MotoGP: Ο Crutchlow περιγράφει την περιπέτεια πριν τον αγώνα

Εξιτήριο το πρωί της Κυριακής και ολονυχτία στο νοσοκομείο..
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/5/2018

Όταν ο Cal Crutchlow δεν σηκώνεται αμέσως μετά από πτώση, τότε καταλαβαίνει κανείς πως τα πράγματα δεν είναι καλά. Ο Cal έχει αποδείξει πολλές φορές πως αντέχει τον πόνο, και με τις αμέτρητες πτώσεις έχει συνηθίσει να σηκώνεται γρήγορα: Το σχόλιο για το πλήθος των πτώσεων ανήκει στον ίδιο, όπως έχει δηλώσει παλιότερα χαριτολογώντας.

Στις δοκιμές του Le Mans είχε μία σειρά από πτώσεις που στο τέλος ολοκληρώθηκαν με ένα εντυπωσιακό και επώδυνο high siding ενώ διεκδικούσε μία θέση στην πρώτη γραμμή της εκκίνησης. Ο Cal έφυγε με φορείο, αδυνατώντας να σηκωθεί, αλλά κάνοντας σήμα με το χέρι πως «είμαι καλά» προς τις κάμερες…

Αμέσως μεταφέρθηκε στο ιατρικό κέντρο της πίστας όπου ο Dr. Zaza τον υπέβαλλε σε εξετάσεις. Ο Cal είχε έντονους πόνους στην λεκάνη σε σημείο που εξέφραζε την ανησυχία πως υπάρχει κάταγμα, ενώ η κλινική εικόνα έδειχνε εκτεταμένους μώλωπες σε όλη την περιοχή, με πόνο στα εσωτερικά όργανα της κοιλιακή χώρας. Ο Dr. Zaza έστειλε άμεσα τον Cruthlow για αξονική τομογραφία:

«Η αξονική έδειξε ότι υπήρχε πρόβλημα και στον έναν πνεύμονα, καθώς είχε συσσωρεύσει αίμα και δυσκολευόμουν στην αναπνοή, ενώ προβληματικές ήταν και οι εξετάσεις της καρδιάς με τα όρια των πρωτεϊνών που έδειξε. Προφανώς όταν έχεις εκτεταμένους μώλωπες τα όρια των πρωτεϊνών στην καρδιά γίνονται επικίνδυνα κι αυτός ήταν ένας ακόμα από τους λόγους που αποφάσισαν να με κρατήσουν μέσα. Είχα συνδεδεμένο οξυγόνο για πολύ ώρα, ένα σωρό γιατρούς και νοσοκόμες να μετρούν κάθε τρεις και λίγο, ενώ ο διευθυντής της ομάδας με την γυναίκα του έμειναν μέχρι τα μεσάνυκτα μαζί μου για να βεβαιωθούν πως δεν χρειάζομαι κάτι άλλο. Προσπάθησα να κοιμηθώ κατά τις 01:00 και με ξυπνούσαν κάθε δύο ώρες για να πάρουν αίμα! Κατά τις 06:30 το πρωί της Κυριακής αρχίσαμε να ενοχλούμε τους γιατρούς για να μου δώσουν εξιτήριο το οποίο ήταν αδύνατο να το πάρουμε μέχρι να πάει 08:40.

Μόνο τότε σκέφτηκα πως μπορεί να μην αγωνιζόμουν την Κυριακή γιατί είτε δεν θα προλαβαίναμε το warm-up είτε κάπου θα τρακάριζε ο Lucio (διευθυντής της ομάδας) έτσι όπως οδηγούσε για να προλάβουμε. Το αποτέλεσμα το είδατε, φτάσαμε στην ώρα μας τελικά, όμως εγώ ακόμα απείχα από το ιδανικό για αγώνα.. Δυσκολευόμουν στην αναπνοή, και ήταν δύσκολο να συγκεντρωθώ στον αγώνα. Στους πρώτους γύρους απλά υπήρχα στην πίστα γυρνώντας σε έναν ρυθμό που μπορούσα να υποφέρω την καταπόνηση. Οι πρώτοι 15 γύροι βγήκαν με πολύ υπομονή, και μοναδικό στόχο να μην πέσω ξανά, γιατί έτσι και ξανά έπεφτα θα είχα σοβαρό πρόβλημα! Δέκα γύρους πριν το τέλος άρχισα να αισθάνομαι καλύτερα, αύξησα ρυθμό και ξεκίνησα τις προσπεράσεις. Είχα καλό ρυθμό το Σαββατοκύριακο, αν δεν ήταν αυτή η πτώση θα μπορούσα να είχα ανέβει στο βάθρο γιατί ήμουν ταχύτερος από τον Petrucci την Παρασκευή!»

Θυμίζουμε πως ο Crutchlow ανέβηκε την Κυριακή μέχρι την όγδοη θέση της κατάταξης, έχοντας περάσει μία δύσκολη νύκτα στο νοσοκομείο χωρίς ύπνο…

 

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες