MotoGP – Misano

Στο βασίλειο της... τούμπας
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/9/2017

Όπως είχαμε σημειώσει ήδη από τις χθεσινές δοκιμές, ο αγώνας στην πίστα του Misano έγινε με βρόχινες συνθήκες, γεγονός που δυσκόλεψε υπερβολικά αναβάτες και ομάδες.

Αυτό μεταφράστηκε σε ένα απίστευτο “χορό” πτώσεων που ξεκίνησε νωρίς από τα πρωινά warm up και κορυφώθηκε την ώρα του αγώνα, ιδιαίτερα στις μικρότερες κατηγορίες. Χαρακτηριστικό είναι ότι στην Moto3 οι αναβάτες που τερμάτισαν (15) ήταν λιγότεροι από αυτούς που εγκατέλειψαν (16)!

Στην μεγάλη κατηγορία τα πράγματα ήταν εξίσου δύσκολα, όπως έδειξε και το πρωινό warm up, με τον Marquez να προσθέτει ακόμη πία πτώση στις πολλές που είχε κατά την διάρκεια του τριημέρου. Την ώρα όμως της εκκίνησης ήταν η σειρά του Jorge Lorenzo να εντυπωσιάσει, καθώς ο Ισπανός κατάφερε να... εκτοξευθεί μόλις έσβησαν τα φώτα και να στρίψει πρώτος στην πρώτη στροφή του αγώνα. Ο αναβάτης της Ducati προσπάθησε να κάνει αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα, δουλεύοντας πάνω σε έναν φρενήρη ρυθμό προκειμένου να χτίσει μια σημαντική διαφορά από τους υπόλοιπους, από το ξεκίνημα κιόλας του αγώνα. Με δεδομένο ότι οι βρεγμένες συνθήκες ευνοούν ιδιαίτερα τις ιταλικές μοτοσυκλέτες, το σχέδιο του Lorenzo έδειξε να πετυχαίνει, χτίζοντας μια απόσταση ασφαλείας από τους Marquez, Dovizioso, Vinales και Crutchlow που τον κατεδίωκαν.

Η στρατηγική όμως του Lorenzo κατακερματίστηκε στον έβδομο γύρο, όταν ο Ισπανός το παράκανε και όντας επικεφαλής έπεσε στην έκτη στροφή χαραμίζοντας ίσως την καλύτερη και μεγαλύτερη ευκαιρία που είχε για να πάρει την πρώτη του νίκη με την Ducati. Πιο πίσω εν τω μεταξύ, ένας αφιονισμένος Petrucci είχε καταφέρει να αναρριχηθεί φτάνοντας το γκρουπ των πρωτοπόρων περνώντας όποιον έβρισκε μπροστά του, ενώ ο Marquez λίγο έλειψε να προστεθεί στη λίστα με τους εγκαταλείψαντες σώζοντας ένα παρολίγον highsiding. Λίγο αργότερα μάλιστα έκανε σινιάλο στην ομάδα του κουνώντας το πόδι του προκειμένου να ετοιμάσουν την δεύτερη μοτοσυκλέτα με το στήσιμο για το στεγνό, αν και οι συνθήκες της πίστας δεν έδειχναν πως υπήρχε περίπτωση να στεγνώσει ούτε καν η αγωνιστική γραμμή.

Μετά την πτώση του Lorenzo, το “αφεντικό” στην πίστα ήταν ο Petrucci, ο οποίος οδηγούσε αλάνθαστα και εξαιρετικά γρήγορα, ενώ και ο Crutchlow είχε μια πτώση η οποία τον έριξε πολύ πίσω καθώς κατάφερε να σηκώσει την μοτοσυκλέτα του και να συνεχίσει. Έχοντας συμπληρώσει το ένα τρίτο του αγώνα, η τριάδα που πάλευε για την κορυφή ήταν οι Petrucci, Marquez και Dovizioso, ενώ ο Vinales έδειχνε πως δεν μπορούσε να ακολουθήσει τον γρήγορο ρυθμό τους. Αξίζει να σημειωθεί πως σε εκείνη την χρονική στιγμή, ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες ήταν ο Pirro, η wild card συμμετοχή της Ducati, ο οποίος αν και ήταν αρκετά πιο πίσω γύριζε στον ρυθμό του Petrucdci και μερικές φορές ακόμη πιο γρήγορα!

Όσο περνούσε η ώρα, όλο και περισσότεροι αναβάτες έπαιρναν την άγουσα προς τα πιτς, με τις μοτοσυκλέτες τους τραυματισμένες από τις πτώσεις, ενώ μπροστά οι διαφορές μεταξύ των τριών πρώτων αυξομειώνονταν χωρίς να μπορεί να υπάρξει μια ασφαλής πρόβλεψη για τον νικητή. Λίγους γύρους πριν το τέλος, κι ενώ ο Marquez είχε μερικές ακόμη δύσκολες στιγμές, ήραν η ώρα για να γράψουν οι αναβάτες του ταχύτερους χρόνους τους, καθώς οι συνθήκες στην πίστα βελτιώνονταν έστω και οριακά. Ξεκίνησε ο Petrucci για να απαντήσει αργότερα ο Marquez, μαρτυρώντας ότι η υπόθεση της πρώτης θέσης αφορούσε αποκλειστικά αυτούς τους δύο, αφού ο Dovizioso δεν μπορούσε να ακολουθήσει και συμβιβάστηκε με τους βαθμούς της τρίτης θέσης. Ο Petrucci ένιωθε έντονα την πίεση από τον Marquez, γεγονός που τον οδήγησε σε μικρά λάθη, τα οποία όμως δεν του στοίχησαν την δεδομένη χρονική στιγμή. Στον τελευταίο γύρο όμως, ο Ισπανός έκανε την κίνηση που μελετούσε στους προηγούμενους γύρους και κατάφερε να πάρει την πρωτοπορία, στερώντας από τον Petrucci μια πολυπόθητη νίκη. Πετυχαίνοντας τον ταχύτερο γύρο του αγώνα στον τελευταίο γύρο, ο Marquez πήρε την τέταρτη φετινή του νίκη, ισοβαθμώντας πλέον στην βαθμολογία με τον Dovizioso που τερμάτισε τρίτος (αλλά ο Ισπανός είναι τυπικά πρώτος λόγω των περισσότερων νικών), ενώ και ο Vinales με τον τερματισμό του στην τέταρτη θέση, μάζεψε πολύτιμους βαθμούς για να παραμείνει ζωντανός στο κυνήγι του τίτλου.

Από τα highlights πάντως του αγώνα, ήταν και ο τερματισμός του Zarco στην 15η θέση τρέχοντας και σπρώχνοντας την μοτοσυκλέτα του σε όλο το μήκος της ευθείας του τερματισμού, καθώς έμεινε από βενζίνη στον τελευταίο γύρο κι ενώ βρισκόταν στην όγδοη θέση.

Πιο αργά τα δίχρονα V4 GP 500 από τα μονοκύλινδρα τετράχρονα της Moto3

Ούτε ο Valentino Rossi δεν θα μπορούσε να τα περάσει!
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/3/2024

Δύσκολο να το πιστέψεις, αλλά τα χρονόμετρα δεν ενδιαφέρονται για το τί πιστεύουμε εμείς. Τα χρονόμετρα ενδιαφέρονται μόνο για το ποιος θα περάσει πρώτος τη γραμμή τερματισμού και με ψυχρούς αριθμούς αποτυπώνουν την μία και μοναδική αλήθεια. Ακριβώς αυτό έκαναν και στις τελευταίες επίσημες δοκιμές της Moto3 στην πίστα της Jerez, όπου ο νεαρός αναβάτης David Alonso, γύρισε στο 1:43,315 διαλύοντας στην κυριολεξία το 1:43,674 που ήταν ο χρόνος της Pole Position που είχε πετύχει ο Alex Crivillé με την δίχρονη Honda NSR 500 το 2001 στην ίδια πίστα! Κι αν ο Alex Crivillé δεν σας φαίνεται για πολύ γρήγορος αναβάτης, τί θα λέγατε αν μαθαίνατε πως ο 9 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Valentino Rossi με την NSR 500 είχε πετύχει καλύτερο χρόνο αγώνα στο 1:43,739!

2

Μιλάμε για την τελευταία γενιά των δίχρονων V4 500 μοτοσυκλετών του MotoGP  με βάρος κάτω από 135 κιλά και ιπποδύναμη πάνω από 200 ίππους. Μαζί με έναν αναβάτη 68-75 κιλών έχουμε συνολικό βάρος 210 κιλά το πολύ και αναλογία κιλών ανά ίππο στο 1,05 το πολύ. Κι όμως ένα μονοκύλινδρο, τετράχρονο 250 των 55-60 ίππων με ελάχιστο επιτρεπόμενο από τους κανονισμούς συνολικό βάρος 152 κιλών (μοτοσυκλέυα+αναβάτης), που μας δίνει αναλογία κιλών/ίππο στην καλύτερη των περιπτώσεων 2,55, κατάφερε στην πίστα της Jerez να είναι πάνω από 3 δέκατα πιο γρήγορη.

4

Και μην ξεχνάμε πως η αναλογία κιλών ανά ίππο παίζει ρόλο στις επιταχύνσεις μόνο. Για να επιτύχεις υψηλή τελική ταχύτητα χρειάζεσαι μεγάλες ποσότητες  ιπποδύναμης για να υπερνικήσεις την αεροδυναμική αντίσταση. Το χαμηλό βάρος δεν παίζει κανένα ρόλο στην τελική, οπότε πέρα από το μειονέκτημα της αναλογίας κιλών ανά ίππο που έχει μια μοτοσυκλέτα της Moto3 έναντι ενός δίχρονου V4 500, έχει και ελάχιστη ιπποδύναμη για να σημειώσει υψηλή τελική ταχύτητα στις ευθείες.

7

Βέβαια η πίστα της Jerez δεν έχει μεγάλες ευθείες και στα MotoGP σημειώνονται από τις μικρότερες τελικές ταχύτητες του πρωταθλήματος. Όμως ακόμα κι έτσι, το γεγονός πως μια μονοκύλινδρη τετράχρονη των 250 κυβικών, στα χέρια ενός πιτσιρικά 18 ετών, μπορεί να ξεφτιλίσει μια δίχρονη V4 500, ακόμα κι αν την οδηγεί ο Valentino Rossi στα καλύτερά του, δείχνει πόσο έχει προχωρήσει το άθλημα στο σύνολό του (τεχνολογικά και οδηγηκά) και πόσο απαιτητικό είναι σε κάθε λεπτομέρεια, για τους αναβάτες, τις μοτοσυκλέτες και τις ομάδες. Όσοι λοιπόν νοσταλγούν την δίχρονη εποχή  και νομίζουν πως τα GP 500 ήταν γρήγορες μοτοσυκλετες, ας αναθεωρήσουν…

8