MotoGP-Misano: The Italian Job

Η αλεπού 100 τα αλεπουδάκια 110
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/9/2020

Έως τη στιγμή που έσβησαν τα φώτα και οι μοτοσυκλέτες ξεχύθηκαν προς την πρώτη στροφή της πίστας, αυτός ο αγώνας στο Misano έμοιαζε με ένα πάρτι της Yamaha. Τέσσερεις μοτοσυκλέτες της Yamaha στις πρώτες θέσεις, ρεκόρ ταχύτερου γύρου από τον Vinales στα χρονομετρημένα και φυσικά κυρίαρχη παρουσία στα ελεύθερα δοκιμαστικά την Παρασκευή και το Σάββατο, όπου ο Rossi ήταν ταχύτερος όλων στα ελεύθερα του Σαββάτου ξεσηκώνοντας τους λιγοστούς θεατές που είχαν την τύχη βρεθούν στις κερκίδες, με κίνητρο να ανέβει στο βάθρο για 200η φορά! Μόνο οι Ducati κατάφεραν να είναι πιο γρήγορες από τις Yamaha στο sector 2 όπου υπάρχει μια μικρή ευθεία με δυνατά φρένα στο τέλος της, όμως αυτό ήταν το μόνο σημείο που θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν στη διάρκεια του αγώνα για να προσπεράσουν και να κρατήσουν πίσω τους τις Yamaha. Σε όλα τα άλλα σημεία τα Yamaha ήταν ξεκάθαρα πιο γρήγορα απ’ όλους.

Από τους τέσσερεις αναβάτες της Yamaha, ο Quartararo είχε σαφώς το περισσότερο άγχος απ’ όλους, καθώς στο μυαλό του είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος και αυτό φάνηκε από τα λάθη που έκανε στα χρονομετρημένα. Μεγάλο ερωτηματικό για τον αγώνα ήταν η Suzuki καθώς η χάραξη της πίστας ταιριάζει στα χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας της, όμως ο Mir και ο Rins έμοιαζαν να δυσκολεύονται να πιάσουν τον ρυθμό των Yamaha.

 Στο στρατόπεδο της ΚΤΜ μιλούσαν για επιστροφή στην πραγματικότητα μετά από τρεις ονειρεμένους αγώνες στο Brno και το Red Bull Ring, ενώ η Honda ζούσε μια τραγωδία, έχοντας μόνο τον Nakagami να ξεκινά από την 14η θέση, κάτι που είχε να συμβεί από το 1982! Παρ’ όλα αυτά, στη δροσερή άσφαλτο την Κυριακή το πρωί, ο Ιάπωνας ήταν ταχύτερος όλων στο ζέσταμα. Ο Cal Crutchlow δεν έτρεξε λόγω της εγχείρησης που έκανε στους πήχεις των χεριών και δεν πήρε την άδεια των γιατρών, ενώ ο Alex Marquez ήταν τελευταίος, δηλώνοντας πως δεν είχε καμία αίσθηση από τη μοτοσυκλέτα στα σαμαράκια που έχει η πίστα μέσα στις στροφές.     

Λόγω της νέας ασφάλτου, όλα τα ελαστικά της Michelin έδειξαν πως μπορούν να αντέξουν έως το τέλος του αγώνα, μειώνοντας το ρίσκο λάθος επιλογής από τις ομάδες και τους αναβάτες. Όπως είπε η Michelin, μόνο η σκληρή πίσω γόμα χρειάζεται δυο-τρεις γύρους για να πιάσει το μέγιστο κράτημα. Αυτή επέλεξε ο Vinales που για άλλη μια φορά έκανε κακή εκκίνηση και συνέχισε να χάνει θέσεις σε κάθε γύρο που πέρναγε. Όχι όμως ο Morbideli που πήρε μια άξια νίκη, στρίβοντας πρώτος και οδηγώντας τον αγώνα μέχρι να πέσει η καρό σημαία. Πίσω του ο Rossi!!! Ο γιατρός έστριψε δεύτερος και έμεινε στην ουρά του μαθητή του Morbideli έως τους τρεις τελευταίους γύρους όπου ο εξωπραγματικός “κουτσός” Bagnaia είχε περάσει από εξωτερική(!!!!!) τη Suzuki του Rins και από εσωτερική τη Yamaha του Rossi για να πάρει το πρώτο του podium έχοντας μαλακό πίσω ελαστικό όπως και όλα τα υπόλοιπα Ducati. Άξια και η τρίτη θέση του Mir που έμεινε πίσω από τον Rins, μέχρι τη στιγμή που ο Rins ξέμεινε από κράτημα λόγω της προσπάθειάς του να περάσει τον Rossi στις στροφές. Και ο πρωτοπόρος της βαθμολογίας; Τον Dovizioso λέτε; Διότι ο Quartararo πνίγηκε μέσα στο άγχος του και κατάφερε να πέσει δύο φορές! Ο Jack Miller το πάλεψε έως τη μέση του αγώνα και ήταν σταθερά τρίτος, οδηγώντας προσεκτικά για να κρατήσει έως το τέλος τα soft ελαστικά του και μάλιστα ξεπέρασε τρεις φορές τα όρια της πίστας λόγω των πολύ ανοιχτών γραμμών του, όμως δεν έκανε τόσο καλή δουλειά όσο ο Bagnaia και έπεσε πίσω. Ο επόμενος αγώνας είναι στην ίδια πίστα και σίγουρα θα δούμε ακόμα πιο σκληρές μάχες, καθώς φάνηκε πως το Misano δεν είναι τελικά μια πίστα που τα Yamaha έχουν το απόλυτο πλεονέκτημα.

Moto2

Αν δεν είσαι φανατικός οπαδός των ιταλών αναβατών, τότε μάλλον ο αγώνας της Moto2 ήταν η κατάλληλη στιγμή να κάνεις τις δουλειές του σπιτιού μέχρι να αρχίσουν τα MotoGP. Ο Luca Marini οδηγούσε σταθερά στο 1:37, όταν όλοι οι άλλοι πάλευαν να κατέβουν κάτω από το 1:38 και έτσι έκανε μια μεγάλη διαφορά ασφαλείας ήδη από τους 5 πρώτους γύρους. Πίσω του άλλος ένα αναβάτης της Sky Team, ο ιταλός Bezzecchi που στην αρχή ήταν κοντά στον Marini αλλά ένα λάθος των έριξε 1,2 δευτερόλεπτα πίσω του και δεν κατάφερε να καλύψει τη διαφορά για πολλούς γύρους. Όμως ο Marini είχε μια δύσκολη στιγμή (νεκρά στο κατέβασμα ταχύτητας) άνοιξε τη γραμμή του και ο Bezzecchi πέρασε εμπρός. Ακολούθησε μια μάχη μεταξύ τους στους τελευταίους πέντε γύρους, με την κοκορομαχία να ευνοεί τον ιταλό (τι άλλο…) Bastianini που είχε ρόλο θεατή έως εκείνη τη στιγμή στην τρίτη θέση. Όμως ο Marini είχε κάτι παραπάνω να δώσει στους τελευταίους γύρους. Πέρασε τον Bezzecchi (που επίσης είχε μια δύσκολη στιγμή με νεκρά στο κιβώτιο) και πήρε τη νίκη σε μια πίστα που είναι δίπλα στο χωριό του. Ο Lowes που είχε την pole position ξεκίνησε από τα pits λόγω τιμωρίας που είχε από τον αγώνα της Αυστρίας, οπότε δεν υπήρχε κάποια απειλή για του ιταλούς, ενώ ο Jorge Martin δεν έτρεξε καν, καθώς βρέθηκε θετικός στον Covid-19.  

 

Moto3

Σε αυτό το κλασσικό θρίλερ που είναι κάθε αγώνας της μικρής κατηγορίας, ο σκοτσέζος McPhee πήρε την πρώτη νίκη φέτος παρά το γεγονός πως είχε ξεκινήσει πίσω από τη δεκάδα. Δεύτερος μετά από έναν καταπληκτικό τελευταίο γύρο ήταν ο ιάπωνας Ogura που είχε και την pole position αλλά στη διάρκεια του αγώνα πάλευε μεταξύ 7ης και 9ης θέσης. Τρίτος άλλος ένας ιάπωνας, ο Suzuki που δεν έχασε ποτέ την επαφή του με τις πέντε πρώτες θέσεις και ήταν νικητής πέρσι σε αυτή την πίστα. Η πτώση του πρωτοπόρου του πρωταθλήματος Arenas (106 βαθμοί) από hisiding άλλαξε τα δεδομένα και πλέον ο Ogura στη δεύτερη θέση (101 βαθμοί) του πρωταθλήματος είναι πολύ κοντά του.

David Alonso: Ο rookie-αστέρι των MotoGP

Ο Κολομβιανός David Alonso ετοιμάζεται για το μεγάλο βήμα στο MotoGP με τη Honda, έχοντας ήδη γράψει ιστορία στις μικρότερες κατηγορίες
David Alonso
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

18/8/2026

Από πρωταθλητής του Red Bull Rookies Cup και της Moto3 μέχρι διεκδικητής του τίτλου στη Moto2, ο 20χρονος αναβάτης έχει ήδη εξελιχθεί σε ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της νέας γενιάς αναβατών.

Ο David Alonso είναι ένα από τα ονόματα που αναμένεται να πρωταγωνιστήσουν στη νέα εποχή των MotoGP. Ο Κολομβιανός έχει υπογράψει πολυετές συμβόλαιο με τη Honda και το 2027 θα κάνει το ντεμπούτο του στη μεγάλη κατηγορία, οδηγώντας για πρώτη φορά μοτοσυκλέτα 850cc.

Ο Alonso θα γίνει ο δεύτερος Κολομβιανός στο grid του MotoGP μετά τον Yonny Hernandez, ο οποίος αγωνίστηκε για τελευταία φορά στην κορυφαία κατηγορία το 2016.

Η πορεία προς τα Grand Prix

Η πορεία του Alonso προς την κορυφή ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία. Το 2019 ανέβηκε τέσσερις φορές στο βάθρο του European Talent Cup, ενώ το 2020 κατέκτησε τον τίτλο, κερδίζοντας τους πρώτους τέσσερις αγώνες και ακόμη έναν στη Valencia.

Την ίδια χρονιά έκανε το ντεμπούτο του στο Red Bull Rookies Cup και ολοκλήρωσε τη σεζόν στην τέταρτη θέση, έχοντας ήδη πανηγυρίσει την πρώτη του νίκη.

Το 2021 πέρασε στο Moto3 Junior World Championship, ενώ παράλληλα πρωταγωνίστησε στο Red Bull Rookies Cup. Εκεί κατέκτησε το πρωτάθλημα με έξι νίκες, επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για ένα ιδιαίτερο ταλέντο.

Το 2022 ήρθε η πρώτη του νίκη στο Moto3 Junior World Championship στη Valencia και αμέσως μετά έγινε γνωστό ότι θα ανέβαινε στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Moto3 με την Aspar για τη σεζόν του 2023.

Ρεκόρ και τίτλος σε δύο σεζόν στην Moto3

Η πρώτη του πλήρης σεζόν στην Moto3 ήταν εντυπωσιακή. Ο Alonso πήρε το πρώτο του βάθρο στη Jerez και στη συνέχεια πανηγύρισε την πρώτη του νίκη στο Silverstone. Στους τελευταίους δέκα αγώνες της σεζόν ανέβηκε έξι φορές στο βάθρο, με τέσσερις νίκες.

Το 2024, όμως, ήταν η χρονιά που πέρασε σε άλλο επίπεδο.

Ο Alonso κατέκτησε 14 νίκες, ανέβηκε στο βάθρο στο 75% των αγώνων και συγκέντρωσε 421 βαθμούς, καταρρίπτοντας το ρεκόρ για τις περισσότερες νίκες σε μία σεζόν σε οποιαδήποτε κατηγορία των Grand Prix.

Παράλληλα, ξεπέρασε το προηγούμενο ρεκόρ των 11 νικών σε μία σεζόν στις μικρές κατηγορίες, που ανήκε στον Valentino Rossi και έγινε ο πρώτος Κολομβιανός παγκόσμιος πρωταθλητής στα Grand Prix.

Από εκεί προέκυψε και το παρατσούκλι "BabyGΟΑΤ" (Greatest Of All Time).

Η μετάβαση στη Moto2

Η μετάβαση στη Moto2 το 2025 ήταν φυσικά πιο απαιτητική. Ο Alonso χρειάστηκε χρόνο για να προσαρμοστεί στη μεγαλύτερη και ισχυρότερη μοτοσυκλέτα, παίρνοντας βαθμούς σε τρεις από τους έξι πρώτους αγώνες.

Στο Silverstone ήρθε το πρώτο του βάθρο στη Moto2, ενώ στην Ουγγαρία πανηγύρισε την πρώτη του νίκη στην κατηγορία. Ακολούθησαν ακόμη βάθρα στην Αυστραλία, στη Μαλαισία και στην Πορτογαλία.

Το 2026 έχει εμφανιστεί ακόμη πιο σταθερός. Στους πρώτους πέντε γύρους βρέθηκε τέσσερις φορές μέσα στην πρώτη πεντάδα, ενώ πήρε το πρώτο του βάθρο στη Brno και την πρώτη του νίκη της σεζόν στο Assen. Με τα αποτελέσματα αυτά βρέθηκε στην τέταρτη θέση της βαθμολογίας της Moto2.

Επόμενος σταθμός MotoGP

Το επόμενο βήμα είναι πλέον δεδομένο. Ο Alonso έχει υπογράψει πολυετές συμβόλαιο με τη HRC και θα κάνει την πρώτη του δοκιμή με MotoGP μοτοσυκλέτα στο μεταβατικό τεστ της Valencia μετά το τέλος της σεζόν.

Το 2027 θα βρεθεί στο grid μαζί με ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον γκρουπ αναβατών της Honda. Ο Diogo Moreira θα συνεχίσει επίσης με τη HRC, ενώ ο Fabio Quartararo θα ενταχθεί στην εργοστασιακή ομάδα, έχοντας τον ρόλο του έμπειρου σημείου αναφοράς για το project. Ο Johann Zarco συμπληρώνει το έμπειρο κομμάτι της σύνθεσης.

Για τον Alonso, η πρόκληση είναι πλέον η μεγαλύτερη της καριέρας του. Από πρωταθλητής Moto3 και διεκδικητής του τίτλου στη Moto2, θα βρεθεί απέναντι στους κορυφαίους αναβάτες του κόσμου, στην πρώτη σεζόν των νέων MotoGP των 850 κυβικών εκατοστών.