MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

Pedro Acosta - O πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής Moto2 που κερδίζει και το Triumph Triple Trophy

Στο γκαράζ του πλέον, το ειδικά εξοπλισμένο Triumph Street Triple RS 765 του θεσμού
Ο Pedro Acosta κερδίζει το Triumph Trophy Award 2023
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/12/2023

Πέρα από τον τίτλο της Moto2 το 2023, αλλά και μια θέση στη σχάρα εκκίνησης του MotoGP για το 2024, ο Pedro Acosta κέρδισε και τον θεσμό Triumph Triple Trophy, που είχε βραβείο ένα μοναδικό και ειδικά εξοπλισμένο από το Hinckley, Street Triple RS 765.

Ο Acosta γίνεται ο 4ος αναβάτης της Moto2 που κερδίζει το συγκεκριμένο βραβείο, απ’ όταν η Triumph ανέλαβε να προμηθεύει με μοτοσυκλέτες την κατηγορία, ενώ είναι η πρώτη φορά που τη μοτοσυκλέτα του βραβείου κερδίζει Παγκόσμιος Πρωταθλητής.

Αντίθετα με το βραβείο M Award της BMW στη μεγάλη κατηγορία, που βραβεύει τον ταχύτερο αναβάτη των δοκιμαστικών, το βραβείο της Triumph είναι πολύ πιο σύνθετο, βαθμολογώντας τους αναβάτες σε τρεις διαφορετικούς τομείς:

  • 7 βαθμοί - Καλύτερη πρόοδος σε θέσεις από την έναρξη του αγώνα έως τον τερματισμό
  • 6 βαθμοί - Pole Position
  • 5 βαθμοί - Ταχύτερος γύρος αγώνα
Ο Pedro Acosta κερδίζει το Triumph Trophy Award 2023

Οι σταθερές κορυφαίες εμφανίσεις του Acosta καθ’ όλη τη χρονιά τον βοήθησε να βαθμολογηθεί σε 9 γύρους της σεζόν για το Triumph Triple Trophy, και να απομακρυνθεί απ’ όλους τους υπόλοιπους, με τον 2ο καλύτερο αναβάτη να βαθμολογείται σε 4 γύρους.

Ο Acosta πήρε 3 pole positions (Sachsenring, Silverstone και Red Bull Ring), ενώ σημείωσε ταχύτερο γύρο αγώνα… οκτώ φορές! Ο Ισπανός “σφράγισε” την κατάκτηση του βραβείου της Triumph στη Μαλαισία, όταν 2 αναβάτες ακόμα διεκδικούσαν τη μοτοσυκλέτα (Taiga Hada, Jake Dixon.

Pedro Acosta, Red Bull KTM Ajo Team: “Χαίρομαι που κέρδισα αυτό το βραβείο, στο τέλος της ημέρας μιλάμε για μια εκπληκτική μοτοσυκλέτα. Βλέπω πολλούς αναβάτες να την χαίρονται, και ίσως ήρθε τώρα η ώρα να πάρω κι εγώ το δίπλωμα οδήγησης, ώστε να μπορώ να βγαίνω μαζί της στον δρόμο. Φορά τον ίδιο κινητήρα που χρησιμοποιούμε στη Moto2 και όλοι ξέρουμε πόσο γρήγορη είναι η Moto2. Θα έχει πλάκα να κάνω σούζες και endo καβάλα στο βραβείο μου!

Ετικέτες