MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

MotoGP Tech - Τι νέο έχουμε δει μέχρι τώρα για το 2023

Λίγο πριν την επανέναρξη του πρωταθλήματος για το δεύτερο μισό της σεζόν
MotoGP Tech
Από το

motomag

21/7/2023

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, τα εργοστάσια που συμμετέχουν στο MotoGP έχουν παρουσιάσει κάποια νέα εξαρτήματα και καινοτόμες τεχνολογίες, με στόχο να αποκτήσουν πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων τους.

Το MotoGP αποτελεί αυτήν την στιγμή το κορυφαίο Πρωτάθλημα αγώνων μοτοσυκλέτας στην άσφαλτο, φιλοξενώντας τους καλύτερους αναβάτες. Εκεί είναι που εμφανίζονται οι σημαντικότερες τεχνολογικές καινοτομίες, με κάποιες από αυτές να βρίσκουν αργότερα τον δρόμο τους και στις μοτοσυκλέτες παραγωγής. Παρακάτω θα δούμε τι νέο έχει κάνει την εμφάνισή του το πρώτο μισό της σεζόν, ανά κατασκευαστή:

Ducati

Ducati

Το ιταλικό εργοστάσιο, πρωτοστάτησε στο πρώτο μισό της αγωνιστικής σεζόν του 2023, με τις τρεις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας να ανήκουν σε αναβάτες της Ducati, μέχρι και το καλοκαιρινό διάλειμμα. Φέτος, ο κινητήρας αποτελεί ένα από τα βασικά σημεία συζήτησης στους κύκλους του MotoGP. Η έκδοση του 23 βασίζεται περισσότερο σε αυτή του 2021 και όχι στην περσινή, του 2022. Η δορυφορική ομάδα Prima Pramac χρησιμοποιεί τον ίδιο κινητήρα με την εργοστασιακή Ducati Lenovo, κάτι που έχει βοηθήσει τους Johann Zarco και Jorge Martin να είναι περισσότερο ανταγωνιστικοί.

Ducati

Οι δύο ομάδες, ωστόσο, έχουν αποφασίσει να ακολουθήσουν διαφορετικούς δρόμους όσον αφορά στα αεροδυναμικά βοηθήματα. Έτσι, οι Francesco Bagnaia και Enea Bastianini της Ducati Lenovo χρησιμοποιούν φτερά που εκμεταλλεύονται την κάθετη δύναμη πιέζοντας την μοτοσυκλέτα προς τα κάτω, ενώ από την άλλη οι Zarco και Martin χρησιμοποιούν πλαϊνά στα φαίρινγκ των μοτοσυκλετών τους που εκμεταλλεύονται το φαινόμενο του ground effect.

KTM

KTM

Σε αντίθεση με την Ducati που δεν έχει κάνει μεγάλες αλλαγές στην Desmosedici GP23 από αυτή του 2022, η RC16 των Αυστριακών έχει υποστεί εκτενείς αλλαγές, όπως φαίνεται από τη μεγάλη εξέλιξη της KTM. Έτσι, για το 2023, η RC16 έχει νέο κινητήρα, νέο πλαίσιο και μία νέα μονάδα ουράς/σέλας. Οι μεγαλύτερες διαφορές, ωστόσο, εντοπίζονται στην αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας για αυτή τη σεζόν.

KTM / GASGAS

Η στενή συνεργασία των πορτοκαλί με την Red Bull Advanced Technologies, έδωσε τη δυνατότητα στους πρώτους να δημιουργήσουν αεροδυναμικά βοηθήματα πιο γρήγορα, χρησιμοποιώντας την τεχνογνωσία των δεύτερων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η αεροτομή στην ουρά της RC16 του 2023, η οποία ξεχωρίζει στο design από εκείνες των άλλων εργοστασίων, ενώ τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η δουλειά που γίνεται στο τμήμα αεροδυναμικής της Red Bull έχει αποτέλεσμα.

Aprilia

Aprilia

Τα αναβαθμισμένα αεροδυναμικά βοηθήματα είναι κάτι με το οποίο ασχολείται έντονα και η Aprilia, αποτελώντας τον βασικό τομέα πάνω στον οποίο εργάζεται το εργοστάσιο του Noale για το 2023. Οι RS-GP έχουν το πιο περίπλοκα σχεδιασμένο φαίρινγκ από όλες τις μοτοσυκλέτες του grid και έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να εκμεταλλεύεται το φαινόμενο του ground effect, “φορτώνοντας” το μπροστινό με έξτρα βάρος στα πολλά, για βελτιωμένο κράτημα και αποφυγή αθέλητης σούζας.

Aprilia

Εκτός από το ίδιο το φαίρινγκ, η Aprilia προσφέρει επίσης πολλά μικρά αεροδυναμικά εξαρτήματα, όπως τα φτερά που είναι τοποθετημένα στο πιρούνι, το πίσω φτερό και τα μικρά εξαρτήματα που μοιάζουν με πηδάλια, τα οποία βρίσκονται στις πλευρές του μπροστινού τροχού και κρέμονται από το ψαλίδι.

Yamaha

Yamaha

Ο κινητήρας, που αποτελεί εδώ και αρκετά χρόνια ένα σημείο συζήτησης λόγω της χαμηλής τελικής της μοτοσυκλέτας, αύξησε ελαφρώς την ισχύ του για το 2023. Παρ’ όλα αυτά, η βελτίωση αυτή έγινε σε βάρος της συνολικής απόδοσης της μοτοσυκλέτας, κάτι που παρατηρείται πιο έντονα στο άλλοτε δυνατό σημείο της YZR-M1, τις στροφές.

Yamaha

Η αεροδυναμική είναι επίσης ένας τομέας που απασχολεί το εργοστάσιο της Iwata. Ναι μεν η M1 θέλει να εκμεταλλευτεί περισσότερο την κάθετη δύναμη (downforce), όμως η χρήση μεγαλύτερων αεροδυναμικών φτερών, δημιουργεί προβλήματα σε άλλους τομείς της μοτοσυκλέτας. Για το 2023, η Yamaha βρήκε την λύση μέχρι στιγμής επιστρέφοντας στα αεροδυναμικά βοηθήματα της προηγούμενης σεζόν. Σίγουρα είναι ένας τομέας που χρήζει βελτίωσης σε σχέση με τις Ducati, Aprilia και KTM.

Honda

Honda

Μέχρι στιγμής, η αγωνιστική σεζόν του 2023 έχει υπάρξει η χειρότερη του ιαπωνικού εργοστασίου, με τη μοναδική νίκη να έρχεται στον γύρο της Αμερικής στην COTA από τον Alex Rins της LCR Honda. Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Honda φάνηκαν περισσότερο όταν η εταιρεία ζήτησε από την Kalex, που κατασκευάζει τα πλαίσια της Moto2, να φτιάξει το αντίστοιχο για το RC213V. Κανένα όμως, από αυτά που έχουν δοκιμαστεί μέχρι στιγμής δεν έχει καταφέρει να προσφέρει κάποια λύση που θα κάνει την RC213V ανταγωνιστική ξανά.

HRC

Αντίστοιχα είναι τα πράγματα και στον τομέα των αεροδυναμικών βοηθημάτων, με τη Honda να ακολουθεί την έτερη ιαπωνική Yamaha, κάνοντας μικρότερη πρόοδο από τα ευρωπαϊκά εργοστάσια. Αποτελεί λοιπόν έναν τομέα στον οποίο το HRC θέλει να βρει λύσεις, που θα εφαρμόσει στην RC213V του 2024, με την οποία ήδη έχει αρχίσει να ασχολείται.

Το τεστ στο Misano θα αποτελέσει μία πολύ καλή ένδειξη για το τι άλλο μπορεί να δούμε κατά την διάρκεια της φετινής αγωνιστικής σεζόν. Ταυτόχρονα, εκεί, οι αναβάτες κάθε ομάδας, ως είθισται, θα δοκιμάσουν τυχών νέα εξαρτήματα για την σεζόν του 2024.

Ετικέτες