MotoGP, Misano – Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές

Δυνατή μεν η Yamaha, αλλά με αιχμές για την στρατηγική της
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/9/2020

Η επιστροφή σε μια από τις πιο ιστορικές πίστες των MotoGP, στο Misano, ήταν ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της φετινής, ιδιαίτερης, σεζόν, καθώς πέρα από όλα τα υπόλοιπα, είναι και η πρώτη φορά που θα επιτραπούν θεατές με όριο τους 10.000 ανά ημέρα. Οι πιο πολλές ομάδες (όλες πλην της Yamaha) είχαν κάνει δοκιμές στον Ιούνιο, παίρνοντας και μια αίσθηση από την καινούργια άσφαλτο της πίστας. Αυτό ήταν μάλιστα και η αφορμή για επικριτικά σχόλια από τους Rossi και Quartararo, οι οποίοι δήλωσαν ομόφωνα κατά την διάρκεια της συνέντευξης τύπου της Πέμπτης, πως δεν μπορούν να κατανοήσουν την απόφαση της Yamaha να μην συμμετάσχει στις ιδιωτικές δοκιμές στο Misano, αφήνοντας ανεκμετάλλευτη την εμπειρία του Jorge Lorenzo ως test rider της εργοστασιακής ομάδας. Τόσο ο Rossi όσο και ο Quartararo θεωρούν ότι η συνεισφορά του Lorenzo μέχρι σήμερα ως δοκιμαστής είναι ελάχιστη (έχει κάνει μόνο 20 γύρους στην Sepang), ενώ η δυναμική του και η εμπειρία του με την Yamaha M1 είναι ένα από τα μεγαλύτερα "κεφάλαια" για το εργοστάσιο. Ο Rossi, που όπως πάντα δεν ακολουθεί τα "πολιτικώς ορθά" πρότυπα στις δηλώσεις του, είπε πως "το γιατί δεν συμμετείχε ο Lorenzo στις δοκιμές του Misano, είναι μια απορία που έχω κι εγώ απέναντι στην Yamaha και περιμένω μια απάντηση. Τώρα θα έχουμε προφανές μειονέκτημα απέναντι στα άλλα εργοστάσια που έχουν δεδομένα. Πολλές φορές συμβαίνουν πράγματα στην Yamaha που δεν μπορείς να τα εξηγήσεις".

Στις πρώτες πάντως πρωινές δοκιμές, τα M1 των Vinales και Quartararo κατάφεραν να πετύχουν το 1-2 στους χρόνους, με τρίτο τον Aleix Espargaro και την Aprilia, σε απόσταση εφτά δεκάτων του δευτερολέπτου! Η βελτίωση της Aprilia είναι εμφανής και όπως δείχνουν τα αποτελέσματα έχει και συνέπεια, αλλάζοντας σημαντικά τα δεδομένα μαζί με την αντίστοιχη εικόνα των KTM και των Suzuki. Το πρώτο Ducati ήταν αυτό του Zarco στην τέταρτη θέση των FP1, με τους Smith, Mir, Miller και Crutchlow να ακολουθούν σε απόσταση μικρότερη των τριών δεκάτων. Ο τελευταίος μάλιστα επιστρέφει μετά από εγχείρηση που έκανε στο χέρι (μετά τον αγώνα Αυστρίας), δείχνοντας αρκετά δυνατός. Άλλη μια επιστροφή στην ενεργό δράση είναι αυτή του Bagnaia, ο οποίος μετά το κάταγμα στην κνήμη του κατά την διάρκεια του αγώνα στο Brno, επανέρχεται προσεκτικά πάνω στην Ducati της Pramac.

Οι δεύτερες ελεύθερες δοκιμές ξεκίνησαν με μια… ανακοίνωση, την επιβεβαίωση ουσιαστικά ότι ο Zarco δεν θα είναι με την ομάδα της Avintia (δια στόματος Rube Xaus) με τον Γάλλο να μετακομίζει στην Pramac ή την εργοστασιακή ομάδα, ενώ στην Avintia θα τον αντικαταστήσει ο Enea Bastianini.

Πίσω στα αγωνιστικά δρώμενα, τα Yamaha συνέχισαν από εκεί που σταμάτησαν, δηλαδή στις κορυφαίες θέσεις, αλλά αυτή την φορά ήταν ο Quartararo ο γρηγορότερος, με τον Morbidelli να ακολουθεί. Εντυπωσιακός ήταν όμως και ο Lecuona στην τρίτη θέση της κατάταξης, ενώ και ο Espargaro με το Aprilia διατήρησε την ορμή του από τα FP1. Παρ' όλα αυτά ο Quartararo δεν είχε πιάσει τον πολύ γρήγορο χρόνο του Vinales από το πρωινό session, ενώ ο Mir έφερε έστω και για λίγο, την Suzuki στην κορυφή των ελεύθερων δοκιμαστικών, την ώρα που ο Binder κατέστρεφε την ΚΤΜ του στην Κ6 λόγω γλιστρήματος του μπροστινού. Η βελτιωμένη απόδοση των Suzuki επιβεβαιώθηκε και με τον ταχύτερο χρόνο που πέτυχε ο Alex Rins στα μισά της διαδικασίας, ενώ σε διαμετρικά αντίθετη μοίρα βρισκόταν ο Andrea Dovizioso που εξακολουθούσε να ταλαιπωρείται από τεχνικά προβλήματα στην μοτοσυκλέτα του.

Λίγα λεπτά πριν το τέλος των δοκιμών, ο Binder βρέθηκε μέσα στην πίστα με την δεύτερη μοτοσυκλέτα του κι ένα καινούργιο ζευγάρι ελαστικά, καταφέρνοντας να βρεθεί από την 17η θέση που βρισκόταν στην κορυφή της λίστας με τα γυρολόγια. Ένα λεπτό αργότερα όμως ο Morbidelli έγραψε ταχύτερο χρόνο, όμως ο Quartararo δεν είχε ανοίξει όλα τα χαρτιά του. Στον τελευταίο του γύρο –κι ενώ ήταν 13ος- έγραψε έναν εξαιρετικό χρόνο και ανρριχήθηκε στην πρώτη θέση, κάνοντας για την Petronas το 1-2. Πίσω τους ακολούθησαν δύο ΚΤΜ, αυτές των Espargaro και Lecuona, ενώ ο Rossi από την απογοητευτική θέση που κατείχε στις FP1, τερμάτισε πέμπτος στις FP2.

 

Συνδυασμένα αποτελέσματα FP1-FP2
1
Fabio Quartararo
Petronas Yamaha (YZR-M1)
2
Maverick Vinales
Monster Yamaha (YZR-M1)
3
Franco Morbidelli
Petronas Yamaha (YZR-M1)
4
Pol Espargaro
Red Bull KTM Factory (RC16)
5
Iker Lecuona
Red Bull KTM Tech3 (RC16)
6
Valentino Rossi
Monster Yamaha (YZR-M1)
7
Danilo Petrucci
Ducati Team (GP20)
8
Brad Binder
Red Bull KTM Factory (RC16)
9
Miguel Oliveira
Red Bull KTM Tech3 (RC16)
10
Aleix Espargaro
Factory Aprilia Gresini (RS-GP)
11
Andrea Dovizioso
Ducati Team (GP20)
12
Takaaki Nakagami
LCR Honda (RC213V)
13
Alex Rins
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
14
Johann Zarco
Reale Avintia Ducati (GP19)
15
Joan Mir
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
16
Bradley Smith
Factory Aprilia Gresini (RS-GP)
17
Jack Miller
Pramac Ducati (GP20)
18
Francesco Bagnaia
Pramac Ducati (GP20)
19
Cal Crutchlow
LCR Honda (RC213V)
20
Stefan Bradl
Repsol Honda (RC213V)
21
Alex Marquez
Repsol Honda (RC213V)
22
Tito Rabat
Reale Avintia Ducati (GP19)

 

 

 

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες