MotoGP - Misano

Επιστροφή στις pole για τον Vinales
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

9/9/2017

Σε εξαιρετικές καιρικές συνθήκες –αν και για την ημέρα του αγώνα η πρόβλεψη κάνει λόγο για βροχή- ο Maverick Vinales κατάφερε να πάρει την πρώτη pole position μετά τον Ιούνιο στα MotoGP. Για να το καταφέρει αυτό χρειάστηκε να δώσει σκληρή μάχη με την Ducati του Andrea Dovizioso, ο οποίος αυτή τη στιγμή προηγείται στην βαθμολογία του πρωταθλήματος.

Ο Vinales, ο οποίος θα πρέπει να θυμίσουμε πως είναι ο μοναδικός εργοστασιακός αναβάτης για την ομάδα της Movistar Yamaha μετά τον τραυματισμό του Valentino Rossi, έγραψε χρόνο 1:32.439 στον προτελευταίο γύρο πριν το τέλος των κατατκτήριων δοκιμών, ενώ ο Dovizoso έμεινε 0,162 δευτερόλεπτα πίσω από τον Ισπανό, για να ξεκινήσει από τη δεύτερη θέση του grid. Μάλιστα ο Dovi χρησιμοποίησε το φαίρινγκ της Ducati χωρίς τα αεροδυναμικά βοηθήματα.

Από την άλλη, το φαβορί για την pole position και περσινός παγκόσμιος πρωταθλητής, Marc Marquez, δεν κατάφερ κάτι καλύτερο από το να εξασφαλίσει την εκκίνηση από την τρίτη θέση της σχάρας, ενώ είχε και μια πτώση στην Κ15 κατά την διάρκεια του δεύτερου γύρου στην τελευταία του έξοδο από τα πιτς, χάνοντας το μπροστινό στα φρένα στην είσοδο της στροφής.

Πίσω από τους τρεις αναβάτες (με τρεις μοτοσυκλέτες από διαφορετικούς κατασκευαστές, YamahaDucatiHonda), θα ξεκινήσουν από τη δεύτερη σειρά οι Crutchlow, Lorenzo και Zarco, με τον βρετανό να αγωνίζεται κι αυτός τραυματισμένος μετά από... οικιακό ατύχημα που είχε, καθώς κατάφερε να κόψει με μαχαίρι και τον τένοντά του εκτός από την παρμεζάνα που επιχείρησε να τεμαχίσει. Μάλιστα, γι’ αυτό περιστατικό έγινε αποδέκτης πειραγμάτων από το σύνολο σχεδόν των paddock...

Ο team mate του Marquez, Dani Pedrosa, θα ξεκινήσει από την έβδομη θέση στην τρίτη σειρά της σχάρας εκκίνησης, καθώς έκανε χρόνο που απείχε σχεδόν μισό δευτερόλεπτο από το χρόνο του Vinales, με τον Petrucci (ο οποίος περίμενε κάτι καλύτερο από την όγδοη θέση) και τον Aleix Espargaro με την Aprilia να συμπληρώνουν τη σειρά.

Ο Alvaro Bautista και ο Karel Abraham, οι οποίοι προκρίθηκαν από την διαδικασία των Q1, μαζί με τον Michele Pirro που συμμετέχει ως wild card συμμετοχή για την ομάδα της Ducati έχοντας αντιμετωπίσει και προβλήματα στην αρχή της διαδικασία των δοκιμαστικών, συμπλήρωσαν τις 12 πρώτες θέσεις. Έχει ενδιαφέρον μάλιστα, ότι η πρόκριση των Bautista και Abraham έγινε αφού ακυρώθηκαν οι χρόνοι των Jonas Folger και Jack Miller επειδή ξεπέρασαν τα όρια της πίστας κατά την διάρκεια της προσπάθειάς τους.

Θα περιμένουμε λοιπόν τον αυριανό αγώνα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, τόσο από πλευράς καιρικών συνθηκών που μπορεί να επηρεάσουν δραματικά τις εξελίξεις, όσο και από βαθμολογικό αφού τους τρεις αναβάτες που ξεκινούν από την πρώτη σειρά τους χωρίζει μια απόσταση μόλις 13 βαθμών μεταξύ τους.

 

Τα αποτελέσματα των κατατακτηρίων δοκιμών

1. Maverick Viñales
2. Andrea Dovizioso

3. Marc Marquez

4. Cal Crutchlow

5. Jorge Lorenzo

6. Johann Zarco

7. Dani Pedrosa

8. Danilo Petrucci

9. Aleix Espargaro
10. Alvaro Bautista

11. Michele Pirro

12. Karel Abraham

13. Hector Barbera
14. Jack Miller

15. Loris Baz
16. Jonas Folger
17. Pol Espargaro
18. Tito Rabat
19. Scott Redding
20. Alex Rins
21. Andrea Iannone
22. Bradley Smith
23. Sam Lowes

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.