MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

MotoGP Austria: Ξεκούραστη νίκη Bagnaia!

Το ξανά έκανε ο Vinales
MotoGP Austria: Ξεκούραστη νίκη Bagnaia!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/8/2023

Ανίκητος ο Bagnaia στο CryptoDATA Motorrad Grand Prix von Österreich από την pole position τόσο στον Sprint όσο και σήμερα στον βασικό αγώνα που κύλισε και πιο εύκολα μάλιστα καθώς δεν απειλήθηκε από τον Binder στην δεύτερη θέση.

Πολύ νωρίς η KTM, μόλις είδε πως ο Miller έχανε θέσεις από εκεί που ήταν τρίτος πίσω από τον Binder, κατάλαβε πως η δεύτερη θέση του βάθρου ήταν η καλύτερη που θα μπορούσε να έχει και δεν θέλησε να ριψοκινδυνέψει το αποτέλεσμα αυτό, στέλνοντας έτσι στον Binder το μήνυμα να αλλάξει χαρτογράφηση.

Ακολουθώντας τον πρώτο πολύ κοντά μειώνεις την έτσι και αλλιώς μικρή διάρκεια ζωής του εμπρός ελαστικού, όμως ο Bagnaia ήδη ξεμάκραινε και ο Binder δεν κινδύνευε από το slipstreaming αλλά από το λάθος στην προσπάθεια να φέρει μία πολυπόθητη νίκη στην Αυστριακή πίστα. Οπότε από πολύ νωρίς αποσύρθηκε από αυτή την προσπάθεια που έτσι κι αλλιώς δεν θα έβγαζε και πουθενά καθώς ο Bagnaia και η Ducati ήταν για άλλη μία φορά στην συγκεκριμένη πίστα, άπιαστοι τελείως.

Η μεγαλύτερη απογοήτευση έρχεται από τον Vinales που έκανε άλλη μία κακή εκκίνηση και βρέθηκε πίσω από την στιγμή που ο χρόνος του ήταν για το βάθρο. Μετά την καταστροφική εκκίνηση εχθές και την καραμπόλα που ακολουθήσε για την οποία τιμωρήθηκε ο Martin κάνοντας σήμερα ένα μεγαλύτερο γύρο, περίμενε κανείς πως ο Vinales δεν θα επαναλάβει το λάθος. Ωστόσο τον πέρασαν στην εκκίνηση σαν να έτρεχε με μοτοσυκλέτα άλλης κατηγορίας. Στη συνέχεια έκανε χρόνους που θα μπορούσαν να τον βάλουν στη μάχη για το βάθρο, όπως και αρκετές προσπεράσεις, για αυτό και είναι μεγάλο κρίμα που δεν έκανε μία πιο γρήγορη εκκίνηση.

Έμεινε έτσι ο Binder να παλεύει μόνος του με μία στρατιά από Ducati καθώς μόλις πέρασε ο Alex Marquez, που είχε ξεκινήσει πολύ καλά, τον Miller σχεδόν ταυτόχρονα ακολούθησαν και οι δύο αναβάτες του Rossi, ενώ η κατρακύλα της δεύτερης KTM συνεχίστηκε ασταμάτητη μέχρι να φτάσει στο όριο των βαθμών.

Ο Bagnaia φόρτωσε μισό δευτερόλεπτο στον Binder μέχρι τον δέκατο γύρο ενώ την διαφορά δεν μπορούσε να κλείσει με τον δεύτερο ούτε και ο Alex Marquez που είχε πίσω του τον Bezzecchi και πιο πίσω τον Marini. Ακόμη πιο πίσω ήταν ο Vinales που εύκολα είχε φτάσει έως εδώ περνώντας και τον Miller.

Ο Binder δεν χτυπούσε ούτε στα λίγα σημεία που η KTM ήταν ταχύτερη της Ducati όλο το σαββατοκύριακο, ξεκάθαρα επιλέγοντας να έχει σίγουρο το βάθρο, αν και όπως είπαμε η απόφαση δεν πρέπει να ήταν δική του. Ο αγώνας δεν είχε λοιπόν κανένα ενδιαφέρον μπροστά και περιμέναμε έτσι να δούμε την μάχη από την έκτη θέση και πίσω με τον Martin να έχει επανακάμψει από τις θέσεις που έχασε εξαιτίας της ποινής και να γυρνά στον ρυθμό των πρώτων.

Πιο πίσω υπήρχε θέαμα με τον Miller να κοντράρεται με Morbidelli, Marc Marquez και Zarco αλλά αυτό δεν έσωζε την έλλειψη δράσης, παρόλο που ο Marc Marquez γυρνούσε και αυτός με τον ρυθμό των πρώτων σε κάποια σημεία.

Στους τελευταίους δέκα γύρους οι δύο πρώτοι θα μπορούσαν να πάρουν ποινή μεγαλύτερου γύρου, να την εκτελέσουν και πάλι να κρατήσουν την θέση τους, τέτοια ήταν η διαφορά ενώ ο Bezzecchi είχε αποφασίσει πως ήταν η ώρα να παλέψει για την τελευταία θέση του βάθρου με δύο επιθέσεις στον Alex Marquez που δεν πέτυχαν. Ήταν και οι δύο στην πρώτη στροφή και ήταν και οι δύο αποτυχημένες, όπως και μία προσπάθεια στην 9η μετά από μία δοκιμή προσπέρασης, που τελικά αυτές οι προσπάθειες απέδωσαν στο τέλος και πήρε την τρίτη θέση.

Στον αγώνα Sprint θα βλέπαμε περισσότερες μάχες αν δεν είχε εμπλακεί στην καραμπόλα της εκκίνησης, αλλά και πάλι η απογοήτευση έρχεται από τον Vinales, ας μην επαναλαμβανόμαστε. Ελαφρυντικό, το γεγονός πως εχθές απεβίωσε ο ισχυρός άντρας του Piaggio Group, εκείνος που χρηματοδότησε την επιστροφή της Aprilia, ο Roberto Colaninno ένας ιδιαίτερα χαρισματικός επιχειρηματίας που η μοτοσυκλέτα στην Ιταλία του οφείλει πολλά.

Σε αυτό το σημείο οι μάχες στις πίσω θέσεις είχαν αρχίσει να ολοκληρώνονται, τελικά ο Marini τα κατάφερε και εκείνος να περάσει τον Alex Marquez σε μία κόντρα Rossi-Marquez δεύτερης γενιάς και τελικά ο Bagnaia έλαμψε για ακόμη μία φορά στο Red Bull Ring χωρίς ιδιαίτερο ανταγωνισμό!

Θέση

N#

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος/Διαφ.–––

1

1

Francesco Bagnaia

Ducati

42:23.3150

2

33

Brad Binder

KTM

5.191

3

72

Marco Bezzecchi

Ducati

7.708

4

10

Luca Marini

Ducati

10.343

5

73

Alex Marquez

Ducati

11.039

6

12

Maverick Viñales

Aprilia

11.724

7

89

Jorge Martin

Ducati

12.917

8

20

Fabio Quartararo

Yamaha

19.509

9

41

Aleix Espargaro

Aprilia

20.231

10

23

Enea Bastianini

Ducati

20.729

11

21

Franco Morbidelli

Yamaha

21.527

12

93

Marc Marquez

Honda

23.027

13

5

Johann Zarco

Ducati

24.259

14

37

Augusto Fernandez

KTM

25.365

15

43

Jack Miller

KTM

25.475

16

44

Pol Espargaro

KTM

28.073

17

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

28.998

18

30

Takaaki Nakagami

Honda

32.316

19

32

Lorenzo Savadori

Aprilia

42.392

20

27

Iker Lecuona

Honda

46.239

Not Classified

 

25

Raul Fernandez

Aprilia

42:06.4260

 

36

Joan Mir

Honda

18:21.1400

 

88

Miguel Oliveira

Aprilia

09:29.9010

 

Ετικέτες