MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

MotoGP, Brno: Ο Alex Rins αποκάλυψε το σοβαρό πρόβλημα στα ηλεκτρονικά που τον οδήγησε στην εγκατέλειψη

"Ρίσκαρα τη ζωή μου" - Γενικευμένη απογοήτευση στο στρατόπεδο της Yamaha
Rins
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

24/6/2026

Ο Alex Rins αποκάλυψε ότι ένα επίμονο πρόβλημα στα ηλεκτρονικά της Yamaha έκανε τη μοτοσυκλέτα του απρόβλεπτη και επικίνδυνη στον αγώνα του Brno, οδηγώντας τον τελικά στην εγκατάλειψη λίγους γύρους πριν από τον τερματισμό.

Ο Ισπανός αναβάτης της εργοστασιακής Yamaha αντιμετώπισε το ίδιο πρόβλημα που είχε εμφανιστεί και στις δοκιμές της Παρασκευής, με το σύστημα anti-wheelie να λειτουργεί απρόβλεπτα στις εξόδους συγκεκριμένων στροφών της τσέχικης πίστας.

Μετά την πτώση του Fabio Quartararo στον πρώτο γύρο, ο Rins ανέβηκε στη 16η θέση, όμως στη συνέχεια δέχθηκε προσπεράσεις από τους Toprak Razgatlioglu και Jack Miller. Καθ' όλη τη διάρκεια του αγώνα βρισκόταν στις τελευταίες θέσεις και τελικά επέστρεψε στα pits τέσσερις γύρους πριν από την καρό σημαία.

"Είχαμε ένα πρόβλημα με τα ηλεκτρονικά την Παρασκευή και σήμερα στον αγώνα εμφανίστηκε ξανά," δήλωσε ο Rins.

"Ρίσκαρα τη ζωή μου οδηγώντας με αυτό το πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα. Έτσι αποφάσισα να μπω στα pits, γιατί κινούμαστε με 350 χλμ./ώρα, δεν είναι αστείο και πρέπει να έχεις τα πάντα υπό έλεγχο, να λειτουργούν τέλεια. Αν δεν συμβαίνει αυτό, τότε η κατάσταση γίνεται πραγματικά επικίνδυνη."

Ο Rins εξήγησε ότι το πρόβλημα παρουσιαζόταν κυρίως στις εξόδους των στροφών 4 και 12, στα ανηφορικά τμήματα της πίστας.

"Άνοιγα το γκάζι, οι στροφές του κινητήρα ανέβαιναν και κάποια στιγμή το anti-wheelie έκοβε την ισχύ και μετά επανερχόταν ξανά. Ήταν εντελώς απρόβλεπτο."

Παρότι τερμάτισε 14ος στον αγώνα Sprint του Σαββάτου, ο Rins παραδέχθηκε ότι οι προσπάθειες των αναβατών που αγωνίζονται μακριά από τις πρώτες θέσεις συχνά περνούν απαρατήρητες.

"Όταν βλέπω τους αγώνες από το σπίτι, ούτε εγώ δεν μπορώ να δω τον εαυτό μου στην τηλεόραση! Είναι κρίμα, γιατί δίνουμε τα πάντα. Ακόμη κι όταν δεν παλεύουμε για βαθμούς, νιώθουμε όλους τους μύες να συσπώνται και κρατάμε την αναπνοή μας σχεδόν για μισό γύρο. Γι' αυτό όταν συμβαίνει ένα τέτοιο πρόβλημα, η απογοήτευση είναι τεράστια."

Ο Rins, νικητής αγώνων MotoGP τόσο με Suzuki όσο και με Honda γνωρίζει ήδη ότι δεν θα βρίσκεται στη Yamaha το 2027.

Παρά τη δύσκολη κατάσταση, ο Rins κράτησε επαγγελματική στάση: "Δεν μπορώ να παραπονεθώ. Είμαι εργαζόμενος της ομάδας και πληρώνομαι για να κάνω αυτή τη δουλειά. Πρέπει να είμαι πάντα έτοιμος και να προπονούμαι στο 100%. Ακόμη κι όταν νιώθω ότι δεν υπάρχει υποστήριξη, πρέπει να είμαι έτοιμος. Όπως τώρα που μπήκα στα pits, εξήγησα ποιο ήταν το πρόβλημα και όλοι έμειναν σιωπηλοί."

Από την πλευρά της Yamaha, ο διευθυντής της εργοστασιακής ομάδας Massimo Meregalli επιβεβαίωσε το περιστατικό. "Ο Alex έκανε ό,τι μπορούσε κάτω από δύσκολες συνθήκες και συνέχισε να πιέζει μέχρι που αισθάνθηκε μια περίεργη δυσλειτουργία, επιλέγοντας τελικά να επιστρέψει στο γκαράζ."

Ο Toprak Razgatlioglu ήταν ο καλύτερος αναβάτης της Yamaha στον αγώνα τερματίζοντας 14ος, ενώ ο Jack Miller ολοκλήρωσε το Grand Prix στη 16η θέση.