MotoGP Misano Emilla Romagna FP1/FP2: Άνθρωπος της βροχής ο Miller
Παλεύοντας με την βρεγμένη άσφαλτο
Από τον
Μπάμπη Μέντη
22/10/2021
Πολύ δύσκολες αποδείχτηκαν για τους περισσότερους αναβάτες οι συνθήκες που επικρατούσαν σήμερα στο Misano, καθώς η βροχή φρόντισε να κρατήσει έως το τέλος των FP2 βρεγμένη την άσφαλτο. Σε συνδυασμό με την αντεστραμμένη φορά της πίστας σε σχέση με τον αρχικό της σχεδιασμό, όπου έχει κάνει τις περισσότερες στροφές να κλείνουν προς την έξοδό τους, η λίστα με τις πτώσεις και τα χτυποκάρδια που έζησαν οι αναβάτες πάνω στις σέλες των θηρίων ήταν πέραν του συνηθισμένου. Ακόμα και ο Francesco Bagnaia που ξέρει αυτή την πίστα καλύτερα κι από το σπίτι του, είχε πτώση στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά. Ο πιο σταθερός αναβάτης σήμερα ήταν ο Johann Zarco, ο οποίος κατάφερε να έχει στα FP1 τον ταχύτερο χρόνο και στα FP2 τη δεύτερη θέση, σημειώνοντας παραπλήσιους χρόνους. Όμως ο ταχύτερος όλων και μάλιστα με πολύ μεγάλη διαφορά ήταν ο Jack Miller, όπου στην αρχή των FP2 σημείωσε χρόνο 1:41.305 που είναι σχεδόν εννέα δέκατα πιο γρήγορος από τον δεύτερο καλύτερο χρόνο της ημέρας που σημείωσε ο Zarco.
Ο Bagnaia προσπάθησε προς το τέλος των FP2 (όπου η πίστα άρχισε να στεγνώνει πάνω στην αγωνιστική γραμμή) να ανέβει στην πρώτη θέση και πράγματι έκανε το ταχύτερο sector 1 της ημέρας, όμως στη συνέχεια έχασε χρόνο στο sector 2 και πάτησε εκτός ορίων πίστας με αποτέλεσμα ο χρόνος τους να ακυρωθεί. Θετική ήταν και η εμφάνιση της ΚΤΜ μετά από πολύ καιρό, καθώς ο Iker Lacuona και ο Miguel Oliveira μπήκαν στην πρώτη πεντάδα, με τον Lacuona να κρατά την δεύτερη θέση για το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα των FP2.
Αντιθέτως τα πράγματα δεν πήγαν τόσο καλά για το στρατόπεδο της Yamaha, με τον Fabio Quartararo να βρίσκεται εκτός δεκαπεντάδας, τόσο στα FP1, όσο και στα FP2 και κανένας αναβάτης της Yamaha δεν κατάφερε να σημειώσει χρόνο κάτω από το 1:43.
Δυσκολίες είχαν και οι αναβάτες της Honda, με τον Nakagami και τον Pol Espargaro να βασανίζονται με πτώσεις, την ίδια στιγμή που ο Marc Marquez είχε ένα πολύ καλό FP1 κάνοντας τον δεύτερο καλύτερο χρόνο, αλλά πολύ πάνω από ένα δευτερόλεπτο πιο αργός από τον Zarco. Στα FP2 ο Marc Marquez έκανε πολλές εναλλαγές ανάμεσα στη μοτοσυκλέτα με το παλιό πλαίσιο και σε εκείνη με το καινούριο, προσπαθώντας να βρει τον καλύτερο συνδυασμό με τα βρόχινα ελαστικά της Michelin.
Στο τέλος των FP2 δεν έλειψαν και οι εκπλήξεις, καθώς η πίστα άρχισε να στεγνώνει, δίνοντας την ευκαιρία στον Aleix Espargaro να ανεβάσει στην τρίτη θέση την Aprilia, αλλά και στον Danillo Petrucci να μπει μέσα στη δεκάδα.
MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!
Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
16/12/2025
Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.
Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.
Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.
Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.
Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.
Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.
Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.
"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.
"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.
"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".
Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.
"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."
"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."
"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".
Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.
"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.
"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”
"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.
"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".
Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.
"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."
"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".
Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.
Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.
