MotoGP Misano 2019: Επιστροφή στις νίκες ο Marquez

Άλλη μια μάχη στον τελευταίο γύρο

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

15/9/2019

Ο αγώνας στην πίστα της Αδριατικής ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις, καθώς ο καιρός και οι ανταγωνιστικοί χρόνοι των δοκιμών, ήταν τα καλύτερα εχέγγυα για μπόλικο θέαμα. Στην εξίσωση προσθέστε και το παρασκήνιο από το συμβάν στις κατατακτήριες δοκιμές μεταξύ Rossi και Marquez, και θα έχετε την πλήρη εικόνα του σκηνικού που είχε σχηματιστεί λίγο πριν σβήσουν τα φώτα στη σχάρα εκκίνησης.

Το ότι η Yamaha είχε το πάνω χέρι ήταν ξεκάθαρο καθ’ όλη την διάρκεια του τριημέρου, αφού και οι τέσσερις μοτοσυκλέτες ήταν μέσα στις εφτά πρώτες θέσεις. Ευχάριστη έκπληξη όμως ήταν η παρουσία του Pol Espargaro στην δεύτερη θέση, με την πορεία του νεαρού Ισπανού με την ΚΤΜ να διατηρεί την ανοδική της πορεία.
Με το σβήσιμο των φώτων στην εκκίνηση δεν είχαμε κάποια σημαντική αλλαγή, με τον Vinales να στρίβει στην θέση από την οποία ξεκίνησε: πρώτος. Πίσω του ο Quartararo και πιο πίσω ο Marquez έδειχναν ότι στόχος τους ήταν να έχουν τον εργοστασιακό αναβάτη της Yamaha σε απόσταση βολής, ενώ και ο Morbidelli έδειχνε άνετος στην τέταρτη θέση. Η μάχη όμως για την πρώτη θέση δεν άργησε να ανάψει και ο Quartararo πήρε την πρωτοπορία, ενώ το γκρουπ των τριών πρώτων (Quartararo, Vinales και Marquez) έκανε γρήγορα και την διαφορά από τους υπόλοιπους. Ο Marquez πέρασε μέσα σε ένα γύρο τον Vinales ανεβαίνοντας στην δεύτερη θέση, με την μάχη των δυο τους να δίνει και μια ανάσα στον πρωτοπόρο Γάλλο.

Αυτή η χρονική διαφορά όμως ήταν κάτι που πολύ γρήγορα “ροκάνισε” ο Marquez κι όλα έδειχναν ότι θα είχαμε μια δυνατή μάχη διαρκείας για τη νίκη στο Misano. Πιο πίσω ο Rossi εκμεταλλεύτηκε ένα λάθος του Rins και ανέβασε ρυθμό φτάνοντας στην πέμπτη θέση, ενώ το γυρολόγιό του ήταν το τρίτο ταχύτερο από τους αναβάτες που ήταν μέσα στην πίστα. Αντίστοιχα και ο περσινός νικητής του αγώνα, ο Andrea Dovizioso, ανέβασε κι αυτός το ρυθμό του 19 γύρους πριν το τέλος και ανέβηκε στην έκτη θέση, δείχνοντας ότι έχει ξεπεράσει σε μεγάλο βαθμό τον τραυματισμό του.

Για μεγάλο διάστημα στον αγώνα και μέχρι τα μισά, δεν είχαμε συνταρακτικές αλλαγές, μιας και ο Γιατρός δυσκολευόταν να περάσει τον Morbidelli, ενώ μπροστά η διαφορά μεταξύ Quartararo και Marquez έμενε σταθερή. Μόνο ο Vianles έδειχνε δείγματα… ζωής, μειώνοντας αργά αλλά σταθερά την διαφορά του από τον Marquez και την δεύτερη θέση. Πέντε γύρους πριν τον τερματισμό το σκηνικό παρέμενε ίδιο και πλέον όλοι περίμεναν τις τελευταίες κινήσεις των αναβατών που ενδεχομένως θα προσπαθούσαν για κάτι καλύτερο. Ο Vinales προσπαθούσε φιλότιμα να μειώσει κι άλλο την διαφορά, χωρίς όμως ιδιαίτερο αποτέλεσμα, ενώ ο Marquez ήταν κολλημένος στην ρόδα του Quartararo, χωρίς όμως να παίρνει ρίσκα.

Τελικά ο Ισπανός πολυπρωταθλητής έκανε την κίνησή του μπαίνοντας στον τελευταίο γύρο του αγώνα, αλλά ο Γάλλος δεν είχε πει την τελευταία του λέξη ξαναπερνώντας μπροστά. Ο Marquez επιτέθηκε ξανά δύο στροφές μετά και μπήκε πάλι μπροστά, μένοντας εκεί μέχρι την πτώση της καρό σημαίας. Λίγο πίσω του τερμάτισαν τα δύο Yamaha των Quartararo και Vinales, με τους Rossi και Morbidelli να κλείνουν το “τρενάκι” των Yamaha στην τέταρτη και πέμτπη θέση αντίστοιχα.
Ο Dovizioso ¨ηταν το πρώτο Ducati στην έκτη θέση, ενώ η βαθμολογική του διαφορά στο πρωτάθλημα από τον πρωτοπόρο Marquez έφτασε στους 93 βαθμούς.

https://bit.ly/MOTO_677

Race News

MotoGP: Ελάχιστος ετήσιος μισθός αναβατών τα 500.000 ευρώ - Από το 2027

Η πλειοψηφία ήδη κερδίζει πολλά περισσότερα - Αφορά περισσότερο στους rookies

MotoGP - Ελάχιστος μισθός αναβατών από το 2027

Από τον

Κώστα Γκαζή

24/2/2026

Όπως γράφει το Motorsport.com, ο διοργανωτής MotoGP Sports Entertainment -πρώην Dorna- και οι ομάδες της κορυφαίας κατηγορίας του Πρωταθλήματος βρίσκονται λίγο πριν τη σύναψη συμφωνίας για θέσπιση ελάχιστου ετήσιου μισθού ύψους 500.000 ευρώ για όλους τους αναβάτες, με στόχο την αντιμετώπιση των μεγάλων αποκλίσεων στις αποδοχές που κυριαρχούν σήμερα στη σειρά.

Η πρόταση που βρίσκεται στην τελική φάση συμφωνίας μεταξύ διοργάνωσης και ομάδων, αναμένεται να τεθεί σε ισχύ από τη σεζόν του 2027, παράλληλα με τις ευρύτερες αλλαγές στους κανονισμούς και το τεχνικό πλαίσιο του πρωταθλήματος.

Σύμφωνα με το άρθρο του Motorsport, το νέο μέτρο στοχεύει στο να εξασφαλίσει έναν “αξιοπρεπή βασικό μισθό” σε όλους τους αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας του MotoGP, ανεξαρτήτως εμπειρίας ή φήμης. Σύμφωνα με τη σχετική πρόταση, κάθε αναβάτης θα πρέπει να λαμβάνει κατ’ ελάχιστο 500.000 € ετησίως, ποσό που δεν περιλαμβάνει πιθανά μπόνους απόδοσης ή συμφωνίες με χορηγούς.

Η κίνηση αυτή έρχεται ως απάντηση σε χρόνια ανισορροπιών: ενώ τα μεγάλα ονόματα της κατηγορίας όπως ο Marc Márquez και ο Fabio Quartararo έχουν συμβόλαια με ετήσιες αποδοχές που υπερβαίνουν τα 10 εκατομμύρια ευρώ χωρίς να υπολογίζονται τα έσοδα από τους χορηγούς που μπορεί να είναι ακόμα περισσότερα, από την άλλη "δευτεροκλασάτοι" αναβάτες σε μικρότερες ή δορυφορικές ομάδες λαμβάνουν σημαντικά λιγότερα, με συμβόλαια που σε κάποιες -λίγες- περιπτώσεις βρίσκονται κάτω από τα 120.000 €.

Η πρωτοβουλία για έναν ελάχιστο μισθό αποτελούσε θέμα συζήτησης τα τελευταία χρόνια, με πολλές ομάδες και αναβάτες να υποστηρίζουν ότι είναι απαραίτητη για τη βιωσιμότητα και την ελκυστικότητα του πρωταθλήματος.

Το μέτρο περιλαμβάνεται στο προσχέδιο της νέας πενταετούς εμπορικής συμφωνίας που θα δεσμεύσει τη διοργάνωση, τις ομάδες και τους συμμετέχοντες από το 2027 έως το 2031. Η πρόταση βρίσκεται σε τελικό στάδιο πριν από τη τυπική επικύρωσή της, με συζητήσεις που αναμένεται να ολοκληρωθούν τις επόμενες εβδομάδες.

Αν και δεν υπάρχουν επίσημα συγκεντρωτικά στοιχεία από τον διοργανωτή για όλους τους μισθούς των αγωνιζομένων της κορυφαίας κατηγορίας, στοιχεία από ανακοινώσεις ομάδων, αναβατών και μέσων του ειδικού τύπου τοποθετούν Marc Marquez & Fabio Quartararo στην κορυφή με περίπου 12 εκατομμύρια μισθό το 2025, ενώ την ίδια χρονιά ο Bagnaia αμείφθηκε με 7 εκατομμύρια ευρώ, ο Martin με 4,2, ο Vinales με 4, ο Zarco με 3, ο Bastianini με 2,5, ο Acosta με 1,5, o Alex Marquez με 900.000 ευρώ, ενώ οι “δευτεροκλασάτοι” και rookies (πχ. Chantra) με μισθούς που κυμαινόταν από 300-800.000 ευρώ.

Εδώ που τα λέμε, ο “αξιοπρεπής βασικός μισθός” των 500.000 ευρώ δεν νομίζουμε να αντιμετωπίσει ιδιαίτερα τις μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ των χαμηλόμισθων και των καλύτερα αμοιβόμενων αναβατών, αφού από το μισό μέχρι τα 12 εκατομμύρια των MM93 και Quartararo, το κενό είναι ιδιαίτερα μεγάλο. Όμως αν λάβουμε υπόψη τα προηγούμενα 300.000 ευρώ που αποτελούσαν το κατώτατο όριο, σίγουρα η αύξηση δεν είναι καθόλου αμελητέα.