MotoGP Misano: Απίστευτη pole position Martin με διπλό ρεκόρ!

Full Italia σε αναβάτες και μοτοσυκλέτες στην πρώτη τετράδα

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

9/9/2023

Με οδηγό έναν φανταστικό Pedrosa που ήταν ακριβώς μπροστά του και έδινε έναν σταθερά γρήγορο ρυθμό, ο Martin ακριβώς πίσω του έσπασε το ρεκόρ που μόλις είχε κάνει πριν και ήταν ο ταχύτερος με μεγάλη διαφορά σήμερα σε μία επική pole position.

Νωρίτερα ο Oliveira και ο Aleix Espargaro είχαν καταφέρει να πάρουν τα δύο εισιτήρια για την Q2 κυριαρχώντας στην Q1 κι αφήνοντας έξω τον Quartararo που μέχρι και το τέλος έδειχνε πως θα κατάφερνε να συνεχίσει την προσπάθεια για την τελική κατάταξη, κάτι που ο Aleix Espargaro δεν θα άφηνε να γίνει. Δικαιωματικά απογοητευμένος ο Quartararo που για ελάχιστα χιλιοστά έχασε την ευκαιρία να βελτιώσει την κατάσταση στην εκκίνηση που είναι ένα από τα μελανά σημεία της ομάδας.

Το ρεκόρ που ο Bezzecchi είχε μόλις θέσει εχθές, έσπασε σήμερα δύο φορές από τον Martin ενώ θα μπορούσε να είχε ξανά σπάσει και από τον Bezzecchi όπως και από τον Bagnaia. Την πρώτη φορά ο Martin το κατάφερε με σχετική ευκολία και χωρίς βοήθεια από αναβάτη μπροστά.

Ο Pedrosa είναι ο πλέον ιδανικός αναβάτης για να δημιουργεί μία ασπίδα καθαρού αέρα που θα τρέχει με τον καλύτερο δυνατό ρυθμό μπροστά, ώστε άνετα ο αναβάτης που ακολουθεί να μπορεί να κλέψει εκείνα τα δέκατα που θα του δώσουν τον καλύτερο χρόνο και για την δεύτερη προσπάθειά του ο Martin έκανε ακριβώς αυτό, αρπάζοντας την ευκαιρία.

Σήμερα είδαμε μία απίστευτη πεντάδα σε μία συνολικά πολύ ανταγωνιστική κατάταξη αν κοιτάξει κανείς τους χρόνους που δηλώνουν πως ο ρυθμός ήταν πολύ υψηλός για όλους τους αναβάτες. Φυσικά στο τέλος ένα sleapstriming στην μεγάλη ευθεία του Misano μπορεί να κάνει την διαφορά με το παραπάνω. Ήταν ένας φοβερός γύρος από τον Martin σε μία συνολικά αλάνθαστη παρουσία σήμερα, που του εξασφάλισε την pole position στις δύο επικείμενες εκκινήσεις για το υπόλοιπο αγωνιστικό Σαββατοκύριακο.

Vinales και Pedrosa έβαλαν τα δυνατά τους για να σταματήσουν την Ducati να έχει ένα μεγαλύτερο σερί στην εκκίνηση. Εναλλάξ KTM και Aprilia έπιασαν τις θέσεις μέχρι την 7^η με τον Marini 8^ο και τον Marc Marquez να σώζει την εικόνα της Honda καταλήγοντας 9^ος με τον Oliveira 10^ο.

Στην προσπάθεια του Bagnaia πρέπει να προσμετρηθεί το γεγονός πως περπατά με δυσκολία καθώς όσο τυχερός και αν ήταν στον προηγούμενο αγώνα, δεν θα γινόταν να φύγει τελείως αλώβητος.

Αντίστοιχα δύσκολο ήταν και για τον Bezzecchi που το αριστερό χέρι δεν έχει επουλωθεί πλήρως αλλά κατάφερε να είναι ταχύτερος από το δικό του ρεκόρ και να πάρει την δεύτερη θέση στην εκκίνηση.

Ο Martin πήρε την 10^η pole position στην μεγάλη κατηγορία και την 31^η της καριέρας του και αναμένεται να δώσει μία εξίσου δυνατή εκκίνηση τόσο αργότερα σήμερα, όσο και αύριο στην μεγάλη ημέρα του Misano.

*Αποτελέσματα* Q2:
Θέση	Ν#	Αναβάτης	ΜΟΤΟ	Χρόνος	Διαφ.	Προηγ.
1	89	Jorge Martin	Ducati	1:30.390
2	72	Marco Bezzecchi	Ducati	1:30.787	0.397	0.397
3	1	Francesco Bagnaia	Ducati	1:30.826	0.436	0.039
4	12	Maverick Viñales	Aprilia	1:30.916	0.526	0.090
5	26	Dani Pedrosa	KTM	1:31.023	0.633	0.107
6	41	Aleix Espargaro	Aprilia	1:31.082	0.692	0.059
7	33	Brad Binder	KTM	1:31.103	0.713	0.021
8	10	Luca Marini	Ducati	1:31.210	0.820	0.107
9	93	Marc Marquez	Honda	1:31.223	0.833	0.013
10	88	Miguel Oliveira	Aprilia	1:31.277	0.887	0.054
11	73	Alex Marquez	Ducati	1:31.278	0.888	0.001
12	25	Raul Fernandez	Aprilia	1:31.341	0.951	0.063
*Αποτελέσματα* Q1:
Q2	88	Miguel Oliveira	Aprilia	1:31.272
Q2	41	Aleix Espargaro	Aprilia	1:31.429	0.157	0.157
13	20	Fabio Quartararo	Yamaha	1:31.467	0.195	0.038
14	51	Michele Pirro	Ducati	1:31.533	0.261	0.066
15	6	Stefan Bradl	Honda	1:31.560	0.288	0.027
16	5	Johann Zarco	Ducati	1:31.667	0.395	0.107
17	37	Augusto Fernandez	KTM	1:31.678	0.406	0.011
18	43	Jack Miller	KTM	1:31.713	0.441	0.035
19	21	Franco Morbidelli	Yamaha	1:31.845	0.573	0.132
20	30	Takaaki Nakagami	Honda	1:31.851	0.579	0.006
21	49	Fabio Di Giannantonio	Ducati	1:31.914	0.642	0.063
22	36	Joan Mir	Honda	1:31.944	0.672	0.030
23	44	Pol Espargaro	KTM	1:32.140	0.868	0.196

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_676

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!