MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

MotoGP: Πιθανή η επιστροφή του Fermin Aldeguer στη Βραζιλία

Ο Ισπανός αναβάτης της Gresini ετοιμάζεται να επιστρέψει – Απείχε από τις επίσημες δοκιμές και τον πρώτο αγώνα της σεζόν
Fermin Returns
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/3/2026

Ο Fermin Aldeguer βρίσκεται ένα βήμα πριν την επιστροφή στη δράση του MotoGP, καθώς όλα δείχνουν ότι θα μπορέσει να αγωνιστεί στο επόμενο Grand Prix της Βραζιλίας, έπειτα από τον τραυματισμό που τον κράτησε εκτός δράσης από την αρχή της χρονιάς.

Ο νεαρός Ισπανός της Gresini Ducati απουσίασε τόσο από τις χειμερινές δοκιμές όσο και από τον εναρκτήριο γύρο του πρωταθλήματος στην Ταϊλάνδη, μετά από κάταγμα στο μηριαίο οστό που υπέστη σε ατύχημα κατά τη διάρκεια προπόνησης στις 8 Ιανουαρίου.

Στη θέση του στο Buriram αγωνίστηκε ο δοκιμαστής της Ducati, Michele Pirro, πλαισιώνοντας τον Alex Marquez στη Gresini. Ο Ιταλός ολοκλήρωσε και τους δύο αγώνες στην τελευταία θέση, σε ένα δύσκολο Σαββατοκύριακο για την ομάδα.

Ωστόσο, οι εξελίξεις δείχνουν θετικές για την επιστροφή του Aldeguer. Ο Ισπανός ήταν αρκετά καλά στην υγεία του ώστε να πραγματοποιήσει προπόνηση σε πίστα με μοτοσυκλέτες παραγωγής στην Ισπανία νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες όλα δείχνουν ότι θα μπορέσει να αγωνιστεί στη Βραζιλία.

Ο ίδιος σχεδιάζει ακόμη μία ημέρα προπόνησης σε πίστα την Παρασκευή, προκειμένου να διαπιστωθεί αν μπορεί να πιέσει περισσότερο το τραυματισμένο πόδι του. Εφόσον όλα εξελιχθούν ομαλά και περάσει επιτυχώς τον ιατρικό έλεγχο πριν από το Grand Prix, θα επιστρέψει στη σέλα της Desmosedici για πρώτη φορά μετά τις δοκιμές της Valencia τον περασμένο Νοέμβριο.

Μικρότερο μειονέκτημα λόγω νέας πίστας

Παρότι έχει χάσει συνολικά οκτώ ημέρες δράσης στο MotoGP, τρεις στο τεστ της Sepang, δύο στο Buriram και φυσικά ολόκληρο το αγωνιστικό τριήμερο της Ταϊλάνδης, η επιστροφή του ίσως αποδειχθεί λιγότερο δύσκολη από ό,τι θα περίμενε κανείς.

Ο λόγος είναι ότι η πίστα της Goiania στη Βραζιλία είναι άγνωστη για όλους τους αναβάτες του MotoGP, κάτι που μειώνει το πλεονέκτημα όσων έχουν ήδη βρεθεί σε αγωνιστικό ρυθμό από τον πρώτο γύρο της χρονιάς.

Δύσκολη αρχή για τη Gresini

Την ίδια στιγμή, ο ομόσταυλος Alex Marquez φτάνει στη Βραζιλία χωρίς βαθμούς. Στο Sprint της Ταϊλάνδης τερμάτισε μόλις 11ος, ενώ στον κυρίως αγώνα ενεπλάκη σε σύγκρουση στον πρώτο γύρο με τον Fabio Di Giannantonio και αργότερα είχε πτώση ενώ βρισκόταν στην όγδοη θέση.

Alex Marquez

Ο περσινός δευτεραθλητής αγωνίζεται φέτος με την εργοστασιακών προδιαγραφών Ducati GP26, ενώ ο Aldeguer χρησιμοποιεί παλαιότερη έκδοση της Desmosedici, κάτι που ισχύει και για τον Franco Morbidelli της VR46.

Ο Morbidelli ήταν όγδοος στο Grand Prix της Ταϊλάνδης, έναν αγώνα στον οποίο η Ducati δυσκολεύτηκε να εκμεταλλευτεί πλήρως το πιο σκληρό πίσω ελαστικό σε σχέση με την Aprilia, η οποία κατέλαβε τέσσερις από τις πέντε πρώτες θέσεις.

Ελαστικά που ταιριάζουν στο στυλ του

Παρά τα προβλήματα που αντιμετώπισαν αρκετοί αναβάτες της Ducati με το συγκεκριμένο ελαστικό, υπάρχει ένας λόγος που ο Aldeguer μπορεί να αισιοδοξεί. Πέρσι στη Mandalika, με παρόμοιας κατασκευής πίσω ελαστικό το στυλ οδήγησής του λειτούργησε ιδανικά, κάτι που τον βοήθησε να πετύχει την πιο δυνατή εμφάνιση της σεζόν του κατακτώντας τη νίκη ως rookie στο MotoGP.

Εφόσον λοιπόν πάρει το “πράσινο φως” από τους γιατρούς, το Grand Prix της Βραζιλίας αναμένεται να σηματοδοτήσει την επιστροφή του Ισπανού στη δράση  σε μία πίστα όπου όλοι θα ξεκινήσουν χωρίς πρότερη εμπειρία.