MotoGP: Ο Crutchlow περιγράφει την περιπέτεια πριν τον αγώνα

Εξιτήριο το πρωί της Κυριακής και ολονυχτία στο νοσοκομείο..
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/5/2018

Όταν ο Cal Crutchlow δεν σηκώνεται αμέσως μετά από πτώση, τότε καταλαβαίνει κανείς πως τα πράγματα δεν είναι καλά. Ο Cal έχει αποδείξει πολλές φορές πως αντέχει τον πόνο, και με τις αμέτρητες πτώσεις έχει συνηθίσει να σηκώνεται γρήγορα: Το σχόλιο για το πλήθος των πτώσεων ανήκει στον ίδιο, όπως έχει δηλώσει παλιότερα χαριτολογώντας.

Στις δοκιμές του Le Mans είχε μία σειρά από πτώσεις που στο τέλος ολοκληρώθηκαν με ένα εντυπωσιακό και επώδυνο high siding ενώ διεκδικούσε μία θέση στην πρώτη γραμμή της εκκίνησης. Ο Cal έφυγε με φορείο, αδυνατώντας να σηκωθεί, αλλά κάνοντας σήμα με το χέρι πως «είμαι καλά» προς τις κάμερες…

Αμέσως μεταφέρθηκε στο ιατρικό κέντρο της πίστας όπου ο Dr. Zaza τον υπέβαλλε σε εξετάσεις. Ο Cal είχε έντονους πόνους στην λεκάνη σε σημείο που εξέφραζε την ανησυχία πως υπάρχει κάταγμα, ενώ η κλινική εικόνα έδειχνε εκτεταμένους μώλωπες σε όλη την περιοχή, με πόνο στα εσωτερικά όργανα της κοιλιακή χώρας. Ο Dr. Zaza έστειλε άμεσα τον Cruthlow για αξονική τομογραφία:

«Η αξονική έδειξε ότι υπήρχε πρόβλημα και στον έναν πνεύμονα, καθώς είχε συσσωρεύσει αίμα και δυσκολευόμουν στην αναπνοή, ενώ προβληματικές ήταν και οι εξετάσεις της καρδιάς με τα όρια των πρωτεϊνών που έδειξε. Προφανώς όταν έχεις εκτεταμένους μώλωπες τα όρια των πρωτεϊνών στην καρδιά γίνονται επικίνδυνα κι αυτός ήταν ένας ακόμα από τους λόγους που αποφάσισαν να με κρατήσουν μέσα. Είχα συνδεδεμένο οξυγόνο για πολύ ώρα, ένα σωρό γιατρούς και νοσοκόμες να μετρούν κάθε τρεις και λίγο, ενώ ο διευθυντής της ομάδας με την γυναίκα του έμειναν μέχρι τα μεσάνυκτα μαζί μου για να βεβαιωθούν πως δεν χρειάζομαι κάτι άλλο. Προσπάθησα να κοιμηθώ κατά τις 01:00 και με ξυπνούσαν κάθε δύο ώρες για να πάρουν αίμα! Κατά τις 06:30 το πρωί της Κυριακής αρχίσαμε να ενοχλούμε τους γιατρούς για να μου δώσουν εξιτήριο το οποίο ήταν αδύνατο να το πάρουμε μέχρι να πάει 08:40.

Μόνο τότε σκέφτηκα πως μπορεί να μην αγωνιζόμουν την Κυριακή γιατί είτε δεν θα προλαβαίναμε το warm-up είτε κάπου θα τρακάριζε ο Lucio (διευθυντής της ομάδας) έτσι όπως οδηγούσε για να προλάβουμε. Το αποτέλεσμα το είδατε, φτάσαμε στην ώρα μας τελικά, όμως εγώ ακόμα απείχα από το ιδανικό για αγώνα.. Δυσκολευόμουν στην αναπνοή, και ήταν δύσκολο να συγκεντρωθώ στον αγώνα. Στους πρώτους γύρους απλά υπήρχα στην πίστα γυρνώντας σε έναν ρυθμό που μπορούσα να υποφέρω την καταπόνηση. Οι πρώτοι 15 γύροι βγήκαν με πολύ υπομονή, και μοναδικό στόχο να μην πέσω ξανά, γιατί έτσι και ξανά έπεφτα θα είχα σοβαρό πρόβλημα! Δέκα γύρους πριν το τέλος άρχισα να αισθάνομαι καλύτερα, αύξησα ρυθμό και ξεκίνησα τις προσπεράσεις. Είχα καλό ρυθμό το Σαββατοκύριακο, αν δεν ήταν αυτή η πτώση θα μπορούσα να είχα ανέβει στο βάθρο γιατί ήμουν ταχύτερος από τον Petrucci την Παρασκευή!»

Θυμίζουμε πως ο Crutchlow ανέβηκε την Κυριακή μέχρι την όγδοη θέση της κατάταξης, έχοντας περάσει μία δύσκολη νύκτα στο νοσοκομείο χωρίς ύπνο…

 

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.