MotoGP Misano: Το έκανε ξανά ο Bagnaia!

Αγώνας καρμπόν με Aragon
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/9/2021

Για δεύτερη φορά στην σειρά, ο Bagnaia είχε όλες τις απαντήσεις! Ο αγώνας στο Misano, ο πρώτος από τους δύο αυτής της σεζόν, είχε πολλά χαρακτηριστικά για να γίνει καρμπόν του Aragon καθώς είχαμε την ίδια σειρά εκκίνησης για την πρώτη τριάδα και τον Bagnaia να φεύγει εμπρός από την pole position και να κάνει την διαφορά. Αυτή την φορά δεν είχε σε όλο τον αγώνα κολλημένο πίσω του τον Marquez ο οποίος πάλευε για θέση εκτός βάθρου πιο πίσω, αλλά τον Miller τουλάχιστον για το πρώτο μισό του αγώνα.

Ο Bagnaia είχε επίσης τον Martin να λειτουργεί ως οπισθοφυλακή φρενάροντας κάθε προσπάθεια του Quartararo μέχρι που έπεσε από αυτή την προσπάθεια, συνέχισε τον αγώνα και δέχτηκε με την σειρά δύο ποινές για μακρύ γύρο εγκαταλείποντας τον αγώνα στην δεύτερη ποινή.

Ξεκινήσαμε με μία πολύ δυνατή εκκίνηση από τις Ducati με τον Quartararo να καταφέρνει να φτάσει πίσω από τον Bagnaia και τον Miller αμέσως μετά να μπαίνει ανάμεσα και να αφήνει τον Bagnaia να φύγει εμπρός. Ο Quartararo δεν είχε μόνο τον Miller μπροστά του αλλά και τους υπόλοιπους πίσω του να προσπαθούν για την θέση με τον Marquez να πιέζει για θέση στο βάθρο, τον Aleix Espargaro να θέλει ακριβώς το ίδιο και τον Martin να προσπαθεί να τους σταματήσει όλους. Ο Zarco άφησε να τον καταπιούν στην εκκίνηση και οι Suzuki δεν κατάφεραν να κάνουν το θαύμα τους και να πεταχτούν μπροστά, αλλά η μάχη για την τρίτη θέση ήταν έντονη τους πρώτους γύρους.

Ο Bagnaia έχτιζε διαφορά όλο αυτό διάστημα με τον Miller να μένει πίσω σιγά-σιγά και τον Quartararo να παλεύει για την θέση του μέχρι και την πτώση του Martin. Από εκείνη την στιγμή και μετά ο Γάλλος έπιασε τον Miller και ήταν θέμα χρόνου να τον περάσει ενώ πίσω o Rins έπεφτε αφήνοντας κι εκείνος χώρο για την μάχη να αναπνεύσει και ένα όνομα που κανείς δεν περίμενε να αρχίσει να πρωταγωνιστεί στον ρυθμό του αγώνα.

Ο Bastianini ήταν ο πιο γρήγορος αναβάτης για μία σειρά από γύρους ανεβαίνοντας εύκολα από τον Aleix Espargaro και τον Marquez και φτάνοντας τον Miller να τον περάσει από την εσωτερική με την παλαιότερη Ducati του και κρατώντας την γραμμή του να μείνει μπροστά και να κάνει και αμέσως διαφορά από τον εργοστασιακό αναβάτη!

Εκείνο το διάστημα ο Quartararo έκλεινε την απόσταση από τον Bagnaia φτάνοντας κάτω από το μισό δευτερόλεπτο από εκεί που η διαφορά τους είχε φτάσει κοντά στα τρία και βασιζόμενος πως το δικό του πίσω ελαστικό με την μεσαία γόμα, θα του δώσει το προβάδισμα έναντι της μαλακιάς πίσω γόμας που είχε το ελαστικό της Ducati.

Τελικά ήθελε τουλάχιστον ένα γύρο μεγαλύτερο αγώνα για να τα καταφέρει, με τον Bagnaia να κάνει απίστευτη διαχείριση και στον τελευταίο γύρο, εκεί που ο Quartararo θα είχε την μοναδική ευκαιρία να τον περάσει, έχοντας πλησιάσει στα φρένα της ευθείας, ο Bagnaia τα έδωσε όλα στις πρώτες στροφές και δεν άφησε ποτέ την Yamaha να πλησιάσει παίρνοντας μία φοβερή νίκη!

Φοβερός ήταν και ο Bastianini που μόνος τους οδηγούσε στην τρίτη θέση, με τους υπόλοιπους πολύ πιο πίσω. Ο Marquez είχε την τέταρτη θέση στον 13ο γύρο του αγώνα με τον Bastianini μπροστά του και τον Rins πίσω που έπεσε, αφήνοντας τον Aleix Espargaro και τον Mir να παλέψουν με τον Marquez συναντώντας στην πορεία και τον Miller. Ο Mir πέρασε και τον Marquez και είχε θέσει τον εαυτό του στην πορεία για την τέταρτη θέση προσπερνώντας με block pass τον Miller στην προτελευταία στροφή. Μία κίνηση που άφησε περιθώριο στον Marquez να περάσει μπροστά και από τους δύο! Για κυριολεκτικά μισό ελαστικό πίσω από τον Marquez, ο Mir πάτησε εκτός πίστας στην έξοδο για την καρό σημαία και έτσι έχασε την θέση του, οπότε μοιραία κερδισμένος από όλη αυτή την προστάθεια βγήκε ο Marquez που βρέθηκε από έκτος - τέταρτος.

Ο Rossi πάλευε στις τελευταίες θέσεις και συγκεκριμένα με τον Oliveira μέχρι που τον άφησε πίσω του και ανέβηκε μέχρι την 17η θέση ενώ τελευταίος από όλους ήταν ο Dovizioso. Η εικόνα της KTM, μετά και την πτώση του Lecuona σώθηκε προς το τέλος με την επίθεση του Binder που κατάφερε να μπει στην δεκάδα και στην ένατη θέση συγκεκριμένα πίσω από τον Aleix Espargaro που πάλεψε με όλους όμως και δεν χάρισε σε κανέναν την θέση του, κερδίζοντας τελικά μία ηρωική 8η θέση στην κατάταξη. Ο Quartararo δεν έκρυψε καθόλου την απορία του στο τέλος του αγώνα για την διαχείριση των ελαστικών που έκανε ο Bagnaia και σήκωσε μπροστά σε όλους το πανί που κάλυπτε την μοτοσυκλέτα για να δει τα ελαστικά συγκρίνοντας την διαφορά τόσο με τον Bastianini, όσο και με την ίδιο...

Επόμενος αγώνας τώρα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού όπου πηγαίνουμε με τον Quartararo στην πρώτη θέση στην βαθμολογία του πρωταθλήματος, το απόλυτο φαβορί για τον φετινό τίτλο με δεύτερο πλέον τον Bagnaia 48 βαθμούς μακριά. Τόσο ο Bagnaia όσο και ο Bastianini έδειξαν πως μπορούν ξεκάθαρα να διαδραματίσουν βασικούς ρόλους στα MotoGP από εδώ και πέρα…

Θέση

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Km/h

Διαφ.

1

Francesco BAGNAIA

Ducati

163.7

41'48.305

2

Fabio QUARTARARO

Yamaha

163.7

+0.364

3

Enea BASTIANINI

Ducati

163.4

+4.789

4

Marc MARQUEZ

Honda

163.0

+10.245

5

Jack MILLER

Ducati

163.0

+10.469

6

Joan MIR

Suzuki

163.0

+10.325

7

Pol ESPARGARO

Honda

162.9

+13.234

8

Aleix ESPARGARO

Aprilia

162.7

+15.698

9

Brad BINDER

KTM

162.7

+16.129

10

Takaaki NAKAGAMI

Honda

162.5

+18.519

11

Michele PIRRO

Ducati

162.4

+20.373

12

Johann ZARCO

Ducati

162.3

+21.066

13

Maverick VIÑALES

Aprilia

162.3

+21.258

14

Stefan BRADL

Honda

161.9

+28.142

15

Alex MARQUEZ

Honda

161.7

+30.686

16

Danilo PETRUCCI

KTM

161.6

+32.654

17

Valentino ROSSI

Yamaha

161.5

+33.853

18

Franco MORBIDELLI

Yamaha

161.4

+36.272

19

Luca MARINI

Ducati

161.3

+36.839

20

Miguel OLIVEIRA

KTM

161.3

+37.202

21

Andrea DOVIZIOSO

Yamaha

161.0

+42.587

 

Alex RINS

Suzuki

163.0

10 Laps

 

Iker LECUONA

KTM

161.2

13 Laps

 

Jorge MARTIN

Ducati

158.3

17 Laps

 

Ετικέτες

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες