MotoGP Motegi: Κόντρα Vinales με Quartararo σε FP1 και FP2

Δυναμική παρουσία της Yamaha
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

18/10/2019

Τα δοκιμαστικά ξεκίνησαν με το Motegi να είναι τελείως στεγνό, αν και ο καιρός για το σαββατοκύριακο αναμένεται να είναι βροχερός, κυρίως το απόγευμα του Σαββάτου. Για αυτό το λόγο μάλιστα, η Michelin έφερε και βρόχινα ελαστικά, που τόσο το εμπρός όσο και το πίσω θα είναι διαθέσιμα σε μέτρια και μαλακή σκληρότητα. Ωστόσο, έχουν διαφορετική αρχιτεκτονική με το εμπρός είναι συμμετρικό, ενώ το πίσω ασύμμετρο με πιο σκληρή γόμα στην αριστερή πλευρά. Τα Slick ελαστικά έχουν και αυτά αλλαγές αφού πέρσι δεν χρησιμοποίησε κανείς τη σκληρή γόμα, λόγω της μειωμένης πρόσφυσης. Έτσι φέτος, η Michelin σύστησε ένα νέο ακόμη πιο μαλακό, ασύμμετρο ελαστικό -σκληρότερο στα αριστερά-, ώστε να είναι πιο κοντά στις προτιμήσεις των αναβατών.

Τα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά ξεκίνησαν με τον Marquez να βρίσκεται στην κορυφή των χρονομετρήσεων. Ωστόσο, η κατάταξη του πίνακα άλλαξε όταν οι αναβάτες της Petronas Yamaha SRT Quartararo και Morbidelli ανέβασαν το ρυθμό τους και βρέθηκαν στις θέσεις «1» και «2». Όμως, λίγο πριν τη λήξη των FP1, ο “Top Gun” Maverick Vinales έκανε έναν ταχύτατο γύρο και βρέθηκε στην κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων με δύο δέκατα διαφορά απ’ τους αναβάτες της Petronas Yamaha SRT, με τον Γάλλο να επικραττεί του Morbidelli. Έτσι, η Yamaha είδε τρεις από τις τέσσερις μοτοσυκλέτες στις τρεις πρώτες θέσεις, ενώ ο Rossi ήταν δωδέκατος. Τέταρτος ήρθε ο Marquez, ενώ την πεντάδα έκλεισε ο Rins, που ήταν μια ανάσα πίσω απ’ τον φετινό πρωταθλητή. Ο ομόσταβλος του Rins, Joan Mir ήρθε έκτος με τους Jack Miller και Dovizioso να είναι πίσω του, καταλαμβάνοντας την έβδομη και όγδοη θέση αντίστοιχα. Η δεκάδα των πρώτων ελεύθερων δοκιμαστικών ολοκληρώθηκε με τον Pol Espargaro να έρχεται ένατος και τον Crutchlow δέκατο.

 

Τα δεύτερα ελεύθερα δοκιμαστικά είχαν διαφορετική εικόνα με τον Quartararo να απαντά στον ταχύτατο γύρο του “Top Gun” και να έρχεται πρώτος, ενώ ο Rossi έκλεισε τη πεντάδα βάζοντας έτσι όλες τις μοτοσυκλέτες της Yamaha μέσα στη δεκάδα. Αυτά πραγματοποιήθηκαν στο τελευταίο δεκάλεπτο των FP2, καθώς στην αρχή οι μόνοι αναβάτες που είδαμε να βελτιώνουν τους χρόνους τους ήταν οι Danilo Petrucci και Marquez. Ωστόσο, με το που ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση του τελευταίου δεκαλέπτου, οι περισσότεροι αναβάτες έβαλαν καινούργια μαλακά ελαστικά, ώστε να κάνουν σίγουρα καλούς χρόνους. Κι αυτό γιατί οι χαμηλοί χρόνοι είναι απαραίτητοι μιας και όλα δείχνουν πως οι FP3 θα πραγματοποιηθούν σε βρεγμένο. Για αυτό το τελευταίο δίλεπτο των FP2 θύμιζε περισσότερο μια πρόβα των Q2 με βάση τους χρόνους των αναβατών.

Τόσο ο Andrea Dovizioso όσο και ο Maverick Vinales κατέβασαν περισσότερο τους χρόνους τους, κυνηγώντας τη πρώτη θέση του πίνακα. Ο Quartararo δεν άργησε να βρει τα πατήματά του στην πίστα πάνω στη σέλα της M1 και έκανε έναν εκπληκτικό γύρο, που του χάρισε την πρώτη θέση, πριν πέσει στην Κ1 και αποσυρθεί νωρίτερα απ’ τα FP2. Ο Marquez κατάφερε να κερδίσει μια θέση και να βρεθεί πίσω απ’ τον Vinales, ολοκληρώνοντας τα FP2 τρίτος. Ο Morbidelli από τέταρτος στα FP1 βρέθηκε έκτος πίσω από τον “Γιατρό” με τον Dovi να περνά στη τέταρτη θέση. Ο Jack Miller παρέμεινε έβδομος, έχοντας τον Petrucci πίσω του, ενώ από τους αναβάτες της Suzuki μόνο ο Mir παρέμεινε εντός της δεκάδας και κατέλαβε την ένατη θέση. Ο Aleix Espargaro έκλεισε τη δεκάδα, ενώ στη λίστα με τις πτώσεις είχαμε και τον Migel Oliveira, που έφυγε εκτός πίστα στην Κ12 με μεγάλη ταχύτητα, χωρίς ευτυχώς να τραυματιστεί. Ο Oliveira συνέχισε τα δοκιμαστικά του κανονικά και μετά το πέρας τους πήγε για να ιατρικό έλεγχο.

Αποτελέσματα των FP1:

1. Maverick Viñales (Monster Energy Yamaha MotoGP) – 1:45.572
2. Fabio Quartararo (Petronas Yamaha SRT) + 0.258
3. Franco Morbidelli (Petronas Yamaha SRT) + 0.411
4. Marc Marquez (Repsol Honda Team) + 0.463
5. Alex Rins (Team Suzuki Ecstar) + 0.493
6. Joan Mir (Team Suzuki Ecstar) + 0.553
7. Jack Miller (Pramac Racing) + 0.625
8. Andrea Dovizioso (Ducati Team) + 0.634
9. Pol Espargaro (Red Bull KTM Factory Racing) + 0.643
10. Cal Crutchlow (LCR Honda Castrol) + 0.717

Αποτελέσματα των FP2:

1. Fabio Quartararo (Petronas Yamaha SRT) – 1:44.764
2. Maverick Viñales (Monster Energy Yamaha MotoGP) + 0.321
3. Marc Marquez (Repsol Honda Team) + 0.336
4. Andrea Dovizioso (Ducati Team) + 0.650
5. Valentino Rossi (Monster Energy Yamaha MotoGP) + 0.702
6. Franco Morbidelli (Petronas Yamaha SRT) + 0.798
7. Jack Miller (Pramac Racing) + 0.813
8. Danilo Petrucci (Ducati Team) + 0.855
9. Joan Mir (Team Suzuki Ecstar) + 0.877
10. Aleix Espargaro (Aprilia Racing Team Gresini) + 0.957

Ετικέτες

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες