MotoGP – Με ειδικά livery που θυμίζουν άλλες εποχές οι ομάδες στο Silverstone

"Λαϊκή απαίτηση" κάποια livery να παραμείνουν και στη συνέχεια του πρωταθλήματος
motomag MotoGP – Τα livery των ομάδων στο Silverstone που θυμίζουν άλλες εποχές
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

2/8/2024

Τo Grand Prix του Silverstone έγινε η αφορμή για να δημιουργήσουν οι ομάδες διαφορετικά livery εμπνευσμένα από το παρελθόν με σκοπό να τιμήσουν τα 75 χρόνια ζωής του MotoGP.

Οι ομάδες του MotoGP αναμφίβολα είχαν δύσκολο έργο όσον αφορά την δημιουργία των νέων χρωματισμών των μοτοσυκλετών τους καθώς θα έπρεπε να τα βρουν με τους χορηγούς οι οποίοι πληρώνουν παχυλά ποσά και όπως είναι λογικό δεν θέλουν να πειράζουν τα χρώματα τους ή τα λογότυπα τους για κανένα λόγο. Ωστόσο όπως φάνηκε ομάδες και χορηγοί τα βρήκαν και εμείς αυτό το τριήμερο θα απολαύσουμε τα ιδιαίτερα αυτά livery τα οποία θυμίζουν άλλες εποχές.

MotoGP – Τα livery των ομάδων στο Silverstone που θυμίζουν άλλες εποχές

Ξεκινάμε από το πιο εντυπωσιακό livery -κατά την ταπεινή μας γνώμη- που εμφανίστηκε στο Silverstone. Μιλάμε για αυτό της Monster Energy Yamaha MotoGP Team. Η ιαπωνική εταιρεία επέλεξε να τιμήσει το εμβληματικό της αγωνιστικό χρώμα το ερυθρόλευκο το οποίο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1964. Το λευκό-κόκκινο χρώμα έγινε σήμα κατατεθέν της Yamaha ιδιαίτερα τη δεκαετία του 1970, ενώ ποιος μπορεί να ξεχάσει τον Giacomo Agostini με την YZR500.

MotoGP – Τα livery των ομάδων στο Silverstone που θυμίζουν άλλες εποχές

Δεύτερο κατά σειρά προτίμησης μας και πάλι ακολουθεί το livery της LCR Honda το οποίο για κάθε μία μοτοσυκλέτα της ομάδας ήταν διαφορετικό. Στην RC213V του Takaaki Nakagami υπήρχε το χρώμα της Ιαπωνίας και ως εκ τούτου ο βασικός χορηγός της ομάδας Idemitsu έμεινε ευχαριστημένος από το τελικό αποτέλεσμα. Στον αντίποδα στην RC213V του Johann Zarco, είδαμε να τιμάται από την ομάδα το livery το οποίο χρησιμοποιούσε ο Mike Hailwood το 1966 όταν αγωνιζόταν με την ιαπωνική εταιρεία.

MotoGP – Τα livery των ομάδων στο Silverstone που θυμίζουν άλλες εποχές

Στην Repsol Honda αποφάσισαν να τιμήσουν με το συγκεκριμένο χρωματικό συνδυασμό το πρωτάθλημα που κατέκτησε ο Freddie Spencer επί του Kenny Roberts Sr το 1983. Εκείνη την χρονιά ο Spencer με την NS500 κατάφερε να επικρατήσει του Roberts Sr για μόλις 2 βαθμούς.

MotoGP – Τα livery των ομάδων στο Silverstone που θυμίζουν άλλες εποχές

Ιδιαίτερο ήταν το livery που επέλεξε να παρουσιάσει στο Silverstone η Pertamina Enduro VR46 Racing Team, με τις δύο GP23 να τιμούν τα αγωνιστικά χρώματα του Valentino Rossi. Πιο συγκεκριμένα η ομάδα επέλεξε να χρησιμοποιήσει το γνωστό και μη εξαιρετέο Sole Luna (Ήλιος και Φεγγάρι) που υπάρχει τόσο στην φόρμα όσο και στο κράνος του Rossi όλα αυτά τα χρόνια.

MotoGP – Τα livery των ομάδων στο Silverstone που θυμίζουν άλλες εποχές

Η Red Bull KTM αποφάσισε να τιμήσει με τον συγκεκριμένο χρωματισμό τον Wolfgang Felber ο οποίος κέρδισε το 1989 το πρωτάθλημα Sound of Singles. O Felber ο οποίος κατέχει τη θέση του Vice President of Road Racing Technology στην KTM εκείνη την εποχή χρησιμοποιούσε το λευκό-μπλε χρωματισμό στην μοτοσυκλέτα με την οποία αγωνιζόταν.

MotoGP – Τα livery των ομάδων στο Silverstone που θυμίζουν άλλες εποχές

Όσον αφορά το livery της Aprilia Racing δεν θέλει και πολύ για να μαντέψει κάποιος σε ποια μοτοσυκλέτα και αναβάτη απευθύνεται. Οι δύο RS-GP αποτίνουν φόρο τιμής στον Max Biaggi και την RSV 250, μοτοσυκλέτα με την οποία ο Ιταλός κέρδισε τρεις συνεχόμενους τίτλους 1994, 1995 και 1996. Λείπει φυσικά το "Chesterfield", το λογότυπο της καπνοβιομηχανίας που ήταν ο μεγάλος χορηγός των Ιταλών εκείνη την εποχή το οποίο έχει αντικατασταθεί από το "be a racer". Τα χρώματα ωστόσο παραμένουν.

MotoGP – Τα livery των ομάδων στο Silverstone που θυμίζουν άλλες εποχές

Η Gresini Racing αποφάσισε με τον χρωματισμό που έφερε στο Silverstone να τιμήσει τον ιδρυτή της ομάδας Fausto ο οποίος με αυτούς τους χρωματισμούς κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία των 125 κ. εκ. το 1985 και το 1987.

MotoGP – Τα livery των ομάδων στο Silverstone που θυμίζουν άλλες εποχές

Τo livery των Ducati Lenovo Team και Prima Pramac Racing δεν ήταν και κάτι συγκλονιστικό και για αυτό το λόγο δεν συγκέντρωσε και τα βλέμματα του κοινού. Οι GP24 των Bagnaia και Bastianini ήταν βαμμένες στα χρώματα της GP3 του 2003 μοτοσυκλέτα την οποία χρησιμοποίησαν οι Loris Capirossi και Troy Bayliss. Οι πιο παρατηρητικοί θα είδαν πως δεν βρίσκουμε το λογότυπο "MALBORO" μιας και έχει απαγορευτεί στις καπνοβιομηχανίες να διαφημίζονται στον μηχανοκίνητο αθλητισμό αν και το κάνουν με διαφορετικό τρόπο.

MotoGP – Τα livery των ομάδων στο Silverstone που θυμίζουν άλλες εποχές

Όσον αφορά τις μοτοσυκλέτες της Pramac αυτές ήταν βαμμένες στα χρώματα της μοτοσυκλέτας του Anel Nieto όταν αυτός κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 125 κ. εκ. το 1983.

MotoGP – Τα livery των ομάδων στο Silverstone που θυμίζουν άλλες εποχές

Λίγο καλύτερα τα πήγε η Trackhouse Racing. Η ομάδα επέλεξε να τιμήσει τις αμερικάνικες ρίζες της, ως εκ τούτου πάνω στις RS-GP θα δούμε να υπάρχουν τα πρόσωπα των θρύλων του αθλήματος, Kevin Schwantz, Kenny Roberts, Wayne Rainey και Freddie Spencer.

MotoGP – Τα livery των ομάδων στο Silverstone που θυμίζουν άλλες εποχές

Ο χρωματισμός ο οποίος αναμένεται να πάρει την χαμηλότερη βαθμολογία στην άτυπη ψηφοφορία του καλύτερου livery του Silverstone είναι αυτός της Red Bull GASGAS Tech3, καθώς δεν υπάρχει σύνδεση με κάποιο γεγονός.

Σίγουρα οι νέοι χρωματισμοί των ομάδων θα δώσουν άλλη νότα στον αγώνα ενώ θα πρέπει να πιέσουμε ώστε κάποια livery να συνεχίσουν να υπάρχουν και σε επόμενους αγώνες του πρωταθλήματος… Yamaha για σένα χτυπάνε οι καμπάνες.

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες