MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

MotoGP – Οι αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας ανεβαίνουν στην ζυγαριά

O Brad Binder θέτει το κατώτατο όριο, με τον Alex Rins να είναι ο βαρύτερος
motomagMotoGP – Οι αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας ανεβαίνουν στην ζυγαριά
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

8/3/2024

Λίγο πριν ξεκινήσουν τα ελεύθερα δοκιμαστικά στο Κατάρ, οι αναβάτες του MotoGP ανέβηκαν στην ζυγαριά, όπου αποκαλύφθηκε ποιοι έφαγαν καλά και ποιοι… έδειξαν χαρακτήρα, κατά την διάρκεια του χειμερινού διαλείμματος.

Όπως όλοι ξέρουμε στην μοτοσυκλέτα, το βάρος μετράει περισσότερο από τα υπόλοιπα μέσα μεταφοράς. Στους αγώνες, αυτό παίζει ακόμα μεγαλύτερο ρόλο, καθώς η συνολική αναλογία κιλών ανά ίππο, με τον αναβάτη ντυμένο και πάνω στην μοτοσυκλέτα, καθορίζει την ισχύ της επιτάχυνσης, αλλά και το πόσο καταπονούνται τα ελαστικά στις απότομες αλλαγές φορτίου, κατά την διάρκεια του αγώνα. Σε όλες τις κατηγορίες των MotoGP υπάρχουν ελάχιστα όρια, όσον αφορά το βάρος της μοτοσυκλέτας. Για την Moto3, αυτό περιορίζεται στα 152 κιλά, ενώ για την μεγάλη κατηγορία το όριο ανεβαίνει ελαφρώς, στα 158 κιλά.

MotoGP – Οι αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας ανεβαίνουν στην ζυγαριά

Σημαντική επίδραση έχει στην αεροδυναμική και το ύψος των αναβατών, με χαρακτηριστικό παράδειγμα εδώ τον αείμνηστο Marco Simoncelli, του 1,83μ καθώς μπορεί να μην ήταν ο ψηλότερος που έχει περάσει (Luca Marini 1,84) αλλά τότε η ομάδα του, San Carlo Honda Gresini, είχε καταφύγει στην δημιουργία ενός ειδικά διαμορφωμένου φαίρινγκ, αποκλειστικά για το δικό του ύψος, καθώς το ήδη υπάρχον του δημιουργούσε πρόβλημα. Ιδιαίτερα στις ευθείες όπου δεν μπορούσε να σκύψει εντελώς.

Αν και το ύψος είναι κάτι που δεν αλλάζει, δεν ισχύει προφανώς το ίδιο και για το βάρος. Αν και το πολύ βάρος δημιουργεί προβλήματα, το ίδιο συμβαίνει και με την έλλειψη επαρκούς μυϊκού ιστού. Οι αναβάτες των MotoGP είναι μία από τις ιδιαίτερες περιπτώσεις, καθώς καλούνται να έχουν την μέγιστη αντοχή και φυσική κατάσταση με το λιγότερο δυνατό βάρος, το οποίο ορίζεται σε διαφορετικό σημείο για τον καθένα.

MotoGP – Οι αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας ανεβαίνουν στην ζυγαριά

Γι’ αυτό λοιπόν, λίγο πριν την εκκίνηση του πρώτου γύρου των MotoGP και μετά το χειμερινό διάλειμμα, οι αναβάτες ανέβηκαν στην ζυγαριά. Όπως ήταν αναμενόμενο για αθλητές αυτούς του επιπέδου, η χειμερινή τους προετοιμασία ήταν αυτή που έπρεπε καθώς υπήρξαν μάλιστα και περιπτώσεις, όπου όχι μόνο δεν ανέβηκαν, αλλά έχασαν κιόλας, σε σχέση με πέρυσι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Maverick Vinales, ο οποίος έχασε 4 ολόκληρα κιλά, με τον Brad Binder να μένει στα 2 λιγότερα από πέρυσι.

Από την άλλη, ο Bagnaia δήλωσε ότι κατά την διάρκεια του χειμώνα πήρε 4 κιλά, τα οποία έχει ήδη χάσει. Όπως είπε, είναι κάτι φυσιολογικό για τον ίδιο και το έχει συνηθίσει. Πέρυσι, ολοκλήρωσε την σεζόν στα 64 κιλά, το χειμώνα ανέβηκε στα 68, ενώ στο Κατάρ μετρήθηκε ξανά 64 κιλά. Ο έτερος αναβάτης της Ducati, Jorge Martin, είπε ότι πρέπει να προσέχει πολύ, γιατί του είναι εύκολο να πάρει κιλά. Θεωρεί ότι δεν θα τον επηρεάσει μία διαφορά της τάξεως του 1-2 κιλών, την οποία θεωρεί φυσιολογική, όμως από εκεί και πέρα τα πράγματα αλλάζουν. Ο Bezzecchi, ο οποίος βρίσκεται ένα σκαλί από την κορυφή της λίστας, στα 61 κιλά, είπε αστειευόμενος ότι αν πέσει κι άλλο, μάλλον θα πετάξει από την μοτοσυκλέτα.

Ας δούμε τώρα πόσο ζυγίζει ο κάθε ένας από τους 22 αναβάτες της φετινής σχάρας εκκίνησης, με το μεγαλύτερο ποσοστό να μην βρίσκεται στην περιοχή των 60 κιλών:

Brad Binder (RSA/Red Bull KTM Factory Racing): 60 kg

Marco Bezzecchi (ITA/Pertamina VR46): 61 kg

Pedro Acosta (ESP/GASGAS Tech3): 62 kg

Pecco Bagnaia (ITA/Ducati Lenovo): 64 kg

Miguel Oliveira (POR/Trackhouse Aprilia): 64 kg

Marc Marquez (ESP/Gresini Racing): 64 kg

Maverick Viñales (ESP/Aprilia Racing): 64 lbs

Fabio Quartararo (FRA/Monster Energy Yamaha): 64 kg

Jack Miller (AUS/Red Bull KTM Factory Racing): 64 kg

Enea Bastianini (ITA/Ducati Lenovo): 64 kg

Jorge Martin (ESP/Pramac Ducati): 65 kg

Alex Márquez (ESP/Gresini Racing): 65 kg

Aleix Espargaró (ESP/Aprilia Racing): 65 kg

Franco Morbidelli (ITA/Pramac Ducati): 67 kg

Raúl Fernández (ESP/Trackhouse Aprilia): 68 kg

Johann Zarco (FRA/LCR Honda): 68 kg

Fabio di Giananntonio (ITA/Pertamina VR46): 68 kg

Luca Marini (ITA/Repsol Honda): 69 kg

Joan Mir (ESP/Repsol Honda): 69 kg

Takaaki Nakagami (JAP/LCR Honda): 70 kg

Augusto Fernández (ESP/GASGAS Tech3): 72 kg

Alex Rins (ESP/LCR Honda): 72 kg

Ετικέτες