MotoGP Mugello: Συνωστισμός στις δοκιμές!

Οι νέοι επωφελούνται από την πρόσφατη Moto2 εμπειρία!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/6/2019

Οι πρώτες δοκιμές στο Mugello μας δείχνουν ένα γλυκό πρόβλημα, ένα δικό μας γλυκό πρόβλημα. Σε λίγο καιρό θα υπάρχουν λιγότεροι οπαδοί στο MotoGP γιατί θα είναι πολύ περισσότεροι εκείνοι οι αναβάτες που παίζουν με το βάθρο. Όταν είναι ένας ή δύο αναπόφευκτα, με βάση την ανθρώπινη φύση, τα πράγματα καταλήγουν σε στρατόπεδα. Πάντα θα υπάρχει ένα βέβαια και θα ανήκει σίγουρα στον Marquez, οπότε θα είναι και το πλέον δυνατό. Από εκεί και πέρα το Mugello μας έδειξε μία γλυκιά πιθανότητα, να είναι πίσω του μία συστάδα αναβατών και όχι ένας ή δύο, αλλά πολλοί από τους νέους! Στο Mugello, στην απαιτητική αυτή πίστα που πλέον οι σύγχρονες MotoGP μοτοσυκλέτες την έχουν καταστήσει επικίνδυνη, οι νέοι αναβάτες, μαζί με την γκρίζα περίπτωση του Petrucci, ήταν από τους ταχύτερους στις πρώτες δοκιμές. Η περίπτωση του Petrucci είναι γκρίζα γιατί δεν είναι νέος, αλλά νέος στην εργοστασιακή Ducati, την ίδια στιγμή που ο Marquez είχε μία ίωση και οδηγούσε με πυρετό στο 80% όπως είπε και ο ίδιος. Σε μερικούς γύρους που κατάφερε να οδηγήσει στο 100% ήταν ή ο ταχύτερος ή έσπαγε το όριο της μέγιστης κλίσης, πλαγιάζοντας στις 65ο μοίρες…

Από εκεί και πέρα όμως οι χρόνοι που δείχνουν 6 νέους στην πρώτης 10αδα, λένε την μισή αλήθεια, διότι στην πράξη αυτό που έβλεπες παντού, ήταν μία ανακατάταξη. Αν θέλετε μπορούμε να βγάλουμε και τον υπέροχο Pirro από την γενική αυτή εικόνα, καθώς ο δοκιμαστής αναβάτης της Ducati που πέρσι είχε μία θεαματική πτώση στην τρομακτική αυτή ευθεία, έχει το Mugello σαν δεύτερο σπίτι και είναι ταχύτητος εκεί μέσα.

Η πραγματική έκπληξη που έφερε αρχικά το Mugello, και μάλλον σήμερα και αύριο θα μας δώσει κι άλλες, είναι ο Bagnaia. Ο Ιταλός δεν έχει κάνει καλή αρχή αυτή την σεζόν και προσπαθεί πολύ, όμως το να κρατήσει τον Quartararo πίσω του, ένα όνομα που φέτος το έχουμε δει να παίζει στην πρώτη γραμμή, είναι έκπληξη, έχει όμως και την εξήγησή του. Διότι ο μαθητής του Rossi στην πιο «ροσσική» δεν γίνεται πίστα, κερδίζει το πλεονέκτημα της έδρας. Κι έχει αποδειχτεί πολλές φορές στα MotoGP πως η έδρα έχει πράγματι αντίκτυπο. Να σημειώσουμε επίσης, πως όσοι έρχονται από την Moto2 στο Mugello για πρώτη φορά με MotoGP, εισπράττουν την διαφορά ταχύτητας με μεγαλύτερο αντίκτυπο από κάθε άλλη πίστα έως αυτή την στιγμή! Διότι ξέρουν τα σημάδια και τα φρένα για τα 300, όχι για τα 340 και όλες οι εξομοιώσεις, όλες οι θεωρίες, δεν μπορούν και πάλι να σε προετοιμάσουν για την στιγμή που θα περάσεις από τα απαιτητικά σημεία με +40 ή +50 χιλιόμετρα!

Εξαιρετική η θεωρία του Dovizioso σε αυτό το σημείο. Πως το Mugello ευνοεί τους προερχόμενους από την Moto2 καθώς δεν φρενάρεις οριακά και ρίχνεις την μοτοσυκλέτα την τελευταία στιγμή, σε αυτή την πίστα είσαι ταχύτερος αν φρενάρεις πιο πριν και κουβαλήσεις ταχύτητα στην στροφή έχοντας και πιο γρήγορη έξοδο, σε έναν ρυθμό που δεν έχει σχέση με τα MotoGP αλλά με την Moto2. Και σε αυτό το Dovizioso έχει δίκιο, η πίστα ευνοεί τους νέους, την ίδια στιγμή που τους ανεβάζει τους κτύπους της καρδιάς στο κόκκινο!

Ο Marquez περιορίστηκε σε δοκιμές για τις γόμες και τις διαφορετικές προοπτικές του με τον συνδυασμό της μαλακής γόμας, μιας και είναι άρρωστος με ίωση και υψηλό πυρετό. Δεν θα μάθουμε το είδος του κοκτέιλ που δίνουν στους αναβάτες σε αυτές τις περιπτώσεις, αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως κατάφερε να γράψει μερικούς γύρους σε αγωνιστικό ρυθμό, στον δικό του αγωνιστικό ρυθμό…

Την ίδια στιγμή εδώ μέσα η Ducati έχει ορισμένους άσσους στο μανίκι της, και θα δυσκολέψει περισσότερο τον Marquez. Ξεπερνάμε είπαμε το γεγονός πως ο Pirro της έχει χαρίσει άπειρα δεδομένα από αυτή την πίστα, όπως και το γεγονός πως οι υπόλοιποι Ιταλοί αναβάτες είναι στο στοιχείο τους, και φτάνουμε στο γεγονός πως έχουν μία εξαιρετικά δυνατή μοτοσυκλέτα σε μία πίστα με τεράστια ευθεία… Ταυτόχρονα έχουν και όλα όσα χρειάζονται για ταχείες αλλαγές προς βελτίωση σε κάθε άλλο σημείο. Το αεροδυναμικό βοήθημα που είδαμε στον πίσω τροχό, όπως ακριβώς έχουμε δει στον εμπρός, βελτιώνει την ροή του αέρα σε σημείο που μπορεί να δώσει δύο και τρία χιλιόμετρα τελικής. Στα 350 που μπορεί να δεις στην ευθεία του Mugello αυτό είναι τεράστιας σημασίας, και συνάμα απίστευτο πως κάτι τόσο μικρό έχει τόσο μεγάλο αντίκτυπο!

Προς το παρόν το έχει ο Pirro αλλά ξέρετε τι σημαίνει αυτό, πως πρακτικά τα δοκιμάζει για τον Dovizioso…

Οπότε το Mugello εξελίσσεται ήδη θεαματικό. Έχουμε τον Marquez που υπάρχει περίπτωση να μην είναι συνέχεια στο 100% -αν και το δικό του 80% είναι υπερ-αρκετό- έχουμε την Ducati να ετοιμάζει επέλαση και τους νέους αναβάτες να παλεύουν όλοι τους μέσα στην δεκάδα… Οι δοκιμές για την κατάταξη θα είναι τρομακτικά ενδιαφέρουσες!

 

 

 

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες