MotoGP-Misano: The Italian Job

Η αλεπού 100 τα αλεπουδάκια 110
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/9/2020

Έως τη στιγμή που έσβησαν τα φώτα και οι μοτοσυκλέτες ξεχύθηκαν προς την πρώτη στροφή της πίστας, αυτός ο αγώνας στο Misano έμοιαζε με ένα πάρτι της Yamaha. Τέσσερεις μοτοσυκλέτες της Yamaha στις πρώτες θέσεις, ρεκόρ ταχύτερου γύρου από τον Vinales στα χρονομετρημένα και φυσικά κυρίαρχη παρουσία στα ελεύθερα δοκιμαστικά την Παρασκευή και το Σάββατο, όπου ο Rossi ήταν ταχύτερος όλων στα ελεύθερα του Σαββάτου ξεσηκώνοντας τους λιγοστούς θεατές που είχαν την τύχη βρεθούν στις κερκίδες, με κίνητρο να ανέβει στο βάθρο για 200η φορά! Μόνο οι Ducati κατάφεραν να είναι πιο γρήγορες από τις Yamaha στο sector 2 όπου υπάρχει μια μικρή ευθεία με δυνατά φρένα στο τέλος της, όμως αυτό ήταν το μόνο σημείο που θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν στη διάρκεια του αγώνα για να προσπεράσουν και να κρατήσουν πίσω τους τις Yamaha. Σε όλα τα άλλα σημεία τα Yamaha ήταν ξεκάθαρα πιο γρήγορα απ’ όλους.

Από τους τέσσερεις αναβάτες της Yamaha, ο Quartararo είχε σαφώς το περισσότερο άγχος απ’ όλους, καθώς στο μυαλό του είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος και αυτό φάνηκε από τα λάθη που έκανε στα χρονομετρημένα. Μεγάλο ερωτηματικό για τον αγώνα ήταν η Suzuki καθώς η χάραξη της πίστας ταιριάζει στα χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας της, όμως ο Mir και ο Rins έμοιαζαν να δυσκολεύονται να πιάσουν τον ρυθμό των Yamaha.

 Στο στρατόπεδο της ΚΤΜ μιλούσαν για επιστροφή στην πραγματικότητα μετά από τρεις ονειρεμένους αγώνες στο Brno και το Red Bull Ring, ενώ η Honda ζούσε μια τραγωδία, έχοντας μόνο τον Nakagami να ξεκινά από την 14η θέση, κάτι που είχε να συμβεί από το 1982! Παρ’ όλα αυτά, στη δροσερή άσφαλτο την Κυριακή το πρωί, ο Ιάπωνας ήταν ταχύτερος όλων στο ζέσταμα. Ο Cal Crutchlow δεν έτρεξε λόγω της εγχείρησης που έκανε στους πήχεις των χεριών και δεν πήρε την άδεια των γιατρών, ενώ ο Alex Marquez ήταν τελευταίος, δηλώνοντας πως δεν είχε καμία αίσθηση από τη μοτοσυκλέτα στα σαμαράκια που έχει η πίστα μέσα στις στροφές.     

Λόγω της νέας ασφάλτου, όλα τα ελαστικά της Michelin έδειξαν πως μπορούν να αντέξουν έως το τέλος του αγώνα, μειώνοντας το ρίσκο λάθος επιλογής από τις ομάδες και τους αναβάτες. Όπως είπε η Michelin, μόνο η σκληρή πίσω γόμα χρειάζεται δυο-τρεις γύρους για να πιάσει το μέγιστο κράτημα. Αυτή επέλεξε ο Vinales που για άλλη μια φορά έκανε κακή εκκίνηση και συνέχισε να χάνει θέσεις σε κάθε γύρο που πέρναγε. Όχι όμως ο Morbideli που πήρε μια άξια νίκη, στρίβοντας πρώτος και οδηγώντας τον αγώνα μέχρι να πέσει η καρό σημαία. Πίσω του ο Rossi!!! Ο γιατρός έστριψε δεύτερος και έμεινε στην ουρά του μαθητή του Morbideli έως τους τρεις τελευταίους γύρους όπου ο εξωπραγματικός “κουτσός” Bagnaia είχε περάσει από εξωτερική(!!!!!) τη Suzuki του Rins και από εσωτερική τη Yamaha του Rossi για να πάρει το πρώτο του podium έχοντας μαλακό πίσω ελαστικό όπως και όλα τα υπόλοιπα Ducati. Άξια και η τρίτη θέση του Mir που έμεινε πίσω από τον Rins, μέχρι τη στιγμή που ο Rins ξέμεινε από κράτημα λόγω της προσπάθειάς του να περάσει τον Rossi στις στροφές. Και ο πρωτοπόρος της βαθμολογίας; Τον Dovizioso λέτε; Διότι ο Quartararo πνίγηκε μέσα στο άγχος του και κατάφερε να πέσει δύο φορές! Ο Jack Miller το πάλεψε έως τη μέση του αγώνα και ήταν σταθερά τρίτος, οδηγώντας προσεκτικά για να κρατήσει έως το τέλος τα soft ελαστικά του και μάλιστα ξεπέρασε τρεις φορές τα όρια της πίστας λόγω των πολύ ανοιχτών γραμμών του, όμως δεν έκανε τόσο καλή δουλειά όσο ο Bagnaia και έπεσε πίσω. Ο επόμενος αγώνας είναι στην ίδια πίστα και σίγουρα θα δούμε ακόμα πιο σκληρές μάχες, καθώς φάνηκε πως το Misano δεν είναι τελικά μια πίστα που τα Yamaha έχουν το απόλυτο πλεονέκτημα.

Moto2

Αν δεν είσαι φανατικός οπαδός των ιταλών αναβατών, τότε μάλλον ο αγώνας της Moto2 ήταν η κατάλληλη στιγμή να κάνεις τις δουλειές του σπιτιού μέχρι να αρχίσουν τα MotoGP. Ο Luca Marini οδηγούσε σταθερά στο 1:37, όταν όλοι οι άλλοι πάλευαν να κατέβουν κάτω από το 1:38 και έτσι έκανε μια μεγάλη διαφορά ασφαλείας ήδη από τους 5 πρώτους γύρους. Πίσω του άλλος ένα αναβάτης της Sky Team, ο ιταλός Bezzecchi που στην αρχή ήταν κοντά στον Marini αλλά ένα λάθος των έριξε 1,2 δευτερόλεπτα πίσω του και δεν κατάφερε να καλύψει τη διαφορά για πολλούς γύρους. Όμως ο Marini είχε μια δύσκολη στιγμή (νεκρά στο κατέβασμα ταχύτητας) άνοιξε τη γραμμή του και ο Bezzecchi πέρασε εμπρός. Ακολούθησε μια μάχη μεταξύ τους στους τελευταίους πέντε γύρους, με την κοκορομαχία να ευνοεί τον ιταλό (τι άλλο…) Bastianini που είχε ρόλο θεατή έως εκείνη τη στιγμή στην τρίτη θέση. Όμως ο Marini είχε κάτι παραπάνω να δώσει στους τελευταίους γύρους. Πέρασε τον Bezzecchi (που επίσης είχε μια δύσκολη στιγμή με νεκρά στο κιβώτιο) και πήρε τη νίκη σε μια πίστα που είναι δίπλα στο χωριό του. Ο Lowes που είχε την pole position ξεκίνησε από τα pits λόγω τιμωρίας που είχε από τον αγώνα της Αυστρίας, οπότε δεν υπήρχε κάποια απειλή για του ιταλούς, ενώ ο Jorge Martin δεν έτρεξε καν, καθώς βρέθηκε θετικός στον Covid-19.  

 

Moto3

Σε αυτό το κλασσικό θρίλερ που είναι κάθε αγώνας της μικρής κατηγορίας, ο σκοτσέζος McPhee πήρε την πρώτη νίκη φέτος παρά το γεγονός πως είχε ξεκινήσει πίσω από τη δεκάδα. Δεύτερος μετά από έναν καταπληκτικό τελευταίο γύρο ήταν ο ιάπωνας Ogura που είχε και την pole position αλλά στη διάρκεια του αγώνα πάλευε μεταξύ 7ης και 9ης θέσης. Τρίτος άλλος ένας ιάπωνας, ο Suzuki που δεν έχασε ποτέ την επαφή του με τις πέντε πρώτες θέσεις και ήταν νικητής πέρσι σε αυτή την πίστα. Η πτώση του πρωτοπόρου του πρωταθλήματος Arenas (106 βαθμοί) από hisiding άλλαξε τα δεδομένα και πλέον ο Ogura στη δεύτερη θέση (101 βαθμοί) του πρωταθλήματος είναι πολύ κοντά του.

Η Ducati αποχαιρετά τον Francesco Bagnaia πριν αυτός ανακοινώσει τον επόμενο προορισμό του

Αντίο με γλυκόλογα από την ηγεσία της Ducati και της Ducati Corse
bagnaia
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/6/2026

Μια μέρα μετά την ανακοίνωση της ανανέωσης συνεργασίας με τον Marc Marquez, η Ducati εξέδωσε νέο δελτίο Τύπου με το οποίο αποχαιρετά τον αναβάτη που της έφερε δύο συνεχόμενα παγκόσμια πρωταθλήματα το 2022 και 2023.

Σύμφωνα με αυτό, ο Bagnaia θα αποχωρήσει από τους κόλπους της ιταλικής ομάδας στο τέλος της φετινής σεζόν, έχοντας περάσει οκτώ χρονιές αγωνιζόμενος με τη Ducati. Στο διάστημα αυτό ο Ιταλός κατέκτησε δύο τίτλους επαναφέροντας τη Ducati Corse στον δρόμο των επιτυχιών 15 χρόνια μετά την προηγούμενη φορά, δηλαδή το 2007 και το πρώτο πρωτάθλημα MotoGP που της είχε χαρίσει ο Casey Stoner. Στην πορεία αυτή αθροίζονται 31 νίκες – οι περισσότερες από κάθε άλλον αναβάτη με Ducati στα Grand Prix - 62 βάθρα και 28 pole positions.

Ο Bagnaia είχε αποκαλύψει στα τέλη Φεβρουαρίου πως πήρε την απόφαση για το μέλλον του, ωστόσο η καθυστέρηση στην ανανέωση των συμβολαίων των κατασκευαστών με τη διοργανώτρια MotoGP Sports Entertainment Group επέφερε ανάλογη καθυστέρηση στις ανακοινώσεις των μεταγραφών. Έτσι μεσολάβησαν τέσσερεις μήνες μέχρις ότου να βρεθεί η χρυσή τομή, να εξασφαλιστεί η επόμενη πενταετία για το πρωτάθλημα και πλέον να αρχίσουν οι ανακοινώσεις για μια σειρά μεταγραφών που ήδη είναι λίγο-πολύ γνωστές.

Μια από αυτές είναι και του Bagnaia, ο οποίος πλην εξαιρετικού απροόπτου οδεύει προς την εργοστασιακή Aprilia RS-GP που αφήνει ο Jorge Martin. Βέβαια αυτή η επισημοποίηση δεν έχει ακόμη συμβεί, αλλά από τη στιγμή που η Ducati τον αποχαιρετά δημοσίως είναι προφανώς θέμα χρόνου να έρθει και η ανάλογη ανακοίνωση για το επόμενο συμβόλαιό του.

Στο μεταξύ, τόσο η διοίκηση της Ducati, όσο και αυτή τη Ducati Corse έχει θερμότατα λόγια για τον Pecco.

Ο Claudio Domenicali, Διευθύνων Σύμβουλος της Ducati Motor Holding είπε: "Ο Pecco έγραψε ένα θεμελιώδες κεφάλαιο στην αγωνιστική ιστορία της Ducati. Μεγάλωσε μαζί μας, πίστεψε στο σχέδιό μας και, μαζί με την Ομάδα, συνέδραμε αποφασιστικά στην επαναφορά της Desmosedici GP στην κορυφή του MotoGP, κερδίζοντας ξανά για το Borgo Panigale τον τίτλο Αναβατών που μας διέφευγε για 15 χρόνια. Ο Pecco είναι Πρωταθλητής μέσα και έξω από την πίστα: εκτός από το απίστευτο ταλέντο του, είναι ο σεβασμός για τη δουλειά της Ομάδας, η διαθεσιμότητα προς τους ανθρώπους που συνεργάζονται μαζί του και ο επαγγελματισμός με τον οποίο πάντα εκπροσωπούσε τη Ducati που τον τοποθετούν μεταξύ των σημαντικότερων πρωταγωνιστών της ιστορίας μας. Είμαστε σίγουροι πως θα συνεχίσει να τα δίνει όλα μέχρι την τελευταία του μέρα με τα κόκκινα. Αποδεικνύει πως βιώνει αυτή τη σεζόν με την ίδια αποφασιστικότητα και πνεύμα που τον έκανε Πρωταθλητή αγαπητό σε μας και σε όλους τους φίλους της Ducati ανά τον κόσμο."

Ο Luigi Dall’Igna, Γενικός Διευθυντής της Ducati Corse, είχε επίσης θερμά λόγια για τον αναβάτη του: "Ο Pecco είναι ένας από αυτούς τους αναβάτες με τους οποίους η φλόγα άναψε ακαριαία. Τον θέλαμε από πολύ νεαρή ηλικία και τον διεκδικήσαμε θέλοντας να στήσουμε ένα ολόκληρο πλάνο πάνω του. Είναι γρήγορος και, πάνω απ’ όλα, έξυπνος. Ο σκοπός ήταν να φέρουμε τη Desmosedici GP στο ανώτερο επίπεδο του δυναμικού της και το καταφέραμε χάρη στη δουλειά όλης της Ομάδας, αλλά κυρίως χάρη στο ταλέντο του Pecco που μας έφερε στην κορυφή μετά από 15 χρόνια. Στη διάρκεια όλων αυτών των ετών που περάσαμε μαζί, χτίσαμε μια ώριμη και στιβαρή σχέση, εδραιωμένη στην ευγνωμοσύνη, την εμπιστοσύνη και τον σεβασμό. Είναι η ίδια σχέση που μας βοήθησε να ξεπεράσουμε δύσκολες περιόδους, πάντα ενωμένοι. Ο Pecco θα παραμείνει Πρωταθλητής για πάντα στην ιστορία του Borgo Panigale, αλλά και για μένα εξίσου. Με τη Ducati πραγματοποίησε τα παιδικά του όνειρα κι εμείς τα δικά μας μαζί του. Στις σχέσεις δεν είναι πάντα εύκολο να αναγνωρίσεις και να αντιληφθείς πότε ένας κύκλος έχει κλείσει, ζητώντας την αλλαγή. Η βαθιά σχέση αμοιβαίας εκτίμησης που μας ενώνει δεν θα αλλάξει και θα παραμείνει το κλειδί για τη διαχείριση όλων των αγώνων ως το τέλος της φετινής σεζόν, για να κλείσουμε αυτήν την πορεία με επιτυχίες."

Ετικέτες