MotoGP Mandalika: Τι μας δίδαξε, τι έγινε με τα ελαστικά, τους χρόνους και τι περιμένουμε στους επόμενους αγώνες

Όλα όσα έγιναν μετά την λήξη του αγώνα
MotoGP_Indonesia_analysis
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/10/2024

Συνήθως συμβαίνει να υπάρχει ένας αγώνας που ξεκαθαρίζει ποιος μάχεται για το πρωτάθλημα κάθε χρόνια, συμβαίνει σχεδόν σε κάθε αγωνιστική σεζόν, ακόμη και σε εκείνη που ο Mir, κέρδισε τον τίτλο, ο άνθρωπος που πήρε το έπαθλο γιατί κάθε άλλος που πάλεψε για αυτό και που σε απευθείας αναμέτρηση θα τον είχε κερδίσει, απέτυχε να καταφέρει να έχει διάρκεια και συνέπεια. Για την φετινή σεζόν ο αγώνας της Ινδονησίας ήταν εκείνος που ξεκαθάρισε πως δύο θα κυνηγήσουν το πρωτάθλημα. Θα πείτε πως καιρό τώρα είναι έτσι και θα το επεκτείνω, θα πω πως από την προηγούμενη σεζόν είναι δύο αυτοί που θα μπορούσαν να κερδίσουν τον φετινό τίτλο και απλά όλο αυτό το διάστημα παλεύαμε με τις συγκυρίες να γίνουν τέσσερις. Για του χρόνου δεν θα ισχύει το ίδιο θα είναι αλλιώς τα πράγματα και υπάρχουν πολλοί παράγοντες που θα καθορίσουν τον αριθμό εκείνων που αναμένουμε να δούμε στο τέλος του 2025 να παλεύουν για τον Τίτλο. Ένας από αυτούς η χημεία του Martin με την μοτοσυκλέτα της Aprilia για την οποία υπάρχουν προσδοκίες πως θα έχει ισχυρούς δεσμούς από την αρχή.

Προχθές λοιπόν στην Ινδονησία, ο φετινός τίτλος αποτίναξε από πάνω τους τις προσμίξεις και πλέον βαδίζουμε ολοταχώς για την κατά μέτωπο αναμέτρηση δύο αναβατών που αναμένεται να φτάσει έως τον τελευταίο αγώνα αν δεν υπάρχουν πτώσεις και εγκαταλείψεις από μηχανικά προβλήματα, όπως αυτό που συνέβη στον Marc Marquez.

Δεν είναι και δύσκολο να έρθουν τα πάνω-κάτω, οι τελευταίοι αγώνες το επιβεβαιώνουν άλλωστε. Μετά από λάθος του Bagnaia ο Martin πήγε στην γη της υγρασίας με αέρα 24 βαθμών και χάρισε πίσω, λίγους από αυτούς τους πόντους που του είχαν χαριστεί.

Το ρεπορτάζ του αγώνα στροφή-στροφή εδώ:
MotoGP Ινδονησία: Απόλυτη κυριαρχία Martin σε αλάνθαστη ημέρα με πολλές πτώσεις - Κέρδισε θέσεις από πτώσεις ο Bagnaia

Ο Martin έκανε δώρο την πρώτη θέση στον αγώνα Sprint πέφτοντας και μάλιστα όλο των ποσό των βαθμών καθώς έφτασε πολύ κοντά να ξανά μπει στην περιοχή της βαθμολογίας αλλά δεν είχε τον απαραίτητο χρόνο για κάτι τέτοιο, όμως στο τέλος βγαίνει ζημειωμένος μόλις για τρεις βαθμούς! Θα μπορούσε μάλιστα να ισοφαρίσει ή και να αυξήσει την απόσταση αυτή γιατί φεύγει από την Ινδονησία με 0(SPRTINT) + 25(RACE)=25 βαθμούς, ενώ ο Bagnaia με 12(SPRTINT) + 16(RACE)=28 που θα ήταν 25 αν δεν είχε πέσει ο Bastianini.

Διατηρείται έτσι μία απόσταση 21 βαθμών παρά την πτώση, που δεν είναι καθόλου μεγάλη για τους 5 αγώνες που απομένουν αλλά ταυτόχρονα φαίνεται πως ακόμη και μία αποτυχία στον Sprint μπορεί εύκολα να σβήσει την επόμενη ημέρα και έτσι η διψήφια αυτή διαφορά δεν είναι κάτι ευτελές και δεν θα είναι και πολύ εύκολο να σβήσει. Στο μεταξύ πέρσι τέτοια εποχή ο Martin έχασε σε αυτή την πίστα το πρωτάθλημα. Τουλάχιστον αυτός έτσι το αισθάνεται πως έγινε σε αυτή την πίστα, το δήλωσε άλλωστε λέγοντας για τα φαντάσματα που τον είχαν κυριεύσει και που στον αγώνα Sprint έκαναν την παρουσία τους και πάλι. Για αυτό και είναι εντυπωσιακός ο αυτοέλεγχος που έδειξε ώστε στο τέλος του αγώνα να αυξήσει την διαφορά από τον Acosta που είχε αρχίσεσι να πλησιάζει. Σε μία πίστα που πέρσι τον στιγμάτισε και που φέτος έκοψε τους μισούς πόντους διαφοράς που είχε ήδη κερδίσει, που επιπρόσθετα η πρόσφυση είναι ένας άγνωστος παράγοντας, εκεί κατάφερε να έχει την καλύτερη εικόνα σε μία ημέρα που για όλους ήταν πολύ δύσκολη. Σίγουρα για τον Bagnaia που τόνισε ότι ήταν από τους δυσκολότερους αγώνες. Υπάρχουν εκεί έξω 25*5 και 12*5, συνολικά 185 βαθμοί για όποιον είναι άριστος στους επόμενους αγώνες οπότε μαθηματικά δεν μπορεί να αποκλειστεί κανείς ακόμη. Ωστόσο δύο είναι εκείνοι που ρεαλιστικά παλεύουν για τον φετινό τίτλο όπως είπαμε και θα είναι δύσκολο να καθοριστεί ποιος θα επικρατήσει αν δεν υπάρξουν ατυχίες και πτώσεις.

Ο θαυμασμός για την αυτοκυριαρχία του που εκφράστηκε πιο πάνω, έρχεται κυρίως για έναν άλλο λόγο: Ο Martin έκανε μετά τον αγώνα μία δήλωση αυτογνωσίας αναγνωρίζοντας αυτό για το οποίο ο κόσμος μιλάει εδώ και πολλές σεζόν. Είπε πως ένιωθε πολύ σίγουρος για τον εαυτό του, πολύ δυνατός, και τότε έκανε το λάθος. Αυτό το πράγμα στον Martin -το γνωρίζω από πρώτο χέρι ως γεγονός- του το έχουν πει κατάμουτρα φίλοι, συναθλητές, διευθυντής ομάδας, ένα σωρό διαφορετικός κόσμος σε μία μεγάλη χρονική βεντάλια, όχι όλοι μαζί. Και το έχει καταλάβει, το έχει πάρει το μάθημα. Προφανώς όμως η συνήθεια κόβεται δύσκολα και πάντα δίνοντας βάση στα δικά του λόγια, γιατί μόνο με την χαζή αυτή πτώση στον αγώνα Sprint δεν θα μιλούσε κανείς για συνήθειες που δεν κόβονται εύκολα.

Σε κάθε περίπτωση ο Martin είναι πιο ασφαλές στοίχημα για τον φετινό τίτλο, τόσο λόγο της μικρής διαφοράς που όπως είπαμε δεν θα είναι εύκολο να σβήσει, όσο και της απόδοσης στις πίστες που απομένουν γιατί πέρσι μετά την Ινδονησία η μεγάλη χασούρα πόντων ήταν στην Valencia. Η συγκομιδή πόντων Bagnaia και Martin στους ίδιους ενδιάμεσους αγώνες πέρσι δεν είχε μεγάλη διαφορά, έχασαν και κέρδισαν αντίστοιχους βαθμούς και οι δύο με λίγους περισσότερους ο Bagnaia, οπότε με εξαίρεση την Valencia το λάθος και η ατυχία είναι οι δύο βασικοί παράγοντες που μπορούν να επιδράσουν αρνητικά τον Martin πέρα από την περίπτωση ενός αλάνθαστου Bagnaia. Ο οποίος τόνισε αμέσως μετά τον αγώνα πως ήταν η 5η συνεχόμενη φορά που δεν έχουν καταφέρει να κάνουν σωστή εκκίνηση, αμέσως – αμέσως λοιπόν η περίπτωση να είναι αλάνθαστος έχει ένα μελανό σημείο καθότι ακόμη δεν έχουν βρει την λύση. Μακάρι να την βρουν στο Motegi από την στιγμή που η επιθυμία όλων πλην των ομάδων, είναι να συντηρηθεί ο υψηλότατος ανταγωνισμός μέχρι την τελευταία στροφή στον τελευταίο αγώνα στη Valencia.

Στο μεταξύ ο Bagnaia τόνισε στην Ινδονησία περισσότερες φορές από κάθε άλλη φορά, την διαφορά που έχει η μοτοσυκλέτα του από την περσινή. Το έχει ξανά πει κι άλλες φορές, πως το προηγούμενο μοντέλο έχει καλύτερη πρόσφυση στην έξοδο της στροφής και είναι φυσικό να παραπονιέται για αυτό περισσότερο στην πίστα της Ινδονησίας από άλλες φορές που η πρόσφυση δεν ήταν το κυρίαρχο πρόβλημα.

Στο μεταξύ ο Bezzecchi φυσικά ρωτήθηκε για αυτό το ζήτημα και επιτέλους έχουμε μία πιο «επίσημη» εξήγηση για τις διαφορές τους, διότι μέχρι στιγμής όποιος άλλος πήγαινε να πει το ίδιο, δεν γινόταν πιστευτός. Ο Bezzecchi εξήγησε πως η διαφορά που λέει ο Bagnaia υπάρχει αλλά ταυτόχρονα η νέα μοτοσυκλέτα μπορεί να μπει με περισσότερα χιλιόμετρα στην στροφή και να φρενάρει πιο αργά με ασφάλεια. Επίσης πως η πρόσφυση στον εμπρός τροχό χάνεται απότομα μετά από μερικούς γύρους ενώ στην νέα μοτοσυκλέτα τα πράγματα είναι πιο προοδευτικά. Πριν βιαστείτε, ο Bezzecchi είπε πως αυτό το πρόβλημα το έχουν όλοι οι αναβάτες, όλοι παραπονιούνται για το ίδιο θέμα, που σημαίνει και ο Marc Marquez. Απλά ο Bezzecchi στον τελευταίο αγώνα αποφάσισε να κάνει κάτι διαφορετικά και έβαλε το μαλακό ελαστικό μπροστά αντιπαλεύοντας στην συγκεκριμένη πίστα το πλεονέκτημα της νεότερης μοτοσυκλέτας, μετριάζοντας το μειονέκτημα. Το πείραμά του δούλεψε πολύ καλά στην αρχή του αγώνα και για αυτό είπε και ο Bagnaia πως του πήρε πολύ χρόνο για να τον περάσει και έγινε σε λάθος του Bezzecchi στα φρένα πίσω από τον Morbidelli που δεν ήταν εύκολο να κάνει λάθος καθότι είχε την νεότερη μοτοσυκλέτα. Ο Morbidelli ήταν πιο εύκολη υπόθεση, όχι μόνο γιατί είχαν την ίδια μοτοσυκλέτα αλλά και γιατί είχε πάρει το ρίσκο να βάλει την μαλακή γόμα ώστε να ξεχωρίσει στην αρχή του αγώνα κάτι που πέτυχε. Μετά όπως ο ίδιος είπε είχε δυσκολίες και απλά προσπαθούσε να αμυνθεί όσο καλύτερα μπορούσε και μάλιστα αυτό έγινε αρκετά νωρίς, περίπου μετά την μέση του αγώνα! Πάντα με τα δικά του λόγια…

Στο μεταξύ οι χρόνοι βελτιώθηκαν από πέρσι κάτι που αντανακλάται και στον συνολικό χρόνο του αγώνα που πήγε από τα 41'20.293 στα 41'04.389, δηλαδή μειώθηκε κατά 16 δευτερόλεπτα. Αυτό σημαίνει σχεδόν 0,6 δευτερόλεπτα σε κάθε γύρο και καθώς οι συνθήκες με πέρσι είναι κοντινές, δείχνει και την πίεση που είχαν οι προηγούμενες μοτοσυκλέτες της Ducati να μείνουν κοντά στις νέες.

Ο Bastianini σημείωσε την υψηλότερη τελική στα 318,5km/h πολύ κοντά στο ρεκόρ που έγραψαν μαζί ο Bagnaia με τον Acosta ισοφαρίζοντας μόλις ένα χιλιόμετρο πιο πάνω.

Είναι σημαντικό που η KTM σημείωσε την υψηλή τελική της Ducati, η πίστα της Ινδονησίας δεν προσφέρεται για κάποιο εξωπραγματικό νούμερο και δεν είναι το θέμα μας το ύψος της τελικής αλλά το γεγονός πως από έξοδο στροφής σε είσοδο, αυτές οι μοτοσυκλέτες ήταν κοντά σε δύναμη. Το ένα είναι το πόσο δύναμη παράγεται, το δεύτερο είναι πώς εκμεταλλεύεται κανείς αυτή την δύναμη καθώς στο πρώτο κομμάτι η KTM έχει πιάσει την Ducati κι άλλες φορές, το δεύτερο είναι που προσπαθεί να πετύχει πιο συστηματικά. Την διαχείριση της δύναμης όμως επηρεάζουν πολλοί παράγοντες, με πρώτο τον αναβάτη ενώ το αποτέλεσμα για τον εξωτερικό θεατή αντανακλάται μονάχα στο ποιος φαίνεται ταχύτερος. Συχνά έχει αποδοθεί η αδυναμία ενός κινητήρα να πιάσει τον ανταγωνισμό, όταν στην πράξη είναι διαφορετικό το ζήτημα. Ιστορικό παράδειγμα πως κάποτε η Honda πέτυχε με τα οβάλ πιστόνια να έχει την απόδοση που χρειάζεται αλλά το αγωνιστικό αποτέλεσμα δεν ερχόταν, ήταν παράγοντας πολλών ακόμη συνιστωσών με πρώτη και καλύτερη την λανθασμένη αντίληψη που είχαν για το πώς να διαχειριστούν το φρένο του κινητήρα. Το αγωνιστικό λοιπόν αποτέλεσμα δεν ερχόταν στην ώρα του και σκότωσαν κάτι πρωτοποριακό στο οποίο είχαν επενδύσει απίστευτο κόπο και χρήμα και εν μέρη είναι μάλιστα πετύχει! Χρόνια μετά έβγαλαν και μία μοτοσυκλέτα απλά για να επισφραγίσουν την πορεία αυτή, χωρίς κανένα απολύτως στόχο να σημειώσουν εμπορική πορεία, αλλά μόνο και μόνο για να υπάρχει εκεί έξω αυτό που με κόπο είχαν καταφέρει και κάτι τρελοί και αλλοπαρμένοι στην Ελλάδα το κατάλαβαν και έγιναν οι πρώτοι ιδιοκτήτες εκτός Ιαπωνίας, μόνο και μόνο για να καταφέρουν να πάρουν μία γεύση. Άλλα 30 και βάλε χρόνια μετά κάποιος τυχαίος θα πει πως η Honda τότε απέτυχε και θα το αφήσει σκέτο, διαπράττοντας το λάθος να πει την μισή αλήθεια και η μισή αλήθεια είναι πάντα ένα ψέμα. Στην εποχή μας τώρα Honda και Yamaha έχουν πρόβλημα απόδοσης και μετά διαχείρισης της δύναμης και αυτή είναι όλη η αλήθεια.

Πίσω στον Acosta λοιπόν, είδαμε μία πετυχημένη προσπάθεια της KTM που ευτυχώς δεν ακυρώθηκε όπως κάλλιστα θα μπορούσε γιατί πράγματι οι πιέσεις του Acosta δεν ήταν σωστές. Πέρασαν στην KTM στιγμές αγωνίας γιατί στον τερματισμό οι αγωνοδίκες ανακοίνωσαν πως ο Acosta, ο Binder και ο Nakagami ήταν υπό έρευνα για τις πιέσεις που είχαν χρησιμοποιήσει. Ο Nakagami βρέθηκε λάθος και εισέπραξε τα μπόλικα 16 δευτερόλεπτα, σαν να έτρεχε δηλαδή στον περσινό αγώνα αλλά έτσι και αλλιώς εκτός δεκάδας ήταν και πριν, εκεί που ανήκει η Honda φέτος, εκτός και αν πέσουν μπόλικοι αναβάτες μπροστά και καταφέρει ο Zarco να ανέβει θέσεις, που πέφτει πιο σπάνια από τον Mir και γυρίζει ταχύτερα όλων των άλλων.

Ο Binder απέδειξε πως ο αισθητήρας μετρούσε λάθος και απέφυγε την τιμωρία αλλά η KTM δεν είχε καταφέρει να ηρεμήσει γιατί ο αισθητήρας του Acosta δούλευε σωστά και πράγματι οι πιέσεις του δεν ήταν αυτές που θα έπρεπε αλλά χαμηλότερα! Επέμεναν όμως στους αγωνοδίκες να το ψάξουν καλύτερα γιατί είχαν ξεκινήσει εντός ορίων και τελικά το έκαναν με τον παραδοσιακό τρόπο του βουλκανιζατέρ, βύθισαν τον εμπρός τροχό σε λεκάνη να δουν τις μπουρμπουλήθρες! Ευτυχώς υπήρχαν και αποδείχτηκε πως η ζάντα είχε μία ανεπαίσθητη ρωγμή. Θα φαινόταν αυτό αργότερα στον έλεγχο των μηχανικών αλλά θα ήταν αργά, θα είχαν ήδη τιμωρηθεί, αποχωρήσει από την πίστα και δεν θα γινόταν να αποδειχτεί ότι έτσι είχε αγωνιστεί. Όταν ακούτε ορισμένους που οδηγούν σε δημόσιο δρόμο με πανάκριβες αγωνιστικές ζάντες, να τους υπενθυμίζετε πως είναι λίγα τα παραδείγματα πετυχημένων μακρών δοκιμών σε τέτοια χρήση…

Ο άλλος αναβάτης της KTM ο Miller έπαιξε μπόουλινγκ στην πρώτη στροφή και δεν είχε θέματα πίεσης να ασχοληθεί για να δούμε αν θα τριτώσει το κακό στην πλευρά της KTM. Είναι άτυχος γιατί δεν έχει καλή φήμη, ωστόσο δεν ήταν δικό του λάθος σε καμία περίπτωση και κάθε προσπάθεια να τον μειώσει κανείς, τώρα που ξέρουμε ότι συνεχίζει και του χρόνου με μοτοσυκλέτα Yamaha αντί να αποχωρήσει, είναι λανθασμένη. Το έχω ξανά πει και άλλες φορές ακόμη και για τον Marquez, με τον κόσμο να αντιδρά γιατί ο Marquez είναι πολύ καλός στις εκκινήσεις κάτι που το θαύμασε κανείς και στην Ινδονησία. Ωστόσο τα λόγια του Miller έχουν αξία: «Όσο πιο πίσω τόσο πιο δύσκολα, δεν βλέπεις και δεν έχεις χώρο να στρίψεις» για να μην πέσει πάνω στον Vinales φρέναρε απότομα και έπεσε ο ίδιος κάνοντας strike σε Aleix Espargaro που θα είχε πάει καλά, σε Alex Marquez που δεν θα έκανε τίποτα φοβερό και σε Luca Marini που τον γλίτωσε από τις ερινύες για τις αποφάσεις του…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

MotoGP – Τα πιο σημαντικά ορόσημα του Lusail, λίγο πριν την εκκίνηση της 75ης σεζόν

Ποιοι είναι οι πιο επιτυχημένοι αναβάτες στην πίστα του Κατάρ, τι έχει κάνει το κάθε εργοστάσιο, αλλά και σενάρια με το τι μπορεί να συμβεί φέτος
MotoGP 2024
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

7/3/2024

Η 75η σεζόν του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος MotoGP αναμένεται να ξεκινήσει την Παρασκευή 8 Μαρτίου, με τον Francesco Bagnaia της Ducati Lenovo Team να υπερασπίζεται τον τίτλο του στην έρημο της Doha, απέναντι σε 21 ακόμα αναβάτες. Μεταξύ τους, και πέρα από τα κλασικά φαβορί ξεχωρίζουν για φέτος ο Marc Marquez, ο οποίος θα κάνει το αγωνιστικό του ντεμπούτο με τα χρώματα της Gresini Racing Team, αλλά και ο εξαιρετικά ταλαντούχος rookie, Pedro Acosta, με τα χρώματα της Red Bull GASGAS Tech3.

Λίγο πριν η αυλαία αυτής της επετειακής σεζόν ανοίξει, έχουμε την ευκαιρία να δούμε τα σημαντικότερα ορόσημα της πίστας του Lusail, που από το 2004 έχει φιλοξενήσει συνολικά 22 GP. Τα 18 εξ αυτών έχουν διεξαχθεί κάτω από τον νυχτερινό ουρανό της ερήμου, με τα φώτα της πίστας να δημιουργούν μία εντελώς ξεχωριστή ατμόσφαιρα, σε σχέση με ό,τι έχουμε συνηθίσει στους αγώνες μοτοσυκλέτας. Από την το 2007, η πίστα του Κατάρ αποτέλεσε τον εναρκτήριο αγώνα του Πρωταθλήματος, κάτι που συνεχίστηκε μέχρι και το 2022. Κάποιες εργασίες ανακαίνισης της πίστας δεν άφησαν το 2023 να συνεχιστεί η παράδοση, όμως το 2024 επιστρέφουμε στην έρημο της Doha, με το Lusail να παίρνει την παραδοσιακή του θέση, ως ο εναρκτήριος γύρος, με νέες εγκαταστάσεις για τους αγωνιζόμενους.

MotoGP – Τα πιο σημαντικά ορόσημα του Lusail, λίγο πριν την εκκίνηση της 75ης σεζόν

Το Κατάρ είναι μία από τις 8 ασιατικές πόλεις που έχουν φιλοξενήσει αγώνα GP, στην διάρκεια των 75 ετών του θεσμού. Στη λίστα βρίσκουμε ακόμη την Τουρκία, την Κίνα, την Ιαπωνία, την Μαλαισία, την Ταϊλάνδη, με πιο πρόσφατες προσθήκες αυτές της Ινδίας και της Ινδονησίας. Από τις 13 συνολικά πίστες, της πολυπληθούς ηπείρου που έχουν φιλοξενήσει κάποιο GP, το Lusail βρίσκεται στην τρίτη θέση, με 62 αγώνες, σε όλες τις κατηγορίες, να έχουν διεξαχθεί εκεί μέχρι στιγμής. Μπροστά του βρίσκονται το Motegi (69 αγώνες) και η Sepang (68). Ακολουθούν η Suzuka (56), η Shah Alam (21), η Shanghai (12), το Buriram (12), η πίστα Istanbul Park (9), το Fisco/Fuji (8), η Sentul (6), η Mandalika (6), η Johor (3) και το Buddh (3). Για το Lusail, 20 αγώνες αφορούν τη μεγάλη κατηγορία (ο Sprint του 2023 μένει εκτός), 15 την Moto2, 6 τα 250 κυβικά, 13 την Moto3 και 8 τα 125 κυβικά.

MotoGP – Τα πιο σημαντικά ορόσημα του Lusail, λίγο πριν την εκκίνηση της 75ης σεζόν

Στους αναβάτες με τις περισσότερες νίκες στο Lusail πρώτος είναι ο Jorge Lorenzo με 6 νίκες σε όλες τις κατηγορίες (3 στην MotoGP, 2 στα 250 κυβικά και 1 στα 125). Πίσω του ο Casey Stoner με 5 (4 σε MotoGP και 1 στα 250 κυβικά), με την πρώτη τριάδα να κλείνει ο Valentino Rossi με 4, όλες στην μεγάλη κατηγορία. Ο Maverick Vinales έχει δει τρεις φορές το ψηλότερο σκαλί του βάθρου (2 στη MotoGP και 1 στη Moto3), με τον Andrea Dovizioso να έχει 2 νίκες στη MotoGP κατηγορία. Μαζί του βρίσκεται ο Marc Marquez (1 στη MotοGP και 1 στη Moto2). Από 2 νίκες μοιράζονται και οι Sam Lowes στη Moto2, ο Nico Terol στα 125 κυβικά και ο Jaume Masia στη Moto3.

MotoGP – Τα πιο σημαντικά ορόσημα του Lusail, λίγο πριν την εκκίνηση της 75ης σεζόν

Από τους αναβάτες που βρίσκονται αυτή την στιγμή στην μεγάλη κατηγορία, 10 έχουν ανέβει έστω και μία φορά στο βάθρο της Lusail. Πρώτος είναι ο Marc Marquez με 5, ενώ ακολουθούν οι Francesco Bagnaia (2), Maverick Vinales (2) και Johann Zarco (2). Από μία φορά που έχουν πατήσει κάποιο σκαλί μοιράζονται οι Bastianini, Quartararo, Jorge Martin, Binder, Luca Marini και Di Giannantonio. Οι 6 από αυτούς έχουν σημειώσει και ταχύτερο γύρο στα προκριματικά, παίρνοντας την pole position. Από δύο έχουν οι Vinales και Martin, με τους M. Marquez, Zarco, Bagnaia και Marini να μοιράζονται από μία.

MotoGP – Τα πιο σημαντικά ορόσημα του Lusail, λίγο πριν την εκκίνηση της 75ης σεζόν

Το εργοστάσιο με τις περισσότερες νίκες στην έρημο της Doha είναι η Yamaha με 10, ενώ ακολουθούν οι Ducati (7) και Honda (3). Το εργοστάσιο της Iwata αποτελεί τον πιο επιτυχημένο κατασκευαστή, έχοντας τέσσερις αναβάτες στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου. Τις περισσότερες νίκες έχει ο Valentino Rossi (2005, 2006, 2010 και 2015). Δεύτερος έρχεται ο Jorge Lorenzo (2012, 2013 και 2016). O Maverick Vinales ακολουθεί (2017 και 2021). To 2021 ήταν μία περίεργη χρονιά, χάρη των περιορισμών για την COVID-19, με το Κατάρ να φιλοξενεί και δεύτερο αγώνα, όπου νικητής αναδείχθηκε ο Fabio Quartararo.

MotoGP – Τα πιο σημαντικά ορόσημα του Lusail, λίγο πριν την εκκίνηση της 75ης σεζόν

Η Ducati έχει 7 νίκες στην μεγάλη κατηγορία, με τέσσερις διαφορετικούς αναβάτες. Πρώτος είναι ο άνθρωπος που της χάρισε και το πρώτο της Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, ο Casey Stoner με 3 συνεχόμενες (2007, 2008 και 2009). Δύο μετρά ο Andrea Dovizioso (2018, 2019), ενώ Enea Bastianini και Fabio Di Giannantonio έχουν από μία, το 2022 και 2023, αντίστοιχα. Τρίτο εργοστάσιο σε νίκες στην εν λόγω πίστα είναι η Honda, με τρεις αναβάτες να μοιράζονται από μία. Ο Sete Gibernau τα κατάφερε πρώτος το 2004, την πρώτη χρονιά που το Κατάρ φιλοξένησε τα MotoGP. Στην συνέχεια ήρθε ο Casey Stoner το 2011, με τον Marc Marquez να ανεβαίνει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου το 2014.

MotoGP – Τα πιο σημαντικά ορόσημα του Lusail, λίγο πριν την εκκίνηση της 75ης σεζόν

Το καλύτερο αποτέλεσμα της Aprilia στο Κατάρ ήταν η 4η θέση του Aleix Espargaro, το 2022. Ένα χρόνο αργότερα, το 2023 στην ίδια θέση βρέθηκε και ο ομόσταυλός του, Maverick Vinales. Τέλος, η KTM βρέθηκε για πρώτη φορά στο Κατάρ το 2017, σηματοδοτώντας την ένταξη των Αυστριακών στην υψηλότερη μορφή αγώνων με μοτοσυκλέτα. Το 2022 ο Binder έφερε το πορτοκαλί πρωτότυπο στην δεύτερη θέση, που παραμένει μέχρι και σήμερα το καλύτερο αποτέλεσμα της KTM στη συγκεκριμένη πίστα. Το 2024 θα μπορούσε να είναι η χρονιά που ένας από τους δύο παραπάνω κατασκευαστές θα σπάσει το ρόδι, ανεβαίνοντας στο πρώτο σκαλί του βάθρου, γράφοντας την πρώτη του νίκη στην έρημο της Doha.

MotoGP – Τα πιο σημαντικά ορόσημα του Lusail, λίγο πριν την εκκίνηση της 75ης σεζόν

Αν τώρα ο Marc Marquez κερδίσει τον εναρκτήριο αγώνα του 2024 στο Κατάρ, αυτό σημαίνει ότι θα βρεθεί στο πρώτο σκαλί του βάθρου μετά από 868 ημέρες, από την νίκη του στο GP της Emilia-Romagna το 2021. Το αμέσως επόμενο μεγαλύτερο διάστημα που ο Marc Marquez είχε να δει το χρυσό μετάλλιο ήταν 581 ημέρες. Το 2019 η τελευταία του νίκη πριν τον τραυματισμό του στο αριστερό του χέρι στη Jerez το 2020 ήταν στη Valencia, με την επόμενη φορά που αντίκρυσε πρώτος την καρό σημαία να έρχεται στο γερμανικό GP του 2021.

Στην περίπτωση που ο Ισπανός, ή κάποιος από άλλος από τους 8 συνολικά αναβάτες της Ducati, βρεθεί στους πρώτους τρεις της σχάρας εκκίνησης, τότε η πίστα του Lusail θα αποτελέσει το 61ο συνεχόμενο GP που κάποια μοτοσυκλέτα του ιταλικού εργοστασίου θα βρίσκεται στην πρώτη σειρά της σχάρας εκκίνησης. Ένα σερί που μετρά από τον γύρο της Valencia, το 2020. Η Ducati μετρά 46 συνεχόμενους γύρους, με τουλάχιστον έναν αναβάτη της να έχει βρεθεί στο βάθρο. Αν λοιπόν κάποιος αναβάτης της τα καταφέρει και στο Κατάρ, σενάριο καθόλου απίθανο, τότε το ρεκόρ του Borgo Panigale ανεβαίνει στα 47 GP.

MotoGP – Τα πιο σημαντικά ορόσημα του Lusail, λίγο πριν την εκκίνηση της 75ης σεζόν

O rookie της φετινής σεζόν στην μεγάλη κατηγορία, Pedro Acosta, την ημέρα του κυρίως αγώνα, την Κυριακή, θα είναι 19 ετών και 290 ημερών. Αυτό σημαίνει ότι αν ο Acosta καταφέρει να νικήσει στο Κατάρ, τότε θα γραφτεί στην ιστορία ως ο νεαρότερος αναβάτης που έχει κερδίσει αγώνα της μεγάλης κατηγορίας. Μέχρι τώρα, το ρεκόρ αυτό ανήκει στον Marc Marquez, ο οποίος πήρε την πρώτη του νίκη στο Austin, σε ηλικία 20 ετών και 63 ημερών. Στην περίπτωση που ο αναβάτης της GASGAS ανέβει σε κάποιο από τα άλλα δύο σκαλιά του βάθρου, τότε θα γίνει ο τρίτος νεαρότερος αναβάτης που το καταφέρνει. Μπροστά του στην λίστα θα βρίσκονται μονάχα ο Randy Mamola (19 ετών και 261 ημερών, στη Φινλανδία το 1979) και ο Eduardo Salatino (19 ετών και 274 ημερών, στην Αργεντινή το 1962).

Για τον Acosta η νίκη στο Κατάρ σημαίνει αυτόματα και την πρώτη του στη μεγάλη κατηγορία. Μαζί του, αυτή την στιγμή, υπάρχουν 5 ακόμα αναβάτες στην σχάρα εκκίνησης, που θα μπορούσαν στο Κατάρ να πάρουν την παρθενική τους νίκη στη MotoGP κατηγορία. Οι Alex Marquez, Raul Fernandez, Luca Marini, Takaki Nakagami και Augusto Fernandez, δεν έχουν ακόμα καταφέρει να δοκιμάσουν την γλυκιά γεύση του χρυσού μεταλλίου.

MotoGP – Τα πιο σημαντικά ορόσημα του Lusail, λίγο πριν την εκκίνηση της 75ης σεζόν

Από το 2019 έχουν υπάρξει πέντε διαφορετικοί νικητές στο Lusail, στη μεγάλη κατηγορία. Ο Andrea Dovizioso το 2019, ο Maverick Vinales (τον πρώτο του 2021), ο Fabio Quartararo (τον δεύτερο αγώνα του 2021), ο Enea Bastianini το 2022 και ο Fabio Di Giannantonio το 2023. Όπως γίνεται προφανές, αν το 2024 βρεθεί κάποιος άλλος στο πρώτο σκαλί του βάθρου, τότε θα μιλάμε για 6 διαφορετικούς νικητές.

MotoGP – Τα πιο σημαντικά ορόσημα του Lusail, λίγο πριν την εκκίνηση της 75ης σεζόν

Όπως έχουμε δει, πέραν του Maverick Vinales, ο οποίος μετρά ήδη νίκη στο Κατάρ, οι Alex Rins και Jack Miller είναι δύο αναβάτες που εκτός του ότι θα μπορούσαν να γίνουν ο 6ος νικητής, στο Κατάρ μπορούν να επιτύχουν κάτι ακόμα. Ένας από τους τρεις θα μπορούσε να γράψει το όνομά του στη λίστα με τους αναβάτες που έχουν κερδίσει με τρεις διαφορετικούς κατασκευαστές και ο πρώτος της τετράχρονης MotoGP εποχής, που ξεκίνησε το 2002. Αν τώρα η νίκη πάει σε ένα από τα αδέρφια Marquez, Marc ή Alex, τότε η Gresini θα δει την τρίτη της σερί νίκη στην ασιατική πίστα, μετά τον Enea Bastianini το 2022 και τον Fabio Di Giannantonio το 2023.

Οι βαθμοί για τη φετινή σεζόν υπολογίζονται συνολικά σε 777 για την πρώτη θέση της μεγάλης κατηγορίας, με τους 525 να ανήκουν στους αγώνες της Κυριακής. Οι 252, δηλαδή το 32,4% του συνόλου (σχεδόν το 1/3) βρίσκονται στους αγώνες Tissot Sprint του Σαββάτου. Από αυτούς, το Κατάρ φιλοξενεί τους πρώτους 37, συμπεριλαμβανομένων και των δύο αγώνων, Sprint και Κυριακής.

MotoGP – Τα πιο σημαντικά ορόσημα του Lusail, λίγο πριν την εκκίνηση της 75ης σεζόν

Ο αγώνας του Κατάρ στη MotoGP κατηγορία έχει δει πέντε φορές νικητή ο οποίος δεν προήλθε από την πρώτη σειρά της σχάρας εκκίνησης. Ο Valentino Rossi το έκανε δύο φορές, το 2006 και το 2015, με τους Casey Stoner (2008), Andrea Dovizioso (2018) και Fabio Quartararo (στον δεύτερο αγώνα του 2021) να το κάνουν από μία. Το GP της Doha μάλιστα (όπως ονομάστηκε ο δεύτερος γύρος που φιλοξενήθηκε στο Κατάρ το ‘21) ήταν ο πιο ανταγωνιστικός στη μεγάλη κατηγορία. Οι πρώτοι 15 αναβάτες είχαν μόλις 8,928 δευτερόλεπτα απόστασης μεταξύ του Fabio Quartararo στην 1η θέση και του Miguel Oliveira στην 15η.

Από το 2002, όταν η μεγάλη κατηγορία ονομάστηκε MotoGP, 10 αναβάτες έχουν κερδίσει τον πρώτο αγώνα της σεζόν. Εκτός του Loris Capirossi, όλοι οι υπόλοιποι το έχουν καταφέρει και στο Κατάρ. Οι Valentino Rossi, Casey Stoner, Jorge Lorenzo, Marc Marquez, Maverick Viñales, Andrea Dovizioso, Fabio Quartararo, Enea Bastianini και Francesco Bagnaia να έχουν γράψει το όνομά τους με χρυσά γράμματα. Μόλις έξι αναβάτες που πήραν τελικά τον τίτλο εκείνης της χρονιάς, δεν έχουν βρεθεί στο βάθρο στον εναρκτήριο αγώνα, από το 2001 και μετά.

Ξεκινώντας χρονολογικά, πρώτος ήταν ο Rossi το 2008, ενώ ακολούθησαν ο Lorenzo το 2015 και ο Marquez το 2017. Το 2020, ο αγώνας ακυρώθηκε λόγω κορωνοϊού, επομένως ο Mir, που κατέκτησε τον τίτλο εκείνη τη χρονιά δεν είχε την ευκαιρία να αγωνιστεί. Το 2021 ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής εκείνης της χρονιάς, Fabio Quartararo, κατάφερε να δει πρώτος την καρό σημαία στο Κατάρ, όμως αυτό έγινε στον δεύτερο γύρο (Doha GP) και όχι στον εναρκτήριο (QatarGP). Τέλος, ο Bagnaia αν και το 2022 βρέθηκε στην πρώτη θέση της τελικής βαθμολογίας, στο Κατάρ έμεινε εκτός πρώτης τριάδας. Μάλιστα, ο Ιταλός και ο Mir, είναι οι μόνοι που βρέθηκαν και εκτός πεντάδας στον εναρκτήριο αγώνα. Ο αναβάτης της Suzuki το 2020 -και της Honda πλέον- Joan Mir σημείωσε πτώση στην αυλαία του Πρωταθλήματος, στο Ισπανικό GP, με τον Bagnaia να έχει την ίδια τύχη το 2022, στο GP του Κατάρ.

Αυτή τη στιγμή στην σχάρα εκκίνησης της μεγάλης κατηγορίας υπάρχουν 13 Παγκόσμιοι Πρωταθλητές των GP, μόλις ένας λιγότερος από το ρεκόρ που είχαμε το 2022. Μεταξύ τους οι παραπάνω μοιράζονται 26 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, δύο περισσότερα από πέρυσι, με το ρεκόρ των 32, να έχει τεθεί το 2018. Από τους 22, οι 16 αναβάτες έχουν κερδίσει τουλάχιστον μία φορά στην μεγάλη κατηγορία, τρεις περισσότεροι από το 2023, ενώ μεταξύ τους έχουν 136 νίκες, 20 περισσότερες σε σχέση με πέρυσι. Όλοι οι αναβάτες του grid έχουν καταφέρει τουλάχιστον μία νίκη σε GP, σε κάποια κατηγορία. Συνολικά έχουμε 347 νίκες, 21 περισσότερες από τις 326 του 2023. Ο μοναδικός rookie για το 2024 στη MotoGP κατηγορία, είναι ο Pedro Acosta, ο οποίος μετρά ήδη δύο Παγκόσμια Πρωταθλήματα και 16 νίκες. Ο πρώτος του τίτλος ήρθε το 2021 στην Moto3, με το 2023 να τον στέλνει στην κορυφή και της Moto2 κατηγορίας.

MotoGP – Τα πιο σημαντικά ορόσημα του Lusail, λίγο πριν την εκκίνηση της 75ης σεζόν

Πριν από σχεδόν 20 χρόνια, το 2004, η πρώτη χρονιά που είδαμε στο καλεντάρι των MotoGP στην πίστα του Κατάρ, ήταν ταυτόχρονα δραματική για την κατηγορία των 125 κυβικών. Οι Jorge Lorenzo και Andrea Dovizioso πέρασαν τη γραμμή την ίδια ακριβώς στιγμή. Νικητής, όμως, αναδείχθηκε τελικά ο Ισπανός, καθώς είχε θέσει τον ταχύτερο γύρο του αγώνα. Τρία χρόνια αργότερα, στις 10 Μαρτίου του 2007, ο Casey Stoner κατάφερε ένα ακόμα σημαντικό ιστορικό ορόσημο, κερδίζοντας τον πρώτο του αγώνα με την Ducati. Αυτό, θα μπορούσαν να το επαναλάβουν φέτος ο Marc Marquez και ο Franco Morbidelli, στην ίδια πίστα.

MotoGP – Τα πιο σημαντικά ορόσημα του Lusail, λίγο πριν την εκκίνηση της 75ης σεζόν

Στις 8 Μαρτίου του 2008, ο Lorenzo είχε πάρει την pole position, μπροστά από τον James Toseland. Ήταν η τελευταία φορά που δύο rookie έκαναν το 1-2 στο ντεμπούτο τους, μέχρι και το ιταλικό GP του 2022, όταν ο Di Giannantonio βρέθηκε μπροστά από τον Bezzecchi. Την αμέσως επόμενη ημέρα, στις 9 Μαρτίου, ο Casey Stoner θα γινόταν ο πρώτος αναβάτης στην ιστορία που κέρδισε νυχτερινό αγώνα MotoGP, καθώς ήταν η πρώτη χρονιά που αντί για τον ήλιο, οι προβολείς θα αναλάμβαναν να φωτίσουν την άσφαλτο της πίστας στο Κατάρ. Στην ενδιάμεση κατηγορία, νικητής αναδείχθηκε ο Mattia Pasini, μπροστά από τους Hector Barbera και Mika Kallio. Η τρίτη θέση στον ίδιο αγώνα, του Stefan Bradl στην κατηγορία των 125 κυβικών, ήταν και η πρώτη του φορά που ανέβηκε στο βάθρο, στην διάρκεια της θητείας του στα GP.

MotoGP – Τα πιο σημαντικά ορόσημα του Lusail, λίγο πριν την εκκίνηση της 75ης σεζόν

Το 2024 αποτελεί την 75η σεζόν του MotoGP και την 15η φορά που η αυλαία θα ανοίξει στην φωταγωγημένη πίστα του Lusail (το 2020 ακυρώθηκε λόγω κορωνοϊού, ενώ το 2023 δεν ήταν ο πρώτος αγώνας της σεζόν). Εκεί θα γραφτούν νέες σελίδες της ιστορίας των GP, με μάχες σώμα με σώμα και προσπεράσεις στην κόψη του ξυραφιού, σε μία σεζόν που τα βλέμματα όλων είναι στραμμένα στον σύγχρονο θρύλο των αγώνων, Marc Marquez, που μετρά ήδη 8 Παγκόσμια Πρωταθλήματα και έχει θέσει ως στόχο το 9ο. Στις 8/3 η πίστα θα γεμίσει με μοτοσυκλέτες, με τις ελεύθερες δοκιμές να δίνουν το έναυσμα της εκκίνησης σε μια ακόμη συναρπαστική σεζόν του MotoGP!

Ετικέτες