MotoGP Mugello: Νίκη Bagnaia και βαθμολογικό δώρο Martin

Binder και Martin μας στέρησαν μία μάχη Bagnaia – Marc Marquez
MotoGP Mugello: Νίκη Bagnaia και βαθμολογικό δώρο Martin
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/6/2024

Ένας ωραίος αγώνας Sprint που αν είχε μεγαλύτερη διάρκεια σαν τον κανονικό είχε πολλές πιθανότητες να καταλήξει σε μία αναμέτρηση με τον Marquez καθώς έφτασε σε σημείο να μειώσει την διαφορά στα 0,7 δευτερόλεπτα από τα 1.350 και ενώ ήταν ταχύτερος στην μισή πίστα. Αν οι δυο τους ήταν πιο κοντά θα είχαμε μία ενδιαφέρουσα μάχη καθώς επικρατούσαν σε διαφορετικά σημεία της πίστας που σημαίνει πως θα μας χάριζαν δυνατές προσπεράσεις.

Για να φτάσουμε όμως μέχρι εκεί, είχαμε μία δυνατή εκκίνηση, όπως άλλωστε σχεδόν πάντα έχει το Mugello με τα δυνατά φρένα στην πρώτη στροφή όπου οι εργοστασιακές Ducati κατάφεραν να φύγουν εμπρός με τον Bagnaia πρώτο. Πίσω τους ο Martin και με τον Binder που πάντα κάνει δυνατές εκκινήσεις κερδίζοντας θέσεις, να κρατά τον Marquez πίσω.

Ο Marquez όπως και ο Vinales δεν έκαναν καλή εκκίνηση με τον Vinales όμως ξεκάθαρα να μην έχει τον ρυθμό που χρειάζεται για να μείνει μπροστά. Σε αντίθεση με τον Marquez που ξεκάθαρα φάνηκε από την πρώτη στιγμή πως μπορούσε να κρατήσει τον ρυθμό των πρώτων εμπρός με τον Binder να κάνει ότι μπορεί για να κλείσει τις πόρτες της προσπέρασης.

Ο Martin προσπαθεί να περάσει τον Bastianini, όσο ο Marquez κατευθείαν από τον δεύτερο γύρο περνά τον Binder και προσπαθεί να μειώσει την απόσταση με τον Bastianini καθώς ο Martin έχει και αυτός περάσει στην δεύτερη θέση.

Ο Bagnaia με όλα αυτά έχει ήδη δημιουργήσει ένα μικρό κενό ενώ ο Oliveira χάνει πρόσφυση και πέφτει στον δεύτερο γύρο έχοντας όμως τον Quartararo από την εξωτερική και τον παρασέρνει μαζί του. Οι μοτοσυκλέτες μπλέκονται, το ίδιο και οι αναβάτες με τον Quartararo να βρίσκεται για λίγα κλάσματα πάνω στον Oliveira σε ένα καθαρά αγωνιστικό περιστατικό που στοίχησε τον αγώνα και στους δύο.

Στην αρχή του τρίτου γύρου και ενώ καλά – καλά οι δύο προηγούμενοι δεν έχουν σηκωθεί, ο Bastianini κάνει την κίνησή του να περάσει στα φρένα από την εσωτερική τον Martin για να ξανά πάρει την θέση του πίσω, ανοίγει για λίγο γραμμή μπροστά στον Martin και διεκδικεί αμέσως την αγωνιστική του γραμμή μόνο που ο Martin έχει προλάβει και είναι ήδη εκεί. Χτυπούν μεταξύ τους και ο Bastianini σημειώνει μία ανώδυνη σωματικά πτώση αλλά επώδυνη σε όλα τα υπόλοιπα.

Ο Bagnaia βρίσκει τον χρόνο να ξεφύγει εμπρός λίγο περισσότερο και ο Marquez να πλησιάσει τον Martin έχοντας πίσω του τον Binder στα 0,7 δευτερόλεπτα για λίγο ακόμη καθώς ο Acosta θα τον περάσει με ευκολία.

Δεν υπάρχει καθόλου καθυστέρηση για τον Marquez που πιάνει πολύ γρήγορα τον Martin βάζοντας στόχο την προσπέραση καθώς ο Bagnaia ανοίγει την απόσταση από το 0,8 έως και το δευτερόλεπτο. Η πρώτη επίθεση του Marquez είναι από την εξωτερική στα φρένα της πρώτης στροφής και δεν πετυχαίνει, δοκιμάζει το ίδιο στην αρχή του 6ου γύρου αλλά αυτή τη φορά από την εσωτερική και με τρόπο ίδιο όπως και του Bastianini. Με την διαφορά πως κρατά την γραμμή του και μπαίνει εμπρός στον Martin με καθαρό προσπέρασμα.

Ο Bagnaia θα φτάσει την διαφορά στο 1.350 και έπειτα γύρο με τον γύρο θα πλησιάζουν οι δυο τους με τον Martin να μην έχει πιθανότητες για την δεύτερη θέση του βάθρου. Χάνει και την τρίτη από πτώση με low side χωρίς να έχει πίεση από τον Acosta που έχει αρκετή απόσταση. Είναι ένα μεγάλο σερί συλλογής πόντων που σπάει ο Martin εκείνη την στιγμή αφήνοντας του άλλους δύο εμπρός, να ψαλιδίσουν και την βαθμολογική τους απόσταση στο πρωτάθλημα.

Έκπληξη ο Morbidelli που ανέβηκε θέσεις πέρασε Binder και Vinales και βρέθηκε στην 4η θέση του αγώνα, με τον Acosta να ανεβαίνει στο βάθρο μετά την πτώση του Martin.

Αν ο Marquez κάνει καλή εκκίνηση αύριο, μιας και βρήκε σήμερα τι να προσέξει, όπως είπε και με δεδομένο πως ο Bagnaia θα βρίσκεται πίσω, υπάρχει ο ρυθμός για έντονο συναγωνισμό και δυνατό θέαμα στο Mugello! Ο Sprint μας έδειξε πως μπορούμε να δούμε πολλούς αναβάτες να μάχονται για όλες τις θέσεις του βάθρου!

Θέση

Βαθμοί

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος /Διαφ.

1

12

 

1F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

19:30.251

2

9

 

93M. Marquez

Gresini Racing MotoGP

+1.469

3

7

 

31P. Acosta

Red Bull GASGAS Tech3

+4.147

4

6

 

21F. Morbidelli

Prima Pramac Racing

+5.421

5

5

 

12M. Viñales

Aprilia Racing

+7.693

6

4

 

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+8.271

7

3

 

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+8.571

8

2

 

73A. Marquez

Gresini Racing MotoGP

+8.846

9

1

 

41A. Espargaro

Aprilia Racing

+8.984

10

 

 

25R. Fernandez

Trackhouse Racing

+10.085

11

 

 

72M. Bezzecchi

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+10.199

12

 

 

43J. Miller

Red Bull KTM Factory Racing

+13.988

13

 

 

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+14.137

14

 

 

44P. Espargaro

Red Bull KTM Factory Racing

+18.259

15

 

 

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+18.309

16

 

 

30T. Nakagami

IDEMITSU Honda LCR

+19.374

17

 

 

37A. Fernandez

Red Bull GASGAS Tech3

+23.060

18

 

 

32L. Savadori

Aprilia Racing

+24.596

19

 

 

10L. Marini

Repsol Honda Team

+25.587

Πτώσεις (Mir εγκταλειψη)

   

 

89J. Martin

Prima Pramac Racing

7 laps

   

 

36J. Mir

Repsol Honda Team

4 laps

   

 

23E. Bastianini

Ducati Lenovo Team

2 laps

   

 

88M. Oliveira

Trackhouse Racing

1 laps

   

 

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

1 laps

MotoGP Mugello: Νίκη Bagnaia και βαθμολογικό δώρο Martin

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.