέση, ενώ ο ίδιος υποστήριζε πως στο βρεγμένο κάτι καλύτερο γινόταν με την μοτοσυκλέτα του και θα μπορούσε να ανέβει ψηλότερα στην κατάταξη.

Ο Lorenzo και ο Lowes μας έδωσαν δύο από τα highlights στο ίδιο σημείο, όταν γλιστρώντας στην βροχή διόρθωναν ομαλά συνεχίζοντας τον γύρο τους, με τον Lorenzo να συνεχίζει σε πολύ καλό ρυθμό φτάνοντας τον τρίτο χρόνο και τον Lowes να κλείνει στην πρώτη δεκάδα σε μία εξαιρετική προσπάθεια. Ο Marquez οδηγούσε στο όριο προσπαθώντας να κρατήσει τον πρώτο χρόνο, όμως το ίδιο συνέβαινε και με τους υπόλοιπους αναβάτες και κυρίως με τον Dovizioso που τελικά κράτησε την πρώτη θέση. Ο Vinales επέστρεψε πιο δυναμικά και πήρε την τέταρτη θέση πίσω από τον συγκεντρωμένο και δυναμικό Lorenzo.

Ήταν ο Zarco που θα έκλεβε την παράσταση. Με μία εντυπωσιακή πτώση, χάνοντας πρόσφυση πίσω, σηκώθηκε απότομα τρέχοντας να σηκώσει την μοτοσυκλέτα, μήπως και καταφέρει να ολοκληρώσει την προσπάθειά του. Το πείσμα του Γάλλου, όπως και η ταχύτητά του φυσικά, είναι σε υψηλό επίπεδο και μπορεί να διεκδικεί θέσεις στο βάθρο με μία μη εργοστασιακή ομάδα.

Ο Marquez στο τέλος έκανε άλλο ένα «κόλπο» όπως αυτά που μας έδειξε στο Phillip Island, όταν έδιωχνε τον Iannone από την πλάτη του. Την ώρα που όλοι οι αναβάτες έμπαιναν στα pit και δοκίμαζαν αλλαγή μοτοσυκλέτας, αφού τα σενάρια του καιρού για τον αγώνα είναι ανοιχτά, ο Marquez έμεινε έξω για να κάνει δοκιμαστική εκκίνηση, αφού μετά την αλλαγή μοτοσυκλέτας δεν επιτρέπεται να ξανά βγεις στην πίστα. Έτσι κατάφερε να στριμώξει μία ακόμα διαδικασία για την καλύτερη προετοιμασία του. Εντυπωσιακό επίσης που ο Dovizioso ήταν πιο γρήγορος στην αλλαγή μοτοσυκλέτας από τον Marquez που έχει το απόλυτο ρεκόρ στις αλλαγές…

Οι πρώτες δοκιμές μας έδειξαν, πως στην Sepang ο Dovizioso μπορεί να είναι ταχύτερος του Marquez αλλά η σκληρή αλήθεια είναι πως οι πιθανότητες να κλειδώσει ο τίτλος στην Μαλαισία είναι πολύ μεγάλες, και όλες υπέρ του Marquez…

Κατάταξη FP2

ΘΕΣΗ	ΑΝΑΒΑΤΗΣ	ΜΟΤΟ	ΧΡΟΝΟΣ	ΔΙΑΦ./Προηγ.
1	Andrea DOVIZIOSO	Ducati	2'11.640
2	Marc MARQUEZ	Honda	2'12.166	0.526 / 0.526
3	Jorge LORENZO	Ducati	2'12.695	1.055 / 0.529
4	Maverick VIÑALES	Yamaha	2'12.878	1.238 / 0.183
5	Danilo PETRUCCI	Ducati	2'13.048	1.408 / 0.170
6	Valentino ROSSI	Yamaha	2'13.071	1.431 / 0.023
7	Alvaro BAUTISTA	Ducati	2'13.291	1.651 / 0.220
8	Alex RINS	Suzuki	2'13.416	1.776 / 0.125
9	Andrea IANNONE	Suzuki	2'13.483	1.843 / 0.067
10	Sam LOWES	Aprilia	2'13.561	1.921 / 0.078
11	Johann ZARCO	Yamaha	2'13.648	2.008 / 0.087
12	Jack MILLER	Honda	2'13.740	2.100 / 0.092
13	Karel ABRAHAM	Ducati	2'13.760	2.120 / 0.020
14	Cal CRUTCHLOW	Honda	2'13.872	2.232 / 0.112
15	Scott REDDING	Ducati	2'14.281	2.641 / 0.409
16	Pol ESPARGARO	KTM	2'14.287	2.647 / 0.006
17	Bradley SMITH	KTM	2'14.543	2.903 / 0.256
18	Dani PEDROSA	Honda	2'14.574	2.934 / 0.031
19	Michael VAN DER MARK	Yamaha	2'14.938	3.298 / 0.364
20	Hector BARBERA	Ducati	2'15.163	3.523 / 0.225
21	Tito RABAT	Honda	2'16.280	4.640 / 1.117
22	Loris BAZ	Ducati	2'17.627	5.987 / 1.347

Κατάταξη FP1

ΘΕΣΗ	ΑΝΑΒΑΤΗΣ	ΜΟΤΟ	ΧΡΟΝΟΣ	ΔΙΑΦ./Προηγ.
1	Andrea DOVIZIOSO	Ducati	2'00.671
2	Alvaro BAUTISTA	Ducati	2'00.742	0.071 / 0.071
3	Johann ZARCO	Yamaha	2'00.807	0.136 / 0.065
4	Maverick VIÑALES	Yamaha	2'00.903	0.232 / 0.096
5	Marc MARQUEZ	Honda	2'00.950	0.279 / 0.047
6	Cal CRUTCHLOW	Honda	2'01.060	0.389 / 0.110
7	Karel ABRAHAM	Ducati	2'01.077	0.406 / 0.017
8	Hector BARBERA	Ducati	2'01.147	0.476 / 0.070
9	Dani PEDROSA	Honda	2'01.162	0.491 / 0.015
10	Jorge LORENZO	Ducati	2'01.189	0.518 / 0.027
11	Danilo PETRUCCI	Ducati	2'01.560	0.889 / 0.371
12	Valentino ROSSI	Yamaha	2'01.662	0.991 / 0.102
13	Andrea IANNONE	Suzuki	2'01.740	1.069 / 0.078
14	Jack MILLER	Honda	2'01.803	1.132 / 0.063
15	Pol ESPARGARO	KTM	2'01.831	1.160 / 0.028
16	Loris BAZ	Ducati	2'02.416	1.745 / 0.585
17	Bradley SMITH	KTM	2'02.469	1.798 / 0.053
18	Scott REDDING	Ducati	2'03.056	2.385 / 0.587
19	Michael VAN DER MARK	Yamaha	2'03.473	2.802 / 0.417
20	Tito RABAT	Honda	2'03.531	2.860 / 0.058
21	Sam LOWES	Aprilia	2'03.534	2.863 / 0.003
22	Alex RINS	Suzuki	2'04.381	3.710 / 0.847

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_680

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!