Στο Assen δεν είχαμε μόνο έναν από τους συναρπαστικότερους αγώνες των τελευταίων χρόνων στα MotoGP, που έβαλε φωτιά στην κούρσα του πρωταθλήματος. Πίσω από τα πιτς, ομαδάρχες και μάνατζερ διαπραγματεύονται τα συμβόλαια και τις μεταγραφές των αναβατών για την επόμενη χρονιά. Η πιο μεγάλη είδηση σε αυτό το μεταγραφικό παζάρι που έχει ήδη ξεκινήσει, αφορούσε την επίσημη ανακοίνωση της EG 0,0 Marc VDS (όνομα κι αυτό που βρήκαν για ομάδα…) ότι ο Franco Morbidelli θα τρέχει στην μεγάλη κατηγορία των MotoGP την επόμενη χρονιά.
Ο Ιταλός αναβάτης που γεννήθηκε το 1994 (23 ετών) ήταν πρωταθλητής Ευρώπης στα superstock 600 το 2013, ενώ στο τέλος της ίδια χρονιάς έτρεξε τρεις αγώνες στη Moto2 με την ομάδα του Suter. Την επόμενη χρονιά μεταπήδησε στην Italtrans με μοτοσυκλέτα της Kalex, ενώ το 2016 υπέγραψε το πρώτο του συμβόλαιο με την Marc VDS. Από τότε η απόδοσή του εκτοξεύτηκε, αφού τερμάτισε τέταρτος στο πρωτάθλημα πέρσι και φέτος με ήδη τέσσερεις νίκες είναι το φαβορί για τον τίτλο. Το νέο του συμβόλαιο για την μεταπήδησή του στα MotoGP είναι για 2+1 χρόνια. Αυτό φυσικά θα δημιουργήσει μια καραμπόλα μεταγραφών στις δορυφορικές ομάδες τους επόμενους μήνες, καθώς ο Miller ή ο Rabbat θα πρέπει να βρουν άλλη ομάδα/μοτοσυκλέτα. Το συμβόλαιο του Miller λήγει σε έναν χρόνο και ο Rabbat δεν ενδιαφέρεται να επιστρέψει στη Moto2 που ήδη ήταν πρωταθλητής. Πάντως για πολλούς, το πιο ενδιαφέρον είναι ότι ο Morbidelli είναι ο πρώτος απόφοιτος της ακαδημίας του Valentino Rossi που βάζει το πόδι του στον κόσμο των MotoGP. Θα έχει την πλάκα του να δούμε πως θα τα πάει ο μαθητής δίπλα στο δάσκαλό του, την ίδια μέρα, στις ίδιες πίστες.
… και ο Crutchlow στο HRC
Όπως ανακοινώθηκε πρόσφατα, ο Cal Crutchlow θα παραμείνει στην ομάδα της LCR για τουλάχιστον δύο ακόμη χρόνια. Η σημαντική όμως αλλαγή και διαφορά από τις τρεις προηγούμενες σεζόν στην ομάδα του Lucio Cecchinelo είναι ότι ο Cruthlow υπέγραψε συμβόλαιο απευθείας με το HRC. Η νέα αυτή συμφωνία καθιστά τον Crutchlow τον πρώτο αναβάτη που υπογράφει για το πρωτάθλημα του 2019. Οι εργοστασιακοί αναβάτες της Repsol Honda (Marc Marquez και Dani Pedrosa), ό όπως και όλοι οι εργοστασιακοί αναβάτες από τις άλλες ομάδες, έχουν συμβόλαια που λήγουν στο τέλος του 2018.
Από τότε που μεταπήδησε στην LCR το 2015, ο Crutchlow έχει στεφθεί δυο φορές νικητής στα MotoGP, ενώ έχει καταλάβει δύο δεύτερες και δύο τρίτες θέσεις. Ο ίδιος δήλωσε πως είναι πολύ ευτυχισμένος που θα αγωνίζεται για λογαριασμό του HRC, όπως και για το ότι θα συνεχίσει με την LCR για δύο ακόμη σεζόν. Δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει το HRC για την υποστήριξη, ενώ δεσμεύτηκε για το ότι θα καταβάλλει το μέγιστο ων δυνατοτήτων του.
Εμμέσως, με αυτή την ανακοίνωση, γνωστοποιείται ότι η LCR θα συνεχίσει την συνεργασία της με την Honda τουλάχιστον μέχρι το τέλος του 2019, δίνοντας τέλος στις φήμες που κυκλοφόρησαν πρόσφατα σχετικά με την αλλαγή προμηθευτή της ομάδας.
Από τη μεριά του HRC, πέρα από το αναμενώμενο καλωσόρισμα της συμφωνίας, τονίστηκε ιδιαίτερα από τον Livio Supo (Team Manager του HRC) ότι ο Crutchlow είναι ο μοναδικός αναβάτης της Honda αυτή την περίοδο που έχει τρέξει και με μοτοσυκλέτες άλλων κατασκευαστών, γεγονός που παίζει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη των RCV.
MotoGP, Le Mans Race: Σαρωτικός Martin, στον βαθμό το πρωτάθλημα - Ιστορικό 1ο lockout Aprilia στο βάθρο με Ogura
Από όγδοος πρώτος και “ηγετική” προσπέραση 3 γύρους πριν το τέλος στον Bezzecchi που οδηγούσε απ’ την αρχή
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
10/5/2026
Απόντος του Marc Marquez, που είχε ήδη χειρουργηθεί από το πρωί σε πόδι και ώμο στο Ruber Internacional Hospital της Μαδρίτης, ο αγώνας του Γαλλικού GP ξεκίνησε ως αναμενόταν, με σκοτεινό ουρανό και απειλή για βροχή ανά πάσα ώρα και στιγμή.
Λίγο μετά το πρωινό warm up της μεγάλης κατηγορίας οι ουρανοί άνοιξαν και δεν σταμάτησαν μέχρι την προετοιμασία για την εκκίνηση της Moto3, ο αγώνας της οποίας άρχισε και τελείωσε βρόχινος, παρότι στη διάρκειά του δεν έπεσε σταγόνα. Η Moto2 όμως λίγο αργότερα πήρε εκκίνηση με σλικ λάστιχα σε μια πίστα που είχε πια στεγνώσει και, όσο η βροχή δεν επανερχόταν, τόσο ελπίζαμε για ένα στεγνό grand prix ως το τέλος της ημέρας.
Με τους αναβάτες να έχουν προπονηθεί στις γρήγορες αλλαγές μοτοσυκλέτας γνωρίζοντας την πρόγνωση του καιρού, ο αγώνας ξεκίνησε με τον Marco Bezzecchi να κάνει μία εκπληκτική εκκίνηση και να φεύγει κατευθείαν πρώτος.
Πίσω του οι Pedro Acosta, Fabio Di Giannantonio, Fabio Quartararo και Pecco Bagnaia (από 1ος στην εκκίνηση) ακολούθησαν αμέσως, με τον Γάλλο της Yamaha γρήγορα δεύτερο ενθουσιάζοντας το κοινό στις εξέδρες. Την ίδια ώρα ο Jorge Martin είχε μπλοκαριστεί στην εκκίνηση φτάνοντας την πρώτη στροφή της πίστας 8ος όπως ξεκίνησε.
Με την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου ο Bezzecchi οδηγεί από τον Quartararo και πίσω του ακολουθούν απειλητικοί οι Acosta και Di Giannantonio, ενώ όχι πολύ μακριά είναι οι Bagnaia, Ai Ogura και Alex Marquez.
Σε αυτόν τον γύρο ο Alex έχει μία πτώση από μπροστινό από την οποία μάλιστα έδειξε να έχει χτυπήσει λίγο, ενώ ο Acosta πέρασε δεύτερος μπροστά από τον Quartararo.
O Fabio Quartararo αγωνίστηκε στον κυριακάτικο αγώνα του Le Mans με μοναδικά χρώματα στη V4 Yamaha του
Σταδιακά ωστόσο αρχίζει η άνοδος του Martin, ο οποίος μετά τον δεύτερο γύρο ανεβαίνει φτάνοντας γρήγορα έκτος, την ώρα που μπροστά ο Bagnaia προσπαθούσε να πλησιάσει τους δύο πρώτους, δείχνοντας απειλητικός για τον Acosta και τραβώντας μαζί του τον Quartararo.
Στην αρχή του 7ου γύρου ο Bagnaia πέρασε τον Acosta και μετά από μια-δυο αψιμαχίες άρχισε να δείχνει πιο άνετα στη δεύτερη θέση, την ώρα που Quartararo άρχιζε να υποχωρεί στην πίεση των Di Giannantonio και Martin.
Ο Bezzecchi μπροστά κάλπαζε μόνος του προς τη νίκη, ωστόσο δεν είχε αρκετά γρήγορο ρυθμό ώστε να ανοίξει μεγάλη διαφορά, έχοντας πίσω του αναβάτες σε απόσταση μικρότερη του δευτερολέπτου με πρώτο και καλύτερο τον Bagnaia.
Στη μέση του αγώνα ο Bezzecchi προηγείται για 6 δέκατα του Bagnaia, με τον Acosta πολύ κοντά και από κει μεσολαβούν 1,5 δευτερόλεπτα ως τον Martin. Αυτή η απόσταση είχε μειωθεί σε σε λιγότερα από 7 δέκατα μέσα σε 5 γύρους και, έχοντας άλλους 12 ως το τέλος, είναι μάλλον σαφές πως ο Martin έρχεται με φόρα.
Και ξαφνικά στην αρχή του 16ου γύρου, μόλις στη δεύτερη στροφή ο Bagnaia χάνει το μπροστινό του, πέφτει και βγαίνει από τον αγώνα, ο Acosta που ακολουθούσε ελάχιστα πίσω είναι πλέον δεύτερος και ο Martin έχει προαχθεί στο βάθρο.
Χρειάστηκαν δύο γύροι για τον Martin να φτάσει και να περάσει δεύτερος έχοντας μπροστά του 1,6 δευτερόλεπτα απόσταση από τον πρωτοπόρο και 9 γύρους για τον τερματισμό. Το σκηνικό για τους επόμενους γύρους περιελάμβανε τον Martin να μειώνει συνεχώς την απόσταση από τον Bezzecchi, ο οποίος γυρνούσε σε εμφανώς αργόγερο ρυθμό.
Στον 22ο γύρο ο Martin πλέον βλέπει τον ομόσταυλό του σε απόσταση μικρότερη του δευτερολέπτου, ενόσω λίγο πιο πίσω ο Acosta έχει αρχίσει να έχει πρόβλημα από τον Ai Ogura, ο οποίος καθάρισε με τον Di Giannantonio και, πιστός στην προσωπική του παράδοσή να πηγαίνει πολύ καλά στο κλείσιμο των αγώνων, έχει αρχίσει να πλησιάζει τον αναβάτη της ΚΤΜ απειλώντας πλέον ανοιχτά με Aprilia lockout στο βάθρο.
Η προσπέραση που ανέβασε τρίτο τον Ogura ήρθε στον 23ο γύρο και αμέσως άνοιξε διαφορά της τάξης του ενός δευτερολέπτου από τον Acosta που και αυτός πλέον δεν είχε τα λάστιχα για να ακολουθήσει, ο Ιάπωνας πήρε έτσι το πρώτο του βάθρο στη μεγάλη κατηγορία. Είχε επίσης ένα κενό 1,6 δευτερολέπτων από τους δύο πρωτοπόρους, όπου η μονομαχία έχει γίνει πλέον ρόδα με ρόδα.
Ο Martin πιέζει αφόρητα τον Bezzecchi που καταφεύγει συνεχώς σε αμυντικές γραμμές, αλλά με το ξεκίνημα του 25ου γύρου και στο ίδιο σημείο που χτες είχε κάνει την προσπέραση από την εξωτερική για τη νίκη στο Sprint, εδώ βούτηξε στην εσωτερική του Bezzecchi, έστριψε πρώτος στην είσοδο του “S” και δεν ξανακοίταξε πίσω του. Μέσα σε λίγες στροφές είχε ήδη ανοίξει αρκετή διαφορά ώστε να μην ανησυχεί και έβλεπε μπροστά του σκάρτους τρεις γύρους για να πανηγυρίσει ένα σπουδαίο διπλό στο Le Mans.
Όπερ και εγένετο, ο Martin δεν αντιμετώπισε κανένα πρόβλημα ως τον τερματισμό και πανηγύρισε μία πολύ σπουδαία νίκη που τον φέρνει στον έναν βαθμό στο πρωτάθλημα από τον Bezzecchi που παραμένει πρώτος.
Στο τρίτο σκαλί του βάθρου ο Ogura επίσης δεν είχε κανένα πρόβλημα να πανηγυρίσει ένα πολύ σπουδαίο βάθρο για διάφορους λόγους. Πρώτον διότι είναι το πρώτο του στη μεγάλη κατηγορία και επιπλέον διότι έγινε ο πρώτος Ιάπωνας αναβάτης που ανεβαίνει στο βάθρο στη μεγάλη κατηγορία από το 2012.
Πολύ καλή εμφάνιση από τον Fabio Quartararo, που ισχυρίζεται πως βρήκε καλή αίσθηση με τη Yamaha του και τερμάτισε έκτος χωρίς να πιεστεί από πίσω. Ο Γάλλος έκανε τον πρώτο γύρο ως δεύτερος, ξεσήκωσε τους συμπατριώτες του και έμεινε κοντά στις θέσεις του βάθρου για περίπου 7 γύρους, ωστόσο όταν τον πέρασαν και οι Ogura και Di Giannantonio άρχισε σταδιακά να τους χάνει από το οπτικό του πεδίο για να τερματίσει έναν μοναχικό αγώνα σχεδόν πέντε δευτερόλεπτα πίσω από τον πέμπτο.
Αυτό το βάθρο ωστόσο είναι ιστορικό και για την Aprilia, καθώς για πρώτη φορά στα χρόνια της στη μεγάλη κατηγορία MotoGP καταλαμβάνει με μοτοσυκλέτες της και τις τρεις θέσεις των νικητών.
Το πρωτάθλημα εξελίσσεται σε ακόμη πιο αμφίρροπο, καθώς ο Martin έφτασε στον ένα βαθμό από τον Bezzecchi, ενώ οι δυο τους έχουν αφήσει 44 βαθμούς πίσω την τρίτη θέση. Αυτή πέρασε ξανά στα χέρια του Di Giannantonio για έναν μόλις βαθμό από τον Acosta, τον οποίο κατάφερε να προσπεράσει λίγες στροφές πριν την καρό σημαία για την 4η θέση του αγώνα.
