MotoGP Motegi: Κόντρα Vinales με Quartararo σε FP1 και FP2

Δυναμική παρουσία της Yamaha
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

18/10/2019

Τα δοκιμαστικά ξεκίνησαν με το Motegi να είναι τελείως στεγνό, αν και ο καιρός για το σαββατοκύριακο αναμένεται να είναι βροχερός, κυρίως το απόγευμα του Σαββάτου. Για αυτό το λόγο μάλιστα, η Michelin έφερε και βρόχινα ελαστικά, που τόσο το εμπρός όσο και το πίσω θα είναι διαθέσιμα σε μέτρια και μαλακή σκληρότητα. Ωστόσο, έχουν διαφορετική αρχιτεκτονική με το εμπρός είναι συμμετρικό, ενώ το πίσω ασύμμετρο με πιο σκληρή γόμα στην αριστερή πλευρά. Τα Slick ελαστικά έχουν και αυτά αλλαγές αφού πέρσι δεν χρησιμοποίησε κανείς τη σκληρή γόμα, λόγω της μειωμένης πρόσφυσης. Έτσι φέτος, η Michelin σύστησε ένα νέο ακόμη πιο μαλακό, ασύμμετρο ελαστικό -σκληρότερο στα αριστερά-, ώστε να είναι πιο κοντά στις προτιμήσεις των αναβατών.

Τα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά ξεκίνησαν με τον Marquez να βρίσκεται στην κορυφή των χρονομετρήσεων. Ωστόσο, η κατάταξη του πίνακα άλλαξε όταν οι αναβάτες της Petronas Yamaha SRT Quartararo και Morbidelli ανέβασαν το ρυθμό τους και βρέθηκαν στις θέσεις «1» και «2». Όμως, λίγο πριν τη λήξη των FP1, ο “Top Gun” Maverick Vinales έκανε έναν ταχύτατο γύρο και βρέθηκε στην κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων με δύο δέκατα διαφορά απ’ τους αναβάτες της Petronas Yamaha SRT, με τον Γάλλο να επικραττεί του Morbidelli. Έτσι, η Yamaha είδε τρεις από τις τέσσερις μοτοσυκλέτες στις τρεις πρώτες θέσεις, ενώ ο Rossi ήταν δωδέκατος. Τέταρτος ήρθε ο Marquez, ενώ την πεντάδα έκλεισε ο Rins, που ήταν μια ανάσα πίσω απ’ τον φετινό πρωταθλητή. Ο ομόσταβλος του Rins, Joan Mir ήρθε έκτος με τους Jack Miller και Dovizioso να είναι πίσω του, καταλαμβάνοντας την έβδομη και όγδοη θέση αντίστοιχα. Η δεκάδα των πρώτων ελεύθερων δοκιμαστικών ολοκληρώθηκε με τον Pol Espargaro να έρχεται ένατος και τον Crutchlow δέκατο.

 

Τα δεύτερα ελεύθερα δοκιμαστικά είχαν διαφορετική εικόνα με τον Quartararo να απαντά στον ταχύτατο γύρο του “Top Gun” και να έρχεται πρώτος, ενώ ο Rossi έκλεισε τη πεντάδα βάζοντας έτσι όλες τις μοτοσυκλέτες της Yamaha μέσα στη δεκάδα. Αυτά πραγματοποιήθηκαν στο τελευταίο δεκάλεπτο των FP2, καθώς στην αρχή οι μόνοι αναβάτες που είδαμε να βελτιώνουν τους χρόνους τους ήταν οι Danilo Petrucci και Marquez. Ωστόσο, με το που ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση του τελευταίου δεκαλέπτου, οι περισσότεροι αναβάτες έβαλαν καινούργια μαλακά ελαστικά, ώστε να κάνουν σίγουρα καλούς χρόνους. Κι αυτό γιατί οι χαμηλοί χρόνοι είναι απαραίτητοι μιας και όλα δείχνουν πως οι FP3 θα πραγματοποιηθούν σε βρεγμένο. Για αυτό το τελευταίο δίλεπτο των FP2 θύμιζε περισσότερο μια πρόβα των Q2 με βάση τους χρόνους των αναβατών.

Τόσο ο Andrea Dovizioso όσο και ο Maverick Vinales κατέβασαν περισσότερο τους χρόνους τους, κυνηγώντας τη πρώτη θέση του πίνακα. Ο Quartararo δεν άργησε να βρει τα πατήματά του στην πίστα πάνω στη σέλα της M1 και έκανε έναν εκπληκτικό γύρο, που του χάρισε την πρώτη θέση, πριν πέσει στην Κ1 και αποσυρθεί νωρίτερα απ’ τα FP2. Ο Marquez κατάφερε να κερδίσει μια θέση και να βρεθεί πίσω απ’ τον Vinales, ολοκληρώνοντας τα FP2 τρίτος. Ο Morbidelli από τέταρτος στα FP1 βρέθηκε έκτος πίσω από τον “Γιατρό” με τον Dovi να περνά στη τέταρτη θέση. Ο Jack Miller παρέμεινε έβδομος, έχοντας τον Petrucci πίσω του, ενώ από τους αναβάτες της Suzuki μόνο ο Mir παρέμεινε εντός της δεκάδας και κατέλαβε την ένατη θέση. Ο Aleix Espargaro έκλεισε τη δεκάδα, ενώ στη λίστα με τις πτώσεις είχαμε και τον Migel Oliveira, που έφυγε εκτός πίστα στην Κ12 με μεγάλη ταχύτητα, χωρίς ευτυχώς να τραυματιστεί. Ο Oliveira συνέχισε τα δοκιμαστικά του κανονικά και μετά το πέρας τους πήγε για να ιατρικό έλεγχο.

Αποτελέσματα των FP1:

1. Maverick Viñales (Monster Energy Yamaha MotoGP) – 1:45.572
2. Fabio Quartararo (Petronas Yamaha SRT) + 0.258
3. Franco Morbidelli (Petronas Yamaha SRT) + 0.411
4. Marc Marquez (Repsol Honda Team) + 0.463
5. Alex Rins (Team Suzuki Ecstar) + 0.493
6. Joan Mir (Team Suzuki Ecstar) + 0.553
7. Jack Miller (Pramac Racing) + 0.625
8. Andrea Dovizioso (Ducati Team) + 0.634
9. Pol Espargaro (Red Bull KTM Factory Racing) + 0.643
10. Cal Crutchlow (LCR Honda Castrol) + 0.717

Αποτελέσματα των FP2:

1. Fabio Quartararo (Petronas Yamaha SRT) – 1:44.764
2. Maverick Viñales (Monster Energy Yamaha MotoGP) + 0.321
3. Marc Marquez (Repsol Honda Team) + 0.336
4. Andrea Dovizioso (Ducati Team) + 0.650
5. Valentino Rossi (Monster Energy Yamaha MotoGP) + 0.702
6. Franco Morbidelli (Petronas Yamaha SRT) + 0.798
7. Jack Miller (Pramac Racing) + 0.813
8. Danilo Petrucci (Ducati Team) + 0.855
9. Joan Mir (Team Suzuki Ecstar) + 0.877
10. Aleix Espargaro (Aprilia Racing Team Gresini) + 0.957

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.