Μεταγραφική βόμβα μεγατόνων λίγο πριν την έναρξη της σεζόν του 2026
Από τον
Παύλο Καρατζά
29/1/2026
Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του motorsport.com, ο Fabio Quartararo θα αποχωρήσει από τη Yamaha στο τέλος της σεζόν και θα αγωνίζεται με τα χρώματα της Honda από το 2027!
Ο Γάλλος Παγκόσμιος Πρωταθλητής του 2021 που φέτος διανύει την 8η του σεζόν στη Yamaha και το όνομά του είναι συνυφασμένο με την ιαπωνική εταιρεία, σύμφωνα με πληροφορίες αποχωρεί στο τέλος της σεζόν και από το 2027 θα αγωνίζεται με το HRC.
Αν οι πηγές του δημοσιεύματος είναι στέρεες -που λόγω της συνέπειας των πληροφοριών του Motorsport.com δύσκολα αμφισβητούνται- μιλάμε για μία τεράστια επιτυχία της Honda που φαίνεται πως θέλει να επενδύσει στο κορυφαίο ταλέντο του El Diablo για να μπει δυναμικά στη νέα εποχή του MotoGP με τους κινητήρες των 850 κυβικών και ίσως στην Ιαπωνική εταιρεία πιστεύουν πως με την μεταγραφή αυτή θα γεφυρώσουν την απόσταση που τους χωρίζει αυτή τη στιγμή με Ducati,Aprilia και KTM.
Ο Γάλλος είναι 27 ετών και έχει κατακτήσει τον Παγκόσμιο τίτλο με την Yamaha το 2021, ενώ τις τελευταίες σεζόν έχει εκφράσει μεγάλα παράπονα για την απόδοση της μοτοσυκλέτας και φαίνεται πως η υπομονή του εξαντλήθηκε.
Ο Quartararo λοιπόν υπέγραψε με την Honda διετές συμβόλαιο, για το 2027 και 2028 και αυτή θα είναι η πρώτη φορά που θα αγωνιστεί στην κορυφαία κατηγορία με διαφορετικό κατασκευαστή από την Iwata.
Μεγάλο ρόλο στην απόφαση του Γάλλου φαίνεται πως έπαιξε και η αποχώρηση του Lin Jarvis στο τέλος του 2024 και η αντικατάστασή του από τον Paolo Pavesio, που επέφερε μια διαφορετική προσέγγιση στις σχέσεις με τους αναβάτες, κάτι που μάλλον δεν βοήθησε. “Δεν μιλάω πολύ με τον Paolo. Οι άνθρωποι που με ενδιαφέρουν είναι αυτοί στο γκαράζ. Μιλάω περισσότερο με τους μηχανικούς παρά με αυτόν ”, είχε δηλώσει ο Quartararo
Ενδιαφέρον έχει και το ποιος αναβάτης θα αποχωρήσει από την Honda για να πάει στην θέση του ο Quartararo, με τα συμβόλαια του Joan Mir και Luca Marini να λήγουν στο τέλος της σεζόν.
Ένα ταξίδι 76 χρόνων με ήρωες, θρύλους και αξέχαστες στιγμές
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
5/8/2025
Το επόμενο Σαββατοκύριακο η κορυφαία κατηγορία των Grand Prix γιορτάζει τον 1000ό αγώνα της στο Red Bull Ring, χίλιοι αγώνες σε 76 χρόνια δράσης, ηρώων, κακών, θριάμβων και τραγωδιών
Τρεισήμισι δεκαετίες γεμάτες από αληθινούς θρύλους όπως οι Duke, Surtees, Hailwood, Agostini, Rainey, Doohan, Rossi και Marquez. Χίλια Grand Prix που ταξίδεψαν τον κόσμο σε θρυλικές πίστες: Assen, Phillip Island, Isle of Man, Sachsenring, Indianapolis, Buriram, Buddh και Losail. Ένα Πρωτάθλημα που έσπρωξε την τεχνολογική καινοτομία στα άκρα και ακόμα παραπέρα.
Από την αρχή…
Ο πρώτοςαγώνας της κατηγορίας MotoGP διεξήχθη στον θρυλικό TT Mountain Circuit στο Isle of Man, στις 17 Ιουνίου 1949. Στον επτά γύρων, 425 χλμ. μαραθώνιο κέρδισε ο Harold Daniell με εργοστασιακή Norton.
Χρειάστηκαν 13 χρόνια για να φτάσουμε στον 100ό αγώνα, το 1962 στο Sachsenring, με νικητή τον Mike Hailwood και την MV Agusta. Δέκα χρόνια νωρίτερα, στη Monza, ο Les Graham χάριζε στην MV Agusta την πρώτη της νίκη. Το 1953, ο Fergus Anderson έγινε ο γηραιότεροςνικητής στην ιστορία, κερδίζοντας στα 44 του με Moto Guzzi στο Montjuic Park.
Το 1957, ο Bob McIntyre κατέγραψε τον μεγαλύτερο σε διάρκεια αγώνα στα 76 χρόνια του θεσμού: 3 ώρες, 2 λεπτά και 57 δευτερόλεπτα για 8 γύρους στην διαδρομή των 60,27 χλμ. του Isle of Man.
Από τα 200 στα 400 Grand Prix
Ο 200όςαγώνας έγινε στο Assen με νικητή τον Giacomo Agostini. Λίγο πριν, ο Jim Redman έφερε τη Honda στην κορυφή για πρώτηφορά στο Hockenheim, ενώ ο Godfrey Nash κατέκτησε την τελευταίανίκημονοκύλινδρης μοτοσυκλέτας στο Opatija το 1969. Το 1971, ο Jack Findlay χάρισε στη Suzuki την πρώτηνίκηδίχρονου κινητήρα.
Ο Barry Sheene γιόρτασε τον 300όαγώνα το 1981 στο Anderstorp – τελευταία του νίκη και μοναδική με Yamaha. Το 1973, ο Jarno Saarinen κέρδισε τον πρώτο αγώνα με τετράκυλινδροδίχρονο, όμως χάθηκε λίγες εβδομάδες αργότερα στο Monza.
Το 1976, στο Nürburgring, ο Agostini πήρε την τελευταίανίκη του, που ήταν και η τελευταία για τετράχρονημηχανή στην κατηγορία μέχρι την εποχή MotoGP.
Το 1977, ο Sheene σημείωσε την υψηλότερη μέση ταχύτητα όλων των εποχών: 217,37 χλμ/ώρα στο Spa. Το 1989, στον 400όαγώνα, ο Eddie Lawson νίκησε στο Le Mans.
Η σύγχρονη εποχή
Η μισήχιλιάδααγώνων ήρθε με τον Mick Doohan νικητή στο Imola, ενώ το 2002, ο Valentino Rossi κέρδισε στον πρώτο αγώνα όπου οι τετράχρονοι 990 κ.εκ. έτρεξαν μαζί με τους δίχρονους.
Ο 600ός αγώνας πήγε στον Sete Gibernau μετά απο τρομερή μάχη με τον Rossi στο Le Mans, ενώ λίγο αργότερα ο Capirossi έφερε την πρώτηνίκηDucati στο MotoGP. Το 2004, ο Rossi έγινε ο μόνος που κέρδισε διαδοχικά σε δύο διαφορετικές μάρκες (Honda και Yamaha).
Το 2007 ήρθαν τα 800 κ.εκ., με τον Stoner και την Ducati κυρίαρχους. Το 2008, το Qatar έγινε ο πρώτοςνυχτερινόςαγώνας στην ιστορία. Ο Jorge Lorenzo πήρε τον 700ό αγώνα στο Motegi (2009), ενώ το 2013 ο Marc Marquez έγινε ο νεότεροςνικητής όλων των εποχών.
Από το 800 στο 1000
O Jorge Lorenzo κέρδισε και τον 800όαγώνα με απόλυτη κυριαρχία. Το 2016 μπήκαν τα ενιαία ECU και τα ελαστικά της Michelin. Ο Cal Crutchlow έγινε ο πρώτοςΒρετανός νικητής μετά από 35 χρόνια. Ο Rossi πήρε την τελευταία του νίκη το 2017, ενώ το 2020 η KTM πανηγύρισε τις πρώτες της νίκες με Binder και Oliveira που κέρδισε εντός έδρας για τον Αυστριακό κατασκευαστή στο Red Bull Ring τον 900ό αγώνα, όντας μέχρι σήμερα ο μοναδικόςΠορτογάλος με νίκηστην μεγάλη κατηγορία.
Το 2021 στο Qatar, οι Quartararo και Zarco έκαναν το πρώτογαλλικό 1-2. Το 2022, ο Aleix Espargaró έφερε την πρώτηνίκηAprilia και ο Rins κέρδισε στον πιο κοντινό τερματισμό στην ιστορία (0,884’’ για 7 αναβάτες).
Το 2024, ο Viñales έγινε ο πρώτος που νίκησε με τρεις διαφορετικές μάρκες στην εποχή MotoGP. Ο Marc Marquez κέρδισε ξανά μετά από 1043 μέρες, αυτή τη φορά με Ducati. Λίγο αργότερα, οι αδελφοί Marquez έγραψαν ιστορία με το πρώτο 1-2 σε αδέρφούς. Στο Le Mans, ο Zarco χάρισε στη Γαλλία την πρώτη της νίκη εντός έδρας μετά από 71 χρόνια.
Και τώρα… το μέλλον
Βαθιά ανάσα και ετοιμαστείτε για τους επόμενους 1000 αγώνες. Ο κόσμος θα αλλάξει δραματικά, αλλά το σίγουρο είναι ένα, ο αγώνας θα είναι πάντα αγώνας.