MotoGP Marquez: «Η μοτοσυκλέτα καταστράφηκε ολοσχερώς από λάθος πυροσβεστήρες» - [VIDEO]

Για μία ομάδα σαν την Gresini είναι δυσθεώρητο κόστος
MotoGP Marquez: «Η μοτοσυκλέτα καταστράφηκε ολοσχερώς από λάθους πυροσβεστήρες» - [VIDEO]
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/9/2024

Στον αγώνα της Ινδονησίας ο Marc Marquez έφτασε να έχει μία πολύ θεαματική μάχη με Bagnaia και Di Giannantonio που όταν ξεκαθάρισε, φάνηκε να μπορεί να τερματίσει σε μία καλή θέση εκτός βάθρου. Δυστυχώς όμως η προσπάθειά του ακυρώθηκε όταν έσπασε ο κινητήρας της μοτοσυκλέτας του και με φλόγες να βγαίνουν, κινήθηκε γρήγορα εκτός πίστας για να μην δημιουργήσει πρόβλημα στους υπόλοιπους αναβάτες.

Εκεί φαίνεται πως σπεύδει το προσωπικό να τον βοηθήσει και ρίχνοντας τουλάχιστον δύο πυροσβεστήρες επάνω στην μοτοσυκλέτα. Με τον αγώνα να είναι σε εξέλιξη και τις πτώσεις να καραδοκούν, δεν ασχολήθηκε κανείς με τον Marc Marquez, που όμως επέστρεψε με δηλώσεις μετά από ώρες καθώς η περιπέτειά του δεν είχε τελειώσει, όπως όλοι νομίζαμε.

"Το να σπάσει ο κινητήρας είναι καμία φορά εκτός του ελέγχου που έχει η ομάδα και οι μηχανικοί, μπορεί να συμβεί ανεξαρτήτως της προετοιμασίας της μοτοσυκλέτας και της φροντίδας και σήμερα συνέβη σε εμένα. Μπορούμε να πούμε πως είμαστε πολύ άτυχοι, αλλά στην πράξη είναι μέσα στο παιχνίδι, κερδίζουμε και χάνουμε μαζί με την Ducati όλοι μας, εγώ, η ομάδα και εκείνη."

 

Marc Marquez' bike on fire! | 2024 #IndonesianGP

Marc's GP23 bursting into flames! Marc Márquez' comeback hopes literally went up in smoke today #IndonesianGP 🇮🇩

Posted by MotoGP on Sunday, September 29, 2024

 

"Σήμερα είχαμε καλό ρυθμό και στον αγώνα ο κινητήρας αντιμετώπισε πρόβλημα, είναι δεδομένο τι έγινε, ο ήχος ακούστηκε και στην κάμερα πάνω που ήθελα να ανεβάσω ρυθμό. Μόλις είδα τον λευκό καπνό αμέσως κατάλαβα και είναι κρίμα γιατί πήρα μέτρα κατευθείαν και βγήκα μπροστά στους κριτές. Δεν είχαν όμως κατάλληλους πυροσβεστήρες για καύσιμο και η μοτοσυκλέτα καταστράφηκε ολοσχερώς... μέχρι τα σωληνάκια των φρένων. Είναι ντροπή για την ομάδα και τους μηχανικούς, ιδιαίτερα για μία ιδιωτική ομάδα όπως η Gresini. Το κόστος είναι πολύ μεγάλο. Η διοργάνωση πρέπει να έχει παντού μία σειρά από πυροσβεστήρες κατάλληλους για όλα τα είδη φωτιάς ανεξαρτήτως πίστας και γωνιάς του κόσμου, ώστε να μην καταστρέφονται μοτοσυκλέτες."

Ο Marquez τόνισε επίσης πως δεν είχε καμία προειδοποίηση και δεν είχε χάσει χρόνο προηγουμένως εξαιτίας του κινητήρα. Ότι έγινε ήταν ξαφνικό.

Με την εγκατάλειψη κάθε ευκαιρία για το πρωτάθλημα εξανεμίζεται αλλά ο Ισπανός τονίζει πως έχει πετύχει τον στόχο του για το 2024 πολύ πιο πάνω από εκείνο που είχε φανταστεί.  

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.