MotoGP: Ντοπαρισμένοι αναβάτες

Ο Cal Crutchlow καταγγέλλει ελλιπείς ελέγχους και ζητάει αυστηρότερους
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/3/2018

 

Ο βρετανός αναβάτης Cal Crutchlow είναι γνωστός στα paddock των MotoGP για το “μεσογειακό” ταπεραμέντο του και για την σκληρή γλώσσα που χρησιμοποιεί όταν δεν του αρέσει κάτι. Αυτή τη φορά το θέμα που τον έχει εξοργίσει είναι οι ελλιπείς έλεγχοι του συστήματος anti-doping control στους αναβάτες των MotoGP. Σε πρόσφατη συνέντευξή του που έδωσε στον βρετανό δημοσιογράφο Peter McLaren, χαρακτηρίζει τους υπεύθυνους του anti-doping control των MotoGP ως: Τεμπέληδες μπάσταρδοι, που βαριούνται να κάνουν τακτικούς ελέγχους” και συνολικά την όλη διαδικασία: Shit”.

Σύμφωνα με τον βρετανό αναβάτη της δορυφορικής ομάδας της Honda, θα ήταν ηλίθιος όποιος νομίζει ότι σε αυτό το επίπεδο, όπου οι μισθοί των αναβατών είναι πλέον 20 ή και 30 εκατομμύρια ευρώ για ένα διετές συμβόλαιο, δεν υπάρχουν αναβάτες που θα “έκοβαν δρόμο” για να επιτύχουν τους στόχους τους. Μέχρι τώρα η διαδικασία anti-doping στα MotoGP είναι διάτρητη και δεν έχει τη μεθοδικότητα για να αποτελέσει αποτρεπτικό μέσω για έναν αναβάτη να μην καταφύγει στη χρήση ουσιών. Με το ζόρι μέσα σε τρία χρόνια να έχουν γίνει έλεγχοι πάνω από δύο φορές σε κάποιον αναβάτη και σε κάποιες περιπτώσεις δεν έχει γίνει σχεδόν ποτέ έλεγχος. Στο πρόσφατο meeting των αναβατών με την Dorna, συζητήθηκε αυτό το θέμα, όμως σύμφωνα με τον Crutchlow, λίγοι ήταν εκείνοι οι αναβάτες που τάχθηκαν ανοιχτά υπέρ ενός πιο συστηματικού και αυστηρού ελέγχου doping.

Ο Crutchlow δεν πιστεύει ότι η χρήση ουσιών για αύξηση της μυϊκής δύναμης προσφέρει κάποιος πλεονέκτημα σε έναν αναβάτη των MotoGP, όμως οι ουσίες που αποτρέπουν την αφυδάτωση και αυξάνουν την διάρκεια σωματικής και πνευματικής ευεξίας, μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην έκβαση του τριήμερου ενός αγώνα. “Ξέρω ότι ακόμα κι αν πίνεις οινοπνευματώδη και καπνίζεις, μπορείς να κερδίζεις αγώνες αν είσαι φυσικό ταλέντο πρωταθλητή. Όμως το πλεονέκτημα να μην αφυδατώνεσαι και να μην κοπιάζεις όσο οι συναθλητές σου, επειδή κάνεις χρήση απαγορευμένων ουσιών δεν είναι δίκαιο”.

Όλοι οι αθλητές που συμμετέχουν σε παγκόσμια πρωταθλήματα έχουν μητρώο Doping-Control στην ADAC που τους ελέγχει τακτικά. Οι αναβάτες των GP δεν έχουν ακόμα μπει σε αυτό το αυστηρό σύστημα ελέγχου.

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες